คนเกิดมาเพื่ออะไร หลงอะไร ควรได้อะไร และส่วนใหญ่จมอยู่กับอะไร.docx

คนเกิดมาเพื่ออะไร หลงอะไร ควรได้อะไร และส่วนใหญ่จมอยู่กับอะไร พ่อครูว่า... วันนี้วันศุกร์ที่ 11 พฤศจิกายน 2565 ที่บวรราชธานีอโศก แรม 3 ค่ำ เดือน 12 ปีขาล วันเวลาก็ผ่านไป ชีวิตธรรมดาก็แก่ไป แก่ไป เฒ่าไปเรื่อยๆ แต่อาตมาผ่านไปก็จะพยายามเป็นหนุ่มให้ได้เรื่อยๆ โอย.. ชีวิตนี้ยากจริงๆ มันฝืนธรรมชาติ ฝืนธรรมดาเขา เพราะว่าใช้อิทธิบาท ใช้พลังพิเศษ พลังสร้างสัมประสิทธิ์ทางจิตวิญญาณ พลังงานทางจิตให้เกิดจริงๆ ให้เป็นไปได้ อาตมาขอเกริ่นไว้หน่อยในที่นี้ว่า ช่วงนี้นี่อาตมาจะตั้งหน้าตั้งตาเทศน์เรื่อง “คนเกิดมาเพื่ออะไร หลงอะไร ควรได้อะไร และส่วนใหญ่จมอยู่กับอะไร” ถึงบางยุค บางสมัย ไม่มีคนส่วนน้อยที่มีชีวิตเป็นชีวิตที่ได้สิ่งที่ควรได้ นั่นคือยุค โดยเฉพาะยุคพุทธันดร ยุคที่ไม่มีศาสนาพุทธแล้ว คนทั้งโลกเขาจะมีแต่โลกียธรรม เขาเอาแต่ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข แล้วแย่งกันเสพแย่งกันติดกันไปไม่รู้กี่ชาติ มีแต่หลงจม เดี๋ยวนี้คนทั้งโลกก็ตาม ในยุคที่พระพุทธเจ้าท่านอุบัติขึ้นมาก็ตาม ก็ยังไม่ได้หมายความว่า มีผู้ที่มีโลกุตรธรรมมาก แม้ 2,500 ปีมาแล้วก็ตาม เพราะโลกุตรธรรมไม่ได้แพร่ออกไป นอกทวีปอินเดีย มันก็ค่อยแพร่ออกมานอกทวีปอินเดียแล้วก็เสื่อมลงๆๆๆ ผ่านไป 100 ปี 200 ปี 500 ปี 1,000 ปี 2,500 ปี มาถึง 2,500 ปีนี้เสื่อมหนักสุด จนกระทั่งในโลกพูดได้อย่างนั้นเลย หมดพลัง ต้องใช้คำว่าหมดพลัง จะใช้คำว่าหมดเชื้อก็ไม่ได้เพราะในคนไทยยังมีเชื้ออยู่ แต่เป็นเชื้อธุลีละออง มันไม่มีแรง หมดพลังของโลกุตระที่จะขับเคลื่อน ให้เกิดพลังอัตราการก้าวหน้า แม้จะเป็นพลังอัตราการก้าวหน้าในเชิงบวก ก็ยังไม่ได้เลย มีแต่ถอยหลังๆๆ จนกระทั่งอาตมามาเกิด จึงได้ตั้งหลัก เพิ่มพลังนี้ขึ้นมา เพราะฉะนั้นพลังโลกุตระธรรมจึงเกิดเป็นรูปเป็นร่าง แล้ว