270717-700 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ043.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 17 กรกฎาคมพุทธศักราช 2527 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำพิจารณาปัจจเวกปัจจัยที่พุทธสถานปฐมอโศกมาตามที่พระพุทธเจ้าได้สอนเราเป็นหลักสำคัญที่ว่าให้เลิกความชั่วแล้วก็ให้สร้างความดีพวกเราเองก็ต้องพึงระลึกและตรวจสอบจริงๆไม่เช่นนั้นเราก็จะไม่เจริญยิ่งยิ่งตามที่พระพุทธเจ้าท่านหมายเราได้รับความชั่วมาด้วยได้ละสิ่งที่ควรละอย่าเลิกสิ่งที่ควรเลิกมากันจริงๆแต่ละคนมากมายบ้างได้รับความช่วย เลิกความชั่วแล้วขณะนี้เราก็เลยได้ฐานอาศัยบ่ได้รับความชั่วแล้วก็เป็นคนที่มีฐานอาศัยแล้วก็ควรจะต้องต่อคือต้องสร้างความดีต้องพยายามกระทำความดีไม่เช่นนั้นมันจะกลายเป็นติดแป้นหรือเป็นเทพนิกายที่กล่าวที่พูดซ้ำซากเรื่องนี้ก็เพราะว่าเราเองเราเข้าใจมันยังไม่รอดแล้วมันติดจริงๆกิเลสให้มันติดในกิเลสนี่มันก็หน่วงๆดึงไว้เช่นนั้นแหละเพราะเมื่อเราเลิกชั่วได้แล้วเราละเราลดเราไม่โลภโมโทสันเราไม่ไปแจ้งไปชิงเราก็ควรจะสร้างสรรค์เราก็ควรจะกระทำเพราะงานการอะไรที่มันเป็นงานการสร้างสรรค์เป็นงานการที่เป็นคุณเป็นค่า ประโยชน์เราจะได้ไม่เป็นโมฆบุรุษเราจะได้ไม่เป็นคนที่เปล่ากล่าวได้เสร็จแล้วเราก็ติดอารมณ์เช่นนั้นไม่มีใครจะไม่รู้หรอกว่าการอยู่เฉยๆมันง่ายการอยู่เฉยๆหนักๆนอนๆมันเป็นการว่างไม่มีใครจะไม่รู้รู้กันทั้งนั้นแหละแต่มันก็ผ่านเวลาไปสู่ตายดังที่เคยวิเคราะห์วิจัยให้ฟังแล้วมันก็เดินทางไปสู่ลุงฝังศพมันก็นั่งๆนอนๆเปล่าๆได้ๆไปทั้งๆที่เรามีร่างมีการมีสมรรถภาพมีเรี่ยวแรงวันหนึ่งคืนหนึ่งก็กินอาหารเข้าไปเป็นแคลอรี่เป็นกำลังงานที่เราจะสามารถสร้างได้ฉันได้ทำอะไรเป็นประโยชน์ได้เมื่อยก็พักไม่เมื่อยก็เพียรสิ่งสำคัญมันติด 1 2 ขี้เกียจอีก 1 ตัวติด แบบตัวว่างตัวเบาตัวอยู่เฉยๆมันติดมันไปปั่นขนาด 1 อย่าลืมว่ากิเลสมันไม่ใช่ว่ามันจะง่ายๆมันได้เท
อ่านต่อ
่านี้นึกว่ามันหมดสิ้นสูญสิ้นนั้นไม่จริงมันยังมีภาวะที่ละเอียดลึกซึ้งซับซ้อนเป็นสภาพที่จะต้องออกได้เพราะมักองค์ 8 ออกได้เพราะการงานออกได้เพราะการกระทำสัมผัสมีอะไรที่จะสัมผัสไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เป็นงานการสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะกระทำอยู่เป็นประจำวันทำไปโดยที่เราไม่เจตนาไม่ตั้งใจปฏิบัติจริงๆตามที่มันเป็นมันมีมันจึงจะแค่กระทุ้งกิเลสที่มันพึงมีพึงอยู่พึงหลบนอนเนื่องอยู่ในใจ นอนเนื่องอยู่ในจิตพรุ่งนี้จึงจะสามารถที่จะเคลื่อนไหวหรือแตกตัวหรือทำให้มันปรากฏขึ้นมาให้เราสามารถรู้ได้ไม่เช่นนั้นมันนิ่งกบดานอนุสัยมันนอนนิ่งที่ว่ามันนอนเนื่องการใช้ศัพท์คำว่าอนุสัยแปลเป็นไทยว่านอนเนื่องหรือนอนนิ่งนอนเนื่องมันนอนมันกลบ แล้วทั้งตนและท่านด้วยประการอย่างนี้เมื่อเราเองเราละความชั่วได้แล้วหรือวันละเลิกสิ่งที่ควรเป็นควรมีสิ่งที่ไม่ควรไม่ใช่ควรแล้วเลือกสิ่งที่ไม่ควรเป็นไม่ควรมีมาได้เป็นขั้นเป็นตอนแล้วเราก็ควรจะใช้ปัญญาความคิดพิจารณาดูว่าเราควรจะทำอะไรควรจะสร้างสรรค์อะไรควรจะเป็นไปอะไรไม่ใช่ควรจะเป็นคนขี้เกียจแต่ควรจะเป็นคนขยันควรจะเป็นคนที่ได้ทั้งประโยชน์ตนประโยชน์ท่านในชั้นต่อไปจากชั้นที่เราได้แล้วสูงขึ้นสูงขึ้นไปเราจึงจะได้เห็นว่าชีวิตนี้เมื่อมันหมดขี้เกียจหมดความเห็นแก่ตัวหมดเสพหมดสิทธิ์จริงๆแล้วนั้นมันก็คืออ่าคุณ มันเหมือนเครื่องกลมันเหมือนหุ่นยนต์เหมือนเครื่องกลเหมือนรถยนต์คันหนึ่งที่สามารถที่จะทำงานหรือใช้งานมีกำลังงานของมันเต็มที่มีเจ้าของเจ้าของนั่นก็คือตัวรู้มันรู้จริงเมื่อรู้จริงรู้ชัดและไม่มีอื่นเลยสามารถที่จะให้มันเดินเครื่องไปให้มันเสร็จให้มันสร้างเท่าที่เป็นไปได้ควรพักควรเพียรอยู่จริงๆตามที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสมันจะเป็นอย่างนั้นมันจึงเป็นสิ่งที่มีประโยชน์คุณค่าในโลกพร้อมกันนั้นเราก็ไม่เป็นคนทุกข์เราไม่ทุกข์เราไม่น้อยใจเราไม่เสียใจอะไรและที่สำคัญก็คือจะได้พิสูจน์ความจริงว่าคนเรานี่พึ่งความดีสร้างและไม่สะสม สร้างแล้วไม่กอบโกยอะไรไว้เป็นคนมีประโยชน์คุณค่าในโลกเราจะเห็นน้ำใจของคนในโลกมีกตัญญูกตเวทีแล้วก็เห็นความดีสนับสนุนบูชายกย่องช่วยเหลือเกื้อกูลคนดีที่มีความดีกันได้สังคมที่เข้าใจความดีเป็นสิ่งเลิศความดีเป็นสิ่งยอดสังคมนั้นก็ไปรอดเป็นสังคมที่สันติสุขและมีพระราชรถภาพอย่างแท้จริงถ้าสังคมใดความดีดังกล่าวนี้เด่นเดือนจางรถหายไปไม่เห็นเป็นความสำคัญสังคมนั้นก็เห็นแก่ตัวหนักขึ้นสังคมนั้นก็ไปไม่รอดทุกข์ร้อนแย่งชิงค่าแรงกันทั้งที่มันเป็นอยู่เมื่อเราเข้าใจดังนี้แล้วก็ต้องเป็นผู้บุกเบิกกัน ช่วยสร้างสรรค์สิ่งที่จริงนี้จนกว่าจะหมดความเห็นแก่ตัวอย่างแท้จริงแล้วเราจึงจะเป็นดั่งที่อาตมาได้กล่าวนี้ด้วยความเห็นของตนเองอย่างชัดแท้ผู้นั้นแหละจึงจะเป็นตัวอย่างและเป็นตัวธรรมะของโลกเพื่อให้โลกได้สืบทอดเห็นตามแล้วก็ยืนยันความจริงตามไปชั่วนิรันดร์