190606 อุปกิเลส16อย่างซับซ้อน-พ่อท่าน-ศาลีอโศก.txt

้ที่จิตส่งจนถึงอุเบกขาสมโภช ซ่อมเป็นความเป็นไปที่ดีอยู่ของผู้อื่นเจอกับโพธิสัตว์ก็ได้ว่าพุทธะก็ได้โภชพระหรือโพชฌงค์ก็คือโพชะนี่คือพุทธคุณคือความรู้ยิ่งความตรัสรู้มันรู้แล้วมันก็ตรัสรู้มันมีทั้งตัวที่รู้พร้อมตัวที่ทำได้พร้อมจะมีทั้งความสงบสงัดสะอาดสว่างอะไรที่เป็นพุทธศาสนาอยู่ในนั้นเสร็จมีทั้งความเป็นผู้เบิกบานแจ่มใสไม่ห่อเหี่ยวไม่หดโทหาไม่มีอะไรเกิดของจิตที่เป็นไปในทางร้ายไม่มีเลยไม่มีอุปสรรคที่เป็น ถ้าดูที่ไม่แหว่งที่ไม่เฟ้อที่พระพุทธเจ้าเหมือนกันไม่มีแหวนไม่มีเฟ้อหรือไม่มีปูไม่มีแฟนเป็นธาตุรู้ที่รู้เต็มแล้วก็เป็นทาสโอเคครับความสบายอยู่ฟังง่ายมากแต่พอดีไม่มากเกินไปไม่ดับไม่มีจุดจุดจุดจุดจุดจุดจุดเป็นไปโดยง่ายธรรมดาอย่างนี้เรียกว่าเป็นที่สุดแต่ยังเป็นที่สุด น้องดาวมาในทางที่ไม่ขอโทษไม่ได้ทางเบิกบานแต่ทางแจ่มใสเป็นลักษณะของสิ่งนั้นเพราะโลกเรารู้ว่าเราขณะเราตื่นพุทธนิโรเองมาทั้งตื่นลุกเองมาทางลูกลูกเองมาทำเบิกบานแจ่มใสจะพูดโดยตรงกันเองมาทางสวรรค์น้อยๆน้องเอ็มอะไรทางสวรรค์ได้น้อยมันหลับเท่านั้นเราถึงเฉยๆแต่ตอนหลังเมื่อเราจะเผลอหลับไม่หลับไหลไม่ให้มันออกจนกระทั่งเกินไปนอกจากเรารู้เท่ารู้ทันว่าขณะนี้ควรเป็นสัมมาหรือเป็นมัชฌิมาทุก ดับสนิทกับฉันดีทั้งเวลาก็ตามทั้งสิ่งที่น่าจะได้น่าจะเป็นก็ตามเราควรจะน่าจะดัดมากที่สุดพระเครื่องมากที่สุดเขาก็ทำเป็นอสัญญีคือดับจิตหมดเลยให้พักสนิทให้เรารู้แล้วเราก็ทำให้ได้ถ้าเรายังไม่เก่งเรายังไม่รู้มันทำได้เหมือนกันเมื่อเป็นพระอริยะการพระอรหันต์โดยที่ตัวเองไม่มีเจตนาจะทำให้มีเจตนาจะทำมันรู้ยอดรู้อยู่ในส่วนหนึ่งของจิตหรือว่าต้องพัก เวลาหลับก็รับทันทีเลยมันจะไม่มีอะไรฟุ้งขึ้นมามันจะไม่มีอะไรเดือดร้อนขึ้นมามันจะไม่ทำงานเลยมันจะเป็นอัตโนมัติมันจะเป็นเองแต่ญาณญาณวิถีของพระอรหันต์ที่ไม่มีสังฆาฏิปฏิสัมภิทาญาณที่ไม่มีปฏิสัมภิทาญาณตรวจจิตตัวนั้นของเราได้แค่นั้นเองพระอรหันต์ไม่มีปฏิสัมพันธ์อาญาก็จะตรวจไม่พบว่าจิตของเราเป็นอัจฉริยะคนอื่นเป็นอัตโนมัติไม่ต้องไปนั่งทำเอานอนทำอะไรไม่ต้องไปนั่งทำไม่ต้องเป็นเรื่องไม่ต้องไปจงใจเพื่อตนเองจนมันพักได้ที่พอสมควรแล้วแต่มันถึงจะคอยตัวขึ้นมาทำงานมันจะมีแม่หลับก็หลับ ไม่มีนิมิตไม่มีภาพไม่มีเรื่องไม่มีถ่ายรูปไม่มีความรับรู้อะไรเลยไม่มีการทำงานอะไรขึ้นมาแต่ตอนที่มันหลับสนิทจนกว่ามันจะพักได้พอสมควรแล้วเครื่องยนต์หรือว่าตัวรูปตัวนางขันนั้นได้พักผ่อนพอมันจึงจะเริ่มเพี้ยนมันจึงจะเริ่มอายุมันถึงจะเริ่มมีอายุขึ้นมาตามควรตามแรงของจิตของเราที่เคยถ้าเราเคยคิดมากก็จะสร้างเรื่องขึ้นมามากถ้าเราไม่เคยคิดมากก็จะสร้างบ้างไม่สร้างบ้างเป็นเนวะสัญญานะสัญญามีรู้บ้างไม่มีมีรู้บ้างไม่รู้บ้างสลับกันไปอันนี้เกิดดับนั่นเองเกิดขึ้นมา ฝันว่าคนทำงานมันรู้ตัวของมันมันจะทำงานกลุ่มอะไรขึ้นไปสะสางไปตามที่เราได้ตั้งเครื่องยนต์ไว้เมื่อเราเป็นพระอริยะเราเคยสร้างเครื่องยนต์ไว้ในทางพิจารณาธรรมมันก็จะเอาธรรมะมาพิจารณาแล้วแต่ผู้ใดจะพิจารณาด้วยแง่เชิงอย่างไรเครื่องยนต์นั้นมันก็จะทำงานของมันในแง่ในเชิงของเราอย่างนั้นพวกเราเรียกว่าความเกิดเจริญๆมันก็จะเดินทางทำความรู้ให้แก่ตนอยู่เรื่อยๆเป็นอนันตังภาษาพระพุทธเจ้าสอนเทวดา ยิ่งขึ้นโดยไม่มีอะไรอื่นนอกจากรู้ไม่มีเหลือส่วนหรือเศษอะไรที่มันจะเป็นงานมันก็จะเอาอันนั้นเรามาทำงานทำไปโดยรู้เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าเราไม่รู้เรื่องไม่รู้เท่าทันไม่เคยสร้างคิดสร้างทางให้สุดๆไม่พยายามวางทิศทางให้แก่จิตมันก็จะไม่แต่งไม่ได้ไม่ได้ทางที่ดีเพราะงั้นเราเองอยู่เราไม่ต้องห่วงความหยุดเมื่อเราทำหยุดได้ก็เป็นหยุดได้แล้วทีนี้เมื่อเราจะหยุดพักหนี้สนิทแล้วก็พักหนี้สินทำได้เป็นได้เจตนาเอาจะเอาที่ 17 กันยายนแล้วก็ทำได้ เบอร์บริการประเทศเวลานี้จะเปลี่ยนหรือจะเปลี่ยนไปโดยเวลาเองมันจะตื่นหรือมันจะรู้หลับรู้ตื่นรู้รู้ตัวรู้ตายมันจะรู้จริงๆแล้วมันก็จะทำได้เองแต่จุดเหล่านี้เป็นจุดที่นักฝึกมันต่างคิดต่างๆแล้วมันก็จะเป็นไปทำบ่อยทำเสมอมันก็จะเดินทางขึ้นไปยังทิศทางที่เราวางมันไว้มันเจริญของมันเองเพราะฉะนั้นมันมีเกิดมีตายที่พอดีพอดีอยู่ในตัวเมืองหนักไปในทางตายไม่หนักมาในทางเกิดไอ้ตัวย่อตัวในมันจะเป็นรูปร่างลักษณะและอาการการเดินการเปลี่ยนแปลง เรารู้อย่างแท้เลยกะทะกะเป็นไปถ้าหยุดข้าเป็นไปถ้าเป็นไปอย่างที่เรียกว่ามีมีเนื้อมีตัวไม่มีโฆษณาไม่มีโคจรไม่มีความเจริญอยู่ในนั้นก็เป็นไปเพื่อเรื่องความภาษาไทย แม่เราเองเราจะเป็นไปอีกเป็นคะตะเราก็มีตัวกลางตัวหนึ่งที่เรียกว่าเราจะใช้ภาษาเรียกกันอยู่นี่ว่าตัวตัดหางคือตัดสิ้นสุดเราจะจบหรือไม่อคติมันก็จะเป็นตัวตัดหางตัดตัวตัดสุดท้ายอยู่ในตัวของมันเป็นไฟและสุดท้ายก็ไม่เป็นไปมันก็จะจบอยู่ในตัวของมันอยู่ในตัวเพราะฉะนั้นไอ้การรู้ก็คือการเกิดก็เกิดดีเรารู้สึกเป็นไปยังเป็นประโยชน์อันนี้เป็นที่สุด พุทธรักษามาพูดกับเป็นสื่อความหมายเพื่อให้เราจะต้องเทียบเคียงที่คิดของเราขณะที่กล่าวธรรมะอยู่ขณะที่สาธารณะสู่เราฟังอยู่เนี่ยเราต้องอย่างจิตเข้าไปเทียบเคียงความเป็นไปของเรามีบุพเพนิวาสานุสติญาณเราถึงจะเข้าใจความเกิดเข้าใจความรักที่แท้เราจะรู้ความเกิดความดับทุกข์จริงๆมันไม่มีอื่นยึดทั้งนั้นน่ะเป็นรากเหง้ามันเกิดมันดับแต่เนื้อตายเนื้อเน่าเนื้อเหม็นอะไรนี่มันไม่มีความหมายอะไรคุณต้องเลิกทำงานแก่ตัวเนื้อตายเนื้อเน่าแล้วมันก็มีภวังค์กับโสตะของมันมันก็มีองค์ของที่มันจะรู้หรือไม่รู้อยู่ที่ มันไม่ช้าไม่นานมันก็อยู่ที่นั่นถ้าเราไม่หลงรักเราทำเกิดทั้งดับของมันอยู่ในตัวให้ได้ตามต้องการไม่ให้ไปเกาะแม้กระทั่งประยุทธ์ดับมากเกินไปก็ไปอยู่ในอาศัยดีเพราะอย่างนั้นก็ตายแล้วก็เป็นอันแสนดีกลมผมก็ไม่รู้ว่านั่นมันก็ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อมถ้าเกิดว่ามันมีตัวคิดมีตัวกรองมีวิญญาณ อายตนะมันก็จะเป็นวิญญาณในศาสนามันหลงแสงสว่างมันหลงลงไปเฉยๆมันก็จะเป็นอย่างนั้นมันไม่ค่อยสบายโล่งๆตรงๆว่ามันก็จะเป็นอย่างนั้นก็หลงความรู้มันก็จะเป็นวิญญาณมนุษย์อากินจรรยาจะนะสภาพที่ไม่มีอะไรไม่เป็นไรมันก็หลงพูดภาษาพูดตรงนี้มันเป็นจิตตัวอย่างนั้นจริงๆแล้วสภาพลำเพลินๆเป็นในลักษณะก็เป็นในลักษณะอย่างนั้นแต่ก็เป็นจุดสำคัญของพระอนาคามีเจริญกลับมาสู่โลกจะวิ่งกลับมาสู่กายใหม่ไม่มีธาตุของอบายเสกของการเกิดของโลกธรรม 8 ไม่มี ลูกทุ่งแล้วแน่ใจไม่เหลือสร้างเหลือแรงอะไรที่จะผลักดันให้เราไปเกิดได้ไม่ดึงมาได้หมดรู้ว่าราคะจริงๆเราไปเปลี่ยนมานะมานะนี่คือจิตนั้นเองแหละจุดที่มันไม่รู้ตัวแล้วมันหนีไปในทางภพของจิตที่จริงมันไม่มีอะไรแต่มันก็ไปสร้างเป็นอัตตะจะมีปัญหาในเรื่องออกไปขอให้มีตัวตนของจิตแค่นี้ใช้เวลามันมีอายุมันเกิดอายุอยู่ของจิตมันไม่ใช่อายุของกายแล้วนะนี่มันไม่เอารูปดินน้ำไฟลงของกายของลูกค้ามันไม่กรอบมันไม่ใช่อายุของกายอายุเป็นอายุของจิตเพราะฉะนั้นก็ส่วนใดส่วนหนึ่งแสนล้านคนที่เขาอธิบาย อภิธรรมมันก็เป็นแค่นี้แหละมันไม่ได้เกิดมีรูปมีหน้ามีตัวมีตนเป็นเนื้อตัวของคนแต่มันแทนที่จะจบพบจบชาติมันไม่จบพบศพชาติมันก็เป็นอาดัมหรือเป็นปรมาตรน้ำมันแล้วมันกลายร่างกายด้วยสภาพพวกนี้นานมันไม่เคยรู้ตัวรู้แต่เพราะมันเบาเพราะฉะนั้นอายุมันนานมันไม่ร้อนจีร้อนจาเหมือนกับยังลูกๆมันไปในทางกับเพื่อนของมันไปนะมีบทบาทของมันไปบทบาทน้อยก็น้อยบทบาทแม่งก็นิ่งเป็นอาสาดีไปมันก็ไปพบเป็นชาติของมันแล้วก็พยายามทำความเข้าใจเองชัดเจนแล้วก็อยู่ในความพอดีจะต้องกลางมีพรรคมีเพียงมีโรคความทุกข์พอสังเขปนี่แหละ ในภาษาบาลีที่ท่านตรัสที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเป็นอันสุดท้ายที่บอกว่าเราไม่พักเราไม่เพี้ยนแล้วเราข้ามออกค่าสงสารได้เป็นที่สุดในภาษาบาลีในตัวนั้นท่านใช้ภาษาอังกฤษค่ะกับอายุแต่ท่านไม่ได้ใช้คำว่าสันติธรรมใช้คำว่าสันติภาพที่แปลว่าไม่พักหรือไม่พอนั่นเองเรียกว่าสันติธรรมไม่ใช่สันติธรรมใช้ภาษาอังกฤษไม่มีอายุก็คือเพียร ไม่มีอายุก็ไม่มีอายุถ้ามาเอาจริงๆแล้วก็คือไม่เกิดไม่เกิดอันนาอายุห่างไม่เกิดเลยทีนี้อาจสังสิทธิไม่ทักก็คือเกิดหรือไม่พอจะเกิดสันติธรรมไม่พอเกิดแล้วมันสลับไปสลับมาเกิดเกิดดับเพราะถ้าเราเข้าใจไม่เพียงพอแล้วเราก็จะไม่รู้สภาพของวัดสระที่มีรูปมีนามสมมุตินับพระไปในทางที่ไม่รับไม่เอาดับตายคนนั้นก็จะไปตายตายตายตายตายตายโดยที่เรียกว่าไม่ได้เรื่อง เราเป็นคนธรรมดาเนี่ยแต่เราก็เป็นคนที่ชื่นซึมเป็นต้นอินฟินเป็นคนไร้ค่าไร้ประโยชน์มันก็เป็นส่วนหนึ่งของคนที่มันเป็นไม่เป็นคนหรือคนที่หมดค่าเพราะในสถานะที่เรารู้ความจริงว่าตอนนี้เรายังไม่ตายเราก็ต้องเป็นคนเป็นมากกว่าคนตายจะไปทำเป็นเหมือนคนตายมันก็ผิดความเป็นจริงตามความเป็นจริงยึดทรัพย์จะทำอันสูงเยี่ยมยอดถ้าเรามาทำเราคนจนเรายังไม่ตายยังไม่เน่าเหม็นยังไม่ได้หมดลมหายใจแต่เราทำชีวิตของเราเป็นคนตายมากกว่าคนเป็นไม่มีค่าแต่เพราะฉะนั้นก็ผิดสัจจะ คิดถึงยอดสัจจะกันเพราะเราเองเราจะทำตายในจิตของเราเรารู้เกิดหรือตายที่จิตแล้วก็ดับจิตจิตตัวนั้นมันเอียงไปข้างซ้ายของจิตของเราเองแต่โดยกายกรรมวจีกรรมโดยโลกและโดยจิตที่ทำงานในภาวะของความเป็นยังไม่ตายนะแล้วก็ทำงานให้แก่โลกแห่งเสียงข้างมากกว่าหน่อยอาจจะมาฆ่าทำงานให้ลูกโลกมากกว่าเราเป็นลมพระหรือเราเป็นสัตว์ต้องถูกต้องประมาณมัสยิดตาให้นี้ส่วนตัวให้ดีเพราะคนที่ทำได้มากโดยปล่อยวางได้มากก็เรียกว่ามีตายมากอยู่ในตัวไม่มีตายมากอยู่ในตัวจึงมีงานได้มากอย่างไปสัมมาสัมพุทธเจ้าถ้ามีตายอยู่ในตัวมาก คนตายที่จิตถ้าจึงทำงานให้แก่โลกมาเลิกเห็นกายกรรมท่านทำงานอยู่ที่เดียวก็ตีกันท่านก็ทำอยู่ที่เดียวมีบทบาทมากเลยทีเดียวแต่ขณะที่ท่านทำนั้นท่านก็มีอยู่หรือท่านเกิดอยู่ท่านก็มีตายท่านถึงมีตายมากจนสภาพที่อธิบายชัดๆแจงๆสู่คนที่ไม่มีจิตพร้อมไม่มีสภาวะของจิตแท้จริงหรือเปล่ารู้สึกว่ารับได้ยากรู้ทุกอย่างครับได้ยากจริงๆถ้าเป็นผู้ที่ไม่เข้าใจถึงไม่มีสภาวะรัฐถ้าผู้ใดมีสภาวะรับมีปัญญาถึงมีอะไรจริงแล้วก็ถึงจะรู้ได้ที่อธิบายไปที่ว่านี้ แล้วจะเกิดเหตุโอตัปปะเกิดอารยธรรมเกิดเชื่อแน่เป็นศรัทธาเป็นโอตัปปะเป็นพหุสสุตาและเราก็จะมีสติสัมปชัญญะต่างๆที่จะฝึกตนทำตนขึ้นมาให้มันเป็นตัวเราเป็นสมาธิเป็นปัญญาขึ้นมามันจะทำให้แก่ให้แก่ตัวเองถ้าพูดได้ไม่เข้าใจอย่างนี้คนนั้นก็ไม่ถามคนนั้นผู้ใดไม่เห็นก็ไม่ทำสุดท้ายให้แก่ตนเอง ศรัทธาเป็นเหตุเป็นโอตัปปะเป็นโฆษกและก็มีสติมีสมาธิมีปัญญาตัวธรรมะพุทธธรรมลงไปให้แก่จิตสั่งสมลงไปทำงานให้แก่เจ็บตายตามลักษณะของจิตยิ่งพูดตลอดไปจะยิ่งหัวใจเมื่อเรามีสภาวะธรรมผู้ที่รู้มีเวลาก็พูดนำเมื่อเรารู้แล้วเราไม่สบายเราไปภาคเรียนฝึกไปมันก็จะเจริญแท้ถ้าเผื่อว่าไม่มีผู้พูดให้ฟังไม่มีผู้นำไม่มีอาจารย์ก็มันไป ที่ถูกต้อง MK แล้วมันก็จะไปไปเองแต่ช้านานเลื่อนไหลไปบางทีก็เลื่อนก็กลับเวียนไปอยู่ในภพอ่านกี่ทีเพราะมันละเอียดกันเองวนอยู่ในภพรายละเอียดในอนาคตอยู่ตรงนั้นกว่าจะหลุดไปทีละเปลาะทีละเชิงไปแต่ก็มีทิศทางไหลเวียนเทไปสู่ทางศูนย์การค้าวนเวียนซ้ำแซะและเป็นไปแล้วแล้วเราแม่นแล้วไม่รู้แล้วไม่เด็ดขาดไม่เด็ดเดี่ยวไม่รู้แจ้งไม่เคยจางยังไม่รู้จุดไม่รู้พักกันรวดเร็วตลอด 24 ชั่วโมง ควรพิจารณาเรียนรู้ให้ชัดเจนจริงๆมีสิทธิ์สินค้ามีปัญญาสิกขารู้แท้ไปในจิตในจิตจริงๆรู้ธรรมรู้กุศลธรรมอกุศลธรรมที่แท้จริงๆก็ยิ่งช้านานปล่อยไปเรื่อยๆตามมีตามได้ก็มันก็ต้องแต่งไปสุขุมวิทฉุกเฉินเป็นส่วนใหญ่แล้วมันก็จะเจ็บไม่มีอะไรมันก็จะหาทางเสกมันไม่มีอะไรเตือนสิ่งไม่มีอะไรช่วยไม่ต้องระวังนะพวกเรากำลังพยายามเรียนรู้รู้แล้วก็เป็นไปด้วยความประมาทแล้วก็อย่าให้มันมากเกินไปแม้เราเข้าใจดูแล้วเป็นช่วงประคองมิตรภาพก็แก้ไขได้แล้ว คุณเป็นไปด้วยความกับเพื่อนในการหวั่นไหวมากไปรุ่งโรจน์มากไปก็รู้สภาวะของจิตแล้วสัมพุทธัสสะหรืออภิระเป็นอย่างไรหรือว่านี่มันไม่กล้าหาญชาญชัยไม่อาจหาญแก้วกล้านี่เองมันก็พอวันๆวันๆกับปอดมันมีอยู่บ้างมันเป็นอาการยังไงลักษณะยังไงเข้าใจเข้าใจแล้วก็ทำไม่มีนอกจากนั้นก็ไม่ผยองเกินไป สวัสดีแล้วก็ไม่ย่อท้อในภาษาภาษาไทยๆไม่ท้อแท้ไม่เหน็ดเหนื่อยไม่เหนื่อยไม่หน่ายแหนงเราจะไม่นายแน่แล้วก็ไม่ผวาไม่พุ่งเพ่งซะจนเป็นอธิษฐานว่าอะไรมากมายถ้ายุ่งกับผู้ชายที่สามารถลดภาระยิ่งอยากได้มันไม่มีแรงมากเกินไปแต่ก็มีเปิดติดเต็มรับรู้รับเห็นแข็งแรงแต่รู้ว่าเป็นอย่างนี้ก็ไม่มีอะไรไม่มีอะไรที่จะเรียกว่าทุกข์ พรุ่งนี้สุดทนนานแล้วเราก็รู้ความเป็นไปด้วยความเพียรก็รู้เพียรพักก็รู้พักไม่มีความขยันจนเกินไปเป็นอัจฉริยะจนลำบากใจลำบากกายลำบากกายไม่เท่าไหร่หรอกมันขั้นนี้แล้วให้มันลำบากแล้วมันไม่เป็นไรข้อสำคัญใจเมื่อเรารู้ใจตัวกลางและความหมาย ที่สุดได้มันจึงเป็นของย่าของแต่ละบุคคลแต่ถ้าใครแน่ใจแล้วก็หมดปัญหาแล้วก็เพี้ยนกระเทียมนี่แหละดีแล้วจะเดินอยู่เรารู้รู้สภาพรู้ธรรมรู้ขนาดรู้ตอนมีสัตบุรุษจะมีความประมาณนี้พอดีๆตนก็รู้ตนว่าไม่มีไม่สร้างอัตราไปน้ำในอัตราเป็นแนวทางไหนก็ไม่มีมากเกินไปเราต้องมีพรรคมีเพียงมีเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอันบริบูรณ์อยู่หนักไปทางประโยชน์ท่านอยู่ให้โลกได้รู้มากกว่าประโยชน์ตนก็เป็นเทคนิคก็ยังไม่เป็นไรถ้าเราจะลำบากแต่ใจของเราไม่ลำบากแล้วท่านจะลำบากกายมันก็ไม่เป็นไรแต่ใจของเราวางแม้ เหนื่อยมากหน่อยมันก็ไม่เป็นไรเพราะตายกับความเหนื่อยหน่อยมันก็ตายสนิทเหมือนกับเราเหนื่อยมามากๆพอเวลาเหนื่อยมามากๆแล้วอาจจะหนีเองมันดับไปเลยแล้วมันเป็นยังไงเพราะว่าตายมันต้องตายดับตายมันถึงตายไม่เกิดแต่ถ้าเกิดว่าเราไม่เหนื่อยไม่ตายด้วยเหนื่อยตายด้วยอร่อยปรุงอยู่เป็นสัญญานะสัญญาจะชนะเชิงของอสัญญีดับสนิทไม่มีคิดนิดหน่อยขี้ จะกลายเป็นคนขี้เกียจไปเรียนเรื่องความพอดีอย่างชัดเจนตรงนี้แล้วอาทิตย์ชะตาเราไม่มีไม่มีตัณหาล้ำหน้าล้ำเลิศเชิดชายอะไรไปจนมากมายแต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเป้าหมายไม่มีจุดหนึ่งดีไม่มีจุดปรารถนาดีซึ่งเป็นสภาพอุดมคติอันดีงามมีความเป็นไปในทางด้านทิศเหนือขึ้นไปเรื่อยๆเดี๋ยวอุตตมะหรืออุดมคติแต่ว่าเป็นไปเป็นไปในทางที่มันเป็นเนื้อขึ้นสูงขึ้นดีขึ้นเจริญขึ้นแล้วไม่มีเลยไม่มีอุตตมะไม่มีความเจริญมันก็ไม่ถูกแต่มันก็มีการเจริญเช่นรู้อยู่ว่าเจริญคืออะไรพากเพียรไปพรรคเพียรไปแต่เราไม่จำเป็นจะต้องมีตัวนึงที่เป็นความ อยากได้ล้ำไปเกินกว่าความเป็นจริงที่มันกำลังจะทำอยู่หรือเดินอยู่ไม่มีจิตใจที่มันไปเรียกว่าจะต้องเป็นจะต้องได้อะไรที่ว่าอยากให้มันแรงจัดขึ้นมาเพื่อที่จะเกิดผลไม่มีแต่เราก็รู้อยู่ว่าควรเป็นควรไปเป็นคนเป็นคนไปอย่างนั้นคนเดินทางไปอย่างนั้นรู้เรียบร้อยของรูปรอยสักสิ่งที่จะก้าวไปข้างหน้าแต่ก็ไม่รู้จักเธอเอามาก่อนหรือไม่ก็พยายามช่วยคุณได้เข้าใจสภาพความหมายของจิตเป็นอย่างนั้นกับทุกท่าน ปัญหามันอยากแรงจากอะไรไปเกินขอบเขตแม้แต่เราทำงานของเราอยู่เราทำงานสร้างฐานะของศาสนาโดยมีประโยชน์ของเราเองด้วยมีประโยชน์ของโลกไปด้วยในตัวหาเราสนุกเหนื่อยตัวเราบ้างแล้วเราก็ทำไปเราก็ไม่มีไม่มีอะไรเราเข้าใจความลำบากซ้ำเติมเงินในความลำบากตัวเราเองใจเราสู้ตัวจบของเรารู้แล้วเราตายด้วยเหนื่อยแล้วมันจะอัดเสียงอยู่อาจารย์อยู่นี่ขอใช้ภาษาไทยของเราเราไม่ได้เป็นอะไรหรอกคือมันดับแต่ฉันดีคุณไม่มีแล้วต่อไปมันก็ไม่มีอะไรนิดหน่อยเหมือนกับเราที่เราจะสังเกตตัวเราที่เวลาเราทำงานมันเหนื่อยๆจิตใจเราลงมาติดตั้งเสร็จก็คงเป็นมนุษย์ฝากกับพวกพม่า [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] พระอรหันต์อนันตังเป็นอรหันต์เป็นพระอรหันต์ที่อนันต์ตรังและทวีไปเองมึงทำก็ยิ่งเป็นฝ่ายประโยชน์โลกก็ยิ่งได้มากถ้าจะเรียกว่านับเป็นภาษาสมมุติว่าดูตอนต้นก็ดูเป็นอรหันต์ใหญ่ขึ้นจนก็จิ้มเป็นอาหารใหญ่ซึ่งเท่านั้นเองไม่มีปัญหาอะไรมันก็เป็นคุณค่าอยู่ในโลกมันไม่ใช่ตัวเราตัวเขาของใครเป็นคุณค่าซึ่งมีความรู้ดีของคนดีของคนสูงที่รู้อยู่เห็นอยู่แต่ว่าผมอาจจะบริการต่างๆเป็นตัวอย่างนำทางแม้ที่สุดท่านจะทำงานจนกระทั่งมันร่างกายมันตายก่อนกลับมันตาย 8 ศพท่านก็เป็นตัวอย่างนกเองเห็นอยู่ว่าแล้วเราก็ไปตายเลยฉันไปนะเพราะต้องทำงานมากการศึกษาเร็วถ้าจะจบลงไปในเร็ว ก็ไม่น่าสงสัยเลยสำหรับคนที่มีสิทธิ์ขั้นที่เรียกว่าสูงแล้วไม่น่าสงสัยเลยมันยังทำงานมากมันก็ยิ่งได้พักแล้วก็ไม่เป็นไรสิ่งที่เราทำได้มีความอุตสาหะได้แค่ไหนแค่นั้นเองเพราะฉะนั้นคำหลักของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสกับพระอานนท์คุณบอกว่าเราจะอยู่ให้เกินกว่าจะรู้สึกไม่พบกับก็ทำได้ก็พูดไปเท่านั้นเองพระพุทธเจ้าให้คบกับหรือยิ่งกว่าลูกกว่า เราก็ทำได้แค่อีก 10 บาท 20 บาทคำนี้ไม่ได้พากย์เพียงเพื่อจะทำซะแล้วพากเพียรเพื่อประโยชน์เพราะฉะนั้นเมื่อหยุดใจกายก็ยาวลองดูดีๆนะชีวิตของไก่ทักษิณสงสารเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าท่านทำงานของกายมากกว่าอายุต้องการอายุมันก็จริงสั่นเหลือ 80 ปีตายแต่ความสุขเช่นกันครับ มันไปแล้วมันจะเจอพระอานนท์มาถามขอให้มีอายุของตายาวนานพระพุทธเจ้าท่านพุทธศาสนาทำได้เรารู้แล้วตอนนี้จริงๆผมเป็นคนเข้าใจเข้าใจเข้าใจความเป็นเหมือนกันเข้าใจความจริงเหมือนกันผมเข้าใจเข้าใจก็จริงแต่ก็มีอิทธิบาทหน่อยแต่อิทธิบาทของท่านหมายเอาไม่เหมือนกันโรคหมายไม่ใช่ท่านทำให้เข้าใจการทำกายการทำใจหมายความว่าความจงใจทุกภาคส่วนทำเอาส่วนนั้นส่วนนี้ท่านก็ทำเราได้จะให้มันยืดยาวไปถึง 100 ปีท่านก็ลดงานลงหน่อย น่าจะเป็นความเดินทางของการสนใจนะมึงมึงดูพระเครื่องเขียนแล้วก็สงสารอยู่ตรงนั้นเมื่อเข้าใจโดยจริงแล้วถึงคิดถึงอะไรต่ออะไรอย่างมากมายแล้วมันไม่ใช่ตัวตนของเราของเขาอะไรหรอกมันเจ็บสุดแสบทุกภาษามันรู้แจ้งรู้จริงแล้วมันก็ไม่มีอะไรมันก็มีแต่ภาวะที่จะแตกสลายถ้าเราไปหลงมันก็ขอบคุณไปนานหน่อยไม่รู้มันก็ไม่เกาะกลุ่มกันเลยจบเป็นพระอรหันต์ทุกข์จะวางปล่อยเธอนั้นตัวนั้นทันทีทันใดก็จบเลยดับสลายแตกไม่มีอะไรต่อมันก็จบแค่นั้นเองจงทำความเข้าใจในส่วนละเอียดของจุดตรงนี้ไม่ได้แล้วก็เป็นอยู่โดยคุณโดยงาม มีเพื่อนก็พอดีจะลบเองไปในข้างในบ้างก็คิดเอาดูเอาสำคัญมั่นหมายเอาให้ชัดเจนจนเป็นที่สุดถึงแม้รู้สุดท้ายสำหรับคุณเป็นเด็กต่อจากอาทิตย์ชะตาไปแม้จะรู้อะไรก็ต้องพยายามพูดตัวทุกคนละเอียดทุกประการในอนาคตสัญญา วุฑแปลให้ฟังและมีระบบพุทธบูชาไม่มีอะไรฟุ้งขึ้นมาไม่มีอะไรหรอกพูดสามารถรู้และพูดสามารถทำได้เลยว่ากูอยู่เหนือสุดเพราะฉะนั้นในโลกเราจะแปลว่าอยู่เหนือก็ยังได้แล้วอยู่เหนือสุดของเราแล้วก็ปิดของใครจะสามารถอาจสามารถทำได้จนได้รับประทานเป็นไปตามที่เราสั่งยอดครับผม จะมี ธาตุลมธาตุอะไรประกอบเล็กน้อยเป็นพลังงานอยู่บ้างเล็กน้อยเหมือนพลังงานที่ยังสูงที่สุดก็แค่พลังงานของคลื่นตามไปด้วยกันนั้นเป็นพลังงานที่ยิ่งกว่าพืชลงไปเป็นพลังงานทดแฝงอยู่ในตัวไหนก็ตามน้อยกว่านั้นอีกมันก็ไม่มีทุกข์ไม่มีสุขอะไรแล้วพ้นทุกข์พ้นทุกข์แล้วมึงจะพังเพราะเราได้ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็เลยสลายถ้าไม่มีเนื้อไม่มีตัวมีอะไรขึ้นมากำหนดให้มันเป็นอันตราย แล้วเราก็ไม่ต้องคิดอธิบายไปถึงพลังงานของพืชเซลล์จนกระทั่งไปถึงร่วมกับผู้อื่นกูก็เรียนโดยเผื่อไปอย่างศาสนาของทุกคนก็ถือว่าแม้แต่ในความผิดมันก็มีวิญญาณมนุษย์พลังงานมีพลังงานจากมีพลังงานแต่ละงานอยู่ในตัวของมันก็ได้กินเหมือนกันเพราะว่าในตัวของอันหนึ่งของสิ่งที่เป็นดินเป็นหินมันก็ยังมีการกรอกทรงมีการสลายตัวมันยังมียังมีพลังงานที่เกาะสมุยทั้งนั้นแหละมันมีพลังงาน และพลังงานจรณะหรือพลังงานจลน์เหมือนกันแต่เราไม่เรียกว่าธาตุรู้สึกแล้วเรียกว่าธาตุรู้ธาตุรู้มันไม่มีเกียรติมันไม่มีปวดมันไม่มีทุกข์ไม่มีร้อนไม่มีอะไรแล้วมันร้ายลงไปแล้วไกลมากจนกระทั่งแม้แต่พลังงานรับรู้แค่พูดเนี่ยมันก็เราก็ถือว่ามันไม่เปิดไม่เปิดมันไม่ทุกข์มันไม่ร้อนมันไม่อนาทรอะไรแล้วแค่พูดเนี่ยเพราะฉะนั้นต่ำกว่าเซลล์ซื้อต่ำกว่าวิญญาณของสัตว์โลกเป็นปลานะไอ้สัตว์ถ้าเราไม่รู้ขอบเขตนี้ส่วนมากพูดก็มีวิญญาณ วิญญาณมันเป็นพลังงานจริงแล้วเราก็เข้าใจพลังงานเหล่านั้นหรือขอบเขตถ้าไม่รู้อานาปานนะถ้ารู้ขอบเขตของป่านักภูตะชีวะแล้วจริงๆก็เลิกพอเพียงเพราะฉะนั้นเราก็เลยทำเลยเถิดไปซื้ออะไรแล้วมันก็ลำบากมากมันก็กลายเป็นทรมานตนมากเกินไปฉันไม่มีสิทธิ์จบสูงสุดเพราะเราตัดขอบเขตไม่ได้รู้ปานนั้นในป่านะลูกกูตายถ้าเราไม่มีชีวิตชีวาอย่างโลโก้แล้วแล้วเราก็ไปประชุมพบเจอ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ที่ทำงานให้แก่โลกแต่ว่าพลังงานนั้นมันมีธาตุรู้ในตัวของมันโดยไม่ต้องอาศัยว่าคนเป็นพวกควบคุมอีกทีนึงไม่ต้องมีคนควบคุมซึ่งคนนั้นพลังงานธาตุรู้ของตัวเราเองนั้นเป็นตัวควบคุมแต่รูปภาพรูปเทียนเรารู้เขารู้เขาโดยที่ไม่มีจิตใจกิเลสอะไรก็ไปผสมกระแสน้ำไม่มีความผูกพันกับวิชาวิศวะเลอพระก็ไม่มีเพลงจากเกินไปไม่มีผูกพันพยาบาลแล้วไม่รู้แล้วก็ไม่มีใครผูกพันกว่าบาทที่เคยแยกแยะไม่มีแม้แต่อาลัยอาวรณ์ ไม่มีอะไรอาวรณ์อาฆาตไม่มีแล้วอาลัยอาวรณ์ก็ไม่มีอารักษ์อารักษ์ก็ไม่มีหมายความว่ารักษาอยู่นี่แหละไม่ยอมปล่อยไม่ยอมปรับก็ไม่มีวันนี้อาพาธก็ไม่มีไม่มีส่วนผสมของอะไรเลยวันนั้นพยาบาลลักษณะอย่างนั้นเรารู้สึกละเอียดปองร้ายกับโทรศัพท์ แล้วจบแค่นี้แม่มันแรงหรือมันเบาก็ตามก็ยังปลูกไว้ไม่ยอมปรับไม่ยอมปล่อยไม่ยอมตัดทิ้งอุปสรรคมันก็ทำงานไปมันก็จะไปรุนแรงขึ้นมาเป็นนักขับเป็นตำราจะทำงานทั่วไปทุกทีไม่ใช่สั่งสมอยู่สั่งสมอยู่นานเข้ามาค่ะนี่มันก็จะกลายเป็นรายได้ให้กลายเป็นร้ายได้เพราะว่ามันยังมีสิ่งที่หมายอยู่มันหมายร้ายมันปองร้ายมันคิดร้ายมันคลุมร้ายแล้วมันก็สั่งสมความคิดสั่งสมความหมายสั่งสมความปรารถนาเดินทางเดินทางเดินทาง เทียบท่านก็ไม่พอที่มันยังเกรงว่ามันสู้คนนี้ไม่ได้ก็เพราะว่ามันรู้อยู่ว่าเราสู้เขาไม่ได้เราจะทำไม่ได้ให้โอกาสของเราไม่ได้เราอาจจะยังไม่เพียงพอหรือเราอาจจะต้องถือโอกาสที่ว่าเอาเถอะน่าให้มันใหญ่เท่ากันหน่อยเรื่องให้มันเทียบพอสมควรหน่อยแต่จึงจะเอาเราจึงจะทำทำอะไรทำร้ายทีนี้เมื่อมันยังเดินทางอยู่จนกระทั่งสักวันนึงมันสะสมทองมากๆความหมายร้ายปองร้ายเพื่อหวังร้ายมันเกิดเต็มตัวขึ้นมาหรือยังไม่เต็มดีทำไปกิเลสผสมพวกกันไปเลยกลายเป็นปลาร้าสับยกตนขึ้นเทียบเท่าหรือยกต้นใหญ่กว่าเขาขึ้นมาเลยทั้งๆที่ตัวไม่ใหญ่จริงนี่มันเป็นความไม่จริงมันไม่ ทำตรงนี้เองก็เลยกลายเป็นปลาร้าสับวิปลาสมันไม่จริงมันผิดประเภทความจริงตามความเป็นจริงจึงยกตนก็เทียบเท่าเขาก็ได้ทั้งๆที่ไม่เท่าเขายกกันขึ้นข่มเขาเลยทันทีทั้งๆที่ไปข่มเขาก็ไม่ได้ทาแล้วตัวเองไม่ได้จ่ายกับเขาจริงถ้ายายกับเขาจริงเราก็ไม่ต้องไปยุ่งมันก็ใหญ่อยู่แล้วเผื่อเรียกว่าลักษณะของตลาดจึงกลายเป็นเป็นผู้ที่มีอะไรก็ไม่อยากแจกจ่ายมันไม่ริษยามัน