210819-44 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน44-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ016.txt

โฟลเดอร์2521 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ทวช. (59 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์195 KB
วันที่แก้ไข13 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

ตอนเย็นของวันศุกร์ที่ 19 สิงหาคมพุทธศักราช 2521 นั้นเองพ่อท่านพระพุทธที่รักก็ได้อบรมทำวัตรเย็นต่ออีก 3 วันนี้วันพระขึ้นตามธรรมเนียมแล้วแล้วก็เรื่องเกี่ยวกับธรรมะมีเราก็จะต้องเที่ยวเห็นกันกฎระเบียบก็จะต้องเคร่งครัดเอามาอ่านเอามาตัดเตือนเอามาทำความมั่นใจเข้าใจศึกษามั่นคงอยู่เสมอโดยเฉพาะกฎที่ติดตั้งขึ้นที่เห็นว่าจะหยาบที่จะต้องระมัดระวังสำหรับกดติดตั้งขึ้นภายหลังเช่นคำว่าวินัยปาฏิโมกข์กรุงเทพฯ เป็นวินัยที่ตั้งขึ้นเพราะว่าเกิดการเสียหายเกิดคนละเมิดออกไปหยาบคายมากมายก็ต้องตั้งกฎเหล่านั้นขึ้นมาไม่ตั้งขึ้นมาแล้วก็จะต้องระมัดระวังจะต้องปรามกันบอกกันอย่าให้ละเมิดอย่าให้เข้าใจตกหล่นแล้วก็พยายามปฏิบัติให้ตรงเหมือนอย่างกับกฎหมายเพราะความเรียบร้อยความที่มันมีผู้คนมากขึ้นมีใครแต่ใครหลายๆคนหลายๆคนหลายๆจิตใจไม่จำเป็นที่จะต้องปฏิบัติตามกติกาหรือตามกฎถ้าไม่มีกฎหมายไม่ได้มันเป็นกฎของสังคมไม่ว่าสังคมที่ไหนในโลกแม้แต่สังคมดึกดำบรรพ์ เป็นชาวป่าชาวเขาเป็นอะไรก็ต้องมีกฎมีระเบียบมีจารีตประเพณีวินัยต้องมีจริงๆถึงจะเป็นไปได้รอดถ้าไม่เช่นนั้นแล้วก็ไม่รอดแล้วฉันเดียวกันมีแต่ชั้นเดียวกันพวกเราก็มีกฎหมายในมันโดยเฉพาะกฎของพจมานพระพุทธเจ้าจึงเรียกว่าวินัยปาฏิโมกข์แล้วก็ยังพยายามที่จะต้องอ่านสู่กันฟังแล้วก็เน้นที่สำคัญก็เกิดประโยชน์เสมอๆก่อนที่จะอ่านถึงกฎระเบียบของเรา เราเคยอธิบายเคยบอกแก่กันและกันถ้าสูตรที่เมื่อเช้านี้ได้อ่านแล้ววันนี้ก็จะอ่านซ้ำเพื่อทุกๆคนที่ไม่ได้ยินที่จะได้ยินอีกได้ยินแล้วก็จะได้จำแม่นขึ้นอยากจะได้สาธยายอธิบายรายละเอียดลงไปอีกมากในตอนนี้เอาไปแช่ที่ว่าตามหัวข้อจะไม่ขยายอะไรมากนักแต่ขอให้ฟังดีๆการ์ตูนที่จะอ่านสูตรแรกก็คือที่ว่าที่สุดทั้งหลายที่เป็นภิกษุที่ประกอบด้วยลักษณะห้าอย่างเหล่านี้เป็

อ่านต่อ

นคนที่ใครๆไม่ควรคบ 5 อย่างอะไรกันเล่า 5 อย่างคือ 1 ภิกษุนั้นชอบใช้ผู้อื่นให้ทำงาน 2 พิษสุนัขชอบก่ออธิกรณ์ 3 ภิกษุนั้นทำตนเป็นปฏิปักษ์ต่อเหล่าพระเถระชั้นครูบาอาจารย์ที่ภิกษุนั้นชอบเที่ยวไกลๆและไม่มีจุดหมายถ้าภิกษุนั้นไม่มีความสามารถในการแสดงในการ รายการถูกปลอบในการเร้าให้เกิดความบันเทิงด้วยคำมีคาถาตามเวลาอันสมควรที่สุดทั้งหลายยึดที่เป็นภิกษุที่ประกอบเป็นลักษณะ 5 อย่างเหล่านี้แลเป็นคนที่ใครๆไม่ควรพบฟังและน่ากลัวจะไม่ขยายความแต่ว่าจะบอกจะบอกความหมายชัดๆลงไปเล็กน้อยพอได้ยินได้ฟังว่าภิกษุนั้นชอบใช้ผู้อื่นให้ทำงานแล้วก็จะเห็นส่งผ่านสื่อเลยเพราะเพื่อนที่ถูกชอบเรียกว่าภิกษุที่จะบอกกันให้ทำงานฟังดีๆนะต้องมีรายละเอียดด้วยชอบใช้ให้ผู้อื่นทำงาน ที่มักจะเป็นเจ้ากี้เจ้าการชอบใช้วงการคนนั้นคนนี้ทำงานเสมอไม่ได้หมายความว่าภิกษุนั้นจะใช้ใครทำงานไม่ได้ฟังดีๆไม่ใช่ระบบฟังเพลงถูกใจใครทั้งนั้นสันติสุขใช้ใครทำงานแล้วก็เป็นคนไม่ควรคบไม่ใช่ชอบใช้ผู้อื่นทำให้ทำงานด้วยความเป็นจริงและภิกษุหรือว่าเป็นผู้ที่เป็นอริยะหรือเป็นผู้ที่มีภูมิและไม่ใช้คนทำงานง่ายๆอะไรไปโดยความขี้เกียจชิบหายของตนในความเห็นแก่ตัวไม่เป็นลักษณะจริงจนเมื่อไหร่จะทำซะโดยตรงทำเองส่วนใหญ่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] พี่เป็นลักษณะผู้ดีธรรมดาคำพังเพยอย่างนี้และยิ่งเป็นอริยะแล้วจะช่วยตนจะไม่เห็นแก่ตัวยิ่งเป็นเรื่องของตนแล้วจะไม่ใช้ใครเลยเป็นเรื่องของตัวเล็กจะไม่บอกออกปากใครใครเขาไม่ชอบใช้ใครๆแล้วก็แม้จะไม่ใช่เรื่องของตนเรื่องที่เป็นกลางๆเรื่องเป็นของส่วนรวมหรือเรื่องเป็นอะไรก็ตามแต่ก็จะทำตัวเองเป็นส่วนใหญ่ใครจะมาช่วยทำใครจะมาเห็นด้วยใครจะมาพยายามที่จะมาช่วยเหลือเกินตายกันเขาก็จะมาเองส่วนใหญ่จะเป็นอย่างนั้นแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะใช้ใครไม่ได้ย่อมใช้ย่อมวานเห็นว่าอันนี้สมควรที่จะเป็นไปหรือแม้ยิ่งเป็น เร็วที่สุดผู้ใหญ่ที่จะต้องปรับปรุงที่จะต้องบอกต้องสอนการใช้การบอกให้ทำอย่างโน้นอย่างนี้ถึงโน้นสิ่งนี้บางอย่างบางสิ่งเป็นหน้าที่เป็นสิ่งที่จะต้องกระทำไม่เช่นนั้นไม่ขัดเราเพราะว่าเด็กหรือว่าติดโรคผู้น้อยที่ยังมีกิเลสมันมีกิเลสขี้เกียจอยู่นอกจากไม่ขี้เกียจแล้วมันก็ยังทำอะไรไม่ถูกไม่ต้องเพราะฉะนั้นก็จะต้องใช้ให้ทำอย่างโน้นอย่างนี้เป็นกรรมฐานเป็นสิ่งที่สำคัญเราเป็นตัวด้วยจะไปถือว่าใช้ไม่ได้ถ้าเกิดใช้ยิ่งเป็นพระเถระหรือเป็นอาจารย์เป็นอะไรอย่างนี้เลยเป็นโปรก็เลยเข้าใจแผนตรงเข้าใจโง่ๆเข้าใจผิดผิดพังจะต้องเข้าใจเป็น หาธรรมะให้ชัดว่าชอบใช้ผู้อื่นให้ทำงานมันเป็นเรื่องของความขี้เกียจของเราเป็นเครื่องที่จะใช้อำนาจบาตรใหญ่มากไปแล้วจะใช้ใครก็ต้องมีสิทธิ์จะลักษณะมีท่าทีสุภาพขอร้องหรือว่าอาจจะต้องมีเมียทั้งลักษณะวาจาทั้งลักษณะภาพถือวาจาก็จะสุภาพเรียบร้อยจะขอร้องด้วยจะภาค 3 หรือว่าจะพูดนำพูดอะไรดีไม่มีลักษณะที่เรียกว่าเป็นไม่มีลักษณะเด่นลักษณะเด่นการลักษณะถือดีไม่มีแม้เราจะทำแทบตายคนอื่นไม่ทำยังไงก็ตามเพราะมันเหลือบ่าแบกจะถึงจะออกปากบอกแขกก็ตามก็มองจากที่ว่าจะสุภาพขอร้องเขาไม่ทำก็แล้วไป อย่าเกรงใจเขามีเป็นลักษณะของผู้ที่ไม่เบียดเบียนคนอื่นอยากเป็นอริยคุณาธาร การทำงานจะเป็นการขัดเกลากิเลสมากยิ่งทำงานรวมกับหมู่กับกลุ่มมีกระทบสัมผัสกันนิ่งเลยทีเดียวสัมผัสกันแล้วมันก็จะเกิดการขัดเกลามันจะรู้ทีเดียวก็ถึงต้นถือตัวเราขี้เกียจแล้วเราก็เวลายิ่งเหนื่อยยิ่งเมื่อยยิ่งจะเป็นข่าวและอารมณ์มันยิ่งเปราะบางมันจะได้อบรมจนมันจะได้พยายามกำชับกัญชาจนได้ฝึกคือตนสร้างตนจริงๆถ้าใครเห็นอันนี้อันนี้แล้วไม่มีปัญหาเลยแต่ถ้าใครไม่เห็นอานิสงส์แล้วคนนั้นก็กลายเป็นคนอีกอย่างหนึ่งก็ไม่มีความเจริญพระพุทธเจ้าเพราะฉะนั้น ชาวโลกโลกนี้ถึงมองและต่างกันมากยิ่งตัวเองมีอำนาจมีเผด็จการมีอะไรไอ้นั่นไอ้นี่หน่อยแค่จะแค่จะกินของตัวจะเอาน้ำกินจะมีอะไรในตัวนี่แหละไม่แบ่งใช้อำนาจชี้นิ้วไปไม่มีคุณลักษณะอย่างนี้ไม่มีในในในระยะจะไม่พยายามจะทำให้มันขาดมีแต่จะเชื่อคุณช่วยเหลือโปรไฟล์เป็นไปด้วยโดยเหตุการณ์ที่ว่าต่างคนต่างจะทำผมอยากจะทำด้วยซ้ำนี่เป็นเรื่องของความจริงและมันเกิดจากใจมันเกิดจากปัญญามันเกิดจากความไม่มีกิเลสที่จะมาจีบท่านมันหมดความเอาเปรียบเอารักมันมีแต่เสียสละภาษาที่ว่าชอบก่ออธิกรณ์นั่นก็คือชอบก่อเรื่อง เขื่อนแตกร้าวทะเลาะเบาะแว้งที่มันไม่เข้าเรื่องของเราชอบก่อเรื่องยุ่งๆเรื่องวุ่นวายเรื่องผิดๆกสิกรด้วยที่ไม่สงบกรณีที่มันไม่เข้าเรื่องราวความหมายของจิตรกรถ้าผู้ใดชอบกอดก็ไม่ควรพบพระเจ้าอยู่ด้วยกันไม่ก่อไม่เป็นผู้ที่จะกระทำเรื่องราวอะไรมันก็อยู่กันได้ถ้าชอบทำอะไรก็เรื่องของเราก่อนนี่ไม่เจริญก้าวหน้ามากมากมายไม่ต้องมากมายมันอยู่ในหมู่เด็กกลุ่มที่ไม่ระมัดระวังที่จะเป็นไปกับหมู่ รู้จักก็จัดไปทั้งหมด 5 คนเป็นคนที่ไม่ควรคบอย่างนี้ก็เข้าใจไม่ยากนักสงเคราะห์ 2 ข้อ 3 ทำตนไปปฏิบัติต่อเหล่าพระเถระชั้นครูบาอาจารย์อันนี้ก็เข้าใจได้ไม่ยากถ้าต้นไปปฏิบัติต่อเราพระองค์พระผู้ใหญ่พระพุทธที่เป็นฐานะภันเตผู้ดีเราก็ควรจะเคารพคารวะและควรจะเป็นไปด้วยชั้นครูบาอาจารย์ท่านอะไรดังนั้นมันก็อยู่กันไม่ได้มันไม่มีฉันมันไม่มีระดับมันไม่มีสิ่งที่จะเป็นไปตามระเบียบที่ควรจะใช้ในการวิเคราะห์นี้ก็เข้าใจง่ายคอร์ดเที่ยวไกลๆและไม่มีจุดหมายอันนี้เดี๋ยวจะอธิบายสูตร บริษัทขยายความเชื่อไปไกลๆไม่มีและมีจุดหมายมีโทษอย่างไรเดี๋ยวก็ขอผ่านไปก่อนนั้นไม่มีความสามารถในการแสดงฟังแค่นี้บอกตรงๆโดยภาษาคำว่าการแสดงถึงไม่มีความสามารถในการตรวจแสดงโชว์อวดหรือว่าสิ่งที่เปิดเผยออกไม่มีความสามารถในการอวดอวดอวดโดยอะไรอวดอุตริมนุษยธรรมการแสดงไม่มีความสามารถในการแสดงมันมีการสามารถที่จะเปิดเผยการเปิดเผยไม่จำเป็นจะต้องใช้ปากพูดบอกการเปิด ปฏิกิริยาพฤติกรรมพฤติกรรมต่างๆเราเป็นผู้ที่สำนวนสำนวนอยู่ก็เปิดเผยอวดแสดงเห็นอยู่ชั้นรวมทั้งวอนเป็นผู้แต่งงานได้กลายเป็นว่าจีแม้จะใช้สีนั้นชอบทั้งวอนตนซึ่งรวมตนไว้มีศีลทำให้ตัวเองงามด้วยกายด้วยวิธีอย่างนั้นก็เป็นสิ่งที่ควรหรือเป็นสิ่งที่แสดงออกได้ว่าเรามีสีที่เป็นมีศีลทำให้เรามีรักอย่างนี้ทั้งวันนี้ดูเป็นไปไม่ละเมิดนั้นก็เป็นการตรวจการแสดงได้โดยเราไม่จำเป็นจะต้องบอกว่าจิตของเราวิมุตติญาณเขาก็รู้ได้แล้วมันก็เลยไปบอกอยู่กำลังต่อสู้อยู่บ้างเราก็บอกตามจริงได้ เป็นไปอย่างนั้นอย่างนั้นทางกายนอกก็เห็นได้ไปถามด้วยคำพูดเราก็คำพูดได้นอกจากสามีความสามารถในการแสดงที่ยิ่งแสดงด้วยภาษาพูดด้วยได้ไม่ๆก็เขินเป็นไปได้ดีใครมาถามก็ไม่ต้องถามเธอเรายังมีจริงหรือไม่มีจริงแต่ดูวันๆไม่ไหวจะทนทานไม่ต้องมันแน่นใจมันมั่นใจถามว่าธรรมดาคนบอกก็บอกไม่ใช่ว่าบอกอย่างอื่นๆที่คืออะไรก็ไม่ใช่งั้นพูดที่ไม่มีความสามารถในการแสดงไม่ว่าจะแสดงอย่างเล็กน้อยจนกระทั่งถึงอวดอุตริทำการที่เราสามารถบรรลุ ความพร้อมบริสุทธิ์ทั้งกายบริหารจัดการก็เป็นการตรวจได้แสดงได้บริสุทธิ์ที่ใจจะแสดงใจได้อย่างไรถ้าสามารถสะสมควรเป็นกาลเวลาแล้วก็แสดงเพื่อที่จะเป็นประโยชน์แต่อยู่ดีๆไปโม้ไปคุยไปออกไปอวดปัญญาอวดมันก็เป็นกิเลสเต็มทีถ้ามีจริงอวดก็ได้แต่ว่ามันก็ไม่เข้าท่าอะไรแต่ถ้าเผื่อว่าถึงกาลที่ควรอวดก็ถึงจะได้ไม่มีความสามารถในการแสดงในการชี้ชวนมาในทั้งๆที่เป็นรูปแบบในพฤติกรรมทางกายมีส่วนต่างๆในการถูกหลอก ชวนแล้วก็สามารถที่จะช่วยเหลือโปรไฟล์ในการถูกหลอกสำหรับบางคนชักจะไม่แข็งกล้าจิตชักจะทุกข์ร้อนมากฝ่ายบรรเทาได้ที่จะตกชักจะไม่เข้าทีก็พยายามสามารถถูกหลอกให้ตั้งมั่นได้ในการเร้าให้เกิดความบันเทิงบันเทิงคำนี้ไม่เคยเป็นทางการไม่เป็นทางที่เป็นสิ่งที่เป็นราคะอะไรบันเทิงก็คือร่าเริงน่าจะใช้ว่าในการเร้าให้เกิดความเบิกบานร่าเริงก็น่าจะเป็นอย่างนั้นใช้คำว่าความเกิดในความบันเทิงคำว่าบันเทิงตรงนี้ในภาษาไทยมันรู้สึกว่ามันจะ แปลงแต่เขาก็เข้าใจความหมายว่าในเชิงที่ไม่เบิกบานร่าเริงให้เดินอยู่ไม่หดหู่ห่อเหี่ยวขุมเคร่งจะชวนไปแม้แต่จะพยายามต่อสู้กับกิเลสอย่างไรขอดูไม่เป็นเครียดเพราะเป็นไปถ้าไม่เช่นนั้นมันก็หนักมันจะต้องมีให้เกิดเราในการให้เราเร่งเร้าใจให้เกิดมันมีการบันเทิงได้ให้มันมีการเบิกบานร่าเริงอยู่ด้วยธรรมมีคาถาโดยธรรมด้วยภาษาที่จะพูดแสดงธรรมต่างๆตามเวลาอันสมควรตามเวลาพอสมควรมีเวลามีอะไรจะได้ช่วยนิดๆหน่อยๆบ้างหรือเป็นกิจจะลักษณะ เป็นค้างคาวที่จะเกิดมาประพฤติธรรมแล้วก็ไม่ใช่ว่าจะเคร่งเครียดไปเรื่อยไม่ใช่เพราะเขาทำแล้วก็มีเวลาที่จะพูดมีเวลาที่จะทำให้รู้สึกว่าเออมีความเบิกบานร่าเริงไม่ใช่เราฟังธรรมแล้วก็จะเคร่งเครียดไม่เป็นจริงเป็นจังที่เป็นไม่ไหวอย่างนั้นไม่ไหวก็มีพระพุทธเจ้าหรอกในการทำให้เกิดความไม่ใช้คำว่าเบิกความบันเทิงซะด้วยนะท่านพุทธทาสใช้ภาษามองในความบันเทิงมันไปตรงๆจะโดยความหมายและก็ไม่น่าจะแรงหรือปานนั้นอาจจะเป็นความเบิกบานร่าเริงและข้อ 5 นี้ก็ สำหรับพรุ่งนี้จะทบทวนจะขยายความกันได้แต่วันนี้ก็ขอพูดอธิบายบทเล็กน้อยแล้วทีนี้ก็มีสูตรต่อมาเป็นโรคที่ชอบเที่ยวด้วยเปื่อยหรือว่าในข้อ 4 คิดสูตรทั้งหลายโพด 5 อย่างเหล่านี้เป็นโทษสำหรับคนชอบเที่ยวไกลๆและไม่มีจุดหมาย 5 อย่างอะไรกันเล่า 5 อย่างคือ 1 เธอย่อมไม่บรรลุสิ่งที่ยังไม่บรรลุ 2 เธอเริ่มเสื่อมถอยจากสิ่งที่บรรลุแล้ว 3 ไม่เป็นผู้แต่งฐานถ้ำทองในบางสิ่งบางอย่างแม้ที่มนุษย์แล้ว เป็นแต่โรคที่ทำชีวิตให้ลำบาก 5 และเป็นคนไร้มิตรที่สุดทั้งหลายโทษ 5 อย่างเหล่านี้เป็นโทษสำหรับคนชอบเที่ยวไกลๆและไม่มีจุดหมายอันนี้ขยายความเห็นเป็นโทษเฉพาะข้อนั้นยังขยายโทษผู้ใดที่คิดว่าเราอิสระเสรีนะแล้วก็จะบินเที่ยวไปไกลๆแม้ในข้อที่ 3 นี่บอกว่าจะไม่เป็นผู้ชายท่านทองในบางสิ่งบางอย่างแม้ที่บรรลุแล้วตัวเองจะมาดูแล้วด้วยก็ตามถ้าเป็นผู้รับผิดชอบเสด็จไปก็จะได้เป็นผู้ที่แตกต่างกันทอง บางสิ่งบางอย่างเขาว่าจะไม่เกิดผลขัดเราจะไม่เปิดเกิดผลรู้อะไรต่ออะไรบางคนจะได้อบช่วยดมหรือว่าจะได้อยู่กับหมู่ที่เป็นสหธรรมิกที่เป็นผู้ที่ร่วมกันถ้าเสด็จจะเปลี่ยนไปแล้วมันไม่มีสหธรรมิกมันจะเป็นแบบคนโลกโลกจะพบกับเป็นคนโลกโลกจะพบกับใครใครอื่นๆถ้าไม่ติดทะเลไปแล้วอยู่เป็นที่เป็นช้างหรือว่าอะไรก็ไปมีอะไรจะไปถึงไปก็ไปหาถึงเวลาไปมีงานมีการมีอะไรที่มันรู้แล้วมันไม่มีปัญหามันไม่ใช่มนุษย์แล้วคือจะต้องเที่ยวไม่ใช่การที่จะไปจาริกาที่จะออกเศษๆไปตรงนั้นตรงนี้เป็นกิจจะลักษณะก็เป็นอีกครั้งเป็นคราวเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ถ้าเป็นพวกแรกนอนเดียวเดี๋ยวอะไรไป ข้อหนึ่งที่บอกว่าย่อมไม่รู้สิ่งที่ยังไม่บรรลุพระผู้ใดจะบอกว่าฉันจะจารึกไม่ให้บรรลุแล้วก็เข้าใจว่าพระธุดงค์คือธุดงค์ไปเนี่ยเพื่อการบรรลุมันไม่ใช่ไงไม่ใช่มันเป็นความหลงผิดจารึกก่อนไปเพื่อที่จะไปไม่มีกำหนดกฎเกณฑ์ไปโดยไม่รู้ว่าการวาระการเรียนวาระการศึกษามีอะไรเป็นอะไรชอบไปตะลอนออกไปอย่างนั้นแหละไม่มีเพื่อนศาสนาพระพุทธเจ้านี่มีเพื่อนศาสนาและเข้ามาแปลคำว่าไม่เป็นไปเพื่อความทุกข์คือเกี่ยวข้องมีอยู่อันหนึ่งที่บอกว่าเป็นไปเพื่อความเสี่ยงคำว่าไม่เกี่ยวข้องหรือไม่ คำว่าไม่คลุกคลีก็คือจะไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เป็นกิเลสถ้าเมื่อเรายังไม่สามารถที่จะสู้กับกิเลสได้ก็จะต้องพรากไม้ที่อยู่ในยามออกจากน้ำบ้างแต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องไม่เกี่ยวข้องทุกทีกับคนไม่ใช่โดยเฉพาะบัณฑิตต้องเข้าเสวนาจะคุยกับตำรวจคุยกับคนทุกทีก็จะทำพิธีที่จะเป็นเพื่อนกัลยาณมิตรคำว่ากัลยาณมิตรไม่ได้หมายความว่าจะต้องห่างไปทุกทีกัลยาณมิตรมันก็ไม่มีทำไมมีกัลยาณมิตรเสมอเพราะอธิบายธรรมะแล้วพูดธรรมะแล้วก็กล่าวความกล่าวคำกลายเป็นคนอยู่คนเดียวโดดโดดเดี่ยวเดียวไม่เกี่ยวข้องไม่ทุกทีเป็นคนห่างเหินเป็นคนอะไรไม่มีทางบรรลุง่ายๆ พระบูชาพระร่วงง่ายๆแต่ความเข้าใจผิดของศาสนาเดี๋ยวนี้มากแต่ก็เป็นคนไม่ใช่เอะอะ mother เจี๊ยวจ๊าวไม่มีการสำรวมระวังปฏิบัติธรรมไม่รู้ตัวมีแต่คุยโค้งเพลงเอะอะมาเถอะไอ้อย่างนั้นก็อีกอย่างนั้นต้องพลากไปให้อยู่เดี่ยวๆมีการสงัดจะต้องทำการตระหนักอยู่สงัดมีแค่อยู่สงบปากสงบพอเป็นคนพูดมากเป็นคนอะไรก็ได้หรือว่าเป็นคนที่แม้สัมผัสแล้วก็จิตตกกลายเป็นเรื่องของราคะเป็นเรื่องของโทรศัพท์อะไรไปหมดพอโทรศัพท์ก็ราคาให้แก่ตัวเองอยู่ตลอดเวลาถ้าอย่างนั้นก็ต้องให้อยู่สงัดแห่งชาติให้มีกรรมฐานซะก่อนก็จริงแต่ไม่ได้หมายความว่าแม้ให้อยู่สงบสงัดก็จะไม่เกี่ยวข้องกับใครเลยไม่ได้ก็มีผู้ใหญ่ ตรงนี้ผู้ที่ดูแลหรือว่าต้องคบหากับประชาชนที่เขามีจิตพอเพียงที่จะไม่ก่อวิวาทเป็นผู้ที่จะมีความสามารถที่จะทำให้จะก่อจะชวนให้กลายเป็นเพื่อนตกลงก็คุยกันผมเลยทะเลาะเบาะแว้งกันไปบ้างราคะบ้างดังนั้นใครพึ่งใครไม่ได้งั้นไม่ได้ต้องไปช่วยสหธรรมิกที่จะต้องเมื่อเกี่ยวข้องกันอีกคนนึงจะเป็นที่พึ่งของคนนั้นได้จะต้องมีกำลังอินทรีย์พละเพียงพอที่จะเป็นหลักให้กับอีกคนหนึ่งอย่างนี้แล้วก็ปล่อยให้ทุกทีแต่ก็ปล่อยให้เป็นสาธารณะที่จะช่วยเหลือโปรไฟล์ได้ดีจะเกิดผลแต่ถ้าจริงแล้วเราก็จะต้องเป็นผู้ที่รู้สำรวมระวังเกี่ยวข้องกับศาสนาก็เกี่ยวข้อง พอแล้วก็จะมีการอบรมกันอยู่โดยปริยายมันจะค่อยๆดูสำรวมระวังคนนั้นเป็นตัวอย่างคนนี้ก็จะคอยมีท่าทีที่จะให้รู้กันมันเตือนกันในท่าทีเตือนกันในคำพูดเตือนกันในอะไรต่ออะไรต่างๆนานาไม่มีละเอียดและออกเกิดจะกล่าวถ้าพวกเราปฏิบัติธรรมเนี่ยพวกเราจะรู้สึกถ้ามันช่วยเหลือเกื้อกูลกันมีการหวังดีมีการเจตนากันอยู่ทีเดียวช่วยช่วยผมช่วยกระทำให้เกิดผลอยู่ตลอดเวลาเพราะการที่จะปิดเดียวทีเดียวเดี๋ยวไปอะไรก็ได้พระพุทธเจ้าไว้แล้วก็ขยายความไว้อีกชัดๆ เธอย่อมเป็นมนุษย์สิ่งที่ยังไม่บรรลุนี่บอกตรงเลยไม่รู้ไม่มีทางบรรลุง่ายๆไม่บรรลุสิ่งที่จะไม่บรรลุได้เท่าไหร่ก็ได้เท่านั้นแหละไม่บรรลุสิ่งที่ไม่บรรลุที่ยังไม่บรรลุน้อยนักน้อยหนาที่จะมีอินทรีย์พละที่จะช่วยตนได้มาก 2 เธอย่อมเสื่อมถอยจากสิ่งที่บรรลุแล้วไปด้วยเธอย่อมเสื่อมถอยจากสิ่งที่มนุษย์แล้วอันใดที่บรรลุยังไม่หมดเขตมันก็เวียนกลับได้ดังที่เราเห็นกันพวกปีเดียวไปไม่แตกหมู่แตกกลุ่มออกไปสุดท้ายก็พังไปกี่รายแล้วตัวอย่างนี้ไปเรื่อยๆแหละบางคนอาจจะเหนียวหน่อยก็อาจจะถอยหลัง ดูสังเกตุนี้ไม่ต้องไปบอกไม่ใช่บอกไปขู่ไม่ใช่ครูครูครูเอาไว้ให้กลัวไม่ใช่นี่ยกตัวอย่างอ้างสิ่งที่เป็นจริงให้ฟังพระพุทธเจ้ายังจัดเด็กพระปัญญาธิคุณอันเลิศไม่ใช่ต้นไม้ร้ายไม่ใช่ฉันจะไปขู่ใครเปล่าถ้าเจตนาดีเป็นกุศลแม้เราจะมีคุณธรรมบ้างบรรลุบ้างเป็นบางอย่างสิ่งที่ไม่สมควรตั้งมั่นอย่างบริบูรณ์เพียงแค่เป็นรหัสสกุลนั้นมันปรับได้แม้บรรลุบ้างแล้วถึงขั้นตอนไม่สงบใจก็ยังจะถอยหลังกลับได้ถึงจะเสื่อมได้ 3 เป็นผู้ไม่ เป็นผู้แตกฉานถ้ำทองในบางสิ่งบางอย่างแม้ที่บรรลุแล้วไอ้ที่มันลูกไปแล้วบ้างบางอย่างได้นั่นแหละมันก็ไม่ดีขึ้นไม่แตกฐานไม่ฉ่ำทองไม่ได้ทำอะไรเพิ่มขึ้นเพราะว่าตัวเองก็คือตัวเองมันจะมีภูมิอะไรก็พากเพียรไปมันก็จะมีบ้างแต่มันจะไม่แตกฉานมันจะไม่แคล้วคลาดมันจะไม่พิสดารมันจะไม่เนี่ยจะใช้ทำอะไรก็ไม่ดีเท่าคำว่าแตกต่างมันจะไม่แตกฉานแล้วก็ไม่ชอบทองเพราะว่ามันจะเอาแต่ใจตัวเองถ้าบอกว่าคนอื่นมันก็จะมีการแยกแยะเจ้าอยู่เนี่ยจะรู้ว่าเราเองเราต้องเขียนแล้วต้องกระทำอะไรแล้วต้องอุตสาหกรรมวิริยะเสมอต่างคนต่างช่วยกันในที่ความเป็นหมู่เป็นกลุ่มความที่อยู่กัลยาณมิตรอยู่กับสหกิจมันทำให้เราเองเนี่ยมัน เป็นไปด้วยดีนอกจากคนนั้นไม่ค่อยมีชีวิตไม่ค่อยมีโอตัปปะถ้าว่างก็เป็นภาษาไทยๆก็คือหน้าด้านหน่อยอยู่กับหมู่และหน้าด้านๆมันก็จะมีท่าทียังไงก็จะเป็นยังไงเราก็จบเกลี้ยงไปแล้วก็ทำหน้าระเหยเฉยไปไม่เอาถ่านถ้าอย่างนั้นมันก็แน่นอนแล้วก็ช้าก็ได้รับอุบัติเหตุมันจะได้เกิดผลดีอะไรแก่ตนก็หาไม่จะได้รับความร่วมใจนับถือหรือว่าจะได้รับความสำคัญมันเหนียวแน่นกับเพื่อนฝูงมันก็ไม่สำคัญมันไม่ติดกลุ่มแม้อยู่กับกลุ่มก็ไม่ติดกลุ่มเองเพราะถ้าพูดได้ที่จะอยู่กับผมมันก็จะเกิดความแตกต่างทำทองมันมีผลเองมันอุ้ม มันขัดเกลากันได้มันช่วยทุกอย่างสร้างมันช่วยกันสร้างเสริมขึ้นไปได้จริงๆภาษาก็ตีเป็นแต่โรคที่ทำชีวิตให้ลำบากเกี่ยวกับทั้งแล้วแต่มันไม่มีใครจะช่วยใครเป็นโรคเป็นภัยชั้นเดียวตะลอนตะลอนไปที่ไกลๆไปอะไรก็ได้ก็เป็นโรคเป็นภัยเป็นอะไรมันเกินขอบเขตมันไม่รู้จักมันยากมันยังจริงมันสามารถที่จะเกิดสมรรถภาพเกิดความเข้มแข็งเกิดความเก่งในบางสิ่งบางอย่างสบายทำให้ทำให้ผู้นั้นมีความในบางอย่างในการไปในการเดินในการดำเนินการต่อสู้กับสภาพสิ่งแวดล้อมธรรมชาติอะไรต่ออะไรก็แล้วแต่มันก็ แปลว่าไม่รู้นะเจ้าทันใจถ้ายอมรู้ละเอียดลออดีเป็นแต่โรคที่ทำชีวิตให้ลำบากมันจะมีโรคอะไรที่เข้ามามันไม่เป็นกิจจะลักษณะ 5 และเป็นคนไร้เม็ดแน่นอนมันเป็นขนส่งอยู่แล้วถ้าเราเป็นแรดนเดี๋ยวๆๆมิตรสหายไม่มีเป็นโทษ 5 อย่างสำหรับคนชอบเที่ยวไกลและไม่มีกฎหมายคำว่าจุดหมายก็ต้องเข้าใจว่าถ้าผู้ใดเป็นพระมันก็มีจุดมุ่งหมายมาทำงานทำการเพื่อที่จะเป็นอยู่พอดีเป็นผู้สร้างสรรค์เป็นผู้ที่มีประโยชน์เมื่อบรรลุจุดมุ่งหมายของเราเราเป็นผู้ที่มี ประตูภาค 2 วิมุตคือมีความบรรลุได้เป็นผู้ที่มีกำลังใจมีจิตที่เจ้ากล้าแล้วมีอำนาจทางจิตสามารถที่จะอยู่เหนือกิเลสได้หรือว่าสามารถที่จะประคองจิตให้เป็นไปตามที่จะเป็นไปได้เราสามารถทำคุณยาที่สำคัญที่สังขารสามารถที่จะมีวิมุตครองตนสามารถที่จะให้เกิดให้ดับอะไรได้เป็นกล้ามีทานเป็นพระสงฆ์วัดตรีเป็นผู้ที่มีทานทั้ง 4 เป็นผู้ที่มีผู้ประสบความสำเร็จแล้วมันก็ลงท้ายกับเป็นพระพุทธศาสนาเป็นตาก็เป็นประโยชน์ต่อปวงชนทั้งหลายแหล่ก็มีหน้าที่จุดหมายแล้วจะเป็นประโยชน์สร้างคนให้เจริญ เอกสารตัวเราเองเป็นอริยะเป็นผู้มีญาณทำแล้วมันก็เป็นที่เกี่ยวกับเราเองจะเป็นหมอพูดบรรลุแล้วคือผู้ที่จะๆไปปีกเดียวไม่เกี่ยวกับใครนี่ไม่ใช่เลยกลับกลายเป็นว่าผู้บรรลุแล้วพูดถึงเรื่องทุกทีเกี่ยวข้องต่อหมู่เกาะกลุ่มเพื่อที่จะนำหมู่นำกลุ่มสร้างสรรค์กันขึ้นมาให้เป็นสังคมให้เป็นพหูชนะให้เป็นกลุ่มมวลมหาชนที่จะมีอริยะหรือมียายะทำประดิษฐานกันไปวงกลมนี้จะเป็นกลุ่มนำตัวผู้นำตัวผู้ช่วยตัวอะไรจะทำการงานกันเป็นประโยชน์แก่โลกเป็นมนุษย์ที่มีค่าถ้าผู้ใดที่ยังทำไม่ได้การจะปิดตกไปบ้าง การที่จะไปเพื่อที่จะหาประสบการณ์เพื่อที่จะเรียนรู้บางสิ่งบางอย่างก็ไปแล้วก็วนเวียนกลับเข้าหากัลยาณมิตรศึกษาหารือเล่าเรียนช่วยเหลือโปรไฟล์กันและกันมันก็จะเกิดผลดีเร็วสูงวัยวัดบางคนที่ชอบมีนิสัยดีๆมีนิสัยเป็นเดียรถีย์เหมือนเดิมมันเป็นชาสไตล์แล้วก็เข้าใจไม่ค่อยตลอดดีมันไม่ละเอียดก็อาจจะโดนดาวแล้วก็ไม่มีความคิดหลายๆความคิดส่วนลด Profile ส่วนมากมันก็ชอบอวดดีถ้าทำให้จิตเป็นพันเป็นผู้รู้เป็นอะไรต่ออะไรไม่ค่อยตื่นเช้า มันหลงตัวหลงตนจะพึ่งจะตนมันก็จะไม่ได้ประโยชน์อะไรดังใจจะขาดทุนมันไม่กำไรหรอกกูรู้ดีกว่าหรือกูก็เข้าใจผูกพันแต่พูดที่มีภูมิธรรมแม้จะเป็นอาวุโสบางคนก็อาจจะมีคุณธรรมสูงกว่าก็ได้ทุกที่เกี่ยวข้องมันก็เป็นผู้ที่จะช่วยเหลือเกินกว่าจะเป็นโทษอย่างยิ่งเป็นคนไร้เม็ดเป็นคนทำให้ชีวิตของตนเองมีแต่โรคที่ทำให้ชีวิตลำบากอย่างนี้เป็นต้นอันนี้ยกมาอ้างให้ฟังมาอ่านให้ฟังเพราะว่ามันเกี่ยวข้องกันโยงออกมาก็เลยขอบรรยายทีนี้ข้อที่ 4 นี้พ่อที่เรียกว่าเป็นคนที่ไม่สมควรที่จะพบคำนี้แรงตอนนั้นเราก็จะ รู้จะเอาเทปลงพาซื้อเกินไปก็ฟังแล้วเข้าใจไม่รอบทวนแล้วก็จะเกิดการแตกร้าวต้องเขียนจำนวนแล้วจะต้องรู้บางคนก็จะต้องมีมีลักษณะของตัวเองอย่างนี้บ้างบางอย่างชอบใช้ผู้อื่นให้ทำงานเป็นนิสัยมาบ้างแต่ก็ปรับปรุงตนเพื่อรู้แล้วว่าคุณธรรมมันอยู่ที่ตนแล้วจะรู้จะเข้าใจชอบก่ออธิกรณ์อะไรก็ได้มันมีแฟนมันขออะไรอุ่นๆขึ้นมาทางขวาก็ดีๆขัดๆไม่เป็นไปกับหมู่ไม่ลงอันนี้แปลกๆมีอะไรชีวิตมีเรื่องราวๆล้านๆอะไรอยู่นั่นแหละหรืออย่างจริงก็คือทำความไม่ดีชอบก่อเรื่องไม่ดีขึ้นอยู่เรื่อยๆ ทำตนเป็นปฏิปักษ์ตอนเราพระเถระชั้นครูบาอาจารย์อันนี้ก็ถ้าเผื่อว่าไม่สำนึกไม่อันนี้ไม่พยายามรถมานะและพยายามรู้จริงอันนี้มันไม่มีทางดีอะไรแล้วก็ได้ข้อดีก็ได้อธิบายไปแล้วชอบเที่ยวไกลๆแล้วไม่มีกฎหมายข้อ 5 เพราะเป็นผู้ที่ไม่มีคุณธรรมไม่มีความสามารถหรือไม่มีความสามารถในการแสดงในการชี้ชวนในการถูกปลอบในการเร้าให้เกิดความบันเทิงในนี้ใช้ว่าความบันเทิงส่วนอาตมาอยากจะใช้คำว่าเบิกบานร่าเริงในการเล่าให้เกิดความเบิกบานร่าเริงด้วยธรรมมีปัญหาตามเวลาอันสมควรเพราะงั้นเราเองอย่าว่าแต่พูดที่เป็นครูเป็นอาจารย์หรือเป็นผู้ภันเตจะแสดงธรรมบ้างเป็นครั้งเป็นคราวตามเวลา เบิกบานร่าเริงได้คุยกันก็พาป้าใช้กันจะแสดงธรรมต่อกันบางครั้งก็ให้น้องแสดงบางครั้งที่แสดงสลับสับเปลี่ยนกันไปอยู่หน้าเอ็นดูอย่างพวกเรานี่ดูกันบางทีก็ประสบปัญหาธรรมะกันคุยกันไปอะไรต่ออะไรไอ้เรื่องลูกๆเรื่องบ้านๆเงินเดือนเรื่องอะไรก็ได้นี่พวกเรารู้กันเข้าใจกันมีน้อยจะมีบ้างก็นอนไม่ถือว่าเป็นเปอร์เซ็นต์ที่มันจะถ่วงขณะนี้ยังดีอยู่ต่อไปในอนาคตคนมากเขามีเรื่องบ้าน 1 เดือนมามากเท่าวันนี้มันก็จะมาเราก็จะต้องเป็นหลัก 22 มีกลุ่มที่จะต้องรักษาระมัดระวังมีชาติดีที่จะเตือนกินกันในรถปลาลงไปในสิ่งที่มันเป็นไปด้วยความขัดเกลา หรือว่าเป็นไปด้วยความที่จะละหน่ายคลายแต่ยิ่งจะไปเอาเรื่องลูกโลกอะไรมาแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพูดเรื่องโลกไม่ได้ซะเลยก็มีบ้างในอันที่จะต้องเป็นไปได้กิจการมีส่วนที่เกี่ยวข้องอะไรไปบ้างเล็กๆน้อยๆแต่ไม่ใช่เป็นแกนหรือไม่ใช่เป็นเรื่องที่จะต้องพูดมากจะต้องรู้เวลาเป็นไปตามควรแล้วส่วนมากจะเป็นไปตามตามธรรมและอันนี้สำคัญตรงที่ว่าที่ใช้คำว่าให้เกิดในการร้องให้เกิดความบันเทิงด้วยทำมีปัญหาอยากจะที่สุดอันนี้ให้ฟังแต่ผมเนี่ยมีคนติดติดในใจแต่จริงๆออกมาจากปากยังไม่เคยคิดใน ผมรู้อยู่บางทีก็รู้สึกว่าผมพูดเล่นบางทีผมพูดเล่นพอเวลาแสดงธรรมหยุดแล้วพอดีลงหางปั๊บผมก็มักจะมีคำทำให้บันเทิงหรือว่าทำให้เบิกบานร่าเริงคลายเครียดบางคนเห็นว่าผมชอบพูดเล่นพูดเล่นอันนู้นอันนี้บางคนเป็นเพลงมีคนถือว่าไอ้นี่ไม่ใช่ถ้าผู้ใหญ่ไม่ใช่พระกรรมฐานชอบเรียกว่าไม่ชอบหรอกก็พูดบางครั้งบางคราวถ้าจะเฉลี่ยคำพูดของผมในวันวันต่อวันและแม้ถึงเราจะคุยกันก็เป็นไปตามเป็นไปในเรื่องของเราในเรื่องที่จะวิเคราะห์วิจัยอะไรธรรมะต่างๆเสมอแม้แต่เช้าแม้แต่จะชั้นอาหารแม้แต่จะเวลา หรือออกมาเดินเหินไปพบปะกันตรงนั้นตรงนี้คุยกันนู่นไอ้นี่ก็สังเกตเถอะแม้จะเป็นเรื่องที่บางทีจะมีคำเหมือนเชิงตลกเหมือนเธอให้ขำขันก็ไม่ได้หมายความว่าออกนอกเรื่องนอกราวอะไรจะมีเธอให้รู้สึกว่าเบิกบานร่าเริงอยากให้เคร่งเครียดเวลาที่ไม่ใช่ๆเราก็ไม่เคร่งเครียดเวลาที่จะเป็นสาระก็เป็นสาระมีสาระตั้งเยอะมันจะเคร่งเครียดนั่งเอาแต่เป็นเอาตายไม่มีเวลาผ่อนคลายไม่ถูกไม่ได้ผมไม่กล้าเองไม่มันก็ไม่อย่าง

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน