ชาวอโศกสงสารโลก โลกสงสารชาวอโศก.docx
เนื้อหาในไฟล์
ชาวอโศกสงสารโลก โลกสงสารชาวอโศก พ่อครูว่า…พวกเราเอาเป้าหมายที่ พระพุทธเจ้าให้ไว้มาเป็นเป้าหมายหลักคือ อโศก ตั้งแต่ มันไม่แจ่มใสไม่เบิกบานร่าเริง โศกะ ปริเทวะคือพิรี้พิไร อยู่กับอันนี้ มีความขัดเคือองอยู่กับอันนี้ ในโลกเขาจะหนีออกจากความโศกต้องมีอะไรมาล่อตะลุ้งตุ้งแช่ กับเหล่านี้ แต่พวกเราไม่ต้องมีก็เบิกบานได้ มันหลุดพ้นจากสิ่งที่ต้องเสียเวลาทุนรอนแรงงาน แล้วเขาไม่มีปัญญาออกจากสิ่งงมงาย ดีไม่ดีไปติดกับสิ่ง ที่เขาปรุงแต่งกันทับถมด้วยรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสสนุกสนานเบิกบานร่าเริง สิ่งที่สนุกสนานเบิกบานร่าเริงมันไม่ใช่รสชาติของธรรมรสนะ มันเป็นโลกียะรสที่สูญเปล่า มันไม่สูญเปล่าหรอกมันกลายเป็น โง่ซ้ำโง่ซ้อน โง่ซับโง่ซ้อน ตกผลึกลงไป โง่ดักโง่ดาน มันยิ่งหนักหนาสาหัส อาตมาเอาสารัตถะของมันมาขยายความให้ฟัง พวกเรานี้ปฏิบัติถูกตามธรรมะพระพุทธเจ้าที่ท่านพาปฏิบัติ คุณไปเปรียบเทียบดีๆเถอะ กับคนทางโลกเขา คนทั้งโลกเขาเห็นแล้วสงสารพวกเรา จริงๆแล้วใครจะน่าสงสารกว่ากัน เราก็สงสารเขา เขาก็มาสงสารเรา มันเป็นเทวะ เป็นสภาพ 2 คนที่ญาติดีกันก็ต่างคนต่างสงสารกัน โถ.. พวกคุณนี้อยู่ดีๆไม่ว่าดี หนีมาอยู่อย่างนี้ โถ.. ของอร่อยๆทำไมไม่กินกินแต่ผักแต่พืช เสื้อผ้าดีๆก็ทำไมไม่ใส่ หน้าหนาวเขาโชว์ผ้าสีสันกัน สู่แดนธรรม...พี่ผู้หญิงคนหนึ่งมีสามีอยู่ที่อเมริกา ถ่ายภาพตอนที่น้ำท่วม ที่บ้านราชให้เขาดู สามีก็บอกว่านี่หรือหมู่บ้านในฝันของคุณ คุณอยากไปอยู่หมู่บ้านอย่างนี้หรือ น้ำท่วมแล้วมันก็ทุรกันดาร ออกมาใช้ชีวิตลำบาก พ่อครูว่า…น้ำท่วมเราก็ว่ายน้ำเล่นฉลองน้ำกัน
นิมนต์พ่อครูจิบน้ำ สมณะฟ้าไท…เรื่องนี้มีนิทานหนอนกับเทวดา หนอนก็สงสารเทวดา ทำไมอดอยากแท้ จะกินอะไรก็คิดเอา หนอนว่าฉันสบายอยู่ในส้วมอ้าปากไม่ต้อง
อ่านต่อ
ลืมตาก็ลืมเลยแสนจะสุโขสโมสร พ่อครูว่า…พวกชาวเมืองจะไม่เห็นหนอนในกองขี้นะ แต่ส้วมของชาวบ้านนอกมันจะเห็นขี้ลงไปแล้วก็จะมีแมลงวันไข่ หนอนก็มี ขี้ลงไป ก็ถูกหัวหนอน มันก็ไม่ว่าอะไรบอกว่ามาแล้วอาหารอร่อย เดี๋ยวก็กิน พ่อครูเล่าถึงการใช้วัสดุธรรมชาติเช็ดก้น ...ทุกคนในเมืองเขาไม่มีประสบการณ์อย่างนั้นหรอก ใครเคยเห็นชาวอินเดียเขาเอาอะไรเช็ดหรือเปล่า (โยมว่า ไม่เช็ดเลย) มันเหมือนหมูเหมือนหมาหรือ? หรือใช้ใบไม้
ชาวอโศกสงสารโลก โลกสงสารชาวอโศก พ่อครูว่า…พวกเราเอาเป้าหมายที่ พระพุทธเจ้าให้ไว้มาเป็นเป้าหมายหลักคือ อโศก ตั้งแต่ มันไม่แจ่มใสไม่เบิกบานร่าเริง โศกะ ปริเทวะคือพิรี้พิไร อยู่กับอันนี้ มีความขัดเคือองอยู่กับอันนี้ ในโลกเขาจะหนีออกจากความโศกต้องมีอะไรมาล่อตะลุ้งตุ้งแช่ กับเหล่านี้ แต่พวกเราไม่ต้องมีก็เบิกบานได้ มันหลุดพ้นจากสิ่งที่ต้องเสียเวลาทุนรอนแรงงาน แล้วเขาไม่มีปัญญาออกจากสิ่งงมงาย ดีไม่ดีไปติดกับสิ่ง ที่เขาปรุงแต่งกันทับถมด้วยรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสสนุกสนานเบิกบานร่าเริง สิ่งที่สนุกสนานเบิกบานร่าเริงมันไม่ใช่รสชาติของธรรมรสนะ มันเป็นโลกียะรสที่สูญเปล่า มันไม่สูญเปล่าหรอกมันกลายเป็น โง่ซ้ำโง่ซ้อน โง่ซับโง่ซ้อน ตกผลึกลงไป โง่ดักโง่ดาน มันยิ่งหนักหนาสาหัส อาตมาเอาสารัตถะของมันมาขยายความให้ฟัง พวกเรานี้ปฏิบัติถูกตามธรรมะพระพุทธเจ้าที่ท่านพาปฏิบัติ คุณไปเปรียบเทียบดีๆเถอะ กับคนทางโลกเขา คนทั้งโลกเขาเห็นแล้วสงสารพวกเรา จริงๆแล้วใครจะน่าสงสารกว่ากัน เราก็สงสารเขา เขาก็มาสงสารเรา มันเป็นเทวะ เป็นสภาพ 2 คนที่ญาติดีกันก็ต่างคนต่างสงสารกัน โถ.. พวกคุณนี้อยู่ดีๆไม่ว่าดี หนีมาอยู่อย่างนี้ โถ.. ของอร่อยๆทำไมไม่กินกินแต่ผักแต่พืช เสื้อผ้าดีๆก็ทำไมไม่ใส่ หน้าหนาวเขาโชว์ผ้าสีสันกัน สู่แดนธรรม...พี่ผู้หญิงคนหนึ่งมีสามีอยู่ที่อเมริกา ถ่ายภาพตอนที่น้ำท่วม ที่บ้านราชให้เขาดู สามีก็บอกว่านี่หรือหมู่บ้านในฝันของคุณ คุณอยากไปอยู่หมู่บ้านอย่างนี้หรือ น้ำท่วมแล้วมันก็ทุรกันดาร ออกมาใช้ชีวิตลำบาก พ่อครูว่า…น้ำท่วมเราก็ว่ายน้ำเล่นฉลองน้ำกัน
นิมนต์พ่อครูจิบน้ำ สมณะฟ้าไท…เรื่องนี้มีนิทานหนอนกับเทวดา หนอนก็สงสารเทวดา ทำไมอดอยากแท้ จะกินอะไรก็คิดเอา หนอนว่าฉันสบายอยู่ในส้วมอ้าปากไม่ต้องลืมตาก็ลืมเลยแสนจะสุโขสโมสร พ่อครูว่า…พวกชาวเมืองจะไม่เห็นหนอนในกองขี้นะ แต่ส้วมของชาวบ้านนอกมันจะเห็นขี้ลงไปแล้วก็จะมีแมลงวันไข่ หนอนก็มี ขี้ลงไป ก็ถูกหัวหนอน มันก็ไม่ว่าอะไรบอกว่ามาแล้วอาหารอร่อย เดี๋ยวก็กิน พ่อครูเล่าถึงการใช้วัสดุธรรมชาติเช็ดก้น ...ทุกคนในเมืองเขาไม่มีประสบการณ์อย่างนั้นหรอก ใครเคยเห็นชาวอินเดียเขาเอาอะไรเช็ดหรือเปล่า (โยมว่า ไม่เช็ดเลย) มันเหมือนหมูเหมือนหมาหรือ? หรือใช้ใบไม้
640214_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ เรียนอัตถิราคสูตรให้หมดสุขหมดทุกข์แท้จริง