สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน เศรษฐศาสตร์แบบคนจนที่ช่วยโลก.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน เศรษฐศาสตร์แบบคนจนที่ช่วยโลก อาตมาพามาไม่ได้ไปแย่งจากโลก ไม่ได้แย่งทุนนิยม การแย่งชิงกันทำให้โลกเดือดร้อน แต่อาตมาพาออกมานี่ลดการแย่งชิง ก็ทำให้โลกดีขึ้น เพราะฉะนั้น ถ้าประเทศไทยปฏิบัติตามในหลวงที่ได้ตรัสไว้เราจะไม่เอาเปรียบต่างประเทศเลย เราจะเป็นประเทศที่สร้างสรรค์ ผลิตเท่าที่เรามีความรู้ความสามารถ เราเป็นประเทศกสิกรรมก็จะผลิตทางกสิกรรมเป็นเอก ไม่ไปทำแบบอุตสาหกรรมที่ในหลวงได้ตรัสว่าเป็นการถอยหลังแบบน่ากลัว ที่เราปลูกอยู่นี้ อันนี้คือบวบเหลี่ยม ภาษาอีสานว่าบักลอย อาตมาก็ให้พวกเรามาทำกสิกรรม เราทำอันนี้เป็นเอก แล้วสร้างอันนี้ ถ้าเมืองไทยหันมาส่งเสริมกสิกรรมกันอย่างแท้จริง พัฒนาเป็นกสิกรรมไร้สารพิษ กสิกรรมที่มีความอุดมสมบูรณ์อย่างที่เราได้พากันทำ สิ่งเหล่านี้จะเป็นผลผลิตเลี้ยงโลก เป็นครัวของโลก เป็นผู้ที่ช่วยโลก เลี้ยงโลกไว้ ช่วยกันจริงๆ อันอื่นเราก็ทำแล้วให้เกียรติ เรื่องรายได้ซับซ้อนอาหารการกินอย่างเช่นข้าวนี้ขายแพงไม่ได้ เพราะคนจนจะตาย เพราะไม่ว่าคนจนหรือรวยก็ต้องกินข้าว คนจะทุกข์ทรมานอดอยากจนตาย ประเทศไทยก็ต้องเข้าใจสิ่งเหล่านี้ ไม่ได้พยายามให้มันแพงขึ้น เราต้องสร้างให้เป็นของดีราคาถูกขายสดงดเชื่อ สร้างแล้วขายต่างประเทศถูกๆ แต่ให้ประเทศลาวมีอยู่มีกินพอสมควรก่อน ไม่ใช่ว่าเอาไปขายได้มากแต่ประเทศอดตาย แต่ประเทศไทยยังไม่เป็นยังมีกินมีใช้ แต่คนเรียนเศรษฐศาสตร์ไปมองแต่รายได้ขาเข้าGDP รายได้เข้าประเทศ Gross Domestic Product เอามาเป็นรายได้ที่วัดว่าประเทศเจริญทางเศรษฐกิจ อาตมาบอกว่าถ้าจะวัด GDP รายได้ขาเข้าเราต้องได้น้อยแต่ส่งออกให้คนอื่นมากนัก นั่นคือประเทศมีความเจริญทางเศรษฐศาสตร์ ประเทศที่มีความเจริญทางเศรษฐศาสตร์ก็คือประเท
อ่านต่อ
ศที่ช่วยเหลือประเทศอื่นได้ มันจะสามารถแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจได้อย่างไร ก็ต้องให้คนมาลดกิเลส เป็นคนลดกิเลสได้จะเป็นคน(สุภระ) บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ9 ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ) เป็นคนมี 1. เข้าไปตั้งกายกรรมประกอบด้วยเมตตา ทั้งลับ-แจ้ง . 2. เข้าไปตั้งวจีกรรมประกอบด้วยเมตตา ทั้งลับ-แจ้ง 3. เข้าไปตั้งมโนกรรมประกอบด้วยเมตตา ทั้งลับ-แจ้ง 4. แบ่งปันลาภผลให้กับเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลาย (ลาภา ธัมมิกา - มีลาภตามธรรมแห่งสาธารณโภคี) . . 5. มีศีลเสมอสมานกันกับเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลาย (สีลสามัญญตา) 6. มีความเห็นเสมอสมานกันกับเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลาย . (ทิฏฐิสามัญญตา) . . (ล.22 ข. 282-283) ไม่ใช่ เอามาให้แก่ตัวเองจนร่ำรวยไม่รู้จบ อย่างนั้นเป็นเศรษฐศาสตร์ทำลายโลก แต่ต้องมาเป็นเศรษฐศาสตร์แบบคนจนที่ช่วยเหลือประเทศอื่น ถ้าเรามาลดกิเลสก็จะรู้จักพอ เราจะโลภน้อยลง เอาเปรียบน้อยลง แต่สร้างมากขึ้น คนไปเสียเวลาช้อปปิ้ง เสียเงินทองเป็นคนทำลายเศรษฐกิจ มันย้อนแย้งกันส่งเสริมคนมาช่วยก็ดีใจได้เอาเปรียบเขา แต่คนไทยที่รวยก็ไปเที่ยวประเทศอื่นเอาเงินไปให้เขา ก็ไม่ต้องไปหรอก ทำเมืองไทยให้น่าอยู่แล้วเขาจะมาเที่ยว แล้วไม่ต้องขูดรีดเขา อย่างคนมาเที่ยวที่ชาวอโศก อาตมาพาทำสถานที่น่าอยู่มีธรรมชาติน่ามาพักผ่อน ไม่ได้สร้างแล้วเก็บเงินหาเงินแก่คนที่มาเที่ยว ขูดรีดเขาไม่ใช่อย่างนั้น เหตุการณ์ที่หลอกเขาไปเที่ยวแล้วหลอกให้ซื้อ jewery อย่างนี้เป็นต้น นักบริหารนักเศรษฐศาสตร์ต้องเข้าใจมนุษย์และสังคมอันประเสริฐว่าควรเป็นเช่นไร ถ้าประเทศไทยเข้าใจอุดมคติ นี้ ของพระพุทธเจ้าประเทศไทยจะเป็นประเทศที่ประเทศอื่นจะบูชาเคารพมากกว่านี้ เป็นประเทศที่ไม่ต้องรวยมากอย่างในหลวงตรัส เป็นประเทศซื่อสัตย์สุจริต ของเราพอกินใช้แล้วมีเหลือสะพัดแก่คนอื่น สะพัดให้ถูก ของเราดี ราคาถูกซื่อสัตย์มีน้ำใจ ซื้อหนึ่งแถมสองอย่างนี้อย่าง ซื้อมะละกอแถมมะนาว ในหลวงตรัสแบบคนจน แบบขาดทุนคือกำไร สั้นๆแต่กินความ จะมาเป็นคนแบบนี้ได้อย่างอาตมาได้พาพวกเรามาทำได้สำเร็จ เป็นผู้ที่ขาดทุนของเราคือกำไรของเราได้ ยังอยู่ได้อยู่รอด เป็นไปได้ตามที่พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้ทุกอย่าง แม้แต่ทำให้เกิดสาธารณโภคีถึงขั้นในวงฆราวาส ก็ทำได้สำเร็จอย่างนี้เป็นต้น เป็นสิ่งที่ประเสริฐสุดเลยที่ อาตมาพาทำได้ ยืนยันธรรมะพระพุทธเจ้าได้ว่าแม้ในยุคนี้ ทุนนิยมจัดจ้านขนาดหนัก ยังเอาบุญนิยมของพระพุทธเจ้ามาประกาศได้ บุญคือการชำระกิเลส ขาดทุนของเราคือกำไรของเราเราได้ชำระกิเลส เราได้เสียสละให้แก่ผู้อื่น การที่จะเอาเปรียบ เอาแต่กำไร ตามทฤษฎีของทุนนิยมนั้นไม่ไหวหรอก อย่าไปเอาอย่างประเทศอื่นเขา เอาของเรานี่แหละ ที่เป็นศาสนาพุทธให้ถูกต้องตามธรรม แม้แต่วงการศาสนาพุทธกระแสหลัก ก็ไม่ได้มาสอนไม่ได้มาบอกผู้บริหาร ไม่ได้มาพยายามชักนำให้ประชาชนและปฏิบัติเรียนรู้ทฤษฎีบุญนิยม ทฤษฎีเกิดความ (สุภระ) บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ9 ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ) ผู้ที่เข้าใจเราได้พยายามเรียนรู้ศึกษาปฏิบัติตาม ส่วนผู้ที่ไม่เข้าใจก็แล้วไปเถอะก็เป็นธรรมดา เขาก็ไม่เอาถ่าน ไม่เอาอยู่แล้ว เขาจะทำแบบทุนนิยม ล่า ลาภยศสรรเสริญ แข่งขันกันรวยไปนิยมชมชอบ สำนักที่พาให้รวย ไปนิยมชมชื่นอย่างนั้นก็เลยย้อนแย้งกัน ถ้าคนเข้าใจศาสนาพระพุทธเจ้า อย่างถูกต้อง แล้วสืบสานให้ประชาชนทำอย่างถูกต้องตาม อาตมาภาคภูมิใจที่เกิดมาในชาตินี้ จะได้เอาธรรมะพระพุทธเจ้ามาฟื้นจากที่หลงผิด มีคนฟังแล้วเข้าใจยินดีได้มาปฏิบัติตาม ก็กลายเป็นคนที่สืบสานศาสนาพระพุทธเจ้า สืบทอดกันต่อไปอยู่ ยังสามารถเอาสาระแก่นสารของศาสนาพุทธไว้ได้เท่านี้ก็ อาตมาก็พอใจและภาคภูมิใจ ชีวิตนี้ได้มาทางนี้มาทำให้ศาสนาได้กระเตื้องขึ้นมาสักนิดหนึ่ง แต่ก็ยังดีว่า จะปล่อยให้มันสูญ ก็น่าเสียดาย ให้มันกลายเป็นเรื่องที่เลอะเลือนเละเทะยิ่งไปกันใหญ่แล้ว ไม่มีใครมากระตุกไม่มีใครมาฟื้นไม่มีใครมาเอาแก่นสารสาระโลกุตระของพระพุทธเจ้าขึ้นมาฟื้นฟูเลย อาตมาก็ว่าศาสนาพุทธจะไปไม่รอด แต่นี้ได้ทำขนาดนี้จะเหลือเนื้อแก่นสารให้ศาสนานำพากันเป็นเชื้อที่จะทำให้โลกุตระนี้ มีเชื้อต่อไปจนกว่าจะถึงสูญสิ้น อาตมาก็ยังเห็นว่ายังไว้ใจไม่ได้หรอก คงจะต้องเกิดมาอีกรอบ เข้ามาอีก ยังไม่รู้ว่ามาอีกรอบจะหนักหนาสาหัสแค่ไหน แต่คิดว่ามีเชื้อบ้างแล้วก็ยังพอสมควรคงจะนำพาอะไรต่ออะไรให้เพิ่มขึ้นได้บ้าง มาอีกรอบก็คงจะดี ตายไปชาตินี้เกิดมาอีกรอบก็มาพยายามเพิ่มขึ้นไปอีก คงจะต้องเป็นเช่นนั้น ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นคงจะไม่รอดไม่ถึง 5,000 ปี พูดอย่างใจจริงว่าต้องเป็นเช่นนั้น แต่ว่ายากเย็นแสนเข็ญจริงๆเลย
601011_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ พระญาธัมมิกราชผู้ประกาศทฤษฎีแบบคนจน