221213-351 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

น้อยถ้าจะฝึกหัดฝึกฟรีเข้าไปเลยจนเห็นได้เป็นได้เรียกว่ายิ่งเหนือกว่าธรรมดาธรรมดาทุกคนก็เป็นได้ก็สามารถที่จะทนร้อนทนหนาวทนแดดลมฝนทนต่อเสียงทนต่อกลิ่นทนต่อโรคทนต่อรถชนต่อสมบัติต่างๆได้เนื้อซึ่งจะเรียกว่าเป็นผู้ที่มีความเหนือคนธรรมดาและเราก็ไม่ถึงเส้นต่อพัฒนาการเหล่านั้นสามารถที่จะอยู่ได้เป็นหลักเป็นแกนดูวิธีดูวิธีที่จะช่วยบำบัดช่วยปัดเป่าให้แก่คนอื่นได้ มันก็เป็นความสุขความเจริญเราจะต้องอยู่กับสิ่งเหล่านี้ตามจริงต้องพิจารณาเห็นได้ชัดเจนเราจะต้องอยู่และเราอยู่แล้วเรารู้เท่าทันความจริงตามความเป็นจริงเหล่านี้เราจึงเป็นผู้ที่อยู่อย่างเหนือเรียกว่าโลกุตระใช้อยู่อย่างเนื้อที่โลกโลกเขาก็มีอยู่อย่างนี้แหละเมื่อใดเมื่อใดมันก็มีอย่างนี้มันอาจจะจัดการยิ่งขึ้นด้วยซ้ำถ้ามันนับวันจัดจ้านขึ้นมาเป็นสาธารณะมีสี่เหลี่ยมมีครูมีเชิงสอนเชิงแฝงอะไรมากยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นเราก็จะพยายามมีปัญญารู้เท่าทันและก็ไม่หลงในส่วนที่มันจะต้องเอาชนะเหมือนกันธรรมชาติมันเอาชนะคนคนก็เอาชนะธรรมชาติทั้งทางด้านโลกเขาก็ยังอาศัยชนะธรรมชาติทางด้าน สมัครงานเอาชนะธรรมชาติที่ยิ่งกว่าแน่นอนฝากเพราะว่าเราไม่หลงกับธรรมชาติส่วนทางด้านกุฏิหรือทางด้านโลกิยะเท่านั้นเพราะเอาชนะธรรมชาติแต่เขาก็หลงธรรมชาติส่วนเรานี่รู้เท่าทันธรรมชาติและไม่หลงธรรมชาติรู้ของจริงความจริงว่าเราจะสังเคราะห์กันเราจะเป็นอยู่อะไรเล็กๆน้อยๆแล้วก็ผ่านไปนอกวันนั้นเราก็เป็นผู้ที่จะเป็นอยู่อย่างสุขเถิดเป็นอยู่อย่างที่จะกระทำให้แก่คนอื่นเขาก็รู้จักความจริงธาตุแท้คือมนุษย์มีเชื้อชาติจนเป็นไปเป็นคุณงามความดีอะไรต่ออะไรกันตามสมมุติเป็นผู้มีประโยชน์เราก็จะเป็นได้จริงๆโดยใจของเราเห็นในใจของเราเกิดปัญญาที่เกิดญาณทัศนะวิเศษ กินเนื้อคนธรรมดาเขารู้เราเรารู้แล้วก็เป็นไปโดยจริงสิ่งใดมันจริงใจน่าจะเสียสละออกปานใดปานใดแม้กระทั่งชีวิตเสียสละชีวิตก็ยังได้มันก็ไม่เป็นทุกข์อะไรเลยเมื่อนั้นเราจะรู้เองว่าเราจะเสียชีวิตสละชีวิตได้แม้แต่แรกกับธรรมะคือแม้แต่แรกกับสิ่งที่ควรเป็นกุศลกรรมถึงขั้นตายแลกกับสิ่งนี้เพื่อให้สิ่งที่เป็นสัจธรรมยืนยงที่ดำเนินไปด้วยดีมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรเลยไม่ใช่เรื่องน่ากลัวไม่ใช่เรื่องที่จะต้องทำให้เราทุกข์ร้อนอะไรเลยได้อย่างแท้จริงเราจะรู้เองเพราะฉะนั้นจึงแม้แต่สิ่งที่น้อยกว่าจะเสียสละชีวิตจึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรที่เราจะรู้ได้เห็นได้จนได้แล้วเราก็คิดถึงแต่ผลเล็กๆน้อยๆที่เราพลาดเสียสละได้ ตอนจำแนกการฝึกปรือขอให้รู้ถึงอัตตะต่างๆถึงอะไรต่างๆทุกอย่างที่เราจะต้องเจอต้องพบในกระแสหมุนเวียนของโลกที่หมุนเวียนอยู่แล้วเพราะเราต้องใช้สิ่งเหล่านั้นเป็นแบบฝึกหัดที่เป็นโจรจะทำให้เราเป็นผู้ที่ได้ฝึกคือจุดเทียนอยู่ตลอดเวลาอย่าเพิ่งประมาทและก็ต้องซักซ้อมไม่ใช่ว่าเราทำได้เป็นได้รู้แล้วในเวลามันผ่านไปเรื่อยๆดังๆมันก็จะลดลงไปแล้วก็จะต้องซ้อมอยู่เสมอๆเป็นไปตามภาวะที่มันหมุนเวียนอยู่อย่างนี้ตลอดกาลนานเราก็จะเป็นผู้ที่ไม่ทุกข์หรือสุขถ้าพ้นทุกข์หรือว่าได้มีสิ่งที่อาศัยอย่างเป็นไปจะเรียกว่าสุขก็สุขได้ตลอดกาลนานอย่างแท้จริง [ไม่สามารถถอดข้อความได้]