271211-707 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ046.txt

อย่างเหนืออย่างนี้เป็นขั้นสูงแต่ขั้นย่อแล้วเมื่อผู้ใดได้กระทำดีได้ดีขึ้นมาหรือแม้โลกก็ทำอะไรขึ้นมาตามจุดมุ่งหมายเขาได้ขึ้นมาเขาจะนับวันดีของเขาเหมือนกันแล้วเขาก็ปิดติดดินดีใจก็เป็นของธรรมดาเองเหมือนกันของโลกของธรรมะก็ย่อมมีบ้างมีปิติที่ใจเป็นปิติวิสัยบ้างแต่เราก็ได้ดีจริงๆดีใจด้วยดีด้วยสิ่งที่ดี เสริฐที่เจริญที่เป็นตามทางตรัสรู้อันนี้เป็นปิติอย่างปิติสัมโพชฌงค์แต่พิจิตรยินดีที่ได้สมยศสมสรรเสริญสมความสุขของตนของตนนั้นปิติดีใจแบบนั้นไม่ใช่ปิติสมโภชนภาษาที่สงบระงับมันก็สงบระงับตั้งแต่สงบระงับแบบรวบรวมอยู่เฉยๆนิ่งๆไม่เอาด้วยหยุดไปดื่นๆซื่อๆไม่สงบอย่างนั้นมันสงบเฉยๆสมองง่ายๆแต่สำหรับพระพุทธเจ้านั้นสงบเพราะว่าเราได้ทำให้ลดกิเลสลงอ่อนแรงลงเรียกว่าสงบลงเมื่อกี้เดินเบาแรงอ่อนแรงประสิทธิภาพของความสามารถสูงขึ้นความเจริญมากขึ้นไม่ใช่นิ่งอยู่ไม่ใช่หยุด มีความขวนขวายมีคำผักมีความผลักเดินมีการผลักเบนประสิทธิภาพในการผลักเบนแรงงานเวลาอะไรขึ้นไปเป็นสิ่งเจริญเพราะฉะนั้นความสงบของพุทธจึงไม่ใช่ความสงบยุทธอยู่เฉยๆแต่เป็นความสงบที่มีนัยยะอย่างมีปัญญาอันยิ่งที่จะรู้เป็นการตรัสรู้สรุปสงบได้จริงไหมกิเลสลดลงจริงสงบลงไปเรื่อยๆมีการจามคลายจนสงบสนิทเมื่อเราทำได้มาเราทำให้ถูกต้องและทำให้แข็งแรงก็เป็นสมาธิสมาธิสั้นต้องเป็นสมาธิที่มีองค์ประกอบและปฏิบัติธรรมซ้อนอยู่เป็นสัมมนาอริย ประกอบด้วยองค์ 8 อย่างแท้จริงโดยสัมมาสมาธิหรือแม้โพชฌงค์ก็ในระยะเดียวกันแม้จะเรียกว่ามีสติมามีธรรมะวิจัยมีวิริยะมีปิติประสบที่เป็นองค์ธรรมที่ประกอบให้มาตั้งมั่นลงเป็นสมาธิก็เป็นภาคปฏิบัติที่สอดคล้องกันกับมรรคองค์ 8 หรือจะเรียกโพธิปักขิยธรรมทั้ง 37 ก็รวมอยู่ในนี้ทั้งสิ้นเมื่อการแข็งแรงตั้งมั่นหรือมีอิทธิพลที่ปัญญาเสริมหนุนสร้างขึ้นแข็งแรงก็เป็นสมาธิสมโภชน์ชงหรือเรียกว่าสัมมาสมาธิได้ทั้งคู่เป็นการก้าวหน้าเป็นการตรัสรู้เป็นการพัฒนาไม่ใช่สมาธิอย่างโล่งๆตั้งแต่ไปนั่งหลับหูหลับตาสะกดจิตเอาหรือว่าสมาธิในการทำงานเป็นคน ในการเอาใจใส่ต่อการงานเฉยๆนั่นก็เป็นความหมายหนึ่งของสมาธิเหมือนกันสมาธิที่เราจดจ่อจะจ้องอยู่กับสิ่งนั้นเป็นหนึ่งเดียวคนอารมณ์ซะด้วยแต่ว่าไม่ได้หมายความถึงสมาธิที่มีนัยยะดังที่อธิบายคือเจริญด้วยหลักมรรคองค์ 8 หรือหลักองค์ 7 มีทิฐิสูงซึ่งเจริญขึ้นรถขับรถสิ่งอกุศลทุจริตหรือกิเลสตัณหาออกไปจริงๆตามเป้าหมายขั้นตอนตามรอบที่เราประพฤติประพฤติอยู่จนกระทั่งในสภาพสมาธิที่สูงขึ้นเป็นฌานเป็นอุเบกขาเป็นที่สุดอุเบกขาสมุดชมก็ดูเด็ดขาดที่มีคุณธรรม 5 ดังที่เคยกล่าวได้เคยอธิบายจะเป็นอุเบกขา รู้ยิ่งยิ่งรู้จริงแต่วางเฉยได้มากต่อสิ่งที่เป็นโรคจนกระทั่งเฉยๆจริงๆเป็นอภิปหรือเป็นอุเบกขาหรือเป็นความเป็นกลางไม่ดูดไม่ติดไม่ผลักไม่ไม่ผักไม่ดูดวางเฉยแต่รู้รอบร่วมทำงานด้วยก็ได้สัมผัสผ่านกันอยู่ก็ได้สร้างสรรค์ไปด้วยได้เป็นอุเบกขาที่มีประสิทธิภาพมากไม่ใช่อุเบกขาง่ายๆแบบลูกโลกวางเฉยๆปล่อยเฉยๆเป็นเรื่องของความหมายที่ลึกซึ้งละเอียดขึ้นไปอีกเพราะนักปฏิบัติธรรมที่เข้าใจโพชฌงค์ 7 และกระทำตนไม่สมศักดิ์สมส่วนปฏิบัติธรรมก้าวหน้าด้วยโพชฌงค์ 7 ดังในชาติที่อธิบายชั่วคราว ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ที่จะพากเพียรปฏิบัติธรรมอยู่มีการก้าวเดินแบบพุทธจะไปเกิดเป็นพุทธหรือการเกิดของพุทธจะเกิดด้วยเกล้า 79 นี้มีนัยยะที่เรียกว่าสัมโพชฌงค์หรือโพชฌงค์ได้อย่างถูกต้องและขอให้พวกเราสังวรและพิจารณาไตร่ตรองให้ดีว่าอย่าหยาบแค่ว่าสติเรามีสติเป็นสัมโพชฌงค์หรือไม่และธรรมะวิจัยและเรามีขโมยใจเป็นสมโภชจงหรือไม่หรือว่าวิจัยแบบโลกๆธรรมดามีวิริยะวิริยะแบบสำรวจส่งหรือเป็นวิริยะหรือไม่กิเลสสูงขึ้นด้วยซ้ำจะมีปิติมีสุขมีสมาธิอุเบกขาก็ดีเป็นสมดังที่เด่นด้านนี้หรือไม่ถ้าไม่มี จงศึกษาให้ดีแล้วทำให้มีเราจึงจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ก้าวเกิดอย่างพุทธะ