210528-18 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน18-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

โฟลเดอร์2521 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ทวช. (59 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์127 KB
วันที่แก้ไข13 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 28 พฤษภาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกมาทำวัตรกันต่อเราได้อธิบายเรื่องของเสียหลักสูตรต่างๆละเอียดต่อมาเรื่องที่ทำงานอนุสาวรีย์ให้เลือกออกมาเรียงเรียงตามลำดับแล้วก็คัดเอา เป็นมัดจำศีลข้อ 18 จะบอกว่าภิกษุเว้นขาดจากการกล่าวถ้อยคำแก่งแย่งกันเช่นยางที่สมณะพราหมณ์ผู้เจริญบางจำพวกฉันโภชนะที่เขาให้ด้วยศรัทธาแล้วยังค้นคว้าคำสั่งแย่งกันถึงป่านนี้เช่นว่าท่านไม่รู้ทั่วถึงธรรมวินัยนี้ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงท่านรู้จักทั่วถึงธรรมวินัยนี้ได้อย่างไรท่านปฏิบัติผิดข้าพเจ้าปฏิบัติถูกถ้อยคำของข้าพเจ้าเป็นประโยชน์ของท่านไม่เป็น ถ่ายทอดสดท่านปฏิบัติผิดข้าพเจ้าปฏิบัติถูกจนกระทั่งถึงของท่านให้เป็นประโยชน์มีขีดเส้นใต้ใบเสร็จคำที่ควรจะกล่าวก่อนท่านกลับกล่าวภายหลังคำที่ควรจะกล่าวภายหลังท่านกลับกล่าวก่อนข้อที่ท่านเคยท่านครองมาผันแปรไปแล้วข้าพเจ้าจะผิดวาทะของท่านได้แล้วข้าพเจ้าคนท่านได้แล้วท่านจงถอนราคะเสียมิฉะนั้นจงแก้ไขเสียค่าสามารถแม้ข้อนี้ก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการหนึ่งที่คัดออกมาแล้วก็เอามาชี้ให้เห็นซึ่งก็เป็นการรวมสิ่งที่ดี รายการช่วงชิงที่จะเห็นว่าเรามาแข่งแย่งกันคนใดที่มีจิตใจมีการแก่งแย่งเอาชนะคานจิตใจยังมีอยู่อย่างนั้นจริงๆหมายเอาชนะพระประธานอย่างยึดมั่นถือมั่นไม่ใช่เป็นไปเพื่อที่จะเจตนาให้เขาเข้าใจให้เขารู้ให้เขาชัดเจนขึ้นแต่มีจิตอีกตัวนึงจะต้องรู้นะอ่านออกเลยจิตของเรายังมีอารมณ์มีจิตมีความมากมายเลยมันมากมายจะเอาชนะการแก่งแย่งฉันถูกเธอผิดฉันดีกว่าฉันเหนือกว่าฉันเป็นประโยชน์กว่าอะไรกันแย่งกันมีแรงมันมีน้ำหนักแรง เจตนาจะให้เห็นดีเจตนาจะเห็นถูกเจตนาจะให้เข้าใจจุดนี้นั่นน่ะคนเรามันดูเหมือนเวลาจะอธิบายเวลาจะชี้แจงเวลาจะกระทำถ้าเผื่อว่าอยู่ในฐานะที่คู่เค

อ่านต่อ

ียงกันใน LINE กันฐานะที่ไม่ได้เคารพหรือศรัทธากันจนเกินควรแล้วล่ะก็ที่มักจะใช้ภาษาเวลาพูดเวลาโต้กันเนี่ยมันเหมือนกับทะเลาะเบาะแว้งเถียงกันแก่งแย่งกันและเป็นของแม่เลยแม้แต่ว่าผู้ที่ไม่ได้รับนับถือแต่ไม่แน่ใจว่าผู้ที่เคารพนับถือบางทีถ้าจิตมันขึ้นมามีตัวแต่ง มีตัวเห็นเอาถือดีถือว่าถูกถือชัดขึ้นมาเนี่ยมันจะทำให้แรงอย่าทำให้เห็นเลยว่ามันจะขึ้นเสียงขึ้นสุ่มโต้ตอบๆอย่างแรงขึ้นมาให้ผมทีเดียวเป็นจริงมีแต่ถ้าเกิดว่าไม่ยิ่งไม่นับถือกันแล้วยิ่งไม่ศรัทธากันแล้วแล้วก็แทบไม่รู้สถานการณ์หรือว่าไม่ได้ศรัทธาเลื่อมใสกันมาก่อนไม่ได้เคารพอะไรกันมาก่อนจะเห็นได้ง่ายเพราะฉะนั้นจึงเป็นการยากที่จะดูว่าคนที่ยังไม่เคารพนับถือกันยังไม่ศรัทธาการเงินเวลาโต้ตอบกันเวลาแสดงความเห็นแสดงความถูกความแตกต่างคน แสดงเนี่ยมันเหมือนเถียงกันใหม่ๆแล้วที่มักเป็นอย่างนั้นน่ะเจอกันแล้วจึงมักจะแต่งเรื่องเหมือนกันเสมอเพราะว่ามันมันแสดงความถูกเราเห็นอย่างนี้นี่เขาเห็นอย่างนี้มันก็จะต้องแก้กลับไปแก้กลับกันไปแก้กลับกันมาเหมือนเถียงกันเพราะเราจะไปอ่านจิตใจว่าจิตใจมันเถียงกันหรือเปล่าไม่ต้องรู้กาละเทศะหรือในฐานะบุคคลที่เขายังไม่ได้ศรัทธาเลื่อมใสโรงงานบูชาเคารพกันมาก่อนแล้วก็เราจะไปสู่เพราะว่าไม่ได้ไม่ได้มันจะได้แข็งแรง แค่นี้แหละผิดของเขาที่แท้จริงมีพื้นที่เขาแต่งแย่งกันหรือเปล่าเพราะการที่เราโต้ตอบออกไปทุกวันนี้เราพูดไปเราไม่ได้แก่งแย่งแต่เราแสดงเนี่ยผมเนี่ยชี้ออกไปเป็นภาษาเป็นตัวหนังสือบ้างพูดบ้างเป็นธรรมดาแต่ไม่ได้แข่งกันถึงแม้ว่าคนนั้นแต่ผู้นั้นจะมาที่นี่แล้วก็มาพูดกันแล้วก็สู้กันไปโต้กันมาในลักษณะแรกๆอย่างที่ว่ายังไม่ได้ศรัทธาเลื่อมใสยังไม่ได้เชื่อมั่นยังไม่ได้ยกย่องสรรเสริญบูชาอะไรเลยเนี่ยซื้อฐานะเทียบเท่ากันอย่างนี้มันใหม่ๆแรกๆมันมีเรื่องอะไรเยอะๆเหมือนกันแต่จิตใจอาจจะไม่ยอมก็ได้เพราะไอ้ตัวนี้อ่านยากจิต ถ้ามองโดยรูปลักษณะแล้วดูได้ง่ายๆตัวผิดด้วยรู้ได้ง่ายๆโทรหารถแต่งแย่งกันเถียงกันต่อกันมันก็เปิดกษัตริย์ทุกคนนั่นแหละต่อไปจนกว่าจะเข้าใจจนกว่าจะจัดหาเรื่องสายรัฐมนตรีลดลงมันจะยอมเชื่อฟังยอมฟังมากกว่าเพราะเราฟังด้วยเราได้กำไรเราก็จะยอมแล้วก็มันมีสัมมาคารวะมันมีจริงๆมันถูกมันควรมันชอบเราจะมาคารวะคารวะอยู่ในตัวมันมีขึ้นมาไม่ได้ตามระยะแรกๆจะขึ้นไปสู่เป็นดาวใครเขาอย่างนั้นถ้าจะว่า แล้วธัมมานุสารีกล่าวมาอย่างนี้ทั้งนั้นก็ไม่เจอตัวกันเลยอาจจะต้องซื้อตัวว่าประกาศชี้ผิดชี้ถูกไปอย่างนี้ได้ว่าเราแต่งแย่งกันนั่นแหละท่านปฏิบัติผิดแล้วข้าพเจ้าปฏิบัติถูกอะไรต่ออะไรต่างๆของท่านไม่เป็นประโยชน์ของเราเป็นประโยชน์อะไรเงี้ยเราแสดงออกไปว่าให้ทำอย่างโน้นเป็นประโยชน์มันก็มีตัวลูกบ้างมีตัวอะไรต่ออะไรบ้างก็ไม่ได้หมายความว่าไปแข่งแย่งไปชี้ถูกชี้ผิดชี้ประโยชน์ไอ้ที่มันเป็นประโยชน์ควรหรือไม่ควรไม่ได้แก่แย่งกันไม่ได้มีจิตใจอยากจะอวดดีอวดใจอะไรเราต้องน้อมจะตายแต่เราพยายามทำจนกว่าจะเอารูปของตัวเองแสดงกฎหมายจะชี้อะไรออกไป เป็นหลักฐานที่เราพูดกันเองนะแต่ว่าแก้ตัวก็แล้วแต่ตอนนี้ไม่ใช่แก้ตัวแล้วก็ไม่ใช่ว่าไปทับผมของใครไม่ได้ว่าธัมมานุสารีด้วยไม่ได้ว่าและถ้าจะว่าไปแล้วการที่ทำงานหรือสารีเปลี่ยนย้อนแย้งมาเนี่ยถ้าถือว่าเราเขียนย้อนแย้งออกไปทำงานเมื่อเช้านี้ก็กำลังทำการเจาะจงแต่เราก็ไม่ว่าเราก็ไม่ว่าทำงานอุตสาหกรรมศึกษาเราก็เอามาเรียน บางระจันไม่มีจริงๆแล้วจิตมันมีจริงเพราะจิตมันละเอียดถ้าใครมีจริงก็ต้องเรียนรู้แล้วก็ต้องตัดเปล่าใครไม่มีจริงๆมันก็ไม่มีก็ไม่เป็นไรเราไม่เสียใจและเราก็ไม่โทรสั่งไม่หลงตัวหลงตนเราจะเอามาศึกษาเพื่อประโยชน์ดีเพราะฉะนั้นการที่ทำงานราชการที่ทำมานี่ก็ทำมาจะเอามาเจตนาจะมาชี้ขุมทรัพย์ให้แก่เราก็ศึกษาถ้าเพลงพวกเราอาสวะก็เจริญที่เขาเองและไม่เป็นไรถ้าไม่ใช่เจตนาที่จะศึกษาจะสอนเราในฐานะที่เห็นว่ายังไม่รู้อะไรก็สอนหน่อยหรือว่ารู้อาจจะบกขึ้นมาอย่างนี้ไม่ควรจะหลงลืมหรือว่าก็จริงก็ดี วัดในมุมการที่จะอ่านการแก่งแย่งกินยากอยู่ที่จะรู้ได้ง่ายต้องรู้ฐานะรู้กาลเทศะรู้บุคคลโดยจริงก็จะต้องรู้จริงของตัวเองนี่แหละสำคัญแล้วได้แต่งย่ำหรือไม่และมีจิตใจอะไรอยู่ในนั้นน่ะมันอวดดีอวดดีมันปวดเนื้อมันมีมานะจิตไม่มีมานะมันมีตัวถือตัวถือตนถือดีของเราต่อไปเพื่อที่จะเอาชนะการข่มขู่ข่มขี่อะไรกันอยู่ในตัวอะไรต่างๆมันมีหรือไม่ถ้ามันมีมันก็มีทำไมไม่มีมันก็ไม่มีก็ต้องสู้ อาทิตย์นี้เป็นสีที่ถูกต้องเรียนรู้จริงๆแล้วก็จะต้องกระทำไม่ให้แตกแยกในการไปแต่งไปแย่งไปถือศักดิ์ถือสีอะไรตีกันมันก็ทะเลาะวิวาทได้ง่ายๆตอนนี้ก็ในสูตรไม่มีอะไรมากแต่แท้จริงแล้วในปัจจุบันมีเยอะแยะไม่ใช่ว่ามีแต่เฉพาะปลาแก่งแย่งกันเท่านั้นภิกษุเป็นข้าราชการอย่างเจ็บสมณะพราหมณ์อะไรตรงนี้ก็มีบริบทของที่สะสมไว้เช่นอย่างสมมุติว่านักการเมืองจำพวกจะสะสมค่าสะสมน้ำสะสมธาตุสะสมยาอะไรพวกนี้แม้แต่ว่าไปดูการเล่นอันเป็นข้าศึกแก่กุศลไปดูการสอนการขับร้องการปกครองระบบการทำการเล่านิยาย แปลว่าธัมมานุสารีนะครับมีอีกนะครับเอาเฉพาะข้อ 8 มาแล้วจะเป็นการมองเป็นการมองมองให้มองให้เรามันจะเป็นการมองที่เราทำนาพระผู้อื่นให้ช่วยทำนาของผู้อื่นถ้าตัวเองทำได้แล้วตัวเองดีแล้วมีกำลังบังคับของตนเองดีแล้วและเราไม่ทำของตัวเองเราเพราะว่าเราหมดสิทธิ์หมดภาระสิ้นแล้วของเราเราจะช่วยทำนาของคนอื่นก็ดีไม่มีปัญหาอะไรมันก็ได้ประโยชน์แล้วก็ควรทำด้วยแต่ถ้าของของเราเองก็ยังเลอะเลอะตรงกลางอยู่ของเรายังไม่ได้ทำของเราเลย [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ตอบแล้วว่างั้นแล้วก็คัดเอาออกมาจากเขมรสูตรส่วนผสมสารดูซิว่าไงท่านพระสมณประกาศประกาศผู้มีพระภาคว่าข้าแต่พระองค์ผู้เจริญคิดถูกผู้เป็นพระอรหันต์อยู่จบพรหมจรรย์มีจิตที่ควรทำทำเสร็จแล้วบรรลุประโยชน์ของตนแล้วหมดสิ้นสังเวชพ้นแล้วและ โดยชอบภิกษุนั้นย่อมไม่มีความคิดอย่างนี้ว่าหาเริ่มต้นขีดเส้นใต้นะย่อมไม่มีความคิดอย่างนี้ว่าคนที่ดีกว่าเรามีอยู่คนที่เสมอเรามีอยู่หรือคนที่เลวกว่าเรามีอยู่แล้วก็มีอะไรอื่นอีกครั้งเมื่อท่านเขมะและท่านพระสุพรรณบุรีไปแล้วไม่นานถ้าผู้มีพระภาคได้ตรัสกับภิกษุทั้งหลายว่าดูเวลาภิกษุทั้งหลายคนและบุตรทั้งหลายว่าเป็นระบบทั้งหลายย่อมพยากรณ์ จบขีดเส้นใต้ตอนนี้ปลาแต่เนื้อความและไม่น้อมซนเข้าไปส่วนหมวกในธรรมวินัยนี้เหมือนจะร่าเริงพยากรณ์อากาศตำบลเขาเหล่านั้นย่อมถึงความทุกข์ในภายหลังความจริงอย่างมากมันจะโตก็ไม่อยู่ซะแล้วที่ท่านเข้าสู่คณะและท่าน พระอรหันต์จบแล้วจบแล้วเนี่ยมีประโยชน์ส่วนตนบริบูรณ์แล้วทั้งหมดภิกษุนั้นย่อมไม่มีความคิดอย่างนี้ว่าคนที่ดีกว่าเรามีอยู่ผมเสมอดาวจะมีอยู่คนที่เลวกว่าเราก็มีอยู่ไม่คิดหมายความว่าจิตที่มันเป็นจริงที่ตัวเป็นอรหันต์จะต้องมาคิดอย่างนั้นจริงๆแต่ตัวที่เป็นอัตโนมัติมันมีตัวรู้แซมอยู่ข้าง แต่จริงๆแล้วมันมีแต่เราย่อมไม่ยึดเราว่าเราเป็นอย่างนั้นเขาเป็นอย่างนั้นมันไม่เงียบมันจะมีมันก็ไม่ได้ริษยามันมันจะมีมันก็ไม่ได้น้อยใจเขาแม้แต่เราแล้วก็ตามแต่เราแล้วก็สงสารน้อยใจเมตตามากก็ไม่มีหรือแม้กระทั่งดีแต่เราจะริษยาเขาหรือว่าเราจะเห็นอยากจะได้เป็นอย่างเขาอยากจะได้มีอย่างเขาอีกก็ไม่มีเขาจะดีกว่าในมุมใดถ้าเราจะพูดกันเป็นการว่าดีกว่าแล้วถ้าสมมุติว่าในขณะนี้มีพระพุทธเจ้าอยู่ที่นี่พระพุทธเจ้าท่านก็ต้องดีกว่าเราแน่ๆ ก็ยังรู้อยู่ว่าพระพุทธเจ้าท่านก็ต้องดีกว่าเราหรอกถ้าบอกว่าเรายังมีจิตคิดว่าพระพุทธเจ้าท่านดีกว่าเราจิตนั้นก็เป็นจิตที่ไม่สงบสนิทเจ็บนั้นจะเป็นจิตที่ยังเป็นจิตไม่ใช่อรหันต์ในตัวจิตมันถือเองสิทธิ์มันคิดเองแล้วมันก็มี เป็นต่อไม่น้อยใจมีเสียใจมีแต่ดีใจด้วยแทบใจมันก็ยกตนถ้ามันเลิกเข้าใจถ้ามันเสียใจน้อยใจมันก็ออกอยู่ก็ทุกข์ชัดๆอดตายอยากโทรมานัดชัดๆมันก็เป็นอย่างนั้นและจิตที่มีอารมณ์กลางอารมณ์ที่แบบเราลงเราวางแล้วเรารู้แล้วอันนี้เราก็เข้าใจเธอเข้าใจมันมีแล้วก็จะมาพระพุทธเจ้าท่านสูงกว่าเราอย่างกับเรานะมีสัมพันธ์วิทยาเป็นผู้ที่ได้รับลาภยศสรรเสริญมากก็แล้วแต่ก็รู้แล้วจิตเราก็ทำอย่างที่พระพุทธเจ้าเป็นแสนนาน ทำดีส่วนอื่นที่เรายังมีไม่พอเราก็จะทำต่อสร้างวาสนาสร้างบารมีต่อไปจิตมันจะมาเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันติดตั้งแต่สมัยพระพุทธเจ้าที่ฉันค้นพบเรียกว่าอรหันต์จิตติเป็นอรหันต์แต่ผลไม่มีทุกข์ไม่มีการอวดใหญ่อวดเก่งไม่มีมานะสังโยชน์ไม่มีอะไรที่จะไม่ผสมผสานทั้งสูงทั้งต่ำมันจะมีอย่างนั้นมันจะมีอยู่ในตัวจริงๆจึงจะรู้ว่ามันสบายมันปล่อยควาย ผู้ใดไม่เข้าใจอย่างแท้จริงก็จะทำตามคิดผิดแต่จะแยกอีกแยกส่วนของจิตของความรู้เรียกว่าญาณแล้วจิตมันก็ยังมีรายละเอียดลงไปอีกว่ามันมียามีปัญญารู้ญาณมันรู้นะมันมีตัวอย่างเมื่อใช้ยานไม่ได้คิดใช้ปัญญาไม่ได้คิดและปัญญาปัญญามันก็รู้ว่าสิ่งที่ดีกว่าคือสิ่งที่ดีกว่าสิ่งที่ต่ำกว่าคือสิ่งที่ต่ำกว่าสิ่งที่เสมอกันคือสิ่งที่เสมอกันในขณะที่เมื่อกี้สมมุติเรามีพระเจ้าสิ่งที่เสมอกันกับพระพุทธเจ้าของพระอรหันต์นั้นมีอันเดียวกันคือความพ้นทุกข์ความสบายความโปร่งว่างใจความเบาง่ายของใจเป็นอรหันต์ มีอันนั้นผิดอย่างนั้นพระอรหันต์องค์อื่นๆใดๆพระอรหันต์และพระอรหันต์ใหญ่อะไรก็ตามมีจุดติดตัวนั้นเสมอกันเหมือนกันหมดเหมือนกันหมดจิตเสมอกันเหมือนกันหมดแต่พระปัญญาที่คุณที่รู้ที่ภูมิปัญญาต่างๆไม่เสมอกันสูงกว่ากันเราก็รู้อีกมันเป็นญาณที่รู้เป็นปัญญาที่รู้จริงๆหรือแม้แต่ถ้าเผื่อว่าเรายังมีผู้อื่นที่มีญาณปัญญาน้อยกว่าเราอยู่เราก็สามารถรู้ว่าคนที่ยังน้อยกว่าเราโดยไม่ผิดเพี้ยนโดยไม่จำเป็นอะไรก็เป็นจริงอีกแหละมิได้มิได้เป็นได้แต่เป็นวิญญาณและสิ่งเสมอเราต้องรู้เสมอสิ่งที่สูง ไม่มีอุปกิเลสอะไรใครจะเหนือกว่าใครจะต่ำกว่าสูงกว่าเราก็ไม่มีผู้นั้นก็เป็นผู้ที่เป็นจิตอาสาส่งผลทำจิตอย่างนั้นได้แล้วต่อมาพระพุทธเจ้า ต้องการพยากรณ์อากาศตำบลที่ถูกที่ควรเป็นอย่างไรก็ถูกแล้วก็รหัสแต่ผลที่ถูกที่ควรแจ้งให้พูดอย่างนี้ก็พูดอย่างนี้อยู่แล้วแต่พยากรณ์อากาศ ก็ถูกแล้วเปล่าแต่เนื้อความและไม่น้อมเป็นเข้าไปไม่คุยตัวไม่ให้น้องตนเข้าไปไม่เอาตัวเข้าไปคุยส่วนว่าโมฆะบุรุษบางช่วงก็ทำวินัยนี้เหมือนจะร่าเริงพยากรณ์อากาศตำบลเขาเหล่านั้นย่อมถึงความทุกข์ในภายหลังคำว่ากล่าวกันด้วยความและไม่น้อมเป็นเข้าไปนั้นน่ะเขาก็น้อมเป็นเข้าไปจะต้องรู้ว่าเป็นอันนี้คืออัตภาพคือจิตไม่ใช่มาเรียกว่าตัวเรามาใช้ เอาตัวเข้ามาแล้วไม่ใช่อันนี้มันสมุดแท่งใหญ่อัตราและอัตภาพท่านแดงออกแล้วมันคือตัวในของเราตัวจิตของเราเนี่ยจิตของเราเอาเข้าไปเรื่อยๆและเป็นยังไงสวดมนต์ทำให้ดังนี้เหมือนจะร่าเริงพยากรณ์อากาศจิตมันหรือว่าถ้ามันกล้าใช้ภาษาสมัยใหม่สร้างยศใหญ่ยกตัวอวดดีอวดดีอยู่ในตัวของตัวเองมันว่าอยู่ในตัวหนึ่งมันเดินได้พยากรณ์ หาแล้วก็ยกขึ้นมาอวดผมคนนู้นคนนี้ตีคนโน้นคนนี้ใหญ่กว่าเขาต่ำกว่าเขาคุณก็ยังต่ำกว่าเรามันจะกลายเป็นลักษณะถ้ามากขึ้นมันจะถึงขนาดนั้นความคนอื่นยกตนอะไรต่างๆขึ้นมามันจะถึงขนาดนั้นแต่ในอันนี้เนี่ยไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกเป็นแต่เพียง 10 ของเรามันเริงร่าเหมือนจะเริงร่าเริงพยากรณ์อากาศอารมณ์ของอารมณ์เนี่ยมันมีปิติมากอย่างนั้นพระพุทธเจ้าก็ยังถือว่าเป็นผู้ยังไม่สนิทยังเป็นผู้ที่อยู่ในฐานะประธานเท่านั้นเองฐานทางเศรษฐกิจผู้ที่สามารถบังคับคนขับใจของตัวเองได้บังคับใจตัวเองได้เลย ดูเนื้อจิตใจผู้ที่ทานชาญชาญก็คือลักษณะที่ว่าตัดกิเลสออกไปแล้วแต่ก็ยังมีจิตที่ยังมีอัตราจะมีสังโยชน์สูงจะมีอยู่บ้างโดยเฉพาะมานะยึดอาศรมนี้เป็นอัตตาเป็นตัวเป็นตนเป็นมานะมีมานะมีอะมีมานะอยู่ในตัวบ้านแล้วเรียกว่าเป็นได้จริงๆมีได้จริงๆแต่ยังยังมีสิ่งแปลกยังมีจิตที่มันยังมีสภาพที่เป็นปิติเป็นสุขอะไรอยู่มากมายดีใจเกินขอบเขตและมันจะเป็นเชื้อในการสั่งสอนให้แรงแรงจ่ายแรงโตไป ในอนาคตยังไม่มีมดที่แท้แต่ก็เป็นวิมุตนิมิตเป็นที่ว่าผู้นั้นได้หลุดมาจากสิ่งที่ตัวได้จริงฉันตามเนี่ยหลุดมาได้แล้วเขาพูดถึงสิ่งที่เราได้ว่าแหมเราค้นหามันได้แต่ถ้านายกมันได้เพราะลาบยศสรรเสริญไม่ได้ผลจริงๆมีชีวิตจริงๆแต่ในขณะที่พูดเนี่ยในขณะที่แสดงอยู่เนี่ยมันดีใจมันปลื้มใจเริงใจทีเดียวจนเหลือเกินถ้ายังไม่เผลอสติรู้ตัวอยู่แต่ถ้าเกิดว่าคนที่มีอารมณ์ยังมีอารมณ์ที่ไม่ใช่ ฟุตบอลเป็นนิพพานแท้มันก็ยังมีมานะสังโยชน์มันจะมีการถือดีถือยึดดีอร่อยในดีมีรสแสบในดีเป็นของตัวของตนอยู่ในตัวมันเป็นสภาพสว่างมันยังไม่ใช่นิพพานบริสุทธิ์มันยังมีสวรรค์อยู่นะมันไม่ใช่นรกหรอกแต่มันไม่ตามไม่ได้ผิดมีรีโมทรีวิวแต่มันยังมีอารมณ์ที่เสริมถ้าเสริมบ่อยๆนั่นแหละเป็นวิบากมันจะสั่งสมสั่งสมให้ตัวเองยึดถือตัวดียินดีอย่างนี้ต่อไปในอนาคตถ้าไม่ได้เสพติดอย่างนี้แล้วก็ไม่ถือว่าพอใจไม่ถือว่าเป็นสุขไม่ถือว่าสุดยอด การเสพติดของอันนี้ก็เหมือนกันมันจะต้องอร่อยเท่านี้ประเดี๋ยวถ้ามันอร่อยใหญ่ขึ้นใหญ่ขึ้นใหญ่ขึ้นมันเจริญว่าตื่นเต้นดีใจให้แก่ตัวเองอีกถ้าสติรู้เท่าทันบังเอิญมีขนาดเท่านี้เราก็เอาลักษณะนี้ขณะนี้เราสู้ได้จะได้ขนาดนี้มันมีปัญหาแต่เราเข้าใจมันด้วยปัญญาอันยิ่งเพราะฉะนั้นประชาชนขนาดนี้ไว้สำหรับในระยะนี้แสดงการปฏิสัมพันธ์ยินดีขนาดนี้ดังนั้นคุณก็รู้แต่ถ้าคุณไม่รู้คุณเสพ คุณก็จะต้องอ่านจิตให้ตัวเองให้รู้ว่าคุณกำลังเสวยอะไรนะอันนี้เป็นรสชาติก็เป็นโลกสายการดีใจสมใจในอะไรแม้โลกียะก็ยิ่งแย่ใหญ่แม้แต่โรคอุจจาระได้วิมุตแล้วก็เสมอดีใจจริงไม่ได้วิมุตเราได้สุขเราได้มีเป็นสโมสรสุขขอให้สุขอย่างสงบระงับไม่ใช่สุขอย่างสมใจแบบปรุงรสชาติมาให้แก่ทั้งโลกแต่ที่จริง ที่มันมีอีกตัวนึงอร่อยเป็นความร่าเริงยินดีปรีดาเป็นองค์ปิติซึ่งมันเกิดได้เป็นชั้นสูงมีจิตชั้นสูง 7 อันนี้แหละผิดมานะชั้นสูงหรือสำรวจชั้นสูงและเป็นปิติเป็นกิเลสตัวนี้แหละปิติกษัตริย์เป็นอุปกิเลสภาพหรือว่าไม่รู้ตัวมันแล้วปล่อยปละละเลยมันจะเป็นเชื้อแต่เป็นแค่เราดื้อด้านหลังปวดดีทำประโยชน์ไม่ได้มากในโลกเป็นสวรรค์ละลายยากเพราะฉะนั้นธนาคารมีถ้ามีมุกเด็ดขาด ละลายยากถ้าไม่รู้อย่างชัดแจ้งไม่ได้หัดฝึกลาออกจริงๆนะถ้าเป็นพวกเขาเรียกว่ามันเอ่อเอ่อพุทธประวัติ เทวดาพวกนักโทษจะมีขุ่นเคืองจิตไม่ค่อยดีแต่เทวดาในจิตถือยึดจิตตัวเองนั่นเองมีมโนราห์เป็นโทษมีตัวจิตนี่แหละเป็นโทษมันยังเหลือเสพติดมันจะมีตัวจิตแต่พอติดกับแปลว่ายังเป็นโทษเป็นโทษให้กับตัวเองแพ้ภัยตัวไม่เหลือเชื้อของมโนหรือจิตหรืออัตตาหรือวิญญาณวิญญาณยังไม่ถึงวิญญาณยังไม่ละลายวิญญาณยังจะอนาคต ตามราคะโลกกามโรคเรื่องสังโยชน์เบื้องต่ำแน่ใจว่าปัญญาอันยิ่งไม่เว้นทรัพย์ไม่มีเศษลดเหลือแต่ไม่มีรูปราคะอรูปราคะไม่มีจริงๆมันก็ไม่มีปัญหาแต่ถ้าแล้วแต่ดูราคาพระรูปราคะมันก็พาไปตัดได้แต่ถ้าไม่มีแล้วนะลุงตราพระรูปราคะไม่มีเป็นมานะแท้ๆเป็นตัวจิตที่ยังยินดีปรีดาเป็นปิติเป็นอะไรต่ออะไรที่เป็นอุปกิเลสของสมเด็จอธิบาย เพราะฉะนั้นคนอื่นๆนี้ก็จะต้องมีพยาบาทอยู่ในตัวกลายเป็นพยาบาลชั้นสูงในการดีๆนะคนอื่นถ้าผมไม่ถูกใจไม่เห็นจะไม่เป็นไม่ดีใจมันแรงมากแล้วมันก็จะเกิดข่มขู่คนอื่นพยาบาลจะต้องกลับมารีดมาไถออกเป็นอย่างไรไม่ได้ตัวตนมันใหญ่มันอยากให้คนอื่นเป็นตัวเป็นตนอย่างไรหมดมันแข็งมันกระด้างมันถือดิบถือดีดื้อดึงไม่ผ่อนไม่เบามานะอันนี้มันจะกลายเป็นว่ามันเป็นมานะติดต่อมาจนกระทั่งถึงอภิชาติพยาบาล สั่งสมไม่เพราะตัวขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นเสร็จแล้วถ้ามันเป็นขั้นอภิชาวิศวะโลภะเป็นขั้นพยาบาทนึกโพธะแล้วมันจะเห็นทุกข์ไม่ได้ทุกข์เพราะเราไปติดตามไปติดโลกส่วนต่ำแต่ทุกคนติดติดสร้างจิตตนเองไปยึดติดยึดดีเกินไปพอขึ้นมาเป็นฤาษีวิชาการตัวเองเนี่ยมีจิตอะไรที่มัน มีเหตุมีเลอะเทอะอะไรมีตัวมโนไม่เห็นจึงเกิดเป็นมโนจะโทสึกะเทวดาเป็นเทวดาที่มีจิตตัวเองแท้ๆเป็นโทษกับตัวเองแพ้ภัยตัวมีโทษมีภัยให้แก่ตนเองเสร็จแล้วก็เลยต้องทุกข์ไม่มีทุกข์อยู่นะยังมีทุกข์อยู่ในตัวทำมันไม่ได้สมใจแต่มันไม่มีประโยชน์อะไรแก่ตนเองอย่างดีตัวเองนั่นแหละก็ติดคุกกันนั้นอยู่อย่างนี้เป็นได้ในนี้อัตราที่ว่ากลายเป็นความและไม่น้อมเป็นเข้าไปก็หมายความว่าผู้นั้นโดยจริงไม่มีจิตอาสาไม่ได้สร้างอัตตาไม่ มานะไม่ได้นอนการกล่าวเนื้อความการยกสมมุติการเอาตัวเข้ามาเป็นตัวอย่างมาอ้างอิงอะไรเนี่ยคนธรรมดาจะมาเพ่งบอกว่ายกตัวยกตนกล่าวเป็นตัวตนไม่ได้ก็ถ้าหวยดังนั้นและกลับไปสู่พระพุทธเจ้าด้วยพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเราเป็นสยามภูมิเรานี่เป็นผู้ตรัสรู้ชอบได้ด้วยตนเองเหนือเทวดามารเป็นทั้งหมดไม่มีใครยิ่งกว่าต้องเป็นตัวของท่านเข้าใจว่าอย่างนั้นแล้วก็ไปสู่ว่าเนื้อขาวโดยไม่ยอมอัตราไม่เหลืออัตตาไม่มีอัตราหรอกท่านกล่าวไม่มีท่านใดพระพุทธเจ้ามีบริสุทธิ์ที่คุณเพียงพอ ถ้าเผื่อว่าธัมมานุสารีนี่ฟังไปว่าพระโพธิรักษ์นี่คุยตัวแล้วแต่ตัวอย่างตัวเองออกมาอ้างมาอวดอวดตัวอวดเต็มผมก็ขอบอกว่าทำไมไม่สาดผมกล่าวแต่เนื้อปลาและไม่นอนกันเข้าไปไม่ได้เอาอัตตาอะไรเข้ามาผสมก็รู้อยู่เข้าใจอยู่พยานหลักฐานต่างๆจะมีก็ตรงที่เคยอธิบายเคยพยายามยกรายละเอียดตรงนี้มาอธิบายสู่ครอบครัว จริงๆก็เข้าใจอยู่ว่าจะทำงานอนุสาวรีย์จะเข้าใจอันนี้แค่ที่ 3 หรือไม่ตัวเขาเองพูดถึงจะเข้าใจอย่างที่ว่ามีหรือไม่เท่านั้นแหละจะรู้จะมีไหมจะมีสภาวะอย่างนี้หรือยังเท่านั้นเองถ้าเกิดว่ามีจะฝากไปยังข้องใจสงสัยว่าผมมีอันนี้หรือเปล่าหรือว่าผมหมดมันมีแล้วหรือว่าผมยังมีอันนี้อยู่ไปถึงปราบลงมาอาจจะหยั่งรู้ได้ยากเพราะว่าศุกร์เสาร์อาทิตย์ ร่าเริงใจหนึ่งตัวหนึ่งแต่ไม่ยกตัวยกตนขึ้นมาอย่างมันเขี้ยวแหมพึ่งเติมจริงเราดีไหมล่ะเราก็ไม่ล่ะเราเป็นไหมล่ะอะไรอยู่ไม่ใช่วันเด็กสาวอันนี้อยู่ได้ทำอันนี้อยู่เนี่ยจึงยากแต่ผู้อื่นที่จะเข้าใจเพราะว่าตัวเองก็ไม่บอกแล้วว่าไม่รู้จะไปยกใครเราเองเราก็ต้องยกตัวอย่างมันเหมือนทำให้ผมเห็นแต่พระพุทธเจ้า เหมือนอาจารย์ตรงไหนแล้วก็ไม่ได้มาจากอาจารย์องค์ไหนในชีวิตนี้ทั้งชีวิตที่ปฏิบัติธรรมไม่ได้มาจากอาจารย์องค์ไหนมาแล้วก็ปฏิบัติตามจนกระทั่งได้ผลมาจากเขาปฏิบัติเองและรู้เองและที่เรารู้เนี่ยท่านไปในข้าวที่จะไม่เหมือนอาจารย์ต่างๆเหล่านั้นออกเสียงด้วยความเป็นค่าที่จะไม่เหมือนอาจารย์ต่างๆเหล่านั้นเอาไปด้วยมันจึงไม่รู้จะไปยกอาจารย์ดังกล่าวนั้นได้อย่างไรมันเป็นความจำเป็นที่เหมือนกับพระพุทธเจ้าจำเป็นต้องเห็นใจพระพุทธเจ้าแล้วก็พยายามอธิบาย จะได้เห็นอยู่ว่ามีลักษณะคล้ายกันและจะพยายามระวังอยู่มากว่าไม่ให้พวกคุณหรือใครก็ตามเข้าใจว่าผมยกตนเทียบพระพุทธเจ้ากลายเป็นปลาสักกลายเป็นลบหนึ่งคุณพระพุทธเจ้าแล้วก็ยศตนซึ่งเป็นเท่าเทียมเข้าไปธูปเทียนก็ไม่พยายามพูดอยู่เสมอว่าไม่ได้เข้าพระพุทธเจ้านะผมไม่ใช่พระพุทธเจ้านะยังไม่ถึงไม่มีส่วนผสมตัวอยู่เยอะแยะและปัจจุบันหลายๆอย่างก็ยังไม่อยากถึงยังไม่เท่าเทียมยิ่งเงียบยิ่งทดสอบเรื่องดูธรรมวินัยต่างๆหลักฐานต่างๆมันยังมีสิ่งลึกซึ้งจริงๆจริงๆไม่ได้แกล้งพูดไม่ได้แต่เพชรอะไรเลยแต่ที่ไม่เห็นว่ามันมีลักษณะคล้ายคลึงแต่ไม่เท่า คล้ายคลึงกับข้าวไม่เหมือนกันคล้ายคุณภาพเขียนไม่เหมือนกันประเทศเขียนให้ฟังอยู่เสมอแล้วมันก็เป็นลักษณะนัยยะอย่างนี้จึงเห็นใจพระพุทธเจ้ามากๆการเห็นใจพระพุทธเจ้าก็เพราะได้เห็นใจตนเองต้องทำอย่างนี้ประจำทุกวันเป็นมันสุดทางมันไม่มีที่จะทำก็ต้องทำอย่างนั้นที่จริงก็ไม่ใช่ว่าอยากจะทำถ้ามีสิ่งที่เป็นประโยชน์มาแทนสิ่งนี้ได้มีคุณประโยชน์มีผลดีเราก็จะไม่ผมจะไม่เอาอันนี้มาใช้แต่มันไม่มีจึงจำเป็น ใครจะว่าก็ไม่ได้คิดว่าเขาว่าเราโกรธและทำให้เราเคืองในโทรศัพท์ก็เปล่าและเราก็รู้ว่าเราไม่ได้ทำด้วยปลาครับต้องการที่จะหลงโสดวัดความหนาเรายกตัวยกผลไม้และกล่าวเพราะจะเป็นราคะเชิญไปข่มขู่คนอื่นไปแทนคนอื่นเอาชนะพระประธานผู้อื่นก็ไม่มีมันไม่มีจิตตัวนั้นหรอกทีนี้แต่คนที่มีล่ะพวกเรานี่แหละถ้าเรายังไม่สะอาด ผมว่าก็ต้องพยายามดูของตัวเองได้ทำจิตพยากรณ์ตนเองให้ได้พยากรณ์อากาศคนดีกว่าเราเขามีโดยอัตโนมัติท่านเสมอเราคนต่ำกว่าเราก็มีโดยประมาณเราเองต้องรู้ว่าปรมัตถ์คือปรมัตถ์ถ้าเราจะว่าสมมุติว่าดีกว่าเสมอเราอยู่รวดเร็วกว่าอยู่โดยสารสมมติมันก็ต้องมีในโลกปลาออกมาได้แสดงออกมาได้แต่ใจของเรามีอัตราเข้าไปผสมหรือเปล่าถ้าใจของเราไม่มีอัตราการผสมปลากับเนื้อความปรารถนา ด้วยการกล่าวไปถึงโทรศัพท์เป็นมรณะของเขาจะยกตนข่มท่านไม่ต้องการก็ได้เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดทำได้ละเอียดอย่างนี้ก็เป็นผู้พยากรณ์อากาศฝนและจิตถูกต้อง Ok Google สมัยหนึ่งพระผู้มีพระภาคประทับอยู่ณพระวิหารเขตสวรรค์ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับถวายบังคมแล้วนั่งณที่ควรส่วนข้างหนึ่งครั้นแล้วท่านพระเขมาได้กล่าวถึงพระผู้มีพระภาคว่าข้าแต่พระองค์ผู้เจริญภิกษุผู้เป็นพระอรหันต์ขีณาสพอยู่จบพรหมจรรย์มีกิจที่ควรทำทำเสร็จแล้วลงภาระลงแล้วบรรลุประโยชน์ของตนแล้วหมดสิ้นสังเวชไม่พบแล้วหลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบภิกษุนั้นย่อมไม่มีความคิดอย่างนี้ว่าคนที่ดีกว่าเรามีอยู่คนที่เสมอเรามีอยู่หรือคนที่เลวกว่าเรามีอยู่ท่านพระเถระพระศาสดา ฟังนั่นแหละท่านต้องเขียนว่าทราบว่าพระศาสดาทรงพอพระทัยเราจึงลุกจากอาสนะถวายบังคมทำประทักษิณพระผู้มีพระภาคแล้วหนีไปครั้นเมื่อท่านเขมะหลีกภัยแล้วไม่นานท่านพระสมรรถนะได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่าข้าแต่พระองค์ผู้เจริญพระผู้มีพระภิกษุผู้เป็นอรหันต์มีอิทธิพลทางธรรมเสร็จแล้วทรงภาระแล้วบรรลุประโยชน์ของตนแล้วหมดสิ้นทั้งโลกและพบแล้วหลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบภิกษุนั้นย่อมไม่มีความคิดอย่างนี้ว่ะคนที่ดีกว่าเราไม่มีคนที่เสมอเราไม่มีคน เร็วกว่าเราไม่มีการประชุมคณะเด็ดขาดทุนแบบนี้แล้วพระศาสดาทรงพอพระทัยทั้งนั้นแหละท่านพระสมณะทราบว่าพระศาสดาจนพอพระทัยของเราจึงลุกจากอาสนะถวายบังคมทันตกรรมสิงโตทราบแล้วไม่นานถ้าผู้มีพระภาคได้ตรัสกับพระภิกษุทั้งหลายว่าดูพระพุทธศาสนากูระเบิดทั้งหลายย่อมพยากรณ์อากาศตำบลอย่างนี้เลยกลายเป็นเนื้อความแล้วและแม่น้อมตนเข้าไปแสดงนี้เหมือนจะร่าเริงพยากรณ์อากาศตำบลเขาเหล่านั้นย่อมสำคัญกว่า ไม่น้อมจนเข้าไปเปลี่ยนบุคคลที่เลวกว่าไม่น้อมตนเข้าไปเปลี่ยนบุคคลที่เสมอกันเมื่อชาติที่แล้วอยู่จะพรหมจรรย์แล้วประพฤติเป็นผู้อื่นพ้นจากสำนวนนี้จบสุขใจอย่างนี้มันแสดงอยู่ 2 ส่วนส่วนที่ว่าไปเที่ยวก็คนอื่นเสมอเรามีอยู่เสมอเราไม่ดีแต่เราต่ำกว่าเรามีอยู่อีกองค์หนึ่งก็บอกว่าคนที่เสมอเราไม่มีคนที่สูงกว่าเราหรือแบบต่ำกว่าเราไม่มีอันนึงอันนึงมันก็มีนะอีกอันนึงก็ไม่มีจริงๆมันมีทั้งสองอย่างไม่มีก็มีมีก็มีในโลกมีก็มีไม่มีก็มี และเราก็วางเลยจะเรียกว่ามีหรือไม่มีไม่มีภาษาเรียกว่าไม่มีภาษาเรียกแปลว่ามีเราจะรู้จะใช้ยาน่ะรู้อยากจะอธิบายไปแล้วใช้ยาอะไรก็รู้ว่ามีอยู่คนที่ดีกับเราคนนี้เสมอดาวหรือคนที่ต่ำกว่าเราก็มีพยายามก็ไ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน