211004-1-022 ทางเอกภาค1-ตอน022(หน้า096)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

มนุษย์ สดชื่นชอบยินดีในสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นจริงในตนนั้นจะไม่ใช่ไปหลงลูกหลงรถจักรยานใหญ่อะไรอยู่ที่อื่นหรือแม่หนูจนแต่เราได้พุทธะขึ้นเรารู้แน่รู้แท้ว่าสภาพอย่างนั้นเองคือธรรมะรู้นั่นแหละคือพุทธศาสนา พระร่วงเป็นอย่างนี้มันไม่ใช่ตัวตนแต่มันก็เป็นสิ่งที่ถูกรู้ได้เหมือนเราที่เคยอธิบายกันเป็นความรู้ว่าเป็นสภาวะหรือเป็นอาการจะว่าเป็นลูกมันก็ไม่เคยรู้สึกตัวอะไรทั้งนั้นรู้สิ่งที่เคยเป็นแล้วเราก็มาได้จากสิ่งที่เราสิ่งที่เราเคยถูกตั้งแต่ของหมดดาบเป็นรูปเป็นตัวเป็นเข้าเป็นของมันก็เป็นองค์ประกอบของแต่ความสุขไม่ใช่รูปตัวและจุดสูงสุดความสุขความสุขของเราจากสภาพนั้นได้ แล้วก็สงบจากกิเลสนั้นๆได้สิ่งที่เราเคยติดมาด่าเราด้วยเมื่อเราหลุดออกไปได้สงบไปได้จากสิ่งนั้นแล้วก็ตรวจสภาพว่าเนื่องจากสภาพความว่างจากกิเลสภายในจิตของตนว่ามีสภาพอย่างนั้นอย่างนั้นเพราะมันหลุดออกไปแล้วเราก็สัมผัสได้ว่ามันว่างจะใช้ภาษาอื่นๆอธิบายความของลักษณะภูมิประเทศ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] อนัตตาทำทุกสิ่งที่ทรงไว้ซึ่งแต่ก่อนนี้เป็นอัตรานี้มันไม่อนัตตาไม่มีส่วนนี้มันไม่มีตัวตนอย่างนี้แต่ก่อนนี้ตัวตนอย่างนี้มันไม่มีตัวตนจริงๆแล้วคนนึงก็มีจะบอกว่าอัตราในโลกนี้ไม่มีไม่ได้เพราะพวกบรรยายธรรมะปลดปล่อยเพราะว่าอะไรก็ไม่ถูกตัวไม่ถูกต้องครับ ล้างได้อย่าไปถืออัตรานี้มันเที่ยงแท้อัตราตีไม่แตกอัตรานี้มันล้างไม่ได้มันจนมันต้องเป็นมันมีมันต้องมีไม่ใช่อย่างนั้นอันตราย พูดภาษาปากเปล่าแต่ไม่มีตัวไม่มีโจรเขาพูดปากเปล่าก็ไม่มีความเป็นอนัตตากินแต่ถ้าผู้ใดมีความเป็นอนัตตาในตนแล้วพวกนั้นพูดถูกผมก็พูดคำที่มีในตนถ้าผู้ใดไม่มีอิทธิฤทธิ์เปล่า น้ำตาทุกอย่างไม่มีแล้วแม้ว่าทุกอย่างซะด้วยนะทุกอย่างเป็นอนัตตาหมดไม่อย่างกับตัวเองเป็นพระอรหันต์แล้วทุกอย่างเป็นอนัตตาหมดแม้แต่ลูกขันนานขันของเรานี่เราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นได้แล้วจริงๆเราไม่ติดแล้วจริงๆเราไม่หวงไม่เห็นเราไม่ฮัลโหลพระไม่โทสะแล้วจริงๆเธอคนนั้นพูดได้ผัวพูดถูกแต่ผู้นั้นยังไม่ได้แม้แต่อัตราที่ตัวเองเรียนรู้ของตัวเองหรืออนัตตาที่ตัวเองได้สักตัวเขาก็ไม่รู้แม้แต่อนัตตาสัตว์ เลิกรักมารู้ว่าอันนี้เราติดอยู่จะเข้าใจครับเราก็เออมันเบาบางแล้วคุณไม่มีอะไรเราก็ปล่อยได้ทันทีไม่ติดได้จริงๆของเราหลุดเลยเรารู้ว่าอันนี้ก็อย่างนี้เองกิเลสเรื่องนี้เรื่องเล็กนี่เราปล่อยได้เต็มที่ง่ายไม่ต้องไปฝึกอะไรเลยถึงจะรู้ใจชัดเท่านั้นเองเป็นปัญญามันก็ล้างแล้วอันนี้เกิดความว่างได้จริงๆด้วยสบายเลิกเรามีตัวอย่างแม้อย่างนี้เข้าใจผิดว่างจริงๆเข้าใจความเรื่องความปลอดภัย อย่าไปเข้าใจว่าเป็นรถสัญชาติไปเข้าใจว่าเป็นสิ่งที่จะให้สุขที่ไม่ใช่หรอกไม่มีสุขใจอะไรแต่ว่าเราไม่เข้าใจอย่างนั้นจริงๆเป็นอาการอย่างนั้นจริงๆตอนนี้เราเข้าใจแล้วเฉยๆมันต้องมีสภาพสังคม คำว่าหลงนี่จริงๆมันเป็นสมมุติว่ามันเป็นความไม่รู้จริงหลงๆเลอะๆหลงๆผิดๆมันไม่ใช่ของถูกหลงความผิดมาเป็นความถูกทีนี้เราเรียกว่าหลงแล้วเราจะเอาภาษามาย้อนแย้งมาถือว่าผู้ที่บรรลุธรรมะแล้วมันหลงธรรมะมาติดธรรมะมาเสพติดธรรมะก็เป็นภาษาที่ว่ามาตีท้วงอวสานโลกมาตีเอาก็ได้เราก็ไม่ว่าอะไรถ้าเรารู้แจ้งเราไม่ไหวอะไรเราเข้าใจจริงๆแล้วเขาจะบอกว่าเราหลงธรรมะหลงอะไรจริงๆ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] อธิบายความหมายถึงอย่างนี้แหละอารมณ์นี้ได้แล้วมันเบิกบานแจ่มใสมันเป็นสภาพรู้นะไม่ใช่สภาพไม่รู้แต่สภาพวิชาเป็นสภาพรู้อยู่เข้าใจอยู่ว่าอะไรไม่มีอะไรเดี๋ยวนี้ไม่มีจริงๆแล้วก็ไม่มีอะไรให้เขามาแทรกได้อีกมันจะเย็นกลับอย่างมั่นคงอยู่อย่างเก่ามันไม่ติดมันก็ไม่ติดมันไม่ยึดมันก็ไม่ยึดมันไม่หลงรักมันก็ไม่หลงรถมันว่างอยู่มันก็ว่างอยู่นะ เพื่อนอยู่ถ้าเผื่อว่าความเที่ยงมันมีไม่ได้จริงหรือเปล่าความแปรปรวนก็ยังมีพิกลพิการได้ก็เป็นของบ้าแล้วเขาไม่มีอะไรมาให้ทุกคนพิการหรอกมันก็ไม่มีอยู่นั่นแหละถ้ามันมีมันก็เป็นคนพิการมันก็มีอะไรต่ออะไรออกไปอีกมีลูกมีด้วยมีบ้างมีอะไรต่างๆนานาแล้วมันไม่มีคนพิการอะไรมันเป็นของว่างของกลางของอย่างนั้นน่ะอยู่อย่างนั้นเมื่อไหร่เมื่อไหร่มันจะเป็นตัวอย่างนั้นทำยังไงมึงก็ไปกูไม่เที่ยงไม่แน่คนสมัยนี้รูปร่างหน้าตานี้สมัยก่อน เกิดมีคนขึ้นมาในโลกครบทุกอย่างที่เท้าขวาไม่เข้าใจคนในสมัยโน้นเมืองพัฒนามาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ผิดกฎมากหลายล้านปีมีคนผิดลูกผิดร่างแต่ไม่ได้เที่ยวหรอกส่งไว้อย่างนั้นแต่ไม่ใช่อย่างนั้นแปรปรวนเป็นไปทุกอย่างต้องผสมมาจากคำนึงปรมาณูขึ้นมามันก็มีเสื้อผ้าว่าจะให้เดินอย่างเก่าบ้างแต่มันก็ไม่แน่ไม่ควรเกินสภาพนี้อันนี้ตรงๆสภาพคือเปลี่ยนไปแทนมันไปเรื่อยๆ ปลาฉลามวัตถุสมบัติชั้นยศสรรเสริญสุขหรือตามงคลหรืออัตตากับชีวิตมนุษย์อันคือความไม่มีไม่พอหลุดพ้นขาดได้จากลาภวัตถุสมบัติชั้นสรรเสริญสุขกามคุณและอัตตานั่นต่างหากคือความไม่เอาแล้วมืออาจ อาจจะต้องหิ้วอยู่อาจจะต้องแบกอยู่แต่จิตมันมีนิมิตอันนี้ก็ต้องเข้าใจให้ได้ว่าความที่มันวิมุตจิตของเรานั้นไม่ดูดไม่ผลักไม่ชอบไม่ทำกรรมกิริยาของกายกรรมกริยาของวัคซีนประจำกิริยาได้สักแต่ว่าพูดสักแต่ว่าทำรู้จักแต่ว่าพุทธก็ยังได้แต่จิตของเราทั้งหมดเราจะต้องเข้าใจซ้อนลงไปว่ามันไม่ใช่โดยสภาพสัมผัสอาจจะเห็นว่ามีแต่โดยสภาพแพ้อย่างลึกซึ้งแล้วเราไม่มีจิตที่เป็นอารมณ์ อารมณ์ที่จะต้องชอบทำอะไรอยู่ในจิตนี้หมดแต่เราจะให้มันร่วมอยู่ในจิตคิดจะร่วมกระทำด้วยปากพูดดีก็ยังแตะต้องยังเสริมสารสังขารด้วยซ้ำไปช่วยปรุงช่วยแต่งช่วยกระทำสงสารไปด้วยก็ยังได้แต่เราไม่ได้ถอดใจไม่ได้ทำใจอะไรอาการว่างๆอาการของเราเป็นอารมณ์เฉยเป็นอารมณ์อุเบกขาทำเป็นถามอย่างนั้นลักษณะอย่างไร เราพูดกันมามากแล้วความจริงนั้นคือสิ่งที่ไม่มีสิ่งเหล่านั้นต่างหากผู้มีความเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งแม้จะยังทิ้งขาดไม่ได้ทั้งหมดก็ตามหรือยิ่งผู้มีตัวอย่างมีที่ทั้งรู้ทั้งหลายได้หลุดได้แม้สักอย่างหนึ่งซึ่งจะเห็นแจ้งชัดนั่นเป็นจังหวะที่ 2 นั้นคือถ้าเป็นผู้ที่เกิดโสดาปฏิมรรคดังกล่าวแล้ว ก็จะเริ่มนำ 3 ของพระพุทธเจ้าไปประพฤติจริงๆทันทีเพราะปฏิเวธธรรมอย่างนั้นมันยิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ ก็ได้วงเล็บปิดก็ได้ชื่อว่าเป็นพระโสดาบันแท้พระพุทธเจ้าประสูติผลขึ้นมาแล้วพรุ่งนี้จะมีสีนั้นอย่างแน่วแน่จะรับศีลอย่างจริงจึงจะเป็นผู้อยู่ในศีลมีสีบริบูรณ์จริงๆและมีความปกติกายวาจาใจไม่ละเมิดนั้นอย่างสุขเย็นไม่เดือดร้อนขนาดถอนใดใดอย่างชัดแจ้งเกิดขึ้นมา ตรวจเห็นชัดเห็นจริงเกิดปัญญาตัวแรกก็จะเริ่มนำศีลคือนำหลักประพฤติต่างๆที่เราอธิบายกันมามากแล้วสิ่งต่างๆเอาไปปฏิบัติทันทีเพราะปฏิรูปทำอย่างที่ได้บรรลุอย่างที่เห็นชัดเห็นสิ่งเหล่านี้มันโป๊ไม่ระบุเป็นสมบัติที่เราได้มันยิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลกับพ่อคนประพฤติปฏิบัติ มาดูมากันอย่างเคยมากันบ่อยๆแล้วก็เคยทำก็ไม่ใช่จอยมามาถึงก็ฟังปั๊บไม่เห็นมีศรัทธาเลื่อมใสเกิดอย่างนี้เหรอถ้าเกิดทันทีไปปั๊บเขาก็เปลี่ยนเลยเอาเลยปฏิวัติตนเองไม่ได้เห็นได้บางคนก็นั่งฟังแล้วฟังอีกค่อยๆกำลังฟังจนกระทั่งเอาเอามาตอนนี้อรวรรณไม่เอามันจะตั้งนานแล้วถึงจะเอาราวๆนี้แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆทำแบบนี้เลย ปัญญาอันที่พ่อเป็นดวงโสดาปฏิบัติทับทิมเขาจะไม่เฉยเมยต่อครอบครัวปฏิบัติอันเป็นของพระพุทธเจ้าตอนนั้นก็เมื่อนำสิ่งประดิษฐ์เพิ่มขึ้นมากขึ้นเมื่อครบเพียงพอเพียงพอแล้วมันก็จะเป็นผลแสดงออกก็จะเชื่อว่าเป็นพระโสดาบันแท้เพราะผู้ฟังและปฏิบัติอย่างนั้นได้เป็นธรรมดา ทำได้สบายเห็นผลว่างเบามันบริบูรณ์และหลักเกณฑ์นั้นหรือว่าข้อควรทำอย่างนั้นมันก็มันก็อยู่ของมันเลยมันก็เป็นศูนย์บริบูรณ์เลยเป็นปกติเลยบริบูรณ์จริงๆจะลดละปากซอยทางซ้ายเมื่อกี้มโนยังไงก็แล้วแต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆคุณพูดเมื่อไหร่คุณจะไม่กลับคำที่คุณเองคุณบอกไม่กินเนื้อสัตว์ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] แวดสิ่งที่คนแรกเขาจะทำให้มันเป็นธาตุกลบเกลื่อนให้คนอื่นเขานับถือแล้วก็จะเอามาถ้าเจอเจอนานๆก็คนเยอะก็แล้วมันก็ออกมาเป็นเชิงภาษาพูดมันกิริยากายมันก็ทำสิ่งต่างๆเอ้าแต่ถ้าคนที่เป็นจริงแล้วนะฝืนที่ว่าหลักเกณฑ์นี้มันยังไงมันก็เป็นรูปร่างอีกอย่างหนึ่งมันสะอาดมันไปยังไงก็ไปหาซื้อหางตัดหญ้ามัน มีปัญญาพิสูจน์หางไม่รู้จะพูดยังไงกับคุณแล้ววิหารก็ไม่มีมันเล่นหาของมันมันจะไปในทางปล่อยตรงนี้หมดทุกอย่างหรือเป็นเวลาพระหรือเป็นการปล่อยอยู่เป็นการสลับชีวิตเป็นประจำการตลาดออกตลาดจีนมันไม่เข้าหาตัวหรอกมันมันสภาพปัญหาของมันอยู่เราจะถูกหลอกให้พูดถูกหลอก รูปลายปล่อยมันมันเห็นเลยปวดหัวต้นๆกลางๆอาจจะรู้สึกว่าคุณเอานี่คุณติดหนี้คุณมีคุณเป็นแต่ที่จริงมันต้องเป็นปลายมันปล่อยไม่ได้เป็นหรอกมีลักษณะผู้ที่บริบูรณ์แพ้ภาษีมันสบายมันไม่มีปัญหาอะไรถึงแค่นั้นมันบริสุทธิ์แล้วมันสบายแล้วมันก็เป็นอย่างนั้นแหละใครจะมาแกล้งใครจะมาร่วมกันมันจะมาทำยังไงยังไงมันก็ไม่มีกลับคืนปกติมันสบายไม่ต้องฝืนไม่ต้องกดแล้วคนพูดถึงอย่างนี้แล้วจะไม่มีใครทำหรือประสงค์ก็คือตัวธรรมโมนั่นเอง ศิลปวิทยาเป็นมาแล้วพระพุทธศาสนามีและพระธรรมแปลว่าทรงไว้แล้วก็เป็นพระพุทธที่แท้เป็นตถาคตที่แท้เรามีความเป็นสัจธรรมของมนุษย์ได้มาจากอาการของอุปสรรคได้มาจากเรารับฟังรับรู้รับเห็นเอามาทำเป็นเกิดขึ้นที่คนเราคือตัวเราเป็นมนุษย์แล้วแต่มันก็จะอยู่ที่ตัวเราไปเรื่อยๆมันก็จะสูงขึ้นมีอะไรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแต่ก็ไม่มีใจเองชนิดนี้อีกแล้วเป็นอันขาดอะไรจะมาดีเหนือกว่าคุณสมบัติ อีกแล้วเขาจะไม่ทิ้งพระสงฆ์จะไม่หน่ายพระธรรมฟังดีๆนะไม่ใช่ตัวตนบุคคลให้มากขึ้นมากขึ้นอย่างไม่เห็นดีกว่าในตนเอง ในตอนนี้อีกคนนึงนะไม่ควรใช่ไหมเออมันน่าจะเป็นนายพลจะไม่ทิ้งอีกแล้วขยายความคนพวกนี้จะไม่มันมีแจ้งจับแก้ไปแก้มาอยู่อันนี้คนลึกซ้นคนพูดถึงแล้วอย่างนี้จะไม่เอนเอียงในพระพุทธศาสนาให้มากขึ้นมากขึ้นอย่างไม่เห็นอื่นดีกว่าผมแต่ผู้หลงตนว่าอนาคต พูดว่าคนที่มีอย่างนี้ก็จะทำอย่างนี้จะไม่ทิ้งพระสงฆ์จะไม่ทิ้งพระธรรมจะมีคุณสมบัติอย่างนี้ขึ้นไปแล้วก็จะสร้างพุทธะนี้ให้มากขึ้นในตัวในตัวของคนนั่นแหละให้มากขึ้นไม่มีเราไม่มีเขายังไม่เห็นดีกว่าเว้นแต่ผู้หลงตนว่าตอนนี้ก็เข้ามาหาตัวเราเข้ามาเป็นตัวตนและอธิบายเข้าตัวเว้นแต่ผู้หลงตนว่าตนเกิดพุทธะแล้วในใจเพราะว่ามันยังไม่เป็นจริงเท่านั้นที่จะหันหลังกลับถ้าเป็นผู้ตรวจพุทธคุณ จะไม่มีวันหันหลัง 9 ถอยกลับคืนไปเป็นอันขาดแม้จะถูกโลกมันดึงดูดอย่างไรก็ยังไม่หันหลังกลับยังอยู่นั่นเองแต่ที่น่าสังเกตก็คือจะเป็นผู้ไม่ร่าเริงซู่ซ่ากับลูกแต่เป็นผู้เฉยเลยต่อโลกแต่แรงกิเลสตัณหาที่มีอยู่ในตนยังไม่ลดถอยจะทำให้ยังถูกเจ้ากิเลสตัณหาพวกนี้นี่เองดันกลับให้หลงอยู่กับโลกบ้างออกมาให้หมดเกลี้ยงเพราะมีปัญหายังมีขบวนการกองใหญ่ในตนอย่างข้ามันยังล้างมันไม่ออก แม้จะมีพุทธะมีปัญญาที่คุณเห็นอยู่รู้เห็นตถาคตออกป่านนี้แล้วก็ตามผมไม่ควรจะปล่อยให้เจ้าวายร้ายไม่ได้กิเลสตัณหาเหล่านั้นแทรกซึมบ่อนทำลายอยู่ในตนเลยมันเป็นสภาพที่เสียหายมากเพราะมันมันเพราะบั่นทอนทั้ง 70 และความสงบสุขในกายของเราไม่เท่ากันเลยจึงน่าจะเริ่มมีพากเพียรข้าประหารกิเลสตัณหาให้หนักอย่างอื่นแต่ถ้าเป็นพุทธคุณสมเด็จยังไงก็ไม่มี มันไม่มีอะไรอื่นไม่มีการที่จะวนเวียนไปอื่นได้เห็นหน้าชัดเจนก็คือจะเป็นผู้ม่ายร่าเริงซู่ซ่ากับโรคที่เป็นผู้เฉยเมยต่อโลกแต่แรงกิเลสตัณหาที่มีอยู่ในตนยังไม่ลดถอยอธิบาย มันมีการถอยหลังคืนเป็นเด็ดขาดไม่ยึดติดกับชายยังไงก็ไม่แต่สำหรับสังเกตุก็คือเป็นผู้ที่ในขณะที่ต่อสู้ในขณะที่ยังสู้กับโลกเขาจริงๆจะได้อารมณ์พูดมากกับโลกก็ไม่มีแล้วมันก็ลดถอยลงมาดูบางทีจะค่อนข้างจะเฉยๆเลยเพราะว่ายังเข้มอยู่เนี่ยยังปฏิบัติยังไม่ได้อะไรมากส่วนมากจะดูเข้มเข้ม ปัญหายังมีกระบวนการกองใหญ่ในตนอย่างถ้ามันยังไม่ออกหมดแม้จะมีทุกท่านมีปัญญาที่คุณเห็นอยู่รู้อยู่เห็นแต่ปรากฏว่านั้นแล้วก็ตามแต่มันก็ยังจะมีสภาพที่ได้ว่ามันยังเป็นผีร้ายอยู่ถึงไม่ควรจะปล่อยเธอไปแทรกซึมบั่นทอนอยู่เป็นอันขาดมันเกินกว่าไม่เท่ากันถ้าผู้ใดแม่ใจปักใจมั่นใจแล้วก็มีวิริยะอุตสาหกรรม เท่านั้น ไว้สำหรับผู้ที่ปัญญาไม่ปราดเปรื่องทุ่มทองเห็นตถาคตไม่ได้ทันทีเร็วด่วนเหมือนอย่างพวกที่มีปฏิภาณมีบารมีมาก่อนแล้วจะอ่านจะฟังมาป่านนี้แล้วก็ยังไม่เห็นตถาคตหรือยังไม่ทราบถึงขั้นศรัทธาเลื่อมใสสั่งขี้เหล้ามาก็ตามก็ไม่มีทางอื่นที่เราจะเห็นตถาคตมันก็ต้องเดินสายเดียวกันกับทางเดียวกันนี้อยู่กันเองพยายามทำทุกอย่างพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เป็นอย่างไรแท้แล้วเอามา ตัวไม่เข้าใจจริงๆยังไม่ได้สร้างขึ้นตามไม่ใช่ปัญญาให้แก่ตนแม้จะยังไม่ได้รับรถของมนุษย์ชัดๆเป็นเกณฑ์ดังได้กล่าวถึงมาแล้วแต่อย่างใดเพราะมันเป็นใครก็ขอให้มันเดินทางไปพร้อมๆกันถ้วนทั่วทุกคนณบัดนี้นี่ก็เป็นบทสรุปหรือว่าเป็นวัดสรุปการพิจารณาพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์มาซึ่งจงเจริญเป็นสรณะที่เราได้พยายามอธิบายถึงความเป็นสรณะอันแรกที่เราจะต้องขึ้นคือพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์แล้วก็ได้แยกเป็นนายกนานจะฟังแล้วว่าสถานะมันคืออะไรนะพระพุทธศาสนา ถ้าเราเป็นสงฆ์ในตนมีธรรมะในตนมีพระพุทธในตนเราไม่ต้องต่อสู้อีกเกิดอาการปกติเกิดอาการสบายแล้วไม่ต้องฝึกไม่ต้องซื้อแล้วลงตัวลงตนเป็นที่ตัวเป็นที่ตนเราก็พึ่งตนเป็นอัตตาหิอัตโนนาโถตนเป็นตนซึ่งตนได้แล้วเราเป็นอะไรนะศาสนาพระพุทธเจ้าสอนให้พึ่งตนอย่างนี้แล้วมันก็ซ้อนอยู่ในภาษาที่สบายใจ อนัตตาด้วยอัตตาอนัตตาตัวนี้เป็นภาษาเดียวกันเป็นภาษาของผู้ที่เป็นยอดเต็มและมีสรรพคุณแต่เป็นภาษาที่เป็นภาษาถิ่นแปลว่าภาษานี้เป็นอันเดียวกันแล้วแต่มันเป็นสมมุติอัตราที่เป็นพนักงานเรามีอะไร เราเป็นคนเราเป็นอัตตาจะอัตราโดยสมมุติสัปดาห์นี้เป็นอัตราโดยสมมุติอรหันต์ตาเหลือเกินคุณธรรมสูงสุดปลายสุดอรหันต์แต่เป็นสภาพที่มันเกิดการวางปล่อยสิ่งที่เราได้วางปล่อยมันซ้อนพฤษภาคมคุณเข้าใจสภาพความจริงแล้วนะมันก็หมดสงสัยไม่ต้องมีค่าคนอื่นไม่ต้องมีสมณะที่บริบูรณ์ เป็นการกระทำเป็นพฤติการณ์อะไรต่างๆนานานี่แหละแล้วเราก็จะต้องพยายามทำให้ประชาชนกระทั่งขัดเกลาตัวเองลดลงจนกระทั่งหมดเป็นสาธารณะไม่มีข้าศึกไม่มีศัตรูไม่มีสงครามทำให้บาปไม่มีภัยอะไรแล้วสบายเรามีสิ่งที่ไม่พูดอย่างนี้เข้าใจไหมเราเข้าใจ พ่อจ๋าเป็นความหมายถ้าเรามีสภาวะธรรมนั้นมีตัวมันก็ฟังแล้วมันก็เทียบเคียงในสิ่งที่เราเคยเป็นเคยมีแต่ก่อนเราติดตรงนี้เรียกว่าเรามีความสุขสิ่งที่ผิดสิ่งที่คิดแบบนี้เรามีเหมือนกันกับภาพนี้เราก็ยังมีเราแต่เราไม่มีสิ่งที่เคยยึดกล่าวนั้นแล้วสะอาดบริสุทธิ์ได้ว่างแล้วไม่มีแล้วเรามีความไม่มีเพราะเราใช้ภาษามาแทนเรามีแรงมีความสุขเพราะแต่ก่อนมันมันอธิบายคำอธิบายความอธิบายเหตุผล ฟังเหตุผลมันก็พอรู้จริงๆยิ่งเป็นสภาพผู้ที่เข้าใจแล้วก็บอกนี่มันก็เหมือนย้ำเตือนต่อสภาวะมนุษย์ของเราเลยไม่มีของจริงของเราแต่ก่อนเราเคยมีอันนี้เดี๋ยวนี้เราไม่มีพวกนี้ขึ้นมาล่ะอธิบายกับภาวะการมีของเราจะจับจับกลุ่มที่มนุษย์ได้กินกับสิ่งที่เคยมีแล้วเดี๋ยวนี้เราไม่มีแล้วได้ที่ตัวเราเป็นสภาวะน้ำตาลตัวโตเลย เดี๋ยวนี้เราลาออกแล้วเราไม่สงสัยเลยรู้ว่าทันมันไม่เอาอีกไม่เอายังไงยังไงก็ลูกเราเข้าใจเรามันไม่มีปัญหาอะไรเราวันนี้เราเห็นอยู่แล้วว่าเป็นรถที่ดีกว่าเป็นธรรมดาที่ประเสริฐกว่าเรื่องอะไรจะต้องไปเป็นทาสมันมันยืนยันยืนยันจริงๆเห็นจริงๆแล้วเราไม่เค้ามาหลอกล่อเขาบอกปรุงแต่งทาสีขึ้นใหม่ทรงผมยังไงเราก็เข้าใจกันเช่นกันมันมีปัญหาอะไรเลย กำลังทำแล้วคุณไม่ปฏิบัติธรรมแล้วคุณยิ่งมีคุณยิ่งได้แล้วมันยิ่งจะเห็นยืนยันภาษาที่พูดยังไงก็เหมือนภาษาอย่างที่ว่าภาษาเป็นภาษามันหมุนๆๆเป็นภาษาพูดยังไงอ้าวก็ไม่พูดยังไงแล้วก็พูดแบบนี้จะเอายังไงไม่เอาแล้วมันเป็นโรคเดียวแหละมันได้เลยแหละมันมีที่เราเลยเธอแหละแต่มันยืนยันตอนนี้เราจะมาเรียนจะระณะมาเรียนรู้เป็นหลักการเป็นราว มรณะของพระพุทธเจ้าของเรานั้นคือสะพานสายสำคัญที่จะพาเราไปสู่จุดหมายปลายทาง 55 ข้อ 1 ชั้นบนศีล 2 ตำรวจอินทรี 3 โฆษณา 85 ข้อนี้ เราต้องฝึกซ้อมบทที่ 15 เราก็เข้าใจได้ง่ายและจำแม่นไม่ยากอะไรไปถึง 12 แล้วปฐมฌานทุติยฌานตติยฌานพัน 2 3 4 แล้วเราก็จะจำแต่เพียง 11 ชื่อง่ายๆ 12 1.5 ก็คงจะไม่มีใครยากก็ได้มีอัน 4 อันต้นก็จำ 4 อันต้นเป็นตัวแทนทั้งวันสีชมรมดนตรีสยาม พอได้ตรงนี้มันจะทำให้เกิดขึ้นจริงๆเกิดศรัทธาลงตัวปลายของศรัทธาอันที่ 5 กับวันที่ 11 เนี่ยมันเป็นปัญญาศรัทธากับปัญญา 2 ส่วนปิดหัวปิดท้ายเพราะเราหลักการของเราเรายังไม่ต้องไปจำยากตัวต่อจากนั้นก็เกิดศรัทธาเกิดปัญญาปิดท้ายเราจำตกลงกลางเดือนจากนั้นไปก่อนได้ศรัทธาแล้วมันก็จะรู้บาปรู้ประสบการณ์ สภาพธรรมมาแล้วตอนนี้อาจจะสับสนนิดนึงใช้สติสัมโพชฌงค์ใช้ธัมมวิจยะสมโภชทรงใช้วิริยะสมโภชนตัวสติต้องมีเป็นบทนำพระวิริยะต่อปีเสริมให้ตัววิริยะกับสติเป็นหลักทรัพย์กันนิดหน่อยเท่านั้นเองเป็นแรงหมุนเป็นแรงที่จะใช้อยู่สำคัญทีเดียวถูกต้องมีบทบาทนั้นเป็นตัวเกมโตเป็นตัวจริงมีบทบาทสภาพนี้มันรู้แล้วว่าอันนี้มันไม่ดีอันนี้มันดีมันละอายเองมันกลัวเองมันเกิดสภาพจริงทุกคนนะทีนี้เราเองเราหมายความว่าเราเอง เครื่องทำรถบังคับเป็นคำบอกกันไปเฉยๆแท้จริงแล้วเวลามันเกิดศรัทธาเกิดปัญญาแล้วถ้าเกิดมันผิดเองไม่เกิดโอตัปปะเองในตอนท้ายเรื่องนี้อธิบายเองแล้วก็จำตอนที่เราชอบไปก่อนมีบวชนาค 4 หัวข้อแรก 4 บทแรกปวดหลังหมายความว่าเราเข้าใจแล้วกันทั้งหลาย ผ่านไปแล้วมันบอกวิธีแยกให้ถึงแยกแล้วก็ให้คุณจำมันจะได้ไม่ยากอะไรเอาอันนี้มาเรียนก็หมดทั้งหมดนี้มาเรียนกันเข้าแล้วคนเดียวมันก็ได้หมดครบทั้ง 15 เว้ยเออได้ 15 แล้วกูจำยังไงแล้วมันจะเรียงกันยังไงไม่รู้มันตัดผมใหญ่มันไม่สับสนหรอกแม้แต่ตัวมันเองมันมีตัวย่อมันมีหมวดหมู่ให้มันมีตัวใหญ่ตัวกลางตัวในพอเราได้แล้วมันก็เป็นเกิดเป็นตัวศรัทธากับปัญญามันจะเป็นสภาพศรัทธาและปัญญาแม้ปัญญาเริ่มศรัทธาที่มีปัญญาเริ่มหน่อยนึงมันก็เป็นเกิดปัญญามันจะเกิดรู้อะไรรู้ดีทุกคน เราจะได้สิ่งเหล่านี้เพิ่มเราก็จะต้องมีวิริยะมีสติและมีความพากเพียรมีสติสำคัญอาจจะสับสนเล็กน้อยแต่อย่าไปจับไปเลยวิริยะสติมีความเพียรเข้าแล้วก็สร้างสติสร้างปัญญาพยานตามว่าสติกับปัญญาอยู่ต่อกันเราเคยจำได้เราเคยพูดเสมอต่อกับสติปัญญาสติปัญญามันจะติดกับปัญญาไปต่อกันเป็นข้อความหัวข้อเท่านั้นแหละบอกวิธีเชิงจำถ้าเรามีปัญญาแล้วก็มีนัยยะผมมีแรงแล้วก็จำแม่นไม่ใช่จำแบบช่อง 13 มันมีอะไรต่ออะไรมีเหตุมีผลมันรวมๆกันแล้วจะได้เห็นว่าแม้แต่ประเทศทำหัวข้ออะไรต่ออะไรต่างๆของพระพุทธเจ้าเนี่ยมันไม่ได้ออกมาเอาไม่มีระเบียบอยู่ๆก็เอาหัวข้ออะไรคิดอยากจะมีหัวข้อก็เอาหัวข้อ 3 ข้อ 5 ข้อ 10 ข้ออะไรก็เอามาบุกเบิกตรงๆมันเข้ามาไม่ใช่ผมไม่กล้ามีระเบียบหัวข้อธรรมะต่างๆก็มีระเบียบได้เรียนกันขยายกันอยู่ในสภาพเหมือนมาลัยร้อยมาลัยที่ได้ร้อยนึงมีระเบียบมีรูปร่างมิตรภาพได้รูปดาราอาจจะมากและสามารถ รออยู่เป็นลูกเป็นเรื่องเป็นมาลัยหรือเป็นมาลัยร้อยชิงล้านแล้วมีเหตุผลในตัวของมันด้วยเวลาจะเข้าใจธรรมะเชิงนี้ไปอีกเหมือนกันเพราะเราจะจำหัวข้อธรรมะได้ง่ายขึ้นอันใดเรามาทำความเข้าใจดีๆแล้วนะใส่ใจแต่เดี๋ยวมันก็จำได้แล้วทีนี้เรายิ่งเอามาใช้กับตัวเองแล้วมีสภาวะธรรมประกอบแล้วพอมันจะจิตใจได้ง่ายจำได้เยอะจำไม่ได้จำไม่ผิดหรอกใช้ความรู้ใช้เชิญเข้าใจเชิงปัญญา อาทิตย์นี้เราจะเริ่มทำสติปัฏฐานและสร้างอานาปานสติโดยวิจารณญาณ 15 มาเป็นสรณะโรงเรียนเราจะได้พ้นเริ่มรับปัจจุบันเราก็จะได้พ้นเราพยายามเป้าหมาย จะได้ผลสังโยชน์ทั้ง 3 ข้อที่ศรกายอิจฉานักศึกษาและศิลปะปรามาสนั้นได้ซึ่งเป็นมาตรการสำหรับวัดหรือเทียบความเป็นอัจฉริยะในพุทธศาสนาอย่างสำคัญยิ่ง 3 ชื่อนี้ 3 หัวข้อนี้พ้นจากกายและสิทธิมงคลอิจฉาคนกด 2 พ้นศิลปะปรามาสเป็นคนประสานคำว่าพ้นก็หมายความว่าเห็นแจ้งความจริงตัวใดควรปล่อยก็ปล่อยคนใดควรล้างๆๆ อย่าเข้าใจว่าเรียนโดยที่รู้ว่าดับไปไม่เห็นรู้เรื่องเลยว่าเล่นดับดื้อๆดับโดยไม่รู้ไม่ใช่คำพูดมันดับทั้งรู้รู้ตัวที่จะดับจะฆ่าน่ะฆ่าตัวนี้ต้องรู้เลยว่าข้าด้วยข้าได้ตัวเราเลยนะฆ่ามันตายแหงๆเราเป็นคนทำไม่ใช่มันดับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ใครขโมยไปทำไมยิ่งเรารู้ว่ายิ่งไม่รู้อะไรเลยที่เราจะดับอะไรไม่มีไม่มีเพราะอะไรไม่รู้เหมือนกัน เราจะรู้ตัวนี้เรามีนะมันมีจริงๆแล้วเราเอามันออกนี่เรียกว่าตัวสกายจะต้องจับเห็นที่สุดแต่ว่าความเห็นเราจะเข้าสู่สังเวชมันก็น่าจะเข้าใจสักยอดทั้ง 3 นี้ไปพร้อมด้วยเมื่อเราจะให้มันพ้นต้องเลือกทั้ง 3 ก็จะต้องเข้าใจตัวสังโยชน์มันความหมายของมันด้วยเราจะได้ไม่ต้องหาอันใดมากนักสัตยาธิษฐานหมายความว่าเราจะต้องมีความเข้าใจมีความเห็นแจ้งในกายะให้ได้ บางทีก็อาจจะกลายบางทีก็อาจจะอายัดนี่สะกดไปให้เธอมีประวิสรรชนีย์อ่านกายให้การกายะบ้างพระก็อ่านยากไม่ประก็จะอาจจะกลายหรือจะอ่านจากกายะอยู่ในตัวไม่ประก็ตามใจการจะรู้แจ้งแทงทะลุสัตว์ตายนั้นก็ต้องแทนให้สิ้นรอบรู้รู้แจ้งแทงตลอดในครบถ้วนเบื้องต้นทำกลางบั้นปลายแม้ในร่างกายเราก็จะต้องพยายามสู้ต่อไปอันนี้ภาษาอธิบาย เอาเรื่องอะไรแค่ใดคือหัวหางกลางปลายของเรื่องนั้นสิ่งนั้นเท่าไหร่หยาบรายละเอียดอย่างไรรู้ให้ถูกให้ตรงอย่าออกนอกลู่นอกซุ้มหรือนอกกายของขอบเขตอันปากหมายความว่าเป็นที่สุดยอดซึ่งก็ไม่มีอะไรตามประสาคนเพียงว่ามันคือลูกกับหลานอยู่กับนามวงเล็บปิดของเรานี่เองเราต้องพยายาม ปฏิบัติธรรมก็ไม่ถูกต้องตรงแท้เป็นวงเงินทองคำทำอยู่ในจุดที่ไม่นับไม่น่าทำไม่น่าเสียเวลามากไปไม่ได้เปิดรู้นามว่ารูปปฏิเสธพระคำว่ารู้นี่คือคำว่าญาณแต่ในนี้ไม่มีคำว่าญาณโดยใช้ภาษาไทยนำหน้าเข้าไปแล้วว่ารู้นามว่ารูปปฏิเสธพระถ้าใช้ภาษาของพระเป็นต่อปฏิเสธพญานาคอันนี้อธิบาย วันนี้กายการประชุมของอันนี้ขนาดนี้แล้วเราจะรู้แจ้งแทงทะลุตัวนี้ให้หมดทั้งนอกทั้งในทั้งสิ้นที่สุดเป็นที่สุดเรียกว่าอันตะรู้ทั่วสุดยอดแต่ทีนี้ต่อมาก็รู้จักศักราชไม่ต้องเข้าใจรู้จักในประเทศมันว่ากายกับงานต่างก็เป็นเหตุเป็นปัจจัยสำคัญมาแล้วทั้งนั้นแหละแล้วเราก็เอามาประกอบ หาว่าเราไม่ได้เรียนเขาสอนกันน้องก็พูดอย่างนี้ทีนี้เราพอยัดใส่ได้แต่ยัดใส่เข้ามาหน่อยจริงๆเอาอะไรมายัดเข้าไปให้มากกว่านี้ก็ได้วงเล็บไปอีกร้อยนึงแล้วก็ได้ขนาดนี้เขาก็หาว่าโอ้โหหนังสือเล่มนี้มีแต่วงเล็บเป็นตะคริวก็คุณตำรามันเยอะเหลือเกินมันเยอะเหลือเกินจะบอกแล้วว่าภาษาของสมมุติเป็นเรื่องมันมากเหลือเกินแต่เราก็ต้องเอามาขยายแล้วก็ต้องเอามาผสมกันไปเพื่อให้รู้นะเขารู้เราก็รู้พอจะทบทวนก็ไม่ได้กำไรก็เอาไว้สัก 500 สมุนไพรคำแรกวัดถ้วนถ้วนอันตะให้ถึงที่สุดให้ถึงรอบถ้วนให้เป็นที่สุดให้ถึงยอดถึงปลายให้หมดจบทีก็เน้นลงไปที่ปัจจัยและสมุทัยเหตุของสัปดาห์ รู้เหตุผลเหตุผลปัจจัยมันเกี่ยวข้องกันมันถึงเรียกว่ามันเป็นปัจจัยเหมือนกันอยู่ห่างกันอยู