สื่อธรรมะพ่อครู(สัปปายะ 4) ตอน สร้างสวนไม้ตายเพื่ออะไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สัปปายะ 4) ตอน สร้างสวนไม้ตายเพื่ออะไร _ลูกบ้านราชฯ...ทำไมพ่อครูให้สร้างสวนไม้ตาย มันหมายความว่าอย่างไรให้คำตอบอะไรแก่สังคม พ่อครูว่า...มันซับซ้อน คำว่าสวนไม้ตาย คำว่าตายนั่นแหละ จะเป็นอะไรก็มีตายมีเกิด สูงสุดก็มีตายกับเกิด เพราะฉะนั้นไม้นี้มันไม่ได้บาปอะไร ไม้มันตายแล้วด้วย ไม่มีการงอกเงยอีก ตายนี่คือไม่มีการงอกเงยอีก ไม่มีฟื้น นอกจากจะเสื่อมไปเท่านั้น จับไม้ที่ตายแล้วมาตั้งๆๆๆ น้ำที่ไหลลงมาเรียกน้ำม่าน มีน้ำโตน น้ำไหล น้ำม่าน น้ำตก ตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยสมบูรณ์ซ่อมไปซ่อมมา มีสไลเดอร์ด้วย ทำขึ้นมาเพื่อให้เป็นที่อาศัยเป็นแดนเพลินเชิญพัก ของผู้คนทั้งหลาย Pleasant Land Please Rest แปลเป็นไทยว่า แดนเพลิน เชิญพัก มาใช้บริการพักผ่อนได้ด้วยเป็นสังคมสัมพันธ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งเราก็พยายามสร้างความสัมพันธ์กับสังคมมนุษยชาติด้วยธรรมชาติ เปิดสิ่งที่เป็นเครื่องเชื่อม เป็นเครื่องที่จะมา relax มาพักผ่อน ทำเป็นสถานที่แดนเพลินเชิญพัก Pleasant Land Please Rest ก็พยายามใช้อุปกรณ์เท่าที่เป็นไปได้ที่จะเชื่อมโยงสัมพันธ์กัน แม้แต่ที่อาคารบวร สร้างอาคารไว้เพื่อที่จะให้คนมาอาศัยเพิ่มเติม เป็นตลาดประชารัฐ ให้เป็นที่ที่คนมาอาศัยขายข้าวของมาทำมาหากิน เป็นที่ทำการค้าอาศัยสถานที่ เราก็ยินดีที่จะต้อนรับสำหรับผู้ที่ขาดแคลน ผู้ที่จะมาพึ่งพาอาศัยกัน ตอนนี้ก็พยายามทำขึ้นมาปรับปรุงให้เป็นอาคารที่จะมาให้ได้ประโยชน์ร่วมกันกับผู้ที่มาสัมพันธ์กัน ตอนช่วงตลาดอาริยะก็จะมีคนเยอะ สรุปแล้วเราพยายามจะสร้างราชธานีอโศกเท่าที่เราสามารถจะมีอะไรที่คิดได้ว่าเราควรจะต้องเป็นประโยชน์เผื่อแผ่ เกื้อกูลช่วยเหลือสังคมร่วมกันเท่าที่เราจะเป็นไปได้ ซึ่งจริงๆแล้วมีคนเขาว่ามานะ อโศกทำเป็นคนจน แต่เสร็จแล้วมันจะต้องมีอะไรซุก
อ่านต่อ
ซ่อนมีนายทุนมาแน่นอน ซึ่งมันไม่มี ถ้าเราไม่มี คนก็จะว่าอีก เตี้ยอุ้มค่อม มันไม่มีแล้วจะทำกว้างทำไมช่วยเหลือคนอื่นทำไมมากมายนัก ทำเป็นอยากได้หน้าตาหรืออย่างไร มันก็ไม่ใช่อีกแหละ ซึ่งมันอธิบายไปแล้ว อาตมาอธิบายไม่เก่ง แต่ก็ขออธิบายที่ไม่เก่ง มันเป็นการเอื้อมเอื้อเกื้อกว้างสิ่งที่เป็นไปได้ ที่บอกว่าเราเป็นคนจนไม่ใช่พูดเล่นเราเป็นคนไม่สะสมข้าวของ เราทำในส่วนที่ให้คนมาอาศัยใช้สอยได้มาก แม้แต่สมาชิกที่อยู่ในนี้ก็จะมีความสัมพันธ์หรือว่ามีสวัสดิการ มีสิ่งที่จะร่วมกันใช้ได้ขนาดหนึ่ง สำหรับคนที่ไม่ใช่สมาชิก ไม่อยู่ในกฎเกณฑ์ก็ไม่สามารถที่จะมาใช้กองกลางนี้ได้ ซึ่งมันมีหลักเกณฑ์ของมนุษยชาติ มีหลักเกณฑ์ของสังคมมีกฎเกณฑ์ของมันอยู่ เจตนาที่จะมีหลักเกณฑ์ช่วงนี้เพื่อ เอื้อมเอื้อเกื้อกว้าง ช่วยเหลือเอื้อเฟื้อผู้อื่นให้กว้างขึ้นเท่าที่เราจะสามารถทำได้ เป็นความจริงใจ ถ้ามนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างที่มีความ เอื้อมเอื้อเกื้อกว้าง ด้วยความจริงใจสังคมอยู่เย็นเป็นสุข อาตมาเป็นลูกพระพุทธเจ้าปฏิบัติธรรมเข้าใจจิตวิญญาณและความเป็นสังคม พยายามเชื่อมโยงกับสังคมไปให้ไกลที่สุด ศัพท์คำว่า สาธารณโภคี จึงเป็นคำศัพท์ที่รวมความเป็นสาธารณะเชื่อมโยงขยายผลจากสิ่งที่ข้นที่สุดจากคนที่ไม่มีตัวตนไม่มีของของตัวเลย จนกระทั่งมีบ้างนิดๆหน่อยๆ อย่างชาวอโศก มุบมิบเอาไว้เป็นส่วนตัวบ้างเพราะว่าติดยังไม่กล้าที่จะไม่มีเป็นของส่วนตัวเลยเขาก็จะมีบ้าง ยิ่งคนที่จะมีของตัวเองมากต้องห่วงกังวลก็จะห่างออกไป มันก็จะเป็นระดับ เชื่อมโยงเป็นเครือแห สลับซับซ้อนอีก ในนัยของความหมาย ก็เพราะอย่างนี้ถึงจะสะสมไว้เพราะอย่างนี้ถึงไม่กล้าให้จนหมด เป็นความเห็นแก่ตัวหรือว่าตัวเองไปสร้างอะไรที่เห็นแก่ตัวเห็นแก่ของของตัว เห็นแก่พวกของตัวเห็นแก่ภาระของตัวอะไรก็แล้วแต่ คนก็จะมีเยอะ ก็จะเหลือไว้เยอะก็ต้องสะสมไว้เยอะ แต่คนที่บอกว่าไม่มีแล้วภาระส่วนตัวของส่วนตัว เอาไปเข้าของส่วนกลางหมดเพราะเราเชื่อมั่นในความสำคัญของสาธารณโภคี ในส่วนกลาง แล้วทุกคนก็มีความรู้ความจริงใจตรงกันที่มาอยู่ร่วมกันเนี่ย ไม่ใช่เรื่องพูดเล่นแต่เป็นเรื่องจริงของชาวอโศกที่มาปฏิบัติ อาตมาว่ามันไม่ได้เข้าใจกันง่ายๆ อธิบายยากมากเลย ยิ่งคนต่างชาติต่างประเทศที่ไม่ใช่ชาวอโศก ไม่ใช่ชาวพุทธที่มีภูมิปัญญาพุทธธรรมโลกุตระยากมาก ขนาดคนไทยชาวพุทธโลกุตระยังยากประมาณนี้เลย ขนาดเป็นชาวอโศกยังมีหลายระดับ ยังไม่เป็นระดับเดียวกัน 0 หมดเลยไม่ได้ บางทีเขาก็อาจจะเข้าใจไปว่าให้มา 0 หมดเลยมันเป็นไปไม่ได้ เราก็ไม่เคยคิดว่าให้โลกทั้งโลกมาเป็น 0 หมดไม่ได้ มันจะได้ยังไงมันต้องมีระดับ เป็นชั้นๆไป แล้วเชื่อมโยงกันอยู่แล้วแต่ละคนที่มาทำก็ปฏิบัติความเห็นแก่ตัวความเป็นของตัวให้ลดลงก็จะเลื่อนขึ้นมาจนไม่มีความเห็นแก่ตัวแล้วก็มาอยู่กับส่วนกลาง สร้างส่วนกลางให้ได้มากที่สุดแล้วจะได้เอื้อมเอื้อเกื้อกว้างเผื่อแผ่คนที่เห็นแก่ตัว โลภโมโทสันไม่มีพอไม่มีหยุด ไม่มียั้ง มีพันล้านหมื่นล้านแสนล้านก็ไม่หยุด พวกนี้มีฤทธิ์ดูดดึงเอาจากสังคมให้เป็นของตัวเองมีแรงมากเยอะมากด้วย เราจึงต้องมีพลังงานอันนี้ช่วย มาช่วยส่วนที่ถูกเขาดึงไป เขาไม่หยุดในการแย่งในการดูดนะ พวกไอ้ตัวดูดนี่ ไม่หยุดดูด รวยฉิบหาย รวยมากเลย เป็นแสนล้าน ล้านๆมันก็ไม่หยุดแล้วมันทำได้ด้วยไปหยุดยั้งเขาก็ไม่ได้เป็นกิเลสของเขา เราก็ต้องช่วยพวกที่เขาสู้ไม่ได้ก็พึ่งทางเรา เพราะทางโน้นมันพึ่งพาไม่ได้อยู่แล้วเพราะเป็นความอำมหิต พวกที่ดูดยังไม่จบนี่เป็นพวกอำมหิตเขาไม่รู้จักกรรมวิบากเขาไม่รู้จักความเลวความดี เขาก็ทำอย่างหน้ามืดตาบอดทั้งนั้น ซึ่งมันมีหลายชั้น มันมีความรู้ความไม่รู้นี้หลายชั้นมาก ต้องมีอะไรมาหลอกคนอื่น เขาเองจะต้องมีมากๆ แล้วเขาก็ไม่รู้เขาก็หาทางบอกว่าเผื่อคนอื่น หลอกตัวเองให้ตัวเองมีมาก เสร็จแล้วอายุตัวเองจะยืนยาวแค่ไหนไม่ถึง 200 ปีหรอก 621104_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 78