190531 หยุดนิ่งคือการเริ่มเกิด-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

นเป็นวิญญาณนางเป็นวิญญาณนางหรือเป็นวิญญาณที่เขาเรียกว่าดิน แต่วิญญาณอันจะวิญญาณมันจะเรียกว่าวิญญาณวิญญาณทักษะอะไรที่เขาเรียกอายตนะวิญญาณตะนะเป็นวิญญาณนำจายสมณะสิ่งที่ได้รู้นั้นเป็นประโยชน์นึกว่าเป็นประโยชน์บางทีมันก็ไม่มากไม่มายน้อยแค่นั้นเองก็ไปลงมาเป็นประโยชน์สิ่งที่ได้รู้เป็นประโยชน์ก็เลยหลงรู้แล้วก็เลยสั่งสมรู้ก็เป็นผู้รู้ได้รู้มากมายรู้แถมรู้เพิ่มรู้มากรู้มายไปเฉยๆเพราะงั้นต้องพยายามและฟังกันดีแนวคิดเองก็ตามและ ก็ตามคนเรามันตายเพราะผัสสะหรือตายเพราะรู้มันได้ทุกข์เพราะรู้เพราะไม่ได้เริ่มรับรู้มาด้วยตาด้วยหูด้วยจมูกด้วยลิ้นเด็กตายแล้วก็ติดกับไอ้ที่รู้นั้นมาเรื่อยๆแปลกมากมายชอบไม่ชอบแล้วก็เป็นอยู่กับด้วยการเอาตัวเองอยู่กับความชอบกับความไม่ชอบไม่ชอบส่วนใดส่วนใดก็จะละหลีกหนีมาจากไปผลักดันชอบส่วนไหนก็จะหามาให้ตนเพื่อจะสะสมก็จะพยายามดิ้นเข้าใกล้ออกไว้ถามไว้หวงไว้ชีวิตก็จะดิ้นใช้เวลากี่วินาทีกี่นาทีกี่ชั่วโมงกี่วันกี่เดือนกี่ปีก็จะ ตัดชีวิตหรือว่าดูดชีวิตหรือว่าเอาชีวิตไว้กับความรักความรู้อยู่อย่างเงี้ยแล้วเราๆแล้วก็ถือว่าเป็นความสุขรักความสนใจก็สุขดูดมาได้สมใจก็สุขแล้วก็เอาตัวสุขนั่นแหละเป็นตัวที่จะต้องทำให้แก่ตนเองให้ได้มากที่สุดทุกวินาทีแต่เสร็จแล้วก็กลับมาจบลงตรงที่เรียกว่าเมื่อผลักมากก็เมื่อยก็ต้องพักมันดูดมากก็เมื่อยก็ต้องพักไอ้พวกพรรคนี้จริงๆไม่ได้อยู่ในสมองเลยไม่ได้อยู่ในจิตใจเลยว่าเราจะต้องพักแต่มันก็มาตกความจริงตรงที่ว่าต้องพักก่อนตัดออกเรียกว่าโทรศัพท์ เดินเข้ามาก็เรียกว่าโลภะจะผลักฤดูจะใช้แรงไปแล้วใช้เวลากับการกระทำอย่างนั้นไปแล้วอย่างใดอย่างใดก็ตามก็ไม่จบตรงที่ต้องพักใครจะฝากใครจะดูใครจะโลกใครจะโกรธใครจะยังไงก็ตามก็ไม่จบที่ตรงพักอยู่นั่นแหละเป็นตัวสบายที่สุดที่กินแต่ผักมาไปดูดมาก็ต้องมาหยุดเพราะฉะนั้นเราก็ตัดเหตุตัดเรื่องที่ว่าต้องผลักต้องดูตัดเรื่องที่ต้องรอพระโทสะข้าจักรีนหลงต้องไปดูดมาเป็นผลมันออกอะไรให้มันมากนักเลยนี่เราพูดอย่างคนเข้าใจถ้าพูดอย่างคนทั่วๆไปอย่าง คนธรรมดาหรือว่าอย่างคนที่เขาไม่รู้อีเมลเลยเขาไม่สักไม่ดูดเขาทำไม่ได้หรอกมันมากเกินไปเรื่อยเดี๋ยวก็จะต้องปรับต้องดูที่มันมากมายแล้วก็ไม่เข้าใจด้วยความละเอียดได้ง่ายๆเพราะอะไรดูดอะไรตั้งแต่ส่วนใหญ่จะหยาบมันจนกระทั่งละเอียดสัตว์ไอ้สิ่งที่จิตใจของเราเองเราดูเราต้องการเราจะเอาอารมณ์นี้หรือปรับอารมณ์นี้ออกจากจิตมันหยาบมากจะให้เขาทำอย่างนี้ทีเดียวนะมันยากก็จะทำแต่อารมณ์จิตไปเฉยๆเพราะฉะนั้นพวกที่เรียนมาจากจิตออกมหาการุณย์ อยู่ในใจเสมอเพราะกระทบต่อสัตว์อะไรที่ตัวเองก็รู้สึกว่าเขาทุกข์ความทุกข์ของเขาก็คือความความโกรธเข้าใจว่าอึดอัดขัดเคืองและมันจะต้องการผลักแล้วก็ผลักออกแต่ก็น่าจะใจว่ามีพวกสายปัญญาทางด้านซ้ายกับพระพุทธทาสจะทำอันนี้คือผลักออกมีอารมณ์จิตของตัวเองเกิดทุกข์เกิดไม่ชอบใจเกิดขัดเคืองเกิดหนักเกิดหนักขึ้นมาหน่วงขึ้นมาก็ถือว่าอันนั้นเป็นทุกข์มันไม่สบายมันไม่รื่นรมย์เขาก็จะปล่อยวางปล่อยวางก็คือไม่ให้ผลักไม่ให้ดูดและความที่เขาเป็นอยู่จริงๆมันจะผลักอย่างเดียวแหละถือว่าไม่ต้องการ แต่เขาก็ยังดูดดูดอารมณ์ที่เขาสบายอยู่อารมณ์ที่เขาจะสบายนี่จะเป็นอารมณ์รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเสียงอะไรก็ตามแต่เขาจะมีแต่ภาษาพูดเขาจะไม่รู้สึกอันนี้แล้วเขาก็จะสบายๆเพราะเขาได้วางสิ่งที่เป็นทุกข์คือความไม่ชอบใจเพราะไม่เข้าใจมันเป็นทุกข์เพราะโกรธนี่เป็นทุกข์แต่สายโทรศัพท์นี่เป็นทุกข์เขาจะได้ผ่อนวันนี้เพราะสายกับประชาชนและความไม่ชอบใจเจ็บพระพุทธศาสนาถูกต้องที่สุดคือรหัสโทรศัพท์ซะก่อนและทุกคนทุกอย่างที่แม้จะมีสิทธิ์ติด ความชอบใจความยินดีอย่างที่เราเคยอธิบายกันมาแม้จะมีความยินดีอยู่ก็ยังดีพ้นทุกข์มาและขั้นที่ 1 บรรทัดที่ 1 ที่ผมเคยอธิบายเคยพูดมาพ้นทุกข์บรรทัดที่ 1 แล้วแต่ไม่ได้หมายความว่าเราละเหตุแห่งทุกข์ไปอีกที่โลภะเนี่ยด้วยความสนใจอยู่เราไม่ได้ทำเข้าไปหาอีกแม้จะประมูลจักรยานก็เป็นจิตสังขารที่เราจะต้องนายคลายจางคือต้องมาอีกจนกระทั่งถึงไม่ติดแม้กระทั่งว่ากิตติหรือสนใจหรือปราโมทย์หรือยินดีที่โมทนา โมทนายินดีชอบใจอยู่ก็ให้ชอบใจนี้มีสติระลึกรู้และปรารถนาอย่างที่ผมว่าแล้วตัดหางเราใช้อันนั้นเป็นเครื่องพักเป็นเครื่องยังชีวิตเราจะไม่อยู่โดยทุกข์และโดยผลักไสหรือโดยที่เรียกว่ามันไม่เข้าใจแต่เราอยู่โดยยังมีอาการรู้ดีรู้ดีและก็อยู่กับดีนี้จึงเรียกว่ารู้ดีหรือยินดีพยายามเข้าใจคำภาษาคำว่ายินดีที่ลงไปให้ชัดเจนคำว่ายินดีเนี่ยมันหมายถึงคำว่าชอบคำว่าสนุกขึ้นเรืออร่อยนิดหน่อยเพราะว่ายินดีภาษาเดี๋ยวนี้มันมันนกเองมาในทางภาษาไทยเนี่ยมันรู้สึกว่ามันจะมีรสชาติ ยินดีแต่ความจริงแล้วคำว่าภาษาแรกๆแล้วมันไม่ได้หมายความว่ายินดีมันหมายความว่าไม้เอาทวารหนึ่งมารับรู้รู้ด้วยหูเราเรียกว่าได้ยินได้ยินแล้วได้ยินอันนี้ก็เข้าใจด้วยความรู้มาตัดสินว่าไม่ดีไม่ชั่วแต่ได้ยินว่าไอ้นี่ดีเห็นพระทวารตาทำเป็นตัวรู้มันเห็นก็รู้ว่าเห็นอันนี้เห็นในภาษาอังกฤษชั่วคราวมันไม่ใช่จิตใจที่มีรสชาติว่ายินดีชอบใจให้เห็นดีกับเขาว่าสิ้นเดือนยินดีมันก็สภาพกลัวมันรู้ดีรู้ได้ตายก็เห็นดีรู้ในหูแล้วก็ยินดี มันเป็นเรื่องของความเป็นผัสสะที่มันหยาบถ้าไม่ใช่ภาษาที่มันใกล้ตัวเกินไปมันก็เป็นตัวรู้ได้ช้าเขาก็เลยไม่เอาอันนี้มาใช้กันมากให้เธอตายนู่นกระทบและเสียงหลอนมาจากไหนไม่รู้ลอยเข้ามาเข้าหูแล้วมันรู้เด็กหลายรู้ดีกว่ารู้ได้เร็วรู้ได้ง่ายเขาจึงเอาศัพท์คำว่าเห็นกับดินนี่ไม่ใช่จนเป็นภาษาติดอยู่ในภาษาไทยๆเนี่ยถ้าบอกว่าเห็นดีก็ยังมีขอบเขตอะไรบางนิดหน่อยก็ยังไม่ค่อยจะเห็นภาพไม่ใช่ไม่ค่อยจะเห็นได้เพราะฉะนั้นตาจึงไม่เห็นเท่านั้นแหละที่บางที มันก็ได้ยินได้หูจึงนำหน้าตาอีกด้วยเพราะฉะนั้นคำว่ายินดีจะเป็นเชิงชอบมากก็เห็นดีด้วยซ้ำไปเพราะมันกินกว้างไกลไปได้มากเขาไม่ยินดีจะเป็นในเชิงที่มันชอบชอบแต่ชอบใจหน่อยๆโดยจริงแล้วภาษาคำนี้มันกลางๆมันไม่ได้หมายความว่าชอบใจหรอกยินดีไม่ได้หมายความว่าชอบใจแล้วนี่หมายความว่ามีรถมีค่าเท่าใดมันหมายความว่าดีรู้รู้ว่ามันจะรู้ตัดสินไม่ดีเพราะฉะนั้นเก็บเอาส่วนประกอบเอาทางหูฟังก็เลยทำให้เกิดแนวโน้มหรือเกิดความเข้าใจไปสมมุติสัญญาเป็นกำหนดหมายลงไปภาษาคำว่ายินดีจึงเชิงว่าชอบๆหน่อยๆมีรถ อาทิตย์ชื่นใจหน่อยๆก็อ้าวก็ไม่ว่าก็ไม่ว่ามันจะมีลูกลูกสวรรค์หรือมีตัวสวรรค์อยู่บ้างเล็กน้อยก็ให้รู้เท่าทันสวรรค์นั้นแม้เราจะเหลือเศษอัตราก็ให้มันมีเศษอัตราที่เป็นสวรรค์ได้ดีกว่าเป็นอัตราที่เป็นโรคที่เป็นความทุกข์ถ้าเราเป็นนักเรียนที่เรียนรู้ทุกข์และจะเลิกทุกข์เราจะเอาทุกข์นั้นมาให้ตนทำไมหน้าที่ให้กับคุณนอได้กล่าวไว้แล้วความไม่สบายใจอะไรทั้งหมดไม่ว่าเล็กไม่ว่าน้อยไม่ว่ามีเยอะแยะขนาดไหนก็ตามถ้ารู้ในจิตของเราแล้วว่าเรามีความไม่สบายใจจะเข้าทันทีมีความเก่งขนาดไหนก็ตามที่สามารถที่จะ จัดการกับมันออกให้ได้เขาก็จะคิดเลยอย่าให้มันมีอารมณ์อย่างนั้นนี่สิทุกข์ใหญ่ๆเนี่ยมันไม่สบายใจอย่างมากจนกระทั่งถึงทุกอย่างแม้ไม่สบายใจอย่างน้อยๆมันอึดอัดขัดเคืองมันรู้สึกมันอะไรก็ได้อยู่เรียนมันเลยจิตของเราเองนี่เราเปลี่ยนมันไม่มีใครมาเปลี่ยนสิทธิ์ของเราได้หรือไม่คิดที่จะสบายใจแล้วเรื่องมันอะไรเก็บมันไว้ทำไมในใจดึงมันไว้ทำไมในใจเอามันไว้ทำไมแกจะเอาเอามันออกเอาออกไปคือมันออกไปฆ่ามันทิ้งจะเป็นคนโง่จะเป็นคนโง่อย่าเอามันไว้เป็นมนุษย์ไอ้ความไม่สบายใจอึดอัดขัดเครื่องพยาบาล ไม่ได้ใช้โทรศัพท์อย่างนี้ไม่เอาไม่เอาเป็นมนุษย์ไม่ต้องเป็นพยาบาลไม่ต้องไปมีสายโทรศัพท์ไม่มีไม่ต้องมีรากเหง้ามันทุกๆร้อนๆอะไรอยู่ไม่เอาเอาเย็นๆใจสบายๆเบิกๆเอา 10 ตัวที่มันทำให้เราขึ้นเริงบันเทิงหรือเป็นไปในทางที่ว่าเป็นสวรรค์ดีกว่านี่เป็นการยกฐานะของคนออกจากนรกขึ้นมาอยู่สวรรค์ทีนี้สวรรค์แรงๆมันก็เป็นตัวร้ายที่จะชวนให้เราอยู่ในรถอีกถ้าไม่ได้สนใจอีกเกิดทุกข์หรือเกิดโทสะไม่ชอบใจขึ้นมาอีกมันเป็นเชื้อวนเวียนกันอยู่อย่างเงี้ยมันก็ตัวเหตุตัวกระจายกันอยู่อย่างนี้ฉันจะไปชอบใจหรือว่าสวมสวรรค์ใหญ่ๆอีกก็ไม่ได้เพราะฉะนั้นเราอยู่จึงอยู่กับสวรรค์น้อยๆ เกี่ยวกับสวรรค์ได้น้อยกิตติเพราะงั้นท่านถึงได้คนที่บรรลุแล้วนี่พูดถึงจรณะ 15 อยู่ในฐานทั้ง 4 ชาย 1 มีความนึกคิดมีวิตกวิจารณ์นำหน้ามีความคิดอ่านรู้สิ่งที่มันเป็นอยู่แล้วก็รู้พฤติกรรมมันมีมากมีน้อยเป็นชั้นเชิงขนาดไหนเรียกว่าวิจารณญาณรู้จักกะสิ่งที่มันมีอยู่จิตของเรานั่นเองมีอาการมีอารมณ์วิจารณ์และพิจารณาซ้อลงไปในจิตอาการอารมณ์นั้นน่ะความรู้สึกของเรานั่นแหละเสพติดไว้ยึดไว้ดึงไว้อย่างไรมีพฤติการณ์นึกว่าความประพฤติของจิตหรือว่าอาการของจิตลักษณะของจิตเป็นอย่างไรรู้มันชัดถ้ามันยิ่งดีมันดิ้นแรงมันเบิกบานมันไอ้เด็กอร่อยมากไปจัดไปไม่เอาไม่เอา แล้วจะเอาแค่เราจะเอาแค่ติดเชื้อมันหยั่งลงอังกฤษจะให้มันมีเหลือให้มีก็แค่ปิดๆก็เรียกว่ามันไม่มากมีรอบเดียวศิอะไรที่มันละเอียดมันเริ่มเกิดมาได้ 3 ระดับมันก็นี่พูดอย่างคนชั้นสูงกันเลยนะ 0 แล้วก็มีไขมัน 1 2 3 กรรไกรรับรู้ได้ใส่แล้วรอบแรกหมายความว่าอารมณ์ของจิตอาสาเป็นรสชาติเป็นสิ่งที่เรียกว่าชอบหรือไม่ชอบเกิดขึ้นในจิตเพราะฉะนั้นไม่ชอบแต่เราไม่เอาแล้วล่ะแม้จะยังยินดีด้วย เริ่มบางที่สุดเท่าที่จะกำหนดให้กับตัวเองได้มีรถไปอ่อนที่สุดชาติทุกขังที่จริงมันก็เป็นสิ่งที่จะต้องล้างฟังคำว่าทุกข์คำนี้แปลว่าสิ่งที่จะต้องล้างนะอย่าเพิ่งฟังไปเลยเถิดว่าไปเป็นทุกข์เพราะเดี๋ยวจะไม่เหลือเลยแม้กระทั่งอะไรที่จริงก็เป็นทุกข์พระพุทธเจ้าไม่ให้ประมาทเป็นสิ่งที่จะต้องล้างออกคือตัดหางที่ผมใช้สำนวนก็มาตัดหางหมาใจว่าจะเข้าใจกันจะต้องไม่ยึดแต่ใจสั่งสมแต่ใจจะขาดแม้จะเป็นทหารอาศัย ถ่ายรูปในความเป็นไปนี่คือ 3 เหมือนกันลักษณะ 3 ลักษณะ 4 เป็นการขยายแผ่นขยายลงเป็นประธานสภาปลาชนิดใดอธิบายให้ฟังมามากแล้วเริ่มหยั่งลงลงตั้งลงไปเป็นสภาพนั้นให้มันได้แค่ 3 จะรู้ตัวสามีคือรู้สภาพก่อนเท่าที่เราจะคิดว่าได้อ่อนเธอรู้แล้วอาการอย่างนี้เป็นอย่างนี้รู้แล้วเพราะฉะนั้นแม้จะมีโลภะมูลจิตใจมันยังมีสนใจอ่อนอ่อน สดชื่นใจนิดๆนี่แหละเรียกว่าปิติและขอให้รู้รอบ 3 วันนี้จบอยู่ในอันนี้เป็นความยินดีน้อยน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้เรียกว่าปีติคนเรามีเหลือเศษอย่างนี้เป็นสวรรค์อาศัยสวรรค์น้อยๆแล้วลดลงให้มันว่างลงในวันศุกร์ค่ะแม้จะเป็นหลงอยู่เป็นปีๆมันก่อตัวถ้ามันก่อตัวแล้วมันก็ใหญ่แล้วมันเป็นโทษของจะเป็นโลภะมูลนิธิในความสุขหรือความอร่อยหรือรสชาติที่เราไปหมั้นหมายเป็นตัวตนขึ้นมาก็เดี๋ยวยายยับยั้งไม่ได้ไม่มีอะไรอยู่ตัวไม่มีอะไรอยู่ตัวมีแต่มันจะเพิ่มหรือลดเพราะฉะนั้นถ้าเราไม่ระวังให้ดีรถมันไว้รถมันไว้รถมันไว้น่ะมันจะมีแต่เพิ่มแล้วแต่รอรถมันไว้แล้วมันไว้นั่นแหละคือผู้สร้าง ในความไม่ประมาทแต่ก็รู้ฐานอาศัยที่เราจะพึงอยู่พึงเป็นนักอึดอัดหนักใจปล่อยคลายขณะนี้เราก็รู้แล้วกำหนดหมายชัดเจนเป็นสวรรค์น้อยๆแล้วก็อย่าไปหลงเพราะว่ายานี้พูดก็เหมือนเล่นแต่แท้จริงต้องมีอาการของจิตที่คุณทำนะปล่อยวางวางแล้วคุณจะไปรู้สึกที่วางวางเฉยๆในฐานะผู้ปฏิบัติหรือผู้อาศัยจิตตัวนี้พระอรหันต์จึงจะชนะทั้งหมด 15 และยังพร้อมกับมีความรู้ในความจริงทั้งหมดของสาธารณะเพราะมีอาการอย่างไรสภาพอย่างไรก็พร้อมตั้งแต่สังวรในศีลสำรวมอินทรีย์สาธยายนิยมครับควรจะเป็นรัชกาลที่ 3 ก่อนประมาณในการกินการใช้สิ่งที่เราจะถึงจะใช้เพราะว่าคนที่ยังไม่ตายเพราะ ไม่ตายยังมีการกินการใช้น้อยที่สุดมีความยินดีและมีจุติร่วมกันน้อยที่สุดทานทั้ง 4 ถึงจะมาร่วมทำงานหมดเลยทั้งวันทุกวันไอ้ศีลก็คือกดคนต้องอยู่ในกฎในระเบียบต้องวอนทำให้สีนี่งามพร้อมสังวรแปลว่าประเสริฐบริบูรณ์สังวาระประกอบไปด้วยความประเสริฐวาระแปลว่าประเสริฐหรือพระเจริญผู้เจริญผู้เจริญคือผู้ที่มีทำอะไรให้เกิดแม่สีมันก็ไม่ทำให้สินเชื่อกฎข้อระเบียบที่เรามีอยู่ที่จะร้อยรักสังคมหรือเป็นเครื่องประกอบทำให้สังคมเจริญทำให้สังคมอยู่ได้ด้วยก็อย่างนี้ถ้าไม่มีกฎอย่างนี้ไม่มีระเบียบอย่างมีแล้วคนมันจะละเมิดหมดคนเลวมันเยอะเพราะฉะนั้นถ้าคนที่ดีแล้วคนที่เจริญ แล้วไม่รักษาแม้แต่กฎระเบียบวินัยหรือศีลหลักเกณฑ์ที่บอกว่าอย่างนี้ช่วยอย่างนี้ดีอย่าทำชั่วจงทำแต่ส่วนดีอันนี้ถ้าไม่มีผู้ที่ดีที่สุดรักษาสิ่งที่ดีที่สุดไว้จะไม่ให้คนเลวรักษาได้ยังไงคนที่เขาไม่ใช่คนดีไม่ใช่คนเจริญไม่ใช่คนสูงถ้าคุณไม่รักษาได้ไงเพราะงั้นเราเป็นคนดีนี่แหละที่จะรักษาไว้ได้เอาเพราะฉะนั้นพระอรหันต์ที่ครบมีแต่คณะมีวิชาสัมปันโนอาจถึงพึ่งพิจารณาถึงสิ่งวิชาเป็นผู้ค้นอวิชชาแล้วเรียบร้อยรู้เท่าทันในเจตนา 15 เนี่ยนิทานทั้ง 4 เป็นไปโดยไม่ยากเป็นไปโดยไม่ลำบากซึ่งเป็นผู้ที่สร้างพร้อมอยู่ด้วยทำการทำงานของทานตลอดเวลากับ อีก 2 ข้อนี้มีทำงานอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะระณะ 12 และจรณะจาก 11 12 13 14 15 14 นี่มันจะชนะ 4 ข้อสุดท้ายมันผ่าน 1/2 ชั้น 3 ชั้น 4 มีประกอบทำงานร่วมกับจรณะอีก 12 11 ตลอดเวลาตั้งแต่ผมไล่หมายความว่าตั้งแต่เมื่อก่อนคือเป็นพระอรหันต์จะพร้อมสร้างไม่ได้ถือบริบูรณ์บริบูรณ์ศิลป์อย่างไรวินัยอย่างไรมีระเบียบอย่างไรพระอรหันต์จึงมีจิตรู้สึกของเรามีปัญญาเข้าใจมีพฤติกรรมอย่างนี้เรียกว่าละเมิดศีลหรือไม่ละเมิดสิทธิ์รู้ต่างหูจมูกลิ้นกายจะทำแค่ไหนจะรับ แล้วก็ไตร่ตรองกลั่นกรองรับเศษรับพักรับผ่อนอยู่แค่ไหนรู้อยู่ทันทีวีรภัทรรับผ่อนอยู่แค่ไหนมากไปน้อยไปเป็นประโยชน์ต่อโลกต่อตนทำให้มันงามอยู่พร้อมตีทั้ง 5 นี่รับรู้ทวารทั้ง 5 ทั้งหมดเดี๋ยวขอดูๆเข้ามาจริงๆตาหูจมูกเหมือนกันรู้ทันมันมีสติรู้ทันทีมันรู้มากรู้จนกระทั่งรู้ตัวว่าได้รู้จักมันเป็นเวลาใดนอกจากเวลาหลับหรือเวลาจะไปทำงานอื่นไปมากๆเป็นประโยชน์กับคนอื่นก็ได้ที่กรุงก็รู้อยู่กับอันนั้นอยู่ด้วยถูกต้องไปแต่ตัวเองนั่นแหละกำลังออก ตัวเองก็พอรู้แต่รู้ในภาษาปัจจุบันของทุกๆผัสสะที่ตัวเองปรุงอยู่รู้ในตัวตัวอันนั้นตรงไปจนกระทั่งตัวเองไม่รู้เลยว่าตัวเองน่ะเมื่อยแล้วหรือว่าไม่เมื่อยหรืออะไรก็ได้ไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะบางทีไปเรื่อยๆๆตัวเองร้อนแล้วไม่รู้ว่าตัวเองร้อนๆก็เรียกว่าก็ยังเป็นพระอริยะขั้นที่เรียกว่ายังไม่บริบูรณ์ก็ต้องดึงเข้ามาหาตัวอีกมารับลงไปมากเราเป็นอะไรไปออกนอกตัวไปมากแล้วตัวเองควรพักควรผ่อนอะไรพอสมควรรู้ตัวเลยอ่ะสุดยอดด้วยให้รู้ตนด้วยซึ่งเรียกว่ากัปตันอเมริกาถ้า ตอนจะออกนอกไปหมดเลยไปรู้จักบริษัทนี้เพราะสิ่งที่ตนปรุงต้นมากไปแล้วก็ไม่รู้นะเนี่ยเพราะว่าพระอริยสัจพระอรหันต์จะต้องพยายามพิจารณาแล้วก็ต้องรู้ตอนเข้ามาในกลุ่มนี้อีกมากพระอรหันต์มีวิตกวิจารณ์แล้วก็จะต้องรู้ว่าเราจะอาศัยสวรรค์น้อยๆหรือปิติเนี่ยน้อยที่สุดเท่าที่จะประมาณนั้นให้น้อยที่สุดได้เราต้องหัดประมาณใหญ่ๆแล้วเราติดกันหมดมันแรงสวรรค์ใหญ่ๆมีอำนาจมากแล้วเราจะไปหลงแต่หลงผิดมากแล้วไม่ได้สนใจแล้วเกิดการลำบากลำบนแต่ผมก็พูดถูก พระราชินีเอาแค่สวรรค์น้อยๆก็อธิบายคำว่าปีติแก้ภาษาลงไปให้ลึกซึ้งลงไปอีกให้เข้าใจให้ได้เพราะเราอยู่ด้วยสวรรค์อะไรที่มันทำให้เราเป็นสวรรค์ตั้งแต่หยาบๆมาเรารักมาแล้วงานเราก็กินก็ใช้ยางพยายามน้อยลงมาอีกมีตำรวจตาหูจมูกลิ้นกายที่กระทบรู้สึกโลกเรารู้ว่าโลกนี้เต็มไปด้วยอบายมุขไปด้วยความเร็วด้วยความเต็มไปด้วยความถือตัวถือตนนั้นลดลงมาแล้วมันมีความถือตัวถือตนเหมือนอย่างเขาไม่แบกตัวแบกจนถึงเวลาอะไรแล้วเราลดลงมาแล้วเมื่อเราลดลงมาแล้วจากสิ่งนั้นแม้แต่สิ่งที่เขาประกอบกันอยู่กรุงกันอยู่ต่างกันอยู่เรียกว่าอะไร ดาวฤกษ์ที่จะพนันครั้งต่อไปเขาเลิกที่จะไปเสพติดพิมพ์หยาบๆสงกรานต์เลิกเรื่องผู้หญิงผู้ชายเลิกเล่นมหรสพบันเทิงกีฬาการแข่งขันอะไรกันแล้วไม่แข่งไม่ขันกับเขาทั้งๆกลางคืนมันก็พักก็ผ่อนตามควรไม่ไปเที่ยวไปเตะอะไรเหมือนอย่างชาวโลกเขาจงลืมกันไปแล้วคิดจะหายก็ครบทุกสาขาที่จะเป็นประโยชน์ต่อกันในทางธรรมในความคิดชั่วไม่เกียจคร้านไม่เกลียดการแล้วสบายแล้วแม้แต่อื่นๆที่เราจะกินจะใช้แต่สิ่งที่จะแลกกับเปลี่ยนเราจะทำงานแล้วไม่เจ็บขาเราทำงานเมื่อเราทำงานออกไปสิ่งที่จะแลกเปลี่ยนกลับมาแล้วเรียกว่าลามัน มีมา 2 ตัวมีมา 2 ตัวได้บางทีเราได้ด้วยตัวเราเองบางทีเราได้ด้วยจารีตประเพณีหรือว่าสิ่งผู้อื่นสร้างไว้แล้วเราอาศัยสิ่งนั้นสร้างแล้วอาศัยสิ่งนั้นเป็นมรดกเป็นกรรมฐานโทแล้วเราก็อาศัยกรรมฐานยาโทนั้นหากินเช่นเขาบอกว่าเราทำงานไปบิณฑบาตการบินจะบาปถ้าเราไม่มีธรรมของตัวเราเองให้แก่มนุษย์เขาได้เพราะเขาเป็นการไปกระทำตัดสินใจจนกระทั่งบางทีไม่มีสมณะสารูปไม่มีสิ่งที่เป็นธรรมเลยเป็นแสดงก็ยังเกาะจารีตนี้เกาะประเพณีประเพณีนี้อันเป็นกรรมฐานมรดก ประเพณีที่พระพุทธเจ้าท่านวางไว้จะทำอย่างอันดีงามไว้ตนเองไปกระทำส่วนนั้นบ้างไม่คล้ายไม่คล้ายด้วยซ้ำไปแต่เพียงทำอย่างนั้นอย่างนั้นอยู่สักแต่ว่าถือบาตรไปเดินออกไปแต่กิริยาอาการการกระทำอะไรต่ออะไรต่างๆที่จะเป็นการแสดงกายจะทำในส่วนของสัตว์ใดๆไม่มีเหมือนขอทานอะไรดีๆนี่เองแล้วก็ขอทานตรงที่นี่ไม่เป็นเอาปากขอเข้าใจมั้ยก็ยังสามารถที่จะเลี้ยงชีวิตได้ด้วยมรดกของพระพุทธเจ้าปานนี้ไม่สามารถเลี้ยงตัวเองได้อยู่ป่านนี้ก็มีอยู่เพราะฉะนั้นเราจะต้องเข้าใจให้ลึกซ้อนลงไปว่าเราเองเราอยู่เนี่ย ถ้าเรามีกรรมพันธุ์ทายาโทรก็ดีอยู่แต่ให้กลับมาทายาโชว์ของเรานั้นเป็นกรรมสิทธิ์เป็นของตนเรารับมรดกของตนเรารับช่วงของตนจึงได้รับความรู้มาจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเราทำให้เป็นทำให้ได้อย่างที่พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้ว่าทำอย่างนี้ให้เป็นอย่างนี้ให้มีอย่างนี้แสดงธรรมอย่างนี้เป็นสมณะให้มีความเป็นสมณะมีจำนวนนักศึกษารูปไปแสดงสมรรถนะสารรูปก็แสดงสมณศักดิ์แสดงกายอย่าทำก็แสดงกายกรรมแสดงวิธีทำให้เป็นแสดงวิธีทำเมื่อเรามีธรรมอย่างนี้ทำโมโหเลยทำให้ตาเห็นธรรมก็รักษาสุขภาพทำก็เลี้ยงรักษานี่แปลว่าเลี้ยงหรือรักษานี่แปลว่าเลี้ยงอคติและกะตังมันก็เลี้ยง และผู้ประพฤติตามนั้นไว้ได้จะเลี้ยงไว้ได้ถ้าไปบิณฑบาตแล้วก็มีบิณฑบาตนี้เป็นธรรมเป็นการโปรดสัตว์ไม่ใช่ไปขอทานมีเป็นต้นอะไรจะต้องเข้าใจให้จริงให้ถึงแล้วก็ทำให้ถึงเราจะมีการกระทำเราจะมีโฆษณาเราจะมีการไตร่ตรองการจะกินการจะใช้อยู่เราก็รู้ราบรู้ยศก็รู้รูปรู้ยอดทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อความจริงตามความเป็นจริงของมันแม้แต่ยอดชั้นสรรเสริญถ้าเรามีธรรมแสดงอยู่เขาก็เข้าใจเขาบูชานับถือเรายกขึ้นยกชั้นให้เราแค่ชื่อเราไว้แล้วเราเองเรามีสิทธิ์ไปซ้อนลงไปว่าเราเป็นหลงยศลงชั้นนั้นหรือไม่ราบได้มามากแล้วก็ไปลงลาภมากนั่นหรือไม่แม้ได้มากเราก็ไม่หลงลืมจ่าย ได้น้อยเราก็ไม่ห่อเหี่ยวใจเมื่อได้นอนแล้วก็ต้องพิจารณาตนว่าเราทำอะไรไม่เหมาะสมไม่ควรมีเหตุปัจจัยอย่างไรบ้างที่มีเหตุปัจจัยเราไปบิณฑบาตได้น้อยก็เพราะว่าไปอยู่ในหมู่กลุ่มคนพาลมีกลุ่มคนไม่รู้ธรรมแม้คนจะมากจะบิณฑบาตไม่ได้ก็เป็นได้หรือคนจนไม่มีจะกินแล้วสบายไม่ได้ก็เป็นได้ตอนนี้เกิดยุคเครนเข้ายากหมากแพงก็เป็นได้อย่างพระพุทธเจ้าเจอเขายากมากวาระที่ท่านอดคือตอนข้าวยากหมากแพงทุกทิศทั่วไทยไปบิณฑบาตก็ไม่ได้เพราะเขาจะกินเขาก็ยังไม่มีเขาจะไปให้พระพุทธเจ้าก็เป็นเธอเขาเองก็เป็นกุศลก็เป็นคนก็ต้องกินของเค้าก่อนแหละถ้าไม่ใช่คนดีสัตว์เขาจะได้เสียสละให้พระพุทธเจ้าได้เขาต้องกินก่อนนะแล้วก็เป็นธรรมดา เจอได้เพราะเราเองเราหมายถึงพระพุทธเจ้าเราก็อาจจะบิณฑบาตไม่ได้เข้าแล้วก็ได้แม้จะไม่เกิดทุกข์พี่สะใภ้ก็ยังจะได้มาเจอหมู่คนพาลเจาะหมู่คนที่เขายังไม่มีธรรมะอะไรมากมายที่เราจะไปปลุกก็ได้เราก็จะเป็นได้มันไม่ได้ไม่มีลาบเป็นสิ่งแรกเปลี่ยนแล้วก็รู้ความจริงตามเหตุปัจจัยไม่ทุกข์ไม่น้อยใจเราเคยฝึกหัดอดทนแล้วเราไปกิน 2 วัน 2 วันก็พอได้พอดูบ้างแต่ถ้ามีกินก็กินตามคนแม้เราว่าเราเป็นบิณฑบาตไม่ได้คนอื่นเขามาให้กินก็กินพอไปพอมาพอเพียงชีวิตอยู่เราไม่ได้ซื้อดิซื้อดีเล่นตัวเล่นตนอะไรมากเกินไปจึงพยายามชีวิตรู้ในรูปแล้วเปลี่ยนเสียง ไม่ได้ติดแม่รูปรถขี่จักรยานสงกรานต์กินของเครื่องกินไม่ติดรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสของการใช้ของเครื่องใช้เพราะสิ่งที่ประกอบกับชีวิตของเราแม้แต่เราจะทำขึ้นมาเป็นสิ่งที่จะต้องประกอบเป็นใช้ประโยชน์อื่นให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นแล้วก็รู้ว่าเราทำเพื่อคนอื่นแต่เราไม่ได้หนังสือทำรูปหนังสือมีสีมีรูปมีร่างหน้าปกและทำให้ผู้อื่นเขาก็ผู้อื่นเขาติดผู้อื่นก็ต้องอาศัยพวกแกอย่างนี้เราเองเรารู้ประมาณนี้ตาแต่เราเองมีใจไม่ยินดีในน้อยๆชอบชื่อในฝีมือตนในความคิดของตนอะไรในสิ่งที่ทำให้ขึ้นถ้ามีหรือเปล่าอธิบายแค่ ลงไปในสวนซ้อนลงไปอีกที่เป็นของเราก็พิจารณาสอนลงไปสู่ความรักถ้าเรามีอยู่เราก็อยู่กับเครื่องเครื่องใช้ที่จะใช้เป็นประโยชน์คนอื่นด้วยซ้ำไปนะที่พูดเนี่ยแต่ยิงมาใช้เป็นประโยชน์แก่ตนนั่นเราติดอนุพันธ์หรือเปล่าลูกลบสิ่งที่ปรารถนาติดลูกลบสิ่งที่สัมผัสตรงนี้เป็นอนุพยัญชนะพระเครื่องประกอบเราก็ยังหลงโลกอยู่แต่ยังมีอะไรหนาอะไรมากแต่ถ้าพอสมควรอันนี้ดีกว่าอันนี้พอสมควรแล้วก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมายมีมากหรือว่าเลือกมากแล้วก็เป็นภาระมากแล้วเราจะติดมากถ้าเราเลือกต้องไปหาส่วนน้อยไม่เป็นไรเราเองจะหาส่วนน้อยส่วนเบา มากขึ้นจัดจ้านมากขึ้นจะต้องทำมากขึ้นจะต้องเป็นภาระมากขึ้นเราก็จะยุ่งมันก็จะเสริมไปเรื่อยๆแต่พอจะเนรมิตตานี่ก็ชินความกว้างหมดทั้งเครื่องอุปโภคเครื่องบริโภคแก่ตนจะดีหรือจะทำกับผู้อื่นเขาก็ดีเขาพยายามรู้ผู้อื่นบ้างเห็นใจคนอื่นบ้างบางทีเราจะปรุงให้แก่เขามันน้อยไปเพราะกินไม่ลงเขารับไม่ได้ไร้ประโยชน์เราเป็นคนปรุงเราเป็นครอบครัวแต่ทำอาหารให้คนกินความจริงจะเดือดไม่ลงเลยแล้วทำมาทำไมความจริงก็กินไม่ได้จริงๆก็ทุกข์อ่ะแล้วเราไปพบลูกกรุงเปล่าประโยชน์ไม่เกิดคนกินก็ไม่กินเราก็ทำมันเมื่อยเปล่าแล้วกลายเป็นครอบครัวที่เหลวๆไม่ได้เรียนเพราะฉะนั้น จะทำอะไรเราต้องประมาณคนที่จะรับไม่ได้ทำประโยชน์ให้แก่เขาผลประโยชน์ให้แก่ตนนั่นแหละน้อยไว้กว่าเขาอีกของเราเพราะเราเราก็ทำของเราน้อยลงไปอีกจนเราทำให้แกคนอื่นเราประมาณคนอื่นแล้วเพื่อคนอื่นแล้วก็ทำไปก็ไม่น่าจะเราจะปรุงธรรมะก็ดีอย่าว่าแต่ปรุงอาหารเลยแต่อาหารอย่างง่ายเข้าใจง่ายลงแม้แต่กลุ่มธรรมะคนอื่นก็ต้องพยายามเข้าใจคนอื่นนะพวกเรานี่มันคือแข็งเกินไปปรุงรสจัดเกินไปธรรมะให้กับผู้อื่นบางทีตีกับเปรี้ยวๆเปรี้ยวเปรี้ยวเพราะฉะนั้นเราจะเอาขั้นตอนไหนถ้าอยู่ในระดับที่เราจะต้องขยายรอให้รู้มากขึ้นหน่อยหมู่ใหญ่ จะเอาคันเอาคันเอาในขยะที่กูจะคั้นคุณก็คันแต่ตอนนี้เราไม่อยู่ยากที่จะทำแล้วคันน่ะเป็นเรื่องงานของผมผมต้องการเอาหัวกะทิมาไว้เป็นเนื้อก่อนผมคนเดียวผมทำงานไม่ไหวต้องคันแล้วคันออกมาจากหัวกะทิค่าน้ำมาจากคนทั้งมากๆคันออกมาแล้วขณะนี้ได้คนมาตั้ง 30 กว่าเป็นกลุ่มนะตอนนี้เราจะขยายไม่ใช่คันเพราะฉะนั้นเ