140822 ทิฏฐธรรมนิพพานทิฏฐิ-พ่อท่าน-วัดธาตุทอง-r043 กำลังจัดหน้า
เนื้อหาในไฟล์
140822 ทิฏฐธรรมนิพพานทิฏฐิ-พ่อท่าน-วัดธาตุทอง-r043
ในทิศทางนิพพานพวกสาธารณะพวกกามแล้วก็พวกทานทาน 1 แล้วก็ทางที่ 2 ทุติยฌานสูงในขณะที่ตัวเองยินดีว่าตัวเองทำได้แม้ฉันทำได้แล้วท่านวางได้แล้วไอ้สิ่งที่ควรวางนี่ไอ้วิตกวิจารณ์เมื่อกี้จะไปยึดถือทั้งวางวางได้แล้วดีใจวางได้แล้วก็วางจริงๆไม่คิดอีกแล้วเลิกคิดจะวิจารณ์ไม่มีเลิกคิดบางส่วนเลิกคิดไปแต่ยังยินดีท่านดีใจแม้ภาคภูมิใจตัวเองมากมีปิติแรงมีตัวปิติเป็นองค์ธรรมผู้ที่จะขาดเป็นอย่างนี้มีตัวเป็นศิษย์ดีใจพอแล้วแค่นี้ยังมีความสุขแล้วจึงเรียกว่าที่กระทำคนที่เห็นความสุขอยู่ พวกตติยฌานดับความดีใจที่ลงได้ด้วยความดีใจหลวงพ่อไปคุยโม้อาตมาจะบอกระดับจิตของท่านผู้อ่านให้ฟังคุณจะคุณอัดอยู่ได้แค่พฤติกรรมและอยู่ในทุกสิ่งทุกอย่างที่จะทำนิพพานอยู่แค่นี้นี่ของคุณน่ะทีนี้ของผู้ต่อไปกับความโอ่อ่าดับความปิติยินดีเนื้อจะสุกของตัวเองในใจคุณอยู่ไม่โม้เฉยสบายถูกแต่ดีใจมีความมีรถมีชาติมีรถแห่งความสุขสบาย สุขสบายอยู่ไม่โออาพี่โอก็ไม่ขี้โอแล้วไม่กี่โมงไม่อยากบันทึกบรรยายไม่อะไรใครอยากให้บรรยายก็บรรยายอะไรแต่เศษเป็นส่วนตัวของตัวเองแต่พี่ตี๋นี่มันยังโลดแล่นมันอยากจะโทรมันอยากจะอวดด้วยแต่จุกเฉยๆนี่ไม่อวดแล้วไม่เจอนี่เรียกว่าปฏิเสธทางจตุจักรไม่สุขด้วยสุขก็ไม่เสพไม่มีรถไม่มีค่าวางเฉยนิ่งไปตัดเลยบอกว่าจบแล้วของชั้นจบทั่วรู้นิ่งเฉยอยู่แค่นี้ว่าแต่แท้จริงจิตตัวเองยังมีอัตราเต็มตัวอย่างเสพรถอยู่เพราะเสพแล้วก็บอกเฉย แต่ยังมีเศษอยู่เสมอจิตมันเอาไปเสพไม่ใช่กายเสพจิตมันเสพติดเสพอยู่เสมอไม่ว่าจะเป็นอาจารย์วางเฉยเจ็บแล้วไม่ดีใจไม่เสียใจไม่มีสุขไม่มีรถไม่มีค่าความสุขด้วยเฮ้ยจบแล้วฉันทำแค่นี้มาใหม่ฉันเจ็บอีกเพราะเจ็บแล้วก็พอจบอยู่แค่นี้เองเดินอยู่อย่างนี้สม่ำเสมอเป็นอย่างนี้เรีย
อ่านต่อ
กว่าทำนิพพานเป็นความเห็นที่ยังผิดอยู่ยังไม่สูงขึ้นเพราะงั้นผู้หลงแค่นี้ทำได้แค่นี้ก็จะวนอยู่แค่นี้รอบต่ำไม่เกิดสูงกว่านี้ตัวภาวนาจะไม่ช่วยปฏิเวธทำให้ทะลุขึ้นไปเรื่อยๆๆได้เหมือน เป็นสุขาปฏิปทาพันภาคินยาเป็นแบบง่ายง่ายแต่ช้าเหลือเกินได้นะไม่ใช่ไม่ได้นะปฏิบัติแบบนี้ไม่ใช่ไม่ได้นะแต่หลายชาติมาร้ายกลับร้ายกันอย่างที่ว่าถ้าจะเอาไปพระพุทธเจ้าต้อง 80 อสงไขยกลับช้ามากเป็นแบบได้เหมือนกันนะแบบนี้ไม่ใช่ไม่ได้เพราะทุกอย่างในโลกนี้ประพฤติอะไรได้ทั้งนั้นแหละไม่มีอะไรเสียไม่มีอะไรทิ้งเปล่าแต่มันได้แบบไหนเพราะฉะนั้นแบบนี้จึงเป็นแบบง่ายง่ายในปัจจุบันแบบนี้ถ้าใครไม่ง่ายคนจริงชอบอธิบายแบบนี้คล้ายอธิบายทำแบบนี้ทุกคนชอบแหมฟังดูก็ดูง่ายและปฏิบัติก็ง่ายด้วยไม่ยากเลย ง่ายมากมันช้าได้ผลช้ามากจึงเรียกว่าสุขาปฏิปทาแต่จันทราภิญญาสะดวกง่ายดายแต่ช้านานเนิ่นนานไม่ดีนะไอ้นี่เป็นการประดิษฐ์แบบนี้ทีนี้การประพฤติแบบนี้แหละถ้าใครยังเห็นว่าเราจะยึดถือเอาเอาเลยผูกศรัทธาเข้าแบบนี้แล้วก็ทำจะได้จะได้ช้านานอะไรก็ตามแต่ถ้าใครมีศรัทธาแบบนี้มันไม่เปลี่ยนแปลงเลยไม่เอาปัญญาขึ้นมาพิจารณาเอาจากการดื่มเข้าไปเลยนะเอาไปเลยพรุ่งนี้ก็จะได้ตามทางนั้นจบจริงๆเหมือนกันไม่ใช่ไม่จบแต่ช้านานมากเหมือนหันทิศบอกจะไปยุโรปไม่รู้ว่าฉันจะไปซ้ายไปขวาไม่รู้ฉันคิดเลยแล้วก็ไปจบเหมือนกันถึงพี่เหมือนกันแต่ไม่มีไม่มีความรู้ว่าทิศไหนแท้ อันไหนควรกว่าเพราะไม่ยกปัญญามาเลยมีมานะทิฐิปักบิลอย่างเดียวว่าถูกแล้วถูกแล้วถูกแล้วก็เป็นอย่างนี้เพราะมันยังเป็นทิฏฐิเป็นมิจฉาทิฐิในหมวดย่อยข้อที่ 10 ในหมวดย่อยอีก 5 หมวดในทิศที่ 62 ของพระพุทธเจ้าจึงยังไม่ถึงนะส่วนผู้อื่นมีอีกเยอะแยะเอาล่ะถ้าพูดไปพวกนี้แล้วก็เดี๋ยวจะมาอธิบาย 62/3 ซึ่งเป็นของยากมากพระพุทธเจ้าไม่อธิบายและอาตมาก็ไม่อธิบายเพราะว่ามันเป็นของยากจะอธิบายไปบ้างเท่านั้นเองอธิบาย 62 ไม่ใช่อธิบายให้ถูกคนธรรมดาฟังก็อธิบายถึงขั้นสูงเข้าใจจริงๆจึงจะเป็นเรื่องที่จะบรรยายกันทั้งหมดทั้งมวลได้เพราะงั้นก็พูดให้ฟังเพื่อประกอบการอธิบายทีนี้เราจะ พระพุทธเจ้าท่านตรัสสอนเรียกว่าไอ้ประพฤติแบบอย่างของเราขึ้นมาพอพระบวชพระก็ให้กรรมฐานก่อนให้ตายกรรมฐานเป็นของเห็นเป็นตัววัตถุนั้นบวชแล้วท่านพริ้งวัตถุหมดแล้วนะพระที่บวชแล้วเนี่ยท่านไม่มีสมบัติพระราชฐานไม่มีญาติติดโคโยติกาไม่มีอะไรจริงๆท่านออกไปนี้อยู่ป่าอยู่ถ้ำอยู่เขาหรืออยู่วัดอยู่เสนาชนะส่วนตนไม่คลุกคลีด้วยหมู่ชนที่เป็นคฤหัสถ์ท่านทิ้งหมดแล้วนะทิ้งโดยพฤติการณ์ออกไปแล้วเพราะฉะนั้นพระองค์ใด จะทิ้งให้จริงทิ้งให้ว่างจริงทิ้งเศษทิ้งไอ้ของที่เป็นวัตถุจริงหมายความว่าต้องไม่พัวพันเป็นปฏิปทากับญาติกับบ้านช่องเก่าๆกับบริวารกับยศฐาบรรดาศักดิ์กับงานการกลับทุกอย่างทั้งหมดไม่พัวพันไม่เอาจึงจะค้นจึงจะเรียกว่าพ้นจากสภาวะทิ้งออกมาจากโลกแท้แล้วก็ไปปฏิบัติศีลสมาธิปัญญาโดยหลักศีลพระนั้นก็เอาศีลตั้ง 227 ปัจจุบันไม่ใช่ศีล 5 ไม่ใช่ศีล 10 ไม่ใช่ศีลเล็กน้อยเพราะฉะนั้นพระอยากให้มันบริสุทธิ์จริงต้องพยายามทิ้งวัตถุจริงยาแก้เจ็บไปทำเป็นตามจารีตประเพณีไปรับฝากตรวจเช็คกิจกรรม พระอุปัชฌาย์พระกรรมวาจาจารย์อะไรก็ตามแต่ตัวก็ถามว่าทิ้งหรือยังลูกเมียสมบัติอะไรทิ้งหรือมีป่าวหนี้สินมีหรือเปล่าไม่มีแล้วอาม่าภันเตหมดแต่พอที่จริงแล้วไปเป็นพระแล้วไม่แต่พอไปเป็นข้าแล้วต้องว่างก็ยังบอกไอ้หนูไอ้หนูกับลูกเราไอ้นี่กับเมียเราสมบัติก็ยังของเราบ้านก็ยังของเราพอเมียจะขายก็ต้องมาปรึกษาหรือว่าเมียจะขายไม่บอกโกรธแล้วเมียจะขายบ้านตรวจแล้วไม่บอกเราไอ้นี่ไม่จริงสิหรือไม่ก็ยังจะไปคิดหวังพึ่งต่อยอดสมบัติของเรายังมีอยู่หนออยู่ที่บ้านอะไรก็ยังมีอยู่น้อยอยู่ที่บ้านอย่างนั้นไม่จริงต้องตัดให้จริงแล้วมาเป็นศีลสมาธิปัญญาจริงๆ ศีลแพทย์ 227 เรียกว่าปาฏิโมกข์ศีลนั้นศึกษาก่อนเป็นปริยัติของพระไม่ใช่ปริยัติของคนไม่ใช่ปริยัติของคฤหัสถ์เพราะงั้นพระจึงอยู่ในระดับสูงอยู่ในระดับทิ้งให้จริงด้วยและอยู่ในระดับประพฤติศีลที่สูงด้วยละเอียดด้วยจึงเรียกว่าต้องใช้ปาฏิโมกข์ศีลมาหรือใช้วินัยปาฏิโมกข์ศีลก็คือวินัยนี่แหละตัววินัยแท้ๆแหละศึกษาวินัยซะทั้งหมดเพราะสภาพที่ไปบวชแล้วไม่ศึกษาวินัยปาฏิโมกข์ศีลทั้งหมดจึงไม่ใช่พระแท้ผิดยังไม่มีปริยัติเลยไปนั่งเรียนปริยัติในพระไม่ใช่มาเรียนทั้งประสูติไม่ใช่มาเรียนทั้งพระอภิธรรมตีคุ้มไปหมดไม่ใช่ยิ่งพระอภิธรรมทิ้งก่อน เหรียญพระครูไปไกลๆแต่ต้องเรียนให้ได้แท้ๆคือเหรียญปาฏิโมกข์หรือเรียนวินัยให้ได้แท้ๆชัดๆเมื่อรู้หลักแล้วว่าอ้อปาฏิโมกข์ศีลทั้งหมดนี่พระพุทธเจ้าท่านเป็นข้อร้อยรัฐเป็นกฎหมายเราจะต้องทำตามกฎหมายอันนี้ให้หมดจึงจะเกิดสันติสุขถ้ากฎหมายมันไม่มีผลจริงเราไม่อยู่ใต้กฎหมายนี้โดยถูกต้องแล้วมันไม่เกิดสันติสุขไม่เกิดนิพพานได้ไม่เกิดความเย็นไม่เกิดความไม่เร่าร้อนไม่เกิดไม่มันไม่จะเกิดความดีจริงๆไม่ได้เพราะงั้นจึงต้องศึกษากฎหมายอันนี้คืออันนี้ไม่ได้หรือวินัยอันนี้ไม่ได้ให้พร้อมเมื่อได้แล้วประพฤติตามวินัยพระพุทธศาสนาให้เคร่งครัดเกิดที่สุดที่ 4 ขึ้นมาได้อภิสิทธิ์เกิดเองปัญญาปฏิเวธธรรม โทรขึ้นมาตามเองเป็นระดับๆเลยทีเดียวนี่ขอพูดถึงพระก่อนนะเดี๋ยวจะพูดถึงพฤหัสบดีเพราะฉะนั้นพระก็ตามจึงไม่ใช่เป็นหลงนั่งเรียนก็เอาไปทำอยู่โยเยโอเยตัวนั้นตัวเกิดไม่ต้องไปเรียนเลยอภิธรรมไม่ชอบคนที่เขียนก็อภิธรรมขึ้นมานั้นไม่ใช่พระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าตรัสออกมาเป็นจุดสูตรบางอันเท่านั้นเองแต่มารวบรวมใบนั้นพระไตรปิฎกนั้นผู้รวบรวมขึ้นมาไม่ใช่พระพุทธเจ้าและเขียนเติมคำขึ้นไปเยอะด้วยพระอภิธรรมจึงไม่ใช่ภาษาของพระพุทธเจ้าทั้งหมดไม่ใช่ไม่ใช่ภาษาคนพิการทั้งหมดเป็นภาษาของเอเชียอาจารย์รุ่นหลังเป็นอาจารย์รุ่นหลังเขียนร้อยเรียงขึ้นมาเป็นพระธรรมขึ้นมาอีกอันนึงเรียกว่ารวบรวมป้าย ยาที่บรรดาพระพุทธเจ้าท่านมีทำมาแล้วก็มารวบรวมป้ายฉลากจากกันแล้วอธิบายประกอบด้วยว่าป้ายฉลากยาอันนี้แก้ไขยังไงบางอันก็เป็นความเห็นของตัวเองเขียนเข้าไปผสมอยู่ในนั้นเรียกว่าพระปิดตาเท่านั้นไม่ใช่ตัวที่จะเป็นตัวเกิดไม่ใช่ตัวที่จะไปแตะต้องเป็นตัวที่จะเรียนเราจะเห็นไอ้ตัวที่ว่ากุสลาธัมมาไอ้หรือว่ากุศลกิจหรือว่าอกุศลจิตเราไม่ได้เห็นด้วยภาษาเราเห็นด้วยสภาวะปฏิเวธมันสภาวะมันสุดๆสภาวะวัตถุโชว์ขึ้นมาไม่ใช่ไปรู้ด้วยภาษาเปรียบมันก็ทำให้มันเกิดไม่ต้องเลยไม่ต้องเลยมีสีมีวินัยนี่แหละไปประพฤติเข้าไปจริงๆปฏิบัติเข้าไปจริงๆแล้วไอ้ตัวพวกนี้มันจะปลอดโปร่งเกิดขึ้นมาเอง ตนให้เร็วที่สุดก็คือทำอย่างนี้ให้ตัวปฏิเวธทำให้เกิดก่อนพอปฏิเวธธรรมเกิดจนเป็นนิทานธรรมแท้ๆเกิดในจิตแล้วสบายเป็นเจโตวิมุตติให้ได้ตัวเองแล้วหรือเป็นปัญญาวิมุตประกอบด้วยเป็นอุปโภคให้ทำได้เกิดแล้วค่อยไปเรียนรู้นิรุตติปฏิสัมภิทาญาณให้มันมีอาการให้มีธรรมะปฏิปทาญาณซะก่อนให้มันมีจริงเป็นจริงซะก่อนค่อยไปเรียนนิลูกศิษย์หรือภาษาของมันเย็นนี้ลูกศิษย์ปฏิปทาญาณตามหลังอย่าเพิ่งไปเรียนอย่าไปดักในด่วนตามลำดับอย่างนี้เมื่อเกิดจริงเป็นจริงเป็นอัตถะเป็นเนื้อหาเป็นธรรมะแท้ในใจแล้วค่อยไปเรียนภาษาประกอบจึงเรียกว่าไปทำปฏิกิริยาให้มันเพิ่มมีตั้งแต่อรร แล้วเกิดเป็นความฉลาดเฉลียวปฏิภาณปฏิปทาญาณของตัวเองรอบรู้ขึ้นทั้งเนื้ออรรถธรรมะรู้ทั้งพยัญชนะมีทุกสิ่งคือพยัญชนะของมันมาเรียกได้มาตรฐานเป็นภาษาสู่กันฟังได้ถึงค่อยไปรวมกันถ้าเนื้อยายังไม่มีประเด็นแต่ภาษาเรียนเป็นลูกศิษย์มันก็ได้กองเป็นบ้าหอบฟางเลยเยอะได้เยอะเลยแต่อัตถะธรรมะดีตัวยากๆมันจะไม่ได้แล้วมันเสียเวลานานด้วยเพราะมันเป็นของยากเป็นของที่จะต้องรู้มันเป็นของละเอียดที่จะอธิบายยาวกว่าจะได้สภาวะของอัตถะกับธรรมะของมันแต่ละตัวเพราะมันจึงเรียกว่ายาดูกันไปเรียนเทคนิคทางหรือว่าจะไปจับไปคว้าเอาจุดมุมที่มันเป็นของยากพระเจ้าพระพุทธเจ้าก็พยายามหาวิธีรับที่สุดให้และเรียงตามลำดับ เสมอเลยเลี้ยงมาเป็นเบื้องต้นทางกลางบั้นปลายเสมอถ้าทำอย่างนั้นเสมอเพราะถ้าจับความจับคำหรือจับจุดมันไม่ได้แท้ๆมันจะหลงจริงๆตีลังกา 6 เขมรเสียเวลาพระก็ขอเอาไว้แค่นี้สำหรับพระผู้บวชแล้วทีนี้จะหันมาพูดถึงคฤหัสถ์พฤหัสนั้นยังเป็นผู้ไม่ทิ้งสมบัติแท้ยังเรียกว่ายังไม่ละกองสมบัติเมื่อยังไม่ละกองสมบัติก็ยังมีภาระที่จะต้องทำทางโลกอยู่ส่วนเป็นพระแล้วภาระทางโลกเลยฝากขี้ไก่ขี้หมาในวัดก็ไม่ต้องกวาดจากท่านกิตติวุฒโฑว่าไม่ต้องแต่ถ้าเราอยู่วัดไม่กวาดเขาก็ว่านะเพราะงั้นถ้าเรายังไม่กล้าขี่ม้าเข้าป่าไปที่พระพุทธเจ้าท่านเสนอหมดปราโมทย์ โหลดไปเลยไม่ต้องไปนั่งถูกกวาดขี้หมาขี้ที่ไหนก็ช่างหัวมันบางทีที่นี่ก็เดินหนีไปนั่งคอยไม่แปลกตรงไหนนี่แล้วเอาเวลาเพื่อที่จะมาบำเพ็ญจิตให้มันสูงแค่นั้นแหละพอไปเลยเข้าป่าไปเลยไม่ต้องอยู่วัดไหนไม่ต้องไปกวาดไม่ใช่ภาระไม่ใช่หน้าที่แต่ถ้าอยู่ในวัดเขาก็ต้องกวาดช่วยเขาเหมือนกันแหละเพราะเรามาอาศัยวัดเขาแต่ถ้าเราไม่ไม่แล้วไม่ต้องไม่ต้องไม่ใช่ภาระไม่ใช่กิจพระพุทธเจ้าไม่เคยสอนว่าให้มาฝากพี่หมาอะไรไม่ต้องไม่ทำนะเพราะงานต้องบอกว่าภาระที่จะต้องทำให้แก่ตนภาระที่ทำให้ตนให้พ้นก็คือรักษาฟาติศีลให้ดีให้ละเอียดแล้วอาทิตย์จิตมันจะเกิดเมื่ออาทิตย์มันเกิดขึ้นมามันก็เป็นปัญญาตัวตนเอาปัญญาตัวนี้ไปส่งเสริมศีลซึ่งจะสูงขึ้นไปอีก 84,000 พระธรรมขันธ์เองในตัวศีล 227 นี่มันก็ไม่ใช่ของง่ายๆเลยที่จะกระทำให้มันบริสุทธิ์ของญาติของละเอียดมากแม้แต่กระทั่งจิตที่มันจะแรดออกบอลโลกอะไรละเอียดลออจนกระทั่งแรดง่ายที่สุดขั้นปาจิตตีย์จนกระทั่งถึงขั้นเสกกิจวัตรซึ่งเป็นการประพฤติกฎหมายการกินก็ให้เรียบร้อยการเดินให้เรียบร้อยการจะรักษาอริยบทจะพูดกับคนโน้นจะทำอะไรกับคนนี้ในกิจวัตรต่างๆก็ให้เรียบร้อยต่างๆนานาตรงนี้ซึ่งเป็นความละเอียดก็เงียบทำไมที่จะประพฤติตนให้มันดีงามเป็นผู้อยู่ในแบบฉบับอยู่ในส่วนที่สงบเรียบร้อยยิ่งกว่าน้ำนิ่งยิ่งกว่าน้ำนิ่งยิ่งกว่าอะไรหมดเป็นของที่กระทำได้โดยรู้ด้วยเราทำ ไม่ใช่ว่าเราเดินสงบเสงี่ยมลงไปเนี่ยโดยมันเป็นเองเฉยๆเปล่าๆขณะมีปัญญาคือเรารู้ด้วยว่าเราเดินสงบเสงี่ยมพร้อมกันนั้นเราก็เดินสงบเสงี่ยมได้ด้วยจริงๆด้วยตัวปัญญาที่รู้ตัวปัญญาตัวนั้นเป็นเจตนาว่าเราเจตนาให้มันเป็นของดีเดินสงบเสงี่ยมอย่างนี้เพื่อเป็นตัวอย่างแก่บุคคลทั้งหมดทั้งมวลด้วยให้คนอื่นเขาเอาแบบอย่างว่ามันเป็นความดีเป็นกายกรรมที่จะแสดงออกเป็นขั้นสุดท้ายอันนี้เป็นของลึกของสดก็ขอพูดว่าอันนั้นอันนั้นทีนี้ส่วนพฤหัสเมื่อไม่มีศีลถึงไม่จำเป็นจะต้องเอาศีลถึงขั้นละเอียด 27 ก็เริ่มต้นในศีล 5 ศีล 5 อาตมาแยกแยะแล้วเมื่อกี้ว่ากายกรรมต้องมีปานากับ อทินนากับกาเมเป็นกายกรรมภัยก็ตามเมื่อเวลามาเรียกตามลำดับก็ต้องเรียกกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมไม่มีใครมาเรียกว่ากี่กรรมเกิดก่อนตัวหยาบหรือมันไม่มีใครมาเรียกว่ากายกรรมเกิดก่อนที่เป็นตัวอย่างพระพุทธเจ้าก็เรียนอย่างนี้เพราะฉะนั้นตัวที่เกิดก่อนตามภาษาของพระพุทธเจ้าที่จะปลุกโผล่ขึ้นมาเป็นกิเลสจริงๆมโนจริงมโนกรรมคือมโนปุพพังเกิดมาก่อนแล้วออกมาเป็นกายกายจึงเป็นตัวอย่างที่สุดเพราะฉะนั้นเมื่อเวลาเราจะท่านจะฆ่ากิเลสตามระดับก็ต้องขั้นต้องฆ่าตัวตายซะก่อนกิเลสหยาบอยู่ข้างนอกก่อนแล้วจึงจะเข้าไปหามโนตัวข้างในตัวจบจนสุดตัวผุพังตัวมาก่อนตัวประธานใหญ่เพราะฉะนั้นเราจะเข้าไปหาประธานใหญ่ต้องเข้าหาตัวลิ่วล้อกันก่อนตัวล้อตัวอยู่ข้างนอก จึงกระทำกายก่อนจะทำกายซะก่อนเมื่อพูดถึงกายแล้วศีล 5 สุราเมระยะมัชชะประมาทัฏฐานากรรมของสุราเมก็เป็นกายกรรมด้วยคืออยากไปนั่งเสพเหล้างดเหล้างดของสิ่งของผิดเพราะฉะนั้นยกกายกรรมสุราเมขึ้นมาประกอบด้วยจึงกายกรรมมีอยู่ถึง 4 อย่างปาณาตายอทินนากายกาเมะกายสุราเมก็ตายเพราะฉะนั้นเมื่อเราจะการเราก็ต้องมานั่งพยายาม พยายามประพฤติพยายามมีสติระลึกให้ได้ว่าอันไหนจะเป็นบาปในการทำให้คนอื่นเขาร่างกายเขาตายเขาเสียอันไหนจะเป็นบาปเมื่อไปเบียดเบียนใจเขาไปขโมยของเขาให้เขาไม่สบายใจเจ้าของเขามาอันไหนจะเป็นการทรมานตัวเองหรือว่าบังเบียดตัวเองโดยต้องหลงในรูปรสกลิ่นเสียงต่างๆก็อย่าไปทำกาเมสุมิจฉาจาราถ้าคันยาวที่สุดก็แค่ท่านถ้าเรายังมีผัวมีเมียอยู่ก็อย่าไปประพฤติผิดผัวเมียเขาและอย่าไปประพฤติผิดลูกเขาการเรียนรู้วิชาอาจารย์ที่ท่านอยากที่สุดนะที่เรียกว่าเราอธิบายกับท่านอยากที่สุดไม่ใช่ไปพูดไปผิดผัวเมียเขาเท่านั้นนะลูกเขาก็ด้วยนะลูกเขามีเจ้าของพ่อแม่เขาเป็นเจ้าของเขายังไม่อนุญาตเพราะไม่ ไปร่วมประเวณีเข้าไม่ได้นะผิดนะผิดศีลข้อนี้นะตั้งกี่ปีก็สามีไม่ใช่ว่าแม่มีแฟนแล้วฉันกาเมสุมิจฉาจารเพราะเขายังไม่ได้แต่งงานไม่มีเมียมีผัวแต่เขามีเจ้าของมีเจ้าของพ่อแม่เขายังเป็นเจ้าของอยู่นะลูกสาวเขาเนี่ยหรือผู้หญิงก็ไปเสียตัวกับผู้ชายก็ไม่ได้ผู้ชายเขาก็มีลูกมีพ่อมีแม่เหมือนกันบางทีพ่อแม่เขาอาจจะไม่ยกลูกชายให้ตัวเองก็ได้เหมือนกันนะเพราะมันด้วยในทางเดียวกันเหมือนกันเพราะยังไม่ผิดเขาถ้าผู้หญิงก็ยังไม่ผิดผู้ชายผู้ชายเป็นผู้หญิงอย่าไปร่วมประเวณีการเป็นทหารรักษาการณ์มีขาจานอันนี้ไว้อย่าไปละเมิดในสิ่งที่เขายังมีเจ้าของหวงห้ามอยู่แม้การเป็นผัวเมียถึงเรียกว่าต่อคู่คู่ต่อคู่หรือแม้กลายเป็นลูกเขายังไม่ได้แต่งงานเป็นคนโสดก็มีพ่อแม่ เป็นคู่เป็นคู่เจ้าของถ้าเมียก็มีผัวเป็นเจ้าของถ้าผัวก็เมียเป็นเจ้าของเหมือนกันเรียกว่าซึ่งกันและกันเพราะงั้นอย่าไปผิดเขานี่เป็นอย่างหยาบอย่างต่อมาก็ให้กามคุณ 5 กาเมเนี่ยหมายความว่ากามคุณ 5 รูปรสกลิ่นเสียงทั้งหมดพิจารณาลงไปอย่าไปละเมิดรูปรถส่งเสียงทั้งหมดพยายามตัดทอนให้น้อยลงน้อยลงน้อยลงเราไปหลงว่าไอ้นี่สวยงามหนอเป็นรูปเดี๋ยวแดงสีชัดหรือว่าเป็นรูปร่างด้วยรูปแบบศิลปะศิลปะอะไรก็ตามแต่อย่าไปเอามาอย่าไปยึดถือว่าเป็นของที่มีค่าเป็นของที่เราควรได้ควรเอาควรเป็นควรมีควรอะไรก็ตามแต่อย่าไปยึดถือมามีกลิ่นมีรสอร่อยมีเสียงดี มีไพเราะไม่ไพเราะอย่าไปอยากได้มามีเย็นมีร้อนมีอ่อนมีแขนมีนู่นมีนิ่มอะไรทั้งหมดกามคุณ 5 ทั้งหมดนี้เป็นการระวังกายกรรมอย่าไปเอาวัตถุกามต่างๆที่มันจะก่อเกิดสิ่งพวกนี้ตัดออกไปอย่าไปยุ่งเกี่ยวด้วยสุรามีอันที่เป็นของติดก็เช่นเดียวกันท่านย่นย่อขึ้นมาว่ามันเป็นตัวทำลายมากของจิตถ้าใครติดสุราแท้จริงสุรายังไม่ร้ายเท่าฝิ่นไม่ร้ายเท่ากัญชาไม่ร้ายเท่าที่เราอิ่มนะเพราะฉะนั้นถ้าสุราพระพุทธเจ้าท่านสอนให้เลิกและทำไมเป็นเฮโรอีนอะไรท่านจะไม่สอนแท้ที่สุดแม้กระทั่งการทำลายอย่างอย่างเลือดเย็นหรือการเผาผลาญอย่างเลือดเย็นคือ พวกยาปฏิชีวนะทั้งหลายแหล่ให้กินยาปวดหายยาหมออ้อยมอร์ฟีนหรือไอ้ที่ไปแก้ระงับประสาททั้งหลายแหล่อย่าไปกินแม้แต่ยาแก้นอนหลับยาแก้อะไรอย่าไปกินจนกระทั่งของเลวชนิดที่ติดกันโดยอุปาทานสร้างค่านิยมขึ้นมาให้หลงเลอะเทอะกันคือบุหรี่อย่าไปติดอย่าไปหลงเป็นของเขาขวางธุดงค์บุหรี่เป็นของเขาขาดเป็นยาเสพติดเหมือนกันเป็นของติดบุหรี่ก็สูบเข้าไปให้มันระงับประสาทใครติดบุหรี่มากๆเนี่ยประสาทเสียไม่ได้ประชุมบุหรี่ประดิษฐ์อาละวาดประสาทเสียวันนี้อาละวาดเป็นเรื่องจริงไม่ใช่เรื่องปลอมหรอกถ้าใครไม่เป็นก็ไม่รู้ถ้าใครเป็นแล้วจะรู้เพราะมันบอกว่าอย่าไปเสพของเสพติดทั้งหมดทั้งมวลนี้จริงๆให้ประพฤติดังนี้นี่กาย กรรมทั้งหมดทั้งหมดทำจริงๆวจีกรรมก็ให้ระวังตัวปากของเรานี่ให้มากปากจะพูดวจีกรรมในที่นี้ท่านหมายถึงว่าอยากพูดให้มันเป็นทุจริตวาจาหรือวาจาพูดให้มันเหมาะมันควรให้มันเกิดประโยชน์เท่าที่ปัญญาบารมีเราจะมีสติคุ้มครองได้เสมอๆเรียกว่าสร้างกุศลธรรมให้มันเกิดเสมอๆปัญญามันจะสร้างกุศลธรรมให้มันละเอียดสูงขึ้นตามลำดับเหตุถ้าเราพากเพียรทำได้อย่างนี้วจีกรรมก็บริสุทธิ์ขึ้นไปเป็นสุจริตกรรมเสมอกายกรรมต้องไปสุจริตกันเสมอเสมอมันก็จะน้อมนำให้มโนของเราหรือจิตของเราเป็นอาทิตย์เป็นมโนที่ ขึ้นตามลำดับเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยๆเมื่อมโนสูงปัญญาสูงมันก็จะรู้เองว่าศีลนั้นมันจะละเอียดขึ้นไปอีกอันไหนตัวเราทิ้งได้แล้ววิมุตได้แล้วมันก็จะเลิกใครไม่ติดบุหรี่แล้วมันก็เลิกจริงๆนี่ไม่ต้องไปวุ่นวายอากาศใครไม่เลิกใครเลิกเหล้าได้แล้วมันก็ต้องไม่วุ่นวายมันก็ทิ้งเด็กจริงไม่เห็นเป็นตรงไหนเลยก็หาเรื่องที่มันละเอียดที่จะต้องทิ้งให้ได้ต่อสูงขึ้นไปสูงขึ้นไปจนกระทั่งรสชาติต่างๆเสื้อผ้าต่างๆท่านเรียกว่าชีวะร่างของคุณกายการตกแต่งอันไหนที่จะพิจารณาให้พิจารณาโยคะพิจารณาของฆราวาสหมายความถึงเครื่องตกแต่งร่างกายเครื่องแต่งตัวเสื้อผ้า เพราะฉะนั้นแม้แต่เสื้อผ้าเราก็พิจารณาอย่าไปหลงมันนะเป็นตัวแรกมันไม่สำคัญเลยเราใส่เสื้อผ้า 2-3 ชุดหรือแม้จริงๆไม่มีเสื้อผ้าเลยก็ยังไม่ตายเป็นของที่ตัดได้ก่อนเลยขั้น 2 ต่อมาเรียกว่าบิณฑบาตเรียกว่าบิณฑบาตหรืออาหารที่กินมีเอาตับของที่ท่านอธิบายของพระมาอธิบายคฤหาสน์ให้ฟังให้พิจารณาอาหารมันสำคัญกว่าเครื่องแต่งกายถ้าใครยังหลงเครื่องแต่งกายอยู่คนนั้นก็ยังต่ำกว่ายังมีจิตต่ำกว่าผู้ที่ยังยึดติดอาหารเพราะเครื่องแต่งกายมันสำคัญน้อยกว่าอาหารสำคัญกว่าถ้าไม่กินอาหารอีสานเพราะฉะนั้นให้ศาลทหาร ทำไปด้วยเพราะมันตัดเครื่องแต่งกายออกให้มากอย่าไปหลงในเครื่องแต่งกายอยู่ให้มากเพราะถ้ายังมีเครื่องแต่งกายยังมีฐานะประดับตกแต่งอยู่ในเครื่องแต่งกายอยู่มากจึงยังหลงอยู่อย่างมากมันไม่มีรูปร่างอะไรเลยจริงๆอ่ะไม่มีสภาวะอะไรที่มันเป็นของจริงของจังอะไรเป็นสมมุติขึ้นมาในโลกแท้ๆเลยถ้าเป็นคนไทยเดี๋ยวนี้ไปหลงฝรั่งก็ผูกเนคไทเป็นผู้หญิงก็ไปหลงมินิไปหลงไอ้นี่ไปหลงอะไรอยู่เดี๋ยวนี้ผีไอ้นั้นที่สีอันนี้ฮิตเนี่ยเป็นอย่างนั้นอยู่นี่เรียกว่าถ้าเป็นเมืองไทยหรือถ้าเป็นเมืองญวนเขาก็แต่งของเขาไอ้ยาวๆอะไรของเขาเนี่ยถ้าเป็นเมืองอื่นอะไรเขาก็มีของเขาไม่ติดจารีตก็เป็นเครื่องแต่งตัวเหมือนกันไม่ต้องไปหลงมันมากสีสันอะไรก็ไม่หลงมันไม่ต้องไปหลงมันมากใส่เฉพาะให้มันคลุมกายกันร้อนกันหนาวกันเหลือกันยุง กินอะไรต่ออะไรต่างๆเท่านั้นพอแล้วมีเฉพาะน้อยๆกินถ้ามากขึ้นซักลำบากนะซักลำบากนะมากๆกินน่ะเพราะงั้นมีน้อยๆกินนี่แหละทุกข์น้อยไม่ต้องไปดูแลมันมากด้วยตัดลงไปตักลงไปก่อนอื่นต่อมาก็ให้มาตัดเรื่องอาหารกินแต่ปลาต่างๆมาพยายามพิจารณามาลงไปว่าอาหารนี่เราจะกินลงไปในตัวเรานี่แหละแต่เรากินมันเป็นทุกวันนี้เรากินมันได้ลูกแหมรูปสวยน่ากินแบบปรุงแต่งมาอย่างดีเลยมีทั้งลูกมีทั้งอะไรแหมสีสวยขนาดนี้ยังไม่พอกลิ่นฉุนมา ทีเดียวมากินก็น่ากินน่ากินทั้งนั้นยิ่งพอแตะเข้าไปนิดๆโอ้โหรถอย่างนี้เลยรถอย่างนี้เลยน่ากินจริงๆนอกจากรถอย่างนี้แล้วเหม็นจริงๆหรือกรอบมันดีเหลือเกินสัมผัสแต่ในการกินไม่มีเสียงไงกามคุณนี่มี 4 แค่นั้นน่ะประหลาดเรื่องการกินยังไม่ครบเสียงเสียงไม่มีทุนกินแต่เดี๋ยวนี้บ้าเถียงกันแล้วต้องไปไหนขับนะเอาเสียงประกอบกินข้าวต้องใช้เสียงเพลงเดี๋ยวนี้เติมให้มันเต็มสมมุติขึ้นมาทั้งๆที่มันยังไม่มีเดี๋ยวนี้สมมุติเสียงขึ้นมาให้มันครบเป็นกลางของคุณ 5 เสียเพราะงั้นคนไหนที่ไปหาทางที่ไปเร่ง ต้องการให้คุณค่าจึงได้เงินเพราะสร้างมันแพงเพื่อที่จะให้คนติดจึงกินข้าวเคล้าเสียงเพลงด้วยถึงจะอร่อยไม่เห็นมันตรงไหนเดี๋ยวนี้เรากำลังสมมุติเสียงขึ้นไปละอีกหน่อยอนาคตข้างหน้าเสียงจะเป็นกามคุณ 5 ประกอบในการกินเต็มขณะนี้ยังไม่เต็มหรอกอีกหน่อยจะมีเสียงประกอบไม่ค่อยดูแต่พวกเราคงไม่เห็นหรอกเพราะว่าอายุยังสั้นแต่อนาคตข้างหน้าอีกหลายร้อยปีเป็นพันปีจะมีเสียงประกอบเข้าไปด้วยเป็นกามคุณ 5 กกในเรื่องการกินขณะนี้ไม่มีเพราะฉะนั้นถ้าใครอยากรวยอาตมาจะบอกให้ไปผลิตเสียงประกอบในอาหารขายแหมยกไอ้ทำหมูย่างจานนี้ใส่จานไม้โททีเดียวแล้วก็เอาไอ้เครื่องดนตรีใส่เข้าไปในหมูย่างเลยพอจะกิน แตะปั๊บไม่มีเพลงประกอบด้วยน่าจะเป็นของง่ายๆนะเรียกว่ายังไม่ tactical เท่าไหร่ยังไม่เรียบร้อยยังไม่ยังไม่แนบเนียนเอาเสียงประกอบเข้าไปแม้จะกินเพลงฮิตอันไหนเอาประกอบใส่เข้าไปเลยไอ้หมูย่างอันนั้นน่ะคนบ้าๆมันมีเงินแพงๆขายแพงๆมันก็ซื้อไปกินเออไอ้หนูอ่ะลูกมากินนี่ไม่มีหมูพิเศษมามีเสียงประกอบด้วยเป็นของแปลกเป็นของบ้าสมมุติถ้าขึ้นไปให้มันครบข้อหาเป็นกามคุณ 5 เอาไว้เดี๋ยวนี้กำลังทำแต่ยังอยู่นอกตัวคือเป็นวงวงดนตรีมะเร็งอยู่ข้างนอกแต่กินตรงนี้อีกหน่อยก็จะเอามาเดี๋ยวนี้ใกล้เข้ามาแล้วขวดเหล้าใครเคยเห็นบ้างขวดเหล้าอยู่ข้างล่างมีลานนะมีร้านขายและมีตัวระบำกรุ๊งกริ๊งกรุ๊งกริ๊งเต้นอยู่ในขวดเหล้านี่แหละกำลังเอาเสียงให้ประกอบเข้ามาในการกินแล้วขวดเหล้านี่มีเสียงใครเคยเห็นบ้างเพราะฉะนั้นเวลาจะเทรดดังกุ้งกิ๊งๆอ่ะมีเสียงประกอบเพื่อยั่วยวนอะไร คนกลางมาคุยให้มันครบทวารทั้งหลายแหล่ใกล้เข้ามาแล้วเดี๋ยวนี้มีแล้วเอามาประดิษฐ์ในเรื่องของเครื่องใช้ยังไม่ได้อยู่ในตัวของเราทีเดียวแต่อยู่ในขวดเหล้ามาแล้วใกล้ๆก็มาแล้วอีกหน่อยช่วยทำอีกทำเครื่องดนตรีใส่เข้าไปแล้วให้ไปทำเครื่องดนตรีใส่ถ่านก็ขายได้นะเอาชามไปนั่งตัดเครื่องดนตรีแล้วก็เปิดเพลงกินไปด้วยมันก็ใกล้ขึ้นมาใกล้ตัวขึ้นมาสมมุติขึ้นมาจะเป็นอย่างนี้เพราะฉะนั้นสิ่งพวกนี้คือสมมุติอย่างที่เล่าให้ฟังเนี่ยมันเป็นของสมมุติจริงๆแล้วก็เสแสร้งสร้างบ้านมันขึ้นมาให้คนไปหลงผิดหลงยึดตอนแรกก็แพงตอนไหนก็พยายามยัดเยียดให้มันเข้าไปให้มันแนบเนียนให้มันเป็นเนื้อเดียวกันให้มันอยู่ในกันและกันเพราะฉะนั้นปรุงแต่งของวันนี้ออกมาเมื่อมันมีอยู่ครบในตัวของกันและกันจึงแหล่แล้วก็กลายเป็นอย่างนั้น ก็ไปหลงในรูปในหลวงในรถหลงในกลิ่นหลงในเสียงลงในสัมผัสการกินขณะนี้ยังไม่มีเสียงเราถึงว่าใครยังบ้าไปกินข้าวเค้าเสียงเพลงคนนั้นก็ยังโง่หนักเพราะว่ามันแพงหาเงินไปผมให้มันเป็นเปลือยมากเพราะงั้นพวกนั้นจึงยังบ้าเขาอยู่บ้าก็ไปให้ปลอดภัยเพราะเขายังไปติดสมมุติไปเสียงกินข้าวเนี่ยเค้าเสียงเพลงไม่ได้กินไม่ลงแล้วเขาก็เป็นอย่างนั้นแหละทีนี้เราเลิกแล้วฟุ้งเฟ้ออย่างหยาบที่เราเห็นชัดเป็นสมุดอย่างชัดแล้วเราไม่ไปกินข้าวเขาเสียงเพลงในตัวของมันยังมีกลิ่นมีรสมีกลิ่นมีรสมีสัมผัสมีรูปอยู่นะพิจารณามันให้ออกพิจารณาปัจจเวกขณะหมายความว่าคิดทบทวนทุกระยะที่การกินเราติดรถมันหรือเปล่ามันหวานเราชอบมันเปรี้ยวเราไม่ชอบ เราติดรถไอ้ของไอ้โน่นไอ้นี่ที่มันสูงกว่าหรือเปล่าอันไหนสูงกว่าตัดออกผิดรถที่มันสูงๆตัดทิ้งตัดทิ้งให้มันรถจางลงมาให้มันเป็นกลางให้มันเฉยๆจนกระทั่งกินรสจืดๆชืดๆก็ได้ไม่เปรี้ยวจัดไม่หวานจัดไม่เค็มจัดไม่เผ็ดจัดไม่ยึดถือในว่าต้องเผ็ดจัดถึงจะอร่อยต้องเปรี้ยวจัดถึงจะอร่อยไม่ยึดถืออะไรต้องปฏิบัติจริงๆลงมือทำจริงๆตราบใดที่เราเองเรายังไม่มีบารมีที่จะรู้เราต้องทำมันซะก่อนแล้วมันจะรู้ผู้ใดมีบารมีจึงทำประเดี๋ยวก็รู้จริงๆพวกๆๆขึ้นไปได้เองทิ้งได้ง่ายจริงๆทิ้งลูกทิ้งรถขึ้นไปได้เองจริงๆที่กลิ่นทิ้งเสียไปได้จริงๆเพราะฉะนั้นพี่อาตมาพากันทำแนะนำอยู่เดี๋ยวนี้ก็คือเลิกกินเนื้อสัต
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive