สื่อธรรมะพ่อครู(จิตว่าง) ตอน ธรรมะของสุญตธรรมคืออย่างไร.docx

้เป็นต้น คนเข้าใจสุญญตา จิตว่างเป็นอุเบกขาที่มีคุณสมบัติ ปริโยทาตา แม้จะมีการกระทบสัมผัสทำงานอยู่กับโลกกระแทกกระทุ้งอยู่กิเลสก็ไม่เกิดอีกบริสุทธิ์อยู่อย่างนั้นเรียกว่าปริโยทาตา จิต มุทุ คือจิตที่จะชำนาญเร็วไว อ่อนเร็ว sensible มากยิ่งขึ้นๆ ปรับเปลี่ยนได้ง่าย รู้เร็วขึ้น จิตปรับได้ไวขึ้นเจริญขึ้น เพราะฉะนั้นกัมมัญญา จึงมีกรรมการงานของผู้ที่บรรลุแล้ว มีแต่การงานที่ดีขึ้น และจิตก็คงความปภัสสรสะอาดขาวผ่อง อยู่ตลอดกาล ไม่มีแปดเปื้อนเลยนี่คือสุดยอดของศาสนาพระพุทธเจ้า ทรงไว้ซึ่งธรรมะ ธรรมะสูงสุดก็เป็นอย่างนี้ ธรรมะที่เป็นโลกียก็มีแต่ดีไม่มีชั่วเลย สัพพปาปัสสอกรณัง ทำแต่ดีทำแต่กุศลไม่มีอกุศลไม่มีบาป หมดบุญแล้วด้วย ทรงไว้แต่จิตที่ทำกุศลถ่ายเดี่ยวกุสลสูปสัมปทา สจิตตปริโยทปนัง จบกิจแล้ว บาปไม่มีอีก ก็ไม่ต้องมีบุญอีก ไม่มีกรณะไม่มีกริยากระทำบาปอีกแล้วคนคนนี้ก็ทำแต่กุศล เพราะบุญนั้นมีหน้าที่กำจัดกิเลสแล้วก็ทำนิพพาน ถ้าทำเสร็จแล้วบุญก็ยังเหลืออยู่ก็ไม่ได้เป็นอรหันต์สักที พระอรหันต์ไม่มีบุญ เพราะท่านไม่ต้องกำจัดกิเลสตราบไม่มีแล้วบุญก็ต้องไม่มีด้วย ปุญญปาปปริกขีโณ คำว่าบุญ เขาไปเข้าใจว่าเป็นกุศลทำแล้วจะได้ ซึ่งที่จริงแล้วบุญทำแล้วมีแต่จะเสียไม่มีได้เลย แล้วไม่มีหน้าที่ทำอะไรที่เสียหายเลวร้ายเลย จะบอกว่าบุญทำดีก็ไม่ได้ มันมีแต่ชำระล้างอย่างเดียวบุญนี้ อาตมาต้องตั้งคอลัมน์เปิดยุคบุญนิยม อธิบายคำว่าบุญมาจนถึงทุกวันนี้ยากมากเลย เขาเข้าใจคำว่าบุญได้ผิดเพี้ยนไปแล้ว ศาสนาพุทธนั้นมีบุญที่ล้างกิเลสให้สะอาดได้ แต่ศาสนาอื่นเอาคำว่าบุญไปใช้อย่างอื่นก็ผิดหมด แม้แต่ชาวพุทธก็เข้าใจบุญผิด เพราะฉะนั้นจึงไม่มีเครื่องมือกำจัดกิเลสเพราะเข้าใจคำว่าบุญ ศาสนาพุทธเสื่อมเพราะเข้าใจคำว่าบุญผิด มันเป็นเครื่องชี้บ่งว่าศาสนาพุทธไม่มีโลกุตรธรรมเหลือแต่โลกียธรรม ศาสนาอื่นไม่ได้เรียนรู้เรื่องความสุขความทุกข์เขาจะเอาแต่ความสุขแต่ความทุกข์มันก็แยกไม่ออกจากความสุขมันแยกกันไม่ได้ ศาสนาพุทธนั้นทิ้งหมดเลยฆ่าความสุขก็หมดความทุกข์ฆ่าความทุกข์ก็หมดความสุข ศาสนาพุทธจึงไม่มีความสุขความทุกข์ ศาสนาอื่นเขาไม่เรียนความสุขความทุกข์เขาหลงผิดจนกระทั่งตายแล้วไปอยู่กับสวรรค์ ไปอยู่สวรรค์กับพระเจ้า นิรันดร ไม่มีดับนะพวกนี้สวรรค์พวกสุขนิยม ไม่รู้จักเทวะตีไม่แตกเขาจึงไม่มีนิพพาน ทำความฝสุขความทุกข์หมดไปไม่ได้ สุญญตาที่แท้จริงแยกธาตุที่สำคัญที่สุดคือนิยาม 5 แยกจิตนิยาม พีชนิยาม อุตุนิยาม ด้วยกรรมด้วยธรรมนิยาม พระอรหันต์ทำจิตนิยามให้เป็นพีชนิยามได้จิตวิญญาณไม่มีการเกิดความโกรธความโลภไม่มีบาปเกิดขึ้นอีก แล้วก็อาศัยจิตนิยมทำงานให้โลก แล้วรู้แยกธาตุจิตนิยามเป็นอุตุนิยามได้ ธรรมะคือสิ่งที่ไม่ต้องทรงไว้อะไรอีกแล้ว ถ้าปรินิพพานเป็นปริโยสาน ธาตุที่ทรงไว้เป็นธรรมะไม่มีอีกแล้ว ทำตัวเองตายปรินิพพานเป็นปริโยสาน อัตภาพก็สลายในกาละ กรรมก็ไม่มีอีก เหลือแต่กาละคือการเคลื่อนที่ของจักรวาล อาตมายังไม่หมดกรรมเป็นอรหันต์โพธิสัตว์หมดกรรมชั่วกรรมที่มีกิเลส มีแต่กรรมที่พัฒนาการ 620722_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 59