251118-609 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ033.txt
เนื้อหาในไฟล์
ปฏิสังขาโยโสกอินทผาลัมโดยพ่อท่านพระโพธิรักษ์ประจำวันพฤหัสบดีที่ 18 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2525 ที่พุทธสถานสันติอโศกท่านได้กำชับกัมพูชากันย้ำกันหนักในขณะนี้คือเรื่องที่จะต้องเอาจริงเอาจังในการที่จะสังเกตกายกรรมวจีกรรมโดยเฉพาะมโนกรรมของเราให้มันละเอียดแยกขายสุขุมประณีตขึ้นการสูงขึ้นของภูมิมนุษย์นั้นก็คือจิตละเอียดขึ้นบรรยายแยกขายขึ้นมีความฉลาดหลักแหลมขึ้นเห็นสิ่งที่มันละเอียด ไม่ติดนั้นได้สามารถรู้ยิ่งๆคนที่ภูมิตื้นปัญญาตื้นความหยาบมีมีเยอะจะจับความละเอียดของความจริงไม่ได้นั่น 1 อีกมุมหนึ่งก็คือจับเรียงความจริงได้แต่ไม่มีไม่มีสัมมาทิฏฐิจับมุมเหลี่ยมมุมอะไรสับสนวนเวียนไปหมดเพราะยึดต้นยึดปลายไม่แม่นมันแล้วก็มันก็สับบนเปลกันไปบางคนสายปัญญานี้จะไปหลงความหลากหลายเป็นหลงความคิดที่มีเหตุมีผลอะไรมากๆเป็นสำคัญจนลืมเฝ้าลืมจุดสำคัญหรือเนื้อหาแก่นสาร สภาพที่จะหยุดสภาพที่จะวางสภาพที่จะลงว่างลงไปส่วนคนที่ปัญญาไม่มากเป็นพวกสายเจโตสายศรัทธาก็จะเป็นหลงจุดเป้าไปลงจุดวางจุดปล่อยจุดยืนจุดจุดเพราะมันสบายดีแล้วก็ไม่ศรัทธาในเรื่องเหตุผลในเรื่องปัญญาในเรื่องข้อคิดในเรื่องอะไรต่ออะไรที่มันมีมากมายซับซ้อนก็เลยทิ้งด้วยปัญญาก็เลยไม่แตกฉานแต่จะเก่งหยุดๆๆส่วนพวกปัญญาแตกฉานก็ไปหลงแตกฉานเห็นแต่ฐานเป็นข้าเสร็จแล้วหยุดไม่ได้พักไม่ได้สงบไม่ได้ไอ้ความมีผลและกับความไม่เจริญ บริบูรณ์ 2 ส่วนก็เป็นอยู่ดังนี้ผู้มีปัญญาก็ต้องพยายามมาเห็นความหยุดความปล่อยความวางความไม่ยึดมั่นถือมั่นในความไม่เอาเป็นเอาตายไม่เอาตัวเอาตนเข้าไปมีเหลี่ยมมีครูว่าเป็นค่าเป็นฉันจะต้องไม่เสียเหลี่ยมจะต้องเป็นคนถูกจะต้องเป็นคนดีจะต้องเป็นคนชนะเขาจะว่าเขาจะหาเหตุผลเขาจะโง่อย่างนี้เกินการไม่ได้เราจะไม่ไปคิดอะไรมากมายหัดหยุดหัดว่าหัดสงบให้ได้จริงๆสำหรั
อ่านต่อ
บพวกสายปัญญาที่โรงพยาบาลอาจจะต้องไม่คิดเล็กคิดน้อยแต่เรื่องมุมอย่างนู้นอย่างนี้ออกไปให้มันวุ่นวายให้มันไม่รู้จักหยุดหยุดสักทีนึง เราแน่ใจแล้วว่าดีว่าพอก็เอาละเขาเข้าใจไม่ดีเขาเข้าใจไม่พอเราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องไปขนขวายอะไรเกินการมันความโง่มันอยู่ที่ของคนโง่เขาไม่ฉลาดเองเขาก็ได้แค่นั้นถ้าเราเองเราหยุดซะบ้างเราก็จะได้ไม่ต้องเดือดร้อนเราก็จะได้สร้างความสงบขึ้นแก่สังคมบ้างส่วนพวกสระพวกสายเจโตจะเอาจะหยุดๆๆแล้วก็พูดก็ไม่รู้เรื่องบำรุงไม่ขึ้นมีประโยชน์แก่หมู่ฝูงก็ไม่ค่อยได้เพราะว่ามันทำอะไรก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรกับเขาก็ใครๆก็ไม่ค่อยจะเป็นไม่ค่อยจะถนัดไม่ค่อยจะชาญฉลาดแต่กระนั้นก็ดีถ้ามีเรี่ยวมีแรงมีฝีมือให้มีผู้นำและก็มีฝีมือแล้วก็เป็นผู้ติดตามไปพวกนี้ไม่ต้องถ้าไม่มีมานะก็ไม่มีเหลี่ยมไม่มีครูอะไรมาก ทำตามได้ง่ายๆยิ่งศรัทธาผู้ที่เขามีปัญญาและมีการหยุดมีการระงับได้เป็นผู้ที่มีภูมิเหนือกว่าถ้าพูดภาษาเจโตนี้จะอยู่กับผู้ที่มีปัญญานี้ไปง่ายถ้ามีมานะสักอย่างก็ยากเท่านั้นถ้าไม่มีมานะแล้วง่ายและเป็นมวลอันดีส่วนสายปัญญานั้นก็จะพยายามที่จะหลงพยายามที่จะรู้ว่ามันหลากหลายมันมากมันเอ่ออลังการมันยิ่งใหญ่โดยใช้ปัญญาส่วนมากมักจะชอบจะเป็นเจ้าเป็นนายเป็นหัวหน้าและก็มีเหลี่ยมมุมที่ยอดย้อนสามารถตลกล้มความ ล้มเหตุผลล้มอะไรต่ออะไรแก่ผู้ที่เขาไม่มีปัญญาเทียมทานได้เพราะว่าจะตีกินไปได้เสมอๆขอให้เราสังวรระวังในเรื่องเหล่านี้มากแล้วติดยึดแม้จะติดยึดความหยุดเกินไปก็ไม่ใช่ความสมบูรณ์และติดยึดปัญญาจะยึดความหลากหลายของเหตุของผลของความที่มีเหลี่ยมมุมอะไรมากมายแต่ฐานอะไรต่างๆนานาเกินไปนักก็ไม่สมบูรณ์ขอให้เราระมัดระวังและก็รู้จักเขตความตัดสินลงไปสักทีนึงการคิดการนึกมากไปฝึกไปยึดมั่นอะไรมากไปก็หยุดซะบ้างหรือว่าการที่จะเอาจะหยุดจุดๆๆก็พยายามที่จะ สร้างปัญญาพระอาจารย์เทศน์ขวนขวายพยายามที่จะเข้ากับสังคมเข้ากับหมู่กลุ่มเพื่อที่จะรู้โลกเพื่อที่จะรู้อะไรต่ออะไรที่มันชาญฉลาดหรือว่ามีความสามารถความรู้ความเข้ากันได้ความสร้างสรรค์อะไรได้ขึ้นมาบ้างเรื่องของความแยบคายในจุดที่เราไม่รู้ตัวว่าเราหยุดมากไปหรือแม้แต่ในจุดที่เราเองเราไม่รู้ตัวว่าเราเองเราหลงปัญญาก็ดีเราก็จะต้องพยายามทำความแยบคายทำความลึกซึ้งดูตนตรวจตนอ่านตนแล้วตัดสินแล้วก็จะทำให้มันดีเราจึงจะเจริญเป็นฐานที่จะซ้อนขึ้นด้วยความจริงถ้าเราทำไม่ได้และทหารเหล่านั้นซ้อนขึ้นไม่ได้เราจะสมมติเอาว่าเรายิ่งเราใหญ่ไม่ มันจะเป็นแต่เพียงความคิดก็เป็นความเพ้อฝันหรือเป็นตรรกะอยู่เท่านั้นส่วนความเป็นได้นั้นน่ะบางทีเราเองเราก็ไม่รู้สายปัญญานี่ไม่รู้ว่าเป็นได้ยังไงหรือผู้ที่เป็นได้ผู้ที่หยุดได้แล้วก็ไปหลงอยู่ได้เนี่ยแล้วก็ไม่รู้ว่าปัญญาเขาเป็นยังไงก็จะต้องพยายามแยกขายรู้ว่ามันหยุดได้ก็ให้เข้าใจซะบ้างว่าหยุดได้ยังไงก็หยุดได้จะหยุดให้มันง่ายเพราะว่าเราเองเราเป็นฐานหยุดซะด้วยเพราะฉะนั้นจึงต้องขยันหมั่นเพียรขวนขวายศึกษาพากเพียรเพื่อที่จะให้เราเกิดทั้งสมรรถภาพในการสร้างสรรค์ด้วยคำกริยากายประจำปีทั้งตัวเราเองก็จะได้เกิดปัญญาในทางจิตเกิดการรู้เหตุรู้ผลกว้างขวางอะไรขึ้นไปอีกแล้วอย่าเผลอตัวและเมื่อไปได้ปัญญาและไอ้สิ่งที่เราไม่เคยได้มันที่มักหลง ที่มักหลงไหลเมื่อเราหลงเห่อหรือหลงใหลเสียแล้วเราก็จะไปติดปัญญาจนเอาปัญญาไม่ใช้มาเข้าใช้ไม่ถูกเรื่องอีกแล้วพลาดสับสนอีกเพราะสายเจโตก็จะมักจะสับสนไม่ค่อยแม่นนักศึกษาปัญญาก็แม่นดีแต่ทำใจโตเข้าไปถูกตัวสภาวะของใจโตหรือของจิตหรือของความละเอียดจิตวิญญาณไม่ค่อยได้แต่ความแยบคายที่พูดเทียบเคียงกันแล้วก็วนไปวนมาอย่างนี้ได้แต่แนะนำแต่ขอให้เรารู้ตัวว่าเรามากอะไรเราขาดอะไรถ้าเรามากอะไรเราก็เพิ่งพักกันนั้นตามหลักเศรษฐศาสตร์แล้วก็เพิ่มสิ่งที่มันขาดให้แก่ตนเองอันที่มากก็พักอันที่ขาดก็เพิ่มเราจึงจะเกิดการสมดุลขึ้นในตัวแล้วจะเกิดอุปสรรค เราจะเป็นคนสมบูรณ์ทั้ง 2 ด้านทั้ง 2 ส่วนเราจึงจะเป็นคุณค่าถึงจะเป็นประโยชน์ทั้งตนและท่านได้ทั้งสองคิด 2 ทางทั้งตัวเราและตัวเขาอุปโภคที่แปลว่า 2 ทาง 2 ส่วน 2 มุม 2 เหลี่ยม 2 อย่างไปเสมอๆอยู่กับความสมดุลอันนี้เรียกว่าโลกจะต้องมี 2 อย่างส่วนวิมุตนั้นเป็นหนึ่งนั้นน่ะมันเป็นภาษาตายการวิมลหรือการหลุดพ้นการวางการหยุดนั้นปลดปล่อยเองใครรู้ตัวนี้แล้วก็อาศัยตัวนี้ได้แล้วเราจะได้อาศัยตัวนี้เห็นอานิสงส์ของมันแล้วจะหยุดเมื่อไหร่ก็หยุดได้ไม่ว่าสายปัญญาไม่ว่าสายเปโตรจุดได้และเราก็จะต้องมีการสมควรใช้ปัญญาก็ไม่หลงเฟ้อในปัญญาที่ไม่รู้จักจุดไม่รู้จักกันจะรู้เด็กรุ่นเหนื่อย ด้วยซ้ำเพราะอัตตาตัวตนมันหมดได้แม้เราจะรู้อยู่ว่าถูกแม้เราจะรู้อยู่ว่ามันมีอะไรหลากหลายแต่เราก็รู้ขีดรู้ขั้นอันนี้แค่นี้พอควรพออันนี้แค่นี้ก็ควรหยุดใช้ปัญญาก็จะรู้เขตหยุดจึงจะเป็นคนจบลงจบเป็นส่วนท้ายเจโตนั้นก็จะรู้ว่านี่ควรจะเพิ่มขึ้นควรจะต่อไปควรจะทำอะไรก็ได้ให้ดีขึ้นคนที่เจโตที่หยุดเป็นก็ควรรู้ความเกิดแล้วก็ควรจะเกิดต่อๆไปให้ไม่ใช่เกิดเพื่อตนและเกิดพวกผู้อื่นพอเกิดเพราะคนอื่นแล้วมันจะหยุดไม่ยากหรอกคนจะหยุดเป็นแล้วส่วนสายปัญญานั้นมีแต่เพื่อเขาสายมหายานมีแต่พวกเขาและตนหยุดไม่เป็นตายเปล่าวกบนสับสนและเลอะเทอะเสร็จแล้วก็เปื้อนไม่เข้าเรื่องไม่เข้าทางแล้วก็จะต้องพยายาม จับเป้าให้แม่น