250823-579 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ031.txt
เนื้อหาในไฟล์
สัพเพสังสังฆภูตานังสามัคคีวุฒิสาริกาความพร้อมเพรียงของชนผู้เป็นหมู่ยอมยังผลสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีเสมอเราปฏิบัติธรรมไม่ใช่เรื่องของการกระทำตนเพื่อให้เป็นผู้ผลิตแย่หมดกิเลสไม่ใช่ผู้เอาตัวเองไปทำตัวเป็นหินเป็นก้อนดินไร้ค่าไร้คุณศาสนาพุทธซ้อนคนให้ประเสริฐมีคุณค่าและดับทุกข์ ทุกระดับด้วยเราสร้างสรรค์ได้ด้วยเราเป็นคุณเป็นข้าเป็นผู้มีประโยชน์ในสังคมจริงๆเพราะฉะนั้นคนเกิดมาจึงไม่โมฆะเพราะทุกข์ก็ดับแล้วยังสร้างสรรค์เป็นประโยชน์ให้แก่โลกอยู่เราได้เคยยกตัวอย่างเลยว่าถ้าบอกว่าคนเราเนี่ยสงบและก็อยู่เฉยๆกินขี้เยี่ยวไม่เกี่ยวไม่ข้องอะไรกับใครเหมือนคนอื่นก้อนหินนั้นคนคนนั้นจะไม่มีค่าแม้แต่เท่าก้อนดินก้อนหินเพราะก้อนดินก้อนหินนั้นเอามาถมที่ถมทางเอามาทำประโยชน์อะไรยังได้แต่คนนั้นใครเล่าเขาจะเอาไปถมที่ถมดินถมหินได้แล้วแต่มันให้ปล่อยให้นั่งกินนั่งขี้ เยี่ยวอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นเปลืองวัสดุโลกแล้วไม่มีประโยชน์อะไรเลยตายเสียยังจะมีประโยชน์มากกว่าเพราะฉะนั้นยิ่งมีชีวิตอยู่นานเท่าใดก็ยิ่งไร้คุณค่าและเปลืองวัสดุโลกอยู่เท่านั้นเท่านั้นคิดให้ดีๆจะเห็นได้เด่นชัดว่าที่กล่าวนี้เป็นความจริงศาสนาพระพุทธเจ้าแก้ภาพพจน์เดวิฤาษีอันนี้อย่างชัดแจ้งพยายามวิเคราะห์วิจัยชี้ชัดให้พวกเราได้เห็นแม้แต่ในหลักมักองค์ 8 ที่ปฏิบัติธรรมมีการงานไปประกอบมีศีลเป็นเครื่องจักรระดับเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายตามฐานะมนุษย์ใครทำไม่ได้มาเอาข้อปฏิบัติกรรมฐานฤาษีน้อยๆข้อก่อนแล้วก็สังวรสำรวมของเราตามฐานะ เราจะสูงขึ้นสูงขึ้นไม่ไหวแล้วจะอยู่ณที่ใดจะทำอาชีพอะไรอยู่เราก็ทำได้ทั้งสิ้นแล้วเราจะเลื่อนฐานมีฐานที่บรรลุมีฐานที่หลุดพ้นเป็นแรงหนุนเป็นแรงอาศัยก็จะเพิ่มระดับขึ้นได้สูงขึ้นสูงขึ้นก็เพิ่มสินสูงขึ้นเพิ่มกรรมฐานเพิ่มหลักเพิ่มวินัยอะไรสูงขึ
อ่านต่อ
้นเราก็จะสามารถเจริญได้ตามลำดับขั้นตอนเบื้องต้นทำกลางวันปลายอันเป็นทฤษฎีอันเป็นคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ตรัสไว้ดีแล้วขอให้พวกเราก็จ่ายกรรมวิธีอันดีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ชัดๆความเข้าใจของฤาษีเข้าใจง่ายแต่ปฏิบัติได้ด้วยหญ้า และแถมไม่ละเอียดลึกซึ้งไม่หมดซิปจริงของพระพุทธเจ้าเข้าใจยากแต่ปฏิบัติง่ายถ้าเข้าใจดีและปฏิบัติง่ายเป็นเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายตามฐานะอย่าอวดดีอย่าอวดใหญ่และอยากจะเอากรรมฐานสูงๆอย่าเอาสีกันมากๆก่อนที่ตัวเองจะมีจริงเป็นจริงประมาณตนและทำไปตามขั้นต่ำตอนยาวๆใหญ่เร็วเกินไปอยากจะตัดเอายอดโดยไม่จ่ายต้นเมื่อเราไม่ได้ปฏิบัติตนแล้วสำหรับกิเลสออกเท่าใดเท่าใดเราก็ยิ่งจะมีคุณค่าแก่หมู่มวลสังคมจะยิ่งประสานสามัคคีจะยิ่งเข้าใจความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจะยิ่งขัดเกลาลงไปอย่างมี ทีท่ามีการบันยะบันยังมีการประมาณรู้จักกาลเทศะฐานะและขีดคั่นของบุคคลเราจะช่วยเกื้อกูลขัดเกลากันไปในตัวจะไม่ปล่อยปละละเลยจะเอาใจใส่ดูแลกันอยู่ด้วยขัดเกลากันพอสมฐานะไม่ให้หยาบแรงเกินการจะเกิดเดือดร้อนแตกร้าวระแหงจะทำกันอย่างสมถะสมศักดิ์สมศรีเมื่อทำได้ถูกต้องโดยตามหลักทฤษฎีพระพุทธเจ้าอย่างไม่ผิดเพี้ยนแล้วเราจะขัดเกลากิเลสไปด้วยการงานก็ไม่ตกหล่นแล้วจะไม่ปฏิเสธคุณการไม่ขัดงานไม่ฝึกงานจนเสร็จความสามารถฝีมือเรือทำอะไรไม่เป็นจะไม่เป็นอย่างนั้นเลย เลขทฤษฎีมักองค์ 8 ของพระพุทธเจ้าการงานเราก็จะเป็นอยู่ความสามารถเราจะไม่บกพร่องความชำนาญเราจะมีอยู่ตามเดิมจะพัฒนายิ่งด้วยซ้ำกิเลสแล้วก็จะได้ลดความประสานสมานสามัคคีสอดร้อยต่อเนื่องกันอยู่จะไม่แตกร้าวจะไม่ระแหงยิ่งจะเห็นเด่นชัดถึงความพร้อมร่างสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวและเป็นรูป 1 รูปเดียวเป็นนามหนึ่งนามเดียวขึ้นยิ่งๆความสามัคคีเป็นพลังความสามัคคีเป็นความสงบสุขความสามัคคีเป็นความเบิกบานร่าเริงความสามัคคีเป็นความเจริญงอกงาม เราพิสูจน์กันมาเสมอว่าความสามัคคีนั้นมีพลังเราได้พิสูจน์แล้วความสามัคคีเป็นความสุขสงบสันติเราก็ได้พิสูจน์แล้วแม้แต่ความสามัคคีเป็นความเจริญงอกงามเราก็ได้พิสูจน์กันอยู่ความสามัคคีเป็นความเบิกบานร่าเริงที่ยืนอยู่บนฐานของความสงบไม่ใช่เบิกบานเกินการแต่เบิกบานผ่องใสร่าเริงเราจะเห็นรูปรอยสิ่งนั้นได้จากความจริงบุคคลจริงที่มีในอโศกเรามีตัวอย่างมีมวลที่พอสมควรจะสังเกตได้จะเห็นคนที่ติดยึด สภาพมิจฉาทิฏฐิเข้าใจผิดกลายเป็นคนซึมเป็นคนแข็งแข็งเป็นคนซึ่งๆเชยๆช้าๆไม่เข้าเรื่องหลบๆเลี่ยงๆนั่นเป็นผู้เอนเอียงไปข้างฝ่ายฤาษีรุ่นเดียวกับสีอย่างคนที่จะมีอะไรลุกลี้ลุกลนหวือหวาโป้งป้างกระด้างมันไม่เรียบร้อยไม่อ่อนโยนไม่สุภาพล้นๆๆนั่นก็เป็นผู้ที่มิจฉาทิฏฐิเข้าใจไปในทางโลกโลกมากแล้วก็สร้างกรรมกิริยาไปทางลูกโลกมากอย่างหนึ่งความตรง 2 ทางพวกนี้เราจะสังเกตได้เห็นได้ถ้าใครจัดสรรความ คดีความเหมาะสมได้คนนั้นก็จะเข้าใจความจริงว่ากลางๆเหมาะสมความพอดีไม่เฉื่อยไม่ช้าไม่แข็งไม่ทื่อไม่กระด้างไม่หลบไปนี้ได้อย่างไรไม่ล้นไม่เกินไม่สู้ไม่ว่าไม่มือวาโปรดปราบจนเกินการจนกลายเป็นราชาล้นพ้นอะไรมันเป็นอย่างไรเราจะเข้าใจแล้วเราจะรู้ความพอดีในองค์ประกอบในกาลเทศะว่าเมื่อมีการงานความเร็วก็จะเกิดขึ้นบ้างและในความเร็วนั้นก็จะมีความสุภาพซ้อนอยู่ในตัวเราก็จะรู้และความหยุดมันมีอยู่ในซ้อนอยู่ในตัวถ้าการงานไม่มากก็มีความหยุดแต่ก็ไม่ใช่หยุดเฉยไม่ใช่หยุดหลบหยุดนี้ไม่ใช่หยุดอย่างไม่กระตุ้นตัวเอง แม้แต่เวลาผ่านไปผ่านไปไปบัดนี้เราทำอะไรอยู่เราจะเอาจะอยู่เฉยๆเราก็จะรู้ตัวรู้ตัวว่ากายกรรมวจีกรรมที่ดีกว่านี้ยังมีอีกคืออะไรเราควรหาอะไรทำที่เป็นกายกรรมวจีกรรมดีกว่านี้ไม่ใช่นั่งจิตนิยมไม่ใช่นั่งปรุงสร้างหรือไม่ใช่ฝรั่งเศสสงบไม่ใช่นั่งแล้วก็ฝันเฟื่องคิดฝันคิดเพ้อคิดไม่รู้แล้ววนวุ่นอยู่แต่ในจิตนั่นแหละให้มันฟุ้งซ่านไม่ใช่ถ้าเราสั่งสมความฟุ้งซ่านเราก็ฟุ้งซ่านถ้าเราสั่งสมความสงบมันก็ติดสงบถ้าเราสั่งสมความฟุ้งซ่านแล้วก็หลงก็คิดมากมากคิดไอ้โน่นคิดไอ้นี่ได้มากๆเราก็จะหลงอร่อยหรือหลงดีหลงมานะกับความคิดเยอะๆฟุ้งซ่านแต่เอามาใช้ไม่ได้ผลเอามาพิสูจน์ก็ไม่เคยเอามาพิสูจน์เอามาทำ เอามาเสนอกับหมูก็ไม่ได้เอามาเสนอก็กลายเป็นคนฟุ้งซ่านกลับเป็นคนติดสงบอยู่อีกก็เป็นเรื่องของการโต้งอยู่ 2 ส่วนอีกเหมือนกันนัยยะละเอียดลึกซึ้งพวกนี้เราเรียนรู้ของตนของตนให้ดีของคนอื่นเขามีก็ก็ช่างเขาถ้าเราสามารถจะสอนเขาได้เมื่อเขาศรัทธาเรามีครั้งมีโอกาสพิจารณาแล้วว่าควรเราก็คอยสอนถ้าเผื่อว่าเรายังไม่มีโอกาสได้ยิ่งเขาไม่ศรัทธาเฉยไว้เราทำของเราให้ดียิ่งผู้ใดได้เตรียมตนผู้ใดได้ตรวจตนผู้ใดได้กระทำให้แก่ตนอย่างดีเจริญในกุศลอย่างยิ่งความสามัคคีก็จะยิ่งพรั่งพร้อมการงานพลังแห่งการงานพลังแห่งการสร้างสรรค์ จะมาจะมีกลายเป็นความเจริญงอกงามดังกล่าวแล้วความสอดร้อยความเรื่องเรื่องหนุนความประสานมีบทหน้าบทกลางบทหลังหนุนเนื่องเป็นพลังแรงจะมีให้ปรากฏและความร่าเริงเบิกบานเป็นสันติสุขอันดีงามจะปรากฏให้เห็นในกลุ่มชนหมู่ชนนั้นๆความสามัคคีเป็นเรื่องที่โลกทุกโลกสังคมทุกสังคมมนุษย์ทุกผู้ในโลกกำลังต้องการอย่างรุนแรงเหลือเกินทุกวันนี้เขาไร้ความสามัคคีที่สงบสันติเขาไร้สามัคคีที่มีพลังสร้างสรรค์ด้วยจิตดีๆเขาไร้พลังสามัคคีที่มันเจริญ งอกงามอย่างมีสัดส่วนหรือยังมีความถูกต้องลงตัวตามสังคมเราพยายามจะพิสูจน์ความจริงเหล่านี้เราก็พ้นทุกข์เพราะจิตของเราสงบสันติและจิตของเราก็ไม่ได้ช่วยไม่ได้เหนื่อยไม่ได้ติดหยุดติดลบติดหรอกแต่จิตของเรานั้นครับกล่องมีอำนาจพอที่จะให้หยุดก็หยุดได้มีอำนาจพอที่จะรู้ในกิเลสแม่อยากรายละเอียดแล้วเราก็ดับได้สนิทจริงๆถาวรเราจะเป็นบุคคลผู้ที่มีจิตอันบริสุทธิ์สะอาดจากกิเลสประสบความสันติหรืออิสระเสรีเพราะกิเลสหมดจากจิตถอนอาสวะได้ไม่ใช่อิสระเสรี เพราะเราต้องการทำอะไรตามใจตนเองชอบไม่ว่าจะชอบสงบไม่ว่าจะชอบคิดไม่ว่าจะชอบก็ทำอะไรหวือหวาฟู่ฟาดตามใจตนไม่ใช่เลยแต่เราจะคำนึงถึงหมู่กลุ่มเราจะคำนึงถึงผู้ที่อยู่ร่วมกันถ้าเรามีความสามารถมากมีความรู้มากเราก็จะนำหมู่ถ้าเราไม่มีเราก็จะพึ่งพาอาศัยต่างคนช่วยกันคิดช่วยกันวิจัยวิจารณ์แล้วก็ตัดสินลงมือทำไปพรั่งพร้อมสามัคคีถ้าเราไม่มีปัญญามากเราก็จะตามหมู่อาศัยความคิดเห็นของหมู่และผู้นำเราจะเป็นมวลที่จะมีแรงเราจะเป็นส่วนหนึ่งของมวลที่มีคุณค่าอยู่ในสังคมอยู่ในหมู่กลุ่มศาสนาพุทธพระพุทธเจ้าขอยืนยันว่าไม่ใช่ศาสนา ที่สร้างตนให้โดดเดี่ยวเดียวดายอ้างว้างว้าเหว่เปล่าเปลี่ยวแล้วก็บรรลุโดยตัดช่องน้อยแต่พอตัวคนเดียวกลายเป็นอัตราตัวตนโดยๆดีๆทั้งๆก่อนๆอย่างนั้นไม่เลยศาสนาพุทธนั้นตักกินแหลกระงับกิเลสมีประโยชน์ต่อประชาชนสร้างสรรค์พหุชนเป็นประโยชน์เพื่ออนุเคราะห์อนุกูลโลกหรือโลกกำปังอนุกรรมปายะเป็นศาสนาอย่างนั้นจริงๆจึงเห็นมวลพลังเห็นมวลสามัคคีเห็นมวลความสันติสุขเห็นมวลความเจริญและเบิกบานร่าเริงแจ่มใสทำให้โลกนี้สด เพราะมวลหมู่สามัคคีธรรมที่บรรลุธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าขอให้พวกเราได้สำเนียงสังวรเรียนรู้สัพเพสังสังฆภูตานังสามัคคีวุฒิสภาคือความพร้อมเพรียงของชนผู้เป็นหมู่เป็นกลุ่มนี้จะมีความเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญยิ่งอยู่และไม่ใช่ความเจริญอย่างทุกข์ไม่ใช่ความเจริญอย่างเสื่อมต่ำไปจากที่มีอะไรเป็นกิเลสมีเสี้ยนมีอะไรเป็นของบกพร่องแทรกแซงนั่นเป็นความเจริญสูงสุดแต่มันมีความบกพร่องบ้างเพราะมวลจะต้องไหลเลื่อนเข้ามาจากผู้ที่ได้ดีแล้วผู้ที่ยังไม่ได้ดีก็จะหลายเรื่องขึ้นมาให้เราช่วยเหลือ ชำระสำรอกปรับปรุงอบรมมันก็จะต้องมีสิ่งนั้นแซมปนอยู่ในกลุ่มหมู่สังคมนั้นเสมอเสมอแต่กลุ่มหมู่ที่บริสุทธิ์บริบูรณ์แล้วจะเป็นกลุ่มหมู่ที่จะพาแกนนำจะเป็นแก่นแกนเป็นเนื้อเป็นสิ่งที่จะยืนหยัดยืนยันทำให้ผู้ติดตามมานั้นกลายเป็นเนื้อเป็นมวลตามและตามตามไปอย่างนิรันดร์เพราะฉะนั้นขอให้พวกเราได้ศึกษาตั้งใจพิสูจน์ที่กล่าวนี้มีความจริงในหมู่เราที่ได้พิสูจน์บ้างแล้วหรือไม่ถ้าไม่มีเราก็ควรจะจากหมู่นี้ไปได้แต่ถ้ามีแล้วก็เทียบเคียงได้ประมูลนี้มีหมู่อื่นมี หมู่ใดมีมากน้อยคุณก็จะรู้ว่าหมู่ใดที่คุณควรจะคบหาเป็นมิตรดีสหายดีเพื่อนดีแล้วเราก็จะเจริญได้เพราะที่พระพุทธเจ้ายืนยันแล้วว่ามิตรดีสหายดีเพื่อนดีเป็นทั้งสิ้นของพรหมจรรย์