210916-1-005 ทางเอกภาค1-ตอน005(หน้า019)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ๆแน่ๆถ้ามีเป็นภาวะเศรษฐกิจ ตัวนางเป็นตัวปัญญาแท้เรารู้รู้ว่ามันมีอาการมีบทบาทเป็นพระเอกเป็นผู้ร้ายก็รู้อยู่แล้วดับมันได้บ้างจะเกิดเป็นพระมันแล้วเป็นชาติพระแต่มันยังไม่ตายเป็นเด็กไม่มีสิ้นสุดมาได้อีกบ้างกลับขึ้นมาเป็นผีอีกหน่อยนึงบ้างอะไรเงี้ยซึ่งเรายังไม่ถึงขั้นอรหันต์สมุทรสาครที่แตกต่างกันสภาวะที่แตกต่างกันด้วย เป็นแค่แฟชั่นมนุษย์ได้ชั่วคราวทุกครั้งและบางทีดูเหมือนมันหลอกเรานะว่าเออมันหายเป็นเด็ดขาดนะมันสิ้นสนิทกันไม่กลับมาเกิดอีกแล้วเดี๋ยวหายไปนานแล้วตั้งนานแล้วก็ยังโผล่มาวัดสิอ้าวยังอยู่ในบ้านเป็นผีหลอกอยู่บ้างอาจจะหลอกง่ายๆก็ได้มันเป็นอย่างนั้นก็ยังได้เลยเป็นผีหลอก ออกได้นานๆมันมาหลอกเราก็จะเห็นได้ว่ามันหลอกอย่างเป็นผีตัวใหญ่หรือตัวเล็กเป็นผีตัวแรงเลือกเป็นสีส่วนใดเราจะรู้ได้ตามจริงซึ่งเป็นความจริงเป็นสภาวะสิ่งที่มันเกิดมันบาปมันเป็นอยู่ที่ตัวเราแท้ๆเราโกหกตัวเราเองไม่ได้หรอกแล้วเราก็ต้องเจอแล้วก็จะทำไปมันรู้ตัวเล็กตัวน้อยมันเหลือตัวเบาเบา เป็นการศูนย์ใช้เป็นการศูนย์ที่เป็นไปได้ในการที่ยังเหลืออยู่แต่ก่อนกับเดี๋ยวนี้ถ้าเราได้มาดับวันละมันลดมันมันก็เป็นสภาพที่ทำให้เรารู้จริงเห็นจริงได้เป็นของจริงแม้แต่ความตายสนิทชีวิตดับสนิทเป็นพระแท้ๆเป็นจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์จริงๆเป็นจิตวิญญาณที่ไม่มีบทบาทสำคัญ แล้วก็ยืนยันที่สุดอย่างนี้ก็จะเห็นของจริงรู้ของจริงตั้งแต่บ้านถ้าเรายังไม่ตายแต่ยังไม่หมดรูปนามขันธ์ 5 นี้จะชัดๆใช้ได้แล้วฉันจะพิสูจน์ความเป็นอรหันต์หรือแม้แต่ความเป็นโสดาสกิทาอนาคาพวกเราเราจะได้ที่ศูนย์ได้เป็นสิ่งที่มีอยู่แม้สุดท้ายจนกระทั่งไปถึงขั้นเราตายเน่าดับขันรถยนต์ตายแล้วก็ยังจะบอกได้ก่อนตายอายุยืนนานเรามาเรียนตั้งแต่น้อยๆเราจะได้เห็นของจริงก็เป็นหนุ่มน้อย ความตายเครื่องนึงนะเผื่อเราตายขึ้นมาได้ตั้งแต่ยังหนุ่มๆจะเป็นอาหารมาตั้งแต่เย็นๆจนกระทั่งแก่เลยมันไม่ฟื้น 10 ปี 20 ปี 30 ปี 40 ปีมันตายสนิทจริงๆมันมืดมันไม่มีผีหลอกเลยแต่เล็กเจ็บน้อยก็ไม่มีเราก็จะได้ยืนยันความจริงของสิ่งนี้แก่ตนก็ได้ผู้อื่นเขาก็จะได้พิสูจน์ตามเขาก็จะได้ทำตามเห็นตามเหลือเชื่อน้อยเชื่อมากอะไรเราก็บรรยายก็ฟังพูดให้เขารู้ตัวเขาก็จะได้ไม่ประมาทแม้แต่น้อยที่เหลืออยู่พันคอมันเป็นตัวสุดท้าย มันจะได้เป็นของจริงยืนยันจะได้รู้ว่าออกไปสัมมาสัมพุทธเจ้าทำเรื่องจริงได้อย่างน้อยที่สุดเราก็สุขสบายตลอดชีวิตของเรากี่ปีกี่ชาติที่เราเองได้มันไม่ได้สืบค้นเราก็สุขสบายนั้นเราก็ต้องเสนอถึงจะกลับเสนอโลกอิสระเสรีภาพเรารู้เราเห็นเราเราได้จริงๆเรามาปฏิบัติธรรมสัญญา หลอกล่อเนื้ออยุธยาไม่ลำบากไม่เดือดร้อนมันเป็นความเห็นของเราจริงๆเลยเราเองเราแค่นี้เรื่องของลูกขันน้ำขันด้วยสุขภาพร่างกายและสุขภาพและจิตใจเราไม่ต้องไปตะลอนตะลอนไม่ต้องตรวจสอบอะไรอีกหมดเหนื่อยหมดภาระที่สุดไม่ต้องมานั่งรอนั่งด้วยนั่งเรืออะไรได้อีกไม่ว่ายังอยากรู้ว่าอย่างละเอียดจะบอกให้เรามีแม้กระทั่งอย่างละเอียดถึงขั้นสูงขั้นอะไรต่ออะไรที่เราจะต้องเป็นคนทำต่อไปอีกแล้ว ซื้ออะไรที่เราได้ทำไปแล้วก็จะอ่อนๆซ้อนนึกสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนอยู่มันหลับสนิทเดี๋ยวนี้มันหายจริงๆหรือเราจะรู้แน่ใจของเราแน่จริงจริงคุณแม่จนเกิดมาไม่ได้กูไม่ได้เด็ดขาดเลยตัวนี้ไอ้ตัวชัดๆเป็นเกมที่ฆ่าไปแล้วดับสนิทไปแล้วซื้อไม่ได้มันจะฟื้นขึ้นมาอีกเมื่อไหร่ก็ไม่ได้เรากระทบต้องทำอย่างไรบ้าง คล้ายๆกันอยู่เรื่อยทำเป็นถือหางมันอยู่ด้วยถ้าเป็นใส่เหยื่อประมาทมันเล่นแล้วไม่ขาดไม่ขาดมันสนิทไม่ดับมันให้ตายดิจะทำเป็นช่างมันเถอะมันทนได้มันมีประมาทนะวันนี้รู้สึกว่าไม่เป็นไรหรอกมันก็มีรถกี่ชาติมันก็ดูแล้วก็ปล่อยมันไว้มันก็เลยมีพริกแดงอะไรมันทนได้ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากเฉยๆแต่แท้จริงมันยังมีอาการมีระบบสภาพชีวิตชีวาอยู่บ้าง แน่ใจที่เราทำได้เอาขึ้นมาเป็นตัวอย่างแต่นี่แหละเป็นสมถะวิปัสสนากรรมฐานแท้เป็นสติปัฏฐานอานาปานสติและเป็นการบรรลุธรรมที่แท้จริงแล้วสั่งสมลงในจิตแล้วเป็นปรมัตถ์สัจจะอันที่เป็นโรคอุจจาระอันแท้นั่นแหละคือทางสายเดียวกันสำคัญ เกิดในร่างกายใหม่นั้นเราเป็นปรมัตถธรรมเป็นอันขาดนั่นมันแค่สมมติฐานมันเป็นการเกิดของคุณอยากขยับขึ้นมาศึกษาที่เป็นรูปขึ้นเป็นปัจจุบันขึ้นกว่าให้ได้หากจับชาติที่หมายเอาการเกิดของเศรษฐกิจแต่ละอาการแต่ละสภาพที่เกิดที่เป็นสภาวะอยู่ในตัวเราเองแท้ๆไม่ได้จริงๆก็ไม่ใช่ปรมัตถ์เด็ดขาดดังนั้นคำว่าโสดาบันก็ดีธนาคารก็ดีอรหันต์ มันคือเรื่องของเศรษฐกิจเกิดตายรู้ไหมเอาตัวตนที่มีรูปหยาบมีกายเน่าได้นี้เกิดไม่ตายแต่อย่างใดที่หมายที่พูดถึงจะถึงประมาณ แล้วยิ่งกว่านั้นความประณีตของปรมัตถธรรมเราจะต้องรู้ประเภทรู้ละเอียดเข้าไปถึงขั้นแยก 17 อันนี้ยิ่งกว่านั้นความประณีตของปรมัตถธรรมยังจะต้องรู้ประณีตรู้ละเอียดเข้าไปถึงขั้นแยกเจตสิกเหมาะกับตนเองให้ได้จริงๆด้วยอาการอย่างนี้เป็นกุศลกิจคืออาการอย่างนี้เป็นอกุศลจิตถึงจะแบ่งเรียกไปจนกระทั่งว่าลักษณะอย่างนี้อย่างนี้คือปรากฏรู้อยู่คนเดียวในเรานี่แหละเรียกว่าโสภณในเขตเศรษฐกิจลักษณะอย่างนี้อย่างนี้ที่ปรากฏรู้อยู่คนเดียวในเรานี่แหละเรียกว่าโส ก็จะต้องเรียนให้รู้ไม่รู้ภาษาเรียกก็ได้แต่จะต้องหยั่งรู้สัมผัสรู้สภาพจริงๆของสิทธิ์ของเศรษฐกิจจับสภาพให้ได้จริงๆเพื่อฆ่าแต่เฉพาะอกุศลที่เป็นโรงพระบริสุทธิ์หรือทำให้เศรษฐกิจให้สิ้นสภาพเท่านั้นไม่ใช่ค่าที่ให้ตายไปซะทุกตัวไม่ให้สิทธิ์รับรู้หรือเปล่าไม่รู้ภาษากันเมื่อไหร่ไม่ใช่สภาพอย่างนั้น คือสภาพเศรษฐกิจดับไปหมดอย่างนั้นอย่างที่เราเคยพูดกันแล้วเคยอธิบายกันมาแล้วยกตัวอย่างกันมาแล้วเป็นดับไปซะหมดเลยจิตไปดับมันทำไมดับส่วนที่เป็นเศษที่เราเรียกว่าอกุศลจิตหรือแม้แต่กุศลกิจก็ตามแม้แต่กุศลกิจที่มันมีสภาพนั้นแล้วแล้วเราก็รู้มันมีแล้วเราก็ไม่หลงมันให้มันมีอาการของจิตวิเศษมีอาการหลงให้มันมีเชื้อเราก็ไม่ให้มันเป็นอย่างนั้น แยกแยกปรมัตถธรรมมีภาษาหลายภาษาโสภณมั่งกุศลมั่งหรืออกุศลนั่งอโศกคนนั่งอะไรนี่มาประกอบเข้าไปอีกแล้วเราก็แยกแยะให้รู้ว่านี่แหละความหมายแยกดีแยกชั่วรู้ก็แยกตัวที่ควรจะฆ่าตัวที่ไม่ควรจะฆ่าอะไรก็ไม่รู้ดังนั้นเป้าหมายของความเป็นพระอรหันต์ของพุทธจึงไม่ใช่สภาพสังคมในวงเล็บคือดับจิตแบบไม่รับรู้อะไรทั้งหมดแต่พระอรหันต์จะเรียนรู้ให้ชัดใจแจ้งใจว่ามันย่อมเกิดมันย่อมมีได้บางคนจะเรียนรู้ หัดทำเอาจนได้จนเป็นก็ได้ไม่หัดทำเอาก็ได้ก็เป็นพระอรหันต์ 100% ได้ไม่ต้องวิตกอะไรเธออธิบายซ้ำอธิบายยืนยันการลงไปถึงเรื่องจิตที่เป็นดับจิตคือดับจิตไม่รับรู้อะไรเลยน่าจะเป็นสภาพสภาพสภาพจริงๆยืนยันเลยทีเดียวก็ออกจิตที่มันดับสนิทมันดับลงไปจนไม่รับรู้อะไรเลยน่ะมันมีสภาพอย่างนี้เองหรอทำเอาพยายามฝึกฝนจนกระทั่งแน่ใจว่าเราทำเราได้ใช้เวลาตรวจสอบเป็นอย่างนี้ในช่วงนี้เรายืนยันเลยว่าเดี๋ยวเราไม่รู้อะไรเลยจริงๆดับสนิทจริงๆแล้วเป็นอันตราย มิตรภาพที่เป็นไปได้ทำได้ฝึกเอาได้มันไม่ใช่เรื่องนี่ก็ถ้าไม่ใช่เรื่องว่าไม่รู้เมื่อไหร่เรื่องจะรู้ได้จริงๆศาสนาพุทธก็รู้และศาสนาพุทธก็ไม่ว่าอะไรจะปรึกษาก็ไม่ว่าอะไรใครรู้และเราก็จะรู้ยิ่งขึ้นว่าพระพุทธศาสนาแล้วเข้าใจในสมาชิกกี่ปีแล้วมันก็เป็นเรื่องดับแล้วมันก็ไม่รู้แต่บอกแล้วว่าศาสนาพุทธเป็นเรื่องของความรู้ยิ่งรู้อะไรรู้ออกกุศลรู้กุศลหรือจิตที่มันดีมันไม่ดีแท้ๆแล้วเราก็ดับแต่ส่วนที่ไม่ดีออกไปเย็บแบ่งออกเป็นรูปนามขันธ์ 5 นี้เป็นธรรมดา จิตประภัสสรสิทธิสะอาดบริสุทธิ์แล้วจิตที่มันมีประโยชน์จิตที่มันรู้ดีรู้ชั่วจิตที่มันรู้ความควรเป็นรากเหง้าเป็นมูลที่ทาเกิดเป็นราคะโทสะโมหะมันก็เป็นรากเหง้าแห่งความเกิดความเกิดจริงๆแม้แต่อย่างหยาบอย่างกลางไปถึงขั้นอย่างละเอียดเราเรียนรู้มันก็ไปเรื่อยๆระดับจนถึงเป้าหมายของความเป็นทหารของพุทธนั้นอยู่ที่สัญญานิโรธอันสติปัญญาบริบูรณ์ซึ่งไม่ใช่สภาพอากาศดีเลยแต่พูด จริงเท่านั้นที่เป็นงูมีเอาอัสนีเป็นอันอันเดียวกันกับสัญญาเวทยิตนิโรธหรือว่าพี่ตูนสภาพที่ดับสนิทตรวจรู้ให้หมดแล้วก็หมดแล้วก็รู้รู้จักนิโรธอริยสัจสัญญาก็ให้เข้าใจภาษาที่เรียกอย่างนี้หมายความว่าเรามีความรู้สัญญาให้ความกำหนดความหมายรู้ให้มันไปทำงานแม้แต่งานรัฐสัญญากำหนดรู้ให้มันได้หมดเลยไม่ว่าอันใดอันใดน่าจะสัญญาอัตราใดๆนานานับจากอัตราใดๆให้สัญญาก็เป็นกำหนดรู้ให้หมด ไม่รู้ไม่ได้ไม่รู้มันก็จะเป็นกิเลสให้รู้สัญญากำหนดให้รู้อัตราโรงเรียนรู้อัตราและเราก็จะต้องทำให้เกิดอนัตตาไม่มีอัตตานั้นๆแม้แต่สิ่งที่ถูกรู้ใดๆและเราก็ไม่ยึดสิ่งที่ถูกรู้นั้นๆเป็นรูปานังอาทิมิจฉาทิฏฐิเป็นรูปดูการนำเป็นรูปอาจเป็นลูกชายรู้จักกะแม้แต่เราได้เผากิเลสแล้วเหลือสิ่งที่บริสุทธิ์เราก็ไม่ติดติดเราไม่ติดติดกันทั้งนั้นนี่เป็นองค์ประกอบสุดท้ายเลยแล้วจะเป็นคนรู้สิ่งอย่างนี้นี่เป็นสัญญา แต่รู้แล้วก็ดับสนิทเราก็ไม่ติดตัวดับด้วยเข้าไปล้างเครื่องเป็นจิตสะอาดไม่ใช่กิจดับจิตรู้สึกสะอาดจุดเข้าใจเป็นจุดประภัสสรเราก็ไม่ติดตัวจิตสะอาดด้วยไม่คิดถึงไม่ติดทั้งจิตตัวดับไม่ติดตั้งจิตตัวที่สะอาดไม่ติดกินได้หมดไม่หลงใหลว่ารู้แต่ว่ามันมีสภาพจริงและเป็นสถานที่เหลือสถานที่เหลืออย่างนี้ดีที่สุดก็คือตัวที่เหลือดีที่สุดสัญญาก็ไม่ใช่ภาษาเรียกพยายามที่เรากำลังผ่านผู้ที่พยายามที่จะทำโดยที่เอามาวิเคราะห์แยกสำหรับ อะไรต่ออะไรเข้ามาให้เราฟังเราอ่านเนี่ยที่เพิ่งผ่านไปเมื่อวานเอามาอ่านดูฟังแม้จะบอกว่าวิธีการต่างๆที่แยกแยะว่าจะเป็นสมาธิและหมายถึงอย่างนี้วิปัสสนาสมาธิจะหมายถึงอย่างนี้แล้วเสร็จแล้วก็ไปมุ่งหมายว่าถ้าเผื่อว่าถ้าด้านสำหรับสมถะสมาธิแล้วล่ะก็หมายเอาสัญญาไปพิษณุโลกเขียนภาษาบรรยายว่าอย่างนั้นนะส่วนภาพที่วิปัสสนาสมาธิแล้วจะเป็นหมายเอาการผ่านงานอันนี้แหละเราภิกษุได้เห็นได้ว่า ผู้เรียนรู้เนี่ยเรียนรู้โดยประยุทธ์วิธีการยาง 16 กันโดยเฉพาะยาง 16 นะไม่ใช่ของพระพุทธเจ้าตรัสเลยเป็นของใหม่เป็นแบบพิธีใหม่ย้อนเข้าไปตั้งแต่ต้นจนเห็นหน้าฟ้า 3 เกิดมาวิธีมันเกิดมามันก็เลยทำให้กลายเป็นจิตอาสาไปติดวิธีสมมุติถ้าเกิดขึ้นและเขาก็ไปติดวิธีการติดพรรษาที่สร้างขึ้นมาเป็นคำอันเป็นเป็นร้อยกรองใหม่ของการอุ้มหลังแล้วก็มาติดทำร้อยกรองของอาจารย์รุ่นหลังลืมคำสอนของพระพุทธเจ้าคือ ถึงจะกลับหรือโลกุตตระนั้นเสียโดยไม่เข้าใจว่าสัญญาเวทยิตนิโรธนั้นหมายอะไรเพราะเขาเข้าใจไปอีกชั้นหนึ่งเหมือนกันว่าสัญญาเวทยิตนิโรธนั้นเขาเข้าใจว่าเป็นอสัญใช่ถ้าเป็นอัจฉริยะเป็นสมถะเขาเข้าใจว่าความหมายภาษาว่าสัญญาเวทีพิษณุโลก หนังสือสภาพอากาศดีเขาก็ไม่รู้ว่าสภาวะของเขาเต็มแล้วก็ไปลงอสัญญีนั่นแหละเป็นตัวสภาวะที่เขาได้เขาเป็นเขาว่าอันนี้จะเป็นสิ่งที่พิสูจน์เขาไปสู่คนละฝาคนละตัวเลยเอาฝาหม้อดินไปปิดฝาหม้อทองคำเลยเอาฝาหม้อหม้อดินไปติดหม้อทองคำเลยเอาฝาหม้อแกงหม้อแขกใบเตยรอยนิ้วจะติดดาบของดาบใหญ่เลยทำให้เขาไม่เห็นเลยว่ามอดทองคำใบนี้มันคืออะไรก็ไม่รู้เรื่อง มิตรภาพที่ไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจแล้วก็ได้แต่ภาษาเอาภาษามาแล้วก็คิดคำนึงคำนวณออกซึ่งมันก็น่าเห็นใจถ้าเผื่อว่าเราเข้าใจแล้วนะฉันยาวเลยคิดถึงวิโรจน์ก็เป็นคำอธิบายของพระพุทธเจ้าด้วยซ้ำยา 16 เป็นคำอธิบายของพระรุ่นหลังพระพุทธเจ้านั้นเองวิปัสสนาญาณ 9 กันยายน เรียบเรียงมาอย่างนั้นจึงให้ละเอียดลึกซึ้งขึ้นไปอีกให้มีพิสดารขึ้นไปอีกพระพุทธเจ้าท่านไม่ไม่ใช่ว่าท่านไม่สนับสนุนความพิสดารอธิบายธรรมะโดยพิสดารท่านเจตนาแล้วก็ให้เรามีอาคมมีการอธิบายคัมภีระพิสดารให้กว้างขวางละเอียดยิ่งขึ้นถ้ามันตรงกันมันสอดคล้องกันอยู่ไม่มีปัญหาอะไรจะบอกยาย 16 นั้นก็สอดคล้องได้ถ้าไม่เข้าใจผิดคิดว่าสัญญาถ้าไม่เข้าใจผิดศักราชเป็นสภาพสมถะแท้สัญญานิโรธ รักที่สุดก็ได้วันนี้เลิกจริงๆอ่ะอยากรู้ด้วยสัญญาว่าจะนิโรธอย่างรู้ด้วยเป็นสมถะเป็นตัวสงบระงับอย่างแท้จริงเป็นพุทธด้วยเป็นสมถะแบบพุทธไม่ใช่สมถะแบบพราหมณ์ที่ท่านหมายเลยว่าสมถะสมาธินั้นคือพราหมณ์คือของศาสนาพราหมณ์เป็นวิปัสสนาสมาธินั่นคือของพุทธท่านก็แบ่งไว้เป็นคู่ๆเหมือนกันเพราะถ้าเป็นข้อกำหนดสมถะสมาธิเป็นของความแล้วก็เข้าใจว่าเราอธิบายแยกซ้อนอยู่ว่าสมถะหรือว่าสภาพที่เหลือทำตัวตนแบบตามรูปแบบสะกดนิ่งไว้เฉยๆดับไปเรื่อยๆเราก็เรียนรู้เราก็เข้าใจว่าเนี่ยความหมายเอาจุดอย่างนี้แล้วก็เข้าใจอย่างนี้เพราะเป็นที่สุดอย่างนี้เขาดับก็ดับไม่ได้แค่นี้แล้วก็ทำกันอย่างนี้เรียนกันแค่นี้คือวัน เกิดวันพุธนั้นสูงกว่านั้นรู้ยิ่งกว่านั้นไอ้สิ่งที่เรียนรู้ได้พอใจได้ก็เข้าใจจริงๆด้วยแล้วก็ไม่มีปัญหาเราจะเจอว่าเรารู้กว่านั้นเราเข้าใจกว่านั้นอีกแต่ท่านก็กลับมาอย่างที่ท่านหมายเราก็รู้ความหมายเส้นปากหมายได้ถ้ามีของจริงถ้ารู้ว่าภาษามันก็จะไล่ไปตามมาทำให้เราเข้าใจว่าท่านหมายถึงที่หมายนี้หรือว่าถ้าจะเข้าใจไปหมดเลยทีเดียวด้วยภาษาที่หมายแล้วดีเราก็ไม่ว่าอะไรเราก็ยังไม่ไปดูถูกดูแคลนอะไรในส่วนที่เข้าใจถ้าแปลความหมายของเรา สายดับสนิทเลยในขณะที่เรารู้อยู่ว่าดับสนิทมันก็มีสมถะอยู่ในตัวสัญญาโลกเราก็มีอยู่เดี๋ยวนี้พร้อมกันนั้นยาย 16 แล้วก็มีอยู่แค่นี้เรารู้ความหมายความว่าอะไรผู้ที่ไม่เข้าใจก็เอาภาษามาโดยเฉพาะภาษามาเขียนแล้วก็จะเถียงกันแล้วอยากเถียงเพราะมันเป็นความรู้มันเป็นความรู้ที่เราที่เราจะแสดงโดยที่เราแสดงความรู้สึกออกมาให้แจ้งแก่กันและกันถ้าไม่แจ้งก็ชักชวนชักชวนชักชวนขึ้นมาท้าทายอำนาจมนุษย์ ผู้ที่ไม่สู้ไม่รู้ว่าเราไม่ควรจะสู้เราก็ไม่สู้เสียเวลาถ้าพูดไม่รู้ว่าเออควรสู้อันนี้ควรที่จะทำความเข้าใจกันให้ยิ่งขึ้นไปอีกนะจะได้ไม่หลงใหลไม่หลงผิดเราจะได้ช่วยเหลือโปรไฟล์กันแล้วก็จะได้ช่วยเหลือโปรไฟล์กันเพื่อนก็ปรมัตถธรรมเป็นเรื่องของความละเอียดละออจริงๆถ้าเราไม่แม่นเป่าถ้าเราจับไม่ถูกอย่างที่อธิบายแม้แต่ตัวคำว่าอัสนีหรือว่าตัวยาวไปถึง 23 นิโรธถ้าคนใหม่ๆไม่รู้ภาษาไม่รู้ความหมายไม่รู้สภาวะธรรมจริงแล้วก็จับอาการแตกต่างกันไม่ได้หรือความเหมือนกันแยกไม่ออกก็งงจริงๆ โรงงานดอกจะต้องรู้ว่าที่จริงเราเรียนสัญญาเวทยิตนิโรธจะมีคนมาบอกว่าเราจะต้องผ่านญาณ 16 4 ชั้นก็ไม่ติดปัญหาเหมือนคนกำลังกำลังเรียนซ้อนมาเรื่อยๆชั้น 1 ชั้น 2 ชั้น 3 อะไรเราก็จะไล่ไปเรื่อยๆเหมือนกันแล้วมันก็มีเส้นยาวเลยถึง 24 พิษณุโลกกี่รอบก็ไม่ว่าสัมปทานนั้นต้องจับได้ไล่ทันลักษณะต่างๆในตัวเราขณะนี้แล้วดับค่าพบในปัจจุบันที่ยัง ตายนอกนี้แหละให้ได้ชัดๆอันนี้ก็เน้นขึ้นไปอีกถือแจ้งชัดแจ๋วแล้วในปัจจัยใดของตนแล้วจะต้องทำสังฆทานถามผลให้ท่านฉองจะติดของตนเกิดความเสี่ยงความมั่นคงไม่ต้องอดทนฝืนจะจีบให้มันเป็นปกติเป็นอัตโนมัติกันเลยแล้วเราก็จะเลิกกังวลกับอันเป็นสังฆทานของเรานั้นเสียถ้าขืนยังกังวลหรือถึงขั้นยึดอยู่ก็ยังจะต้องจิตสูงได้แค่ที่ได้อยู่ได้อยู่เท่านี้นั่นเองแต่ยังเรียกว่ายังจะต้องเชื่อ มีตนโดยได้อีกอยู่เราต้องเลิกวิกฤตระดับนี้เลิกได้ไม่ได้ก็คือผิดคาดเอวเข้าเป็นอนาคามีเมื่อนั้นแล้วทำปัญญาให้เข้าใจให้ได้ว่าแม้ผลดีที่เราทำได้เราก็ยังเป็นตัวเป็นตนยังจะหลงใหลยินดียึดถือจนเหนียวแน่นไม่รู้จักละไม่รู้จักวางไม่รู้จักอนุโลมปัจจุบันหรือโอนอ่อนผ่อนตามให้เหมาะแก่การละเทศะบ้างนั้นเพราะฉะนั้นก็เกิดภัยเกิดทุกข์แก่ตนยังจะต้องฉลาดยิ่งจริงใจยิ่งเสียสละยิ่ง หมดตัวหมดจนยิ่งงามพร้อมวิ่งจริงๆให้ได้เป็นที่สุดอย่างแท้ๆสุขุมลุ่มลึกจริงๆจึงจะเรียกว่าเป็นอนาคามีที่สูงขึ้นสูงขึ้นไปตามลำดับคือไม่ปักมั่นยึดไว้เฉพาะไม่เอาเราเป็นใหญ่มายึดตัวยึดตนในความเป็นผู้เข้าถึงดังนี้จึงจะเป็นการแน่ใจได้ว่าหมดค่าไม่ต้องกลับมาเกิดเพราะไม่มีเลยแม้ผู้เข้าวงเล็บเปิดคณะแปลว่าไม่มี อาคารแปลว่าผู้เข้าถึงวงเล็บปิดแต่ตอนนี้ก็เชื่อมโยงมาถึงคำว่าอนาคามีเมื่อเราได้ทำบอกแล้วว่ารู้นั้นเป็นโสดาทำเป็นสัจธรรมเป็นพุทธธรรมแต่มันยังไม่หมดสิ้นเหลืออยู่เศษอย่างน้อยก็ต้องเหลือ 1% หรือว่า 1 อันที่จะต้องกระทำอีก 1 ครั้งอะไรอย่างเงี้ยมันยังไม่บริบูรณ์ทีเดียวโดยที่ยังมีอยู่เนี่ยธนาคารมีไม่จบด้วยตัวเองมันจะเป็นภาษาที่อธิบายกันว่าโสดาคือรู้สึกกายะพยายามดัดแปลงหญ้าให้ได้เธอก็พากันคือ พูดให้มันรักโลภะโทสะโมหะให้ลดน้อยลงให้ลดน้อยลงเขาก็อธิบายกันไว้แค่นี้เช้าๆไว้นะที่อาจารย์เป็นคนก่ออธิบายเองลดราคาโทรศัพท์ทำให้น้อยลงทำให้น้อยลงใช่ไม่ไม่ไม่อธิบายเป็นโปรโมทแล้วก็ธนาคารมีไม่อธิบายเป็นตัวหมดเป็นตัวที่ยังเก่งที่สุดก็ยังเหลือเยื่อใยจุดสุดท้ายที่จะต้องมาฆ่ากันอีกเป็นผลสุดท้ายถ้าไม่คนนั้นก็ยังไม่ใช่ปัญหาแต่ยังไม่ ฉันไม่รู้เลยนิติพลธรรมดาถ้าไม่รู้เลยว่าจะฆ่าอะไรจะทำอะไรก็เป็นคนธรรมดาเริ่มทำเรื่องค่าคาบไปให้น้อยลงเรื่อยๆมันจะง้อยังไงก็ตามแต่ให้มันเบาบางลงไปเมื่อยังไม่แน่ใจยังไม่มั่นใจยังไม่เด็ดขาดถึงการสูญสนิทหมดเชื้อหมดชาติแต่เราก็ยังเป็นสังฆทานจนกระทั่งถึงตัวสุดท้ายเราเข้าถึงจุดสุดยอดเราหมดถ้ารู้ว่าตัวหมดชาติไม่ต้องกลับมาเกิดและแม้กระทั่งตอนลงไปอีกรอบไม่กลับมาเกิดอีกแล้วเนี่ย เข้าถึงตัวไม่กลับมาเกิดอีกถึงแล้วบริบูรณ์แล้วจะต้องให้เห็นลูกซ้อนทุกซ้อนไปจนกระทั่งแม้แต่ตัวเราเองไม่หลงจนอีกเราเป็นผู้เข้าถึงเราเป็นผู้นำชาติเราเป็นผู้หมวดชาติแล้วมันก็ยังมีความรู้สึกเป็นเราอย่างนี้เราเรียกว่าอนาคตหลงตัวได้ง่าย แต่เราเป็นผู้ชนะแล้วระดับศูนย์ไปแล้วมันไม่ลงตัวสูงของตัวเองมีสภาวะประณีตลึกซ้อนของปัญญาของสู่ความเห็นแจ้งต้องรู้อารมณ์ที่ยึดเอาเป็นราวกับอารมณ์ที่เราปล่อยเป็นไม่ต้องยึดถือตัวดีนี้หรอกปีนี้จะไม่จำเป็นหรอกเราจะต้องเอาไว้เป็นสมบัติของเราไม่ต้องดีก็ดีไปใครจะปลูกใครจะโกงใครจะช่วยเอาไปยังไงก็แล้วแต่จะเป็นจะมีอะไรต่ออะไรในสิ่งที่เป็นบทบาทเป็นกิริยาเป็นอาการเป็นกรรมกรรมดีกรรมชั่วเราก็เข้าใจว่ามันเป็นกรรมดีก็กรรมดีเราไม่ต้องไปเดือดร้อนจากกรรมดีแล้วไม่ต้องไปเดือดร้อนก็ทำชั่วเราเดือดร้อนก็กรรมชั่วเราเองและยาทีเดียวตัวเราเองยังมีกรรมชั่ว ก่อนจะบอกว่าไม่เดือดร้อนไม่ได้เราเองเราไม่ต้องไปวุ่นวายกับกรรมดีเมื่อทำดีแล้วเกิดแล้วก็ปล่อยดีเป็นสุดท้ายไอ้ชั่วนั้นไม่ให้เกิดเอาเลยแหละไม่มีไม่ไปจากเราเราเป็นเพื่อนกันทำให้ความชั่วนี้เกิดเราก็ไม่เอาแต่เราจะเป็นตัวเพื่อให้เกิดกรรมดีความดีไม่มีปัญหาแต่เรายังจะต้องไม่ให้เชื้อจิตของเราอีกเป็นตัวอัตราอีกเสริมต่อลงไปว่าจะยึดติดแต่มีสิทธิ์เป็นกิจกรรม มีผลสำเร็จที่สุดและเราก็ไม่มีประสบการณ์แบบนั้นต้องทำความรู้สึกทำความมั่นหมายทำความเข้าใจให้แจ้งชัดถึงความที่ยังหลงตัวหลงตนชัดเจนธนาคารเป็นการทำได้สำเร็จจนจบแล้วก็ให้พยายามทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งให้แบบนี้สุขุมไปจนกระทั่งถึงแม้แต่เราเข้าถึงแล้วเราเป็นผู้ที่มีบริบูรณ์อยู่ก็ยังไม่มีคำว่าเราแม้แต่เราเป็นผู้เข้าไปจบอยู่แล้วจะหมด คำว่าเราในตัวด้วยถึงจังหวะอนาถธรรมแปลว่าไม่อาคามีแปลว่าภูเขาถึงไม่มีผู้เข้าถึงผู้เข้าถึงนั้นมีแต่เสร็จแล้วเราก็จะต้องดับตัวที่ผู้เข้าถึงนั้นด้วยไม่ใช่ดับความรู้เป็นการปล่อยวางดับอย่างรู้ๆไม่ยึดมั่นถือมั่นไม่ติดไม่มาเป็นเราเรารู้แต่ว่ามีตัวสภาวะอันนึงที่มันทำมันก็ทำไปของมันเองอารมณ์ความมุ่งหมายสัญญากำหนดที่เราจะต้องไปติดชีวิตอย่างนั้นจะต้องรู้อารมณ์มันหมายมันจะมีสภาวะจำได้ก็จำได้ไม่เป็นไรเมื่อจำได้แล้วรู้สึกร้อนหรือใครมากล่าวขึ้นชมแล้วก็ อากาศที่จะสะเทือนหวัดและอาการที่เจ็บชูใจอะไรไม่มีแม้มีโอกาสนี้ยังมีเหลือเชื้อต้องโลกียแม้ได้สรรเสริญปลวกปลายยังไม่มีใครมาสรรเสริญตัวเราเองก็นั่งสรรเสริญตัวเองถึงยอมถึงอดีตแฟนหลงดีใจเพลิดเพลินจริงมีอาการเกิดได้มีอาการเกิดได้ที่สุดแล้วไม่ต้องมาอีกเออไม่ต้องมีอะไรหรอกตอนแรกๆนะคือเราเองเป็นเราเองมีเราเองได้เราก็ต้องใช้บ้างก็จะหมดกำลังใจที่จะปฏิบัติเรายังมีอันอื่นอีกนะที่เราจะต้องเดินจะต้องฆ่าจะต้องดับเพราะฉะนั้นถ้าเราไม่มีกำลัง ฟังไปเอาตัวจบโดยที่ไม่ต้องทำวันนี้อย่าเพิ่งเราจะต้องมีปิติชาญในองค์ฌานนี้จะต้องเลี้ยงอยู่เสมอมีวิตกวิจารณ์มีปิติมีสุขมีอุเบกขาแต่แล้วก็ฝึกทำอุเบกขาอยู่เสมอแหละแต่เราก็จะต้องเวียนวนไปหาที่ตกวิจารณ์แล้วก็อุเบกขาให้ทานเป็นเครื่องช่วยเสมอถ้าไม่อาศัยทานแม้แต่อารมณ์อย่างนี้ประกอบมันไม่ไปมันไม่ชำแรกก็ไปจนกระทั่งสิ้นปีรถกิเลสอันบริบูรณ์ไม่ไม่ได้ต้องอาศัยถ่านต้องอาศัยจิตเราจะต้องมีความยินดีรู้ในส่วนที่ดีเพราะงั้นถ้าเกิดว่าผู้ใดหมดกำลังที่จะปฏิบัติ จงพยายามมีสติระลึกถึงเทวตานุสติระลึกถึงจิตที่เราได้ดีนั้นเอามาเป็นเครื่องชูใจในขนาดเราได้ดีอันนี้ยังมีนี่นาเพราะเราได้มีความขยันหมั่นเพียรเพราะเราเองเราฝ่ายที่จะทำอันที่น้อยที่มันหมดไปได้หรืออันที่หยาบที่มันหมดไปได้เนี่ยที่เราจะทำให้ขั้นต้นขั้นกลางมันได้ก็เพราะเราใช้ปัญญาเราใช้ความสามารถและใช้ความเพ่งเพียรและมีจุดจุดจุดใจได้ถึงได้รับรถที่มีปานนี้เศรษฐกิจไม่ดีสิ่งที่เราจะต้องทำให้แก่ตนเองแต่เราก็ปล่อยปละละ นั่นน่ะแสดงว่าเราเองเราแย่แล้วเพราะงั้นถ้าพูดได้มันไม่มีกำลังก็ต้องนึกถึงความเก่าระลึกถึงเทวดาภูมิเทวดาภูมิหรือภูมิที่เราเคยมีเคยเป็นแล้วที่เราได้มาแล้วหนอสลักได้แล้วก็ได้เสมอจ้าแล้วก็ได้พ้นมามีโอกาสนี้และส่วนที่เหลืออีกถ้าเราไม่ทำอีกเราไม่มีกำลังใจอีกที่จะกระทำเราไม่มีกะจิตกะใจอีกฝ่ายหนึ่งเฉยๆอีกแล้วก็ได้แค่นี้แล้วก็อยู่แค่นี้แล้วมันก็สิ่งที่ดีกว่านี้อีกแล้วก็น้อยมันก็ยังดีขนาดนี้มันดียิ่งกว่านะเราก็จะต้องเห็นให้ชัดเจน แล้วเราไม่เรียนอีกได้เรื่องอะไรเราจะต้องทบทวนมีศรีลานี้จะติดเราใช้ศีลยังไงเราก็ต้องใช้สีอย่างนั้นมีจาคานุสสติเราจะละออกได้อีกสลัดออกได้อีกสาขานึงก็คือระลึกถึงความฉลาดออกได้เออมันได้ออกได้จริงๆด้วยนะเพราะฉะนั้นอันไหนก็ต้องออกได้เหมือนกันหมดอย่างหยาบอย่างกลางอย่างละเอียดก็จะต้องออกได้เหมือนกันแต่เรานึกถึงรสชาติของเทวดานี่มันสบายมันดีแม้แต่เดือนนี้เราก็จะผัดตามสบายขนาดนี้ได้ขนาดนี้แต่พอดีผีเข้าหมดหลายแล้วก็รู้ว่ามันยังมีตัวที่จะต้องจัดการผู้รายได้อย่างนี้พูดแล้วก็จะเกิดกำไรถ้าเกิดรู้ ประเดี๋ยวมันจะตายซะก่อนนะถ้าเรานึกถึงมรณสติระลึกถึงตายซะตายแล้วนึกถึงจิตที่มันยังเป็นไปอยู่กายก็ตายไม่ได้มีความประชุมอยู่นั้นยังมีราคะประชุมอยู่ในจิตของคุณมีสติระลึกรู้มันเสมอให้ได้การชะตาอานาปานสติปฏิบัติให้ถึงอานาปานัสปฏิบัติให้ได้ทุกลมหายใจเข้าออกนี่รู้กายก็ตายของเราเนี่ยมันจะตายซะก่อนเดี๋ยวจะมรณะก่อนเพราะฉะนั้นก็ระวังมันจะมรณะตอนที่จะอ่านแล้วนะเรายังไม่ได้อ่านรายละเอียดต้องเตรียมตัวระวังงานมรณะมรณะมาถึงได้เดินทางเมื่อไหร่ก็มาได้ประมาทจนได้ ลมหายใจเข้าออกซึ่งบริสุทธิ์อานาปานสติที่จนกระทั่งถึงเราหมดเป็นอย่างนี้เด็ดขาดสติปัฏฐาน ควรจะฝากคนจะฆ่าปราศจากหมดแล้วไม่มีเป็นการชะตาที่สะอาดเป็นความเป็นไปของความเป็นจริงอะไรมันประชุมอยู่ในนี้มันก็มีแ