251031-598 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ031.txt

น้ำมันการกระทำควบคุมอย่างนั้นมันเป็นการปฏิบัติจิตแล้วไม่ใช่ว่าไม่ได้ปฏิบัติจิตเพราะผู้ที่ปฏิบัติจิตแบบฤาษีเดียรถีย์ที่เขาเข้าใจแต่ว่าเป็นนักสะกดจิตเอาแต่จิตตัวเดียวตัวอื่นไม่กระทำเขาจึงไม่มีโอกาสจะรู้นอกและคนเราก็อยู่ด้วยสัมผัสนอกนี่แหละมากส่วนใดนั้นถ้าอยู่ด้วยการสะกดก็จึงต้องปลีกหนีจากการผัสสะภายนอกแล้วก็ไปหลบเลี่ยงจึงกลายเป็นลัทธิเดียรถีย์โบราณอย่างเดิมเพราะฉะนั้นการที่มาปฏิบัติมรรคองค์ 8 ปฏิบัติโพธิปักขิยธรรมของพระพุทธเจ้ามีสติปัฏฐานเป็นเอกนี้จึงเป็นการปฏิบัติ ผลบอลสำรวมส่วนนอกเป็นลำดับต้นแล้วมันจะขัดเกลาไปถึงสมาธิหรือขัดต่อไปถึงอาทิตย์จิตจิตจิตจิตจิตจิตเราก็จะอบรมจิตเราก็จะขัดเราหนุนเนื่องนานวันนานคืนก็จะเกิดรู้กุศลอกุศลที่เป็นของจริงไม่ใช่เดาและเราก็ล้างจานคลายด้วยการรู้ความจริงไม่ใช่ดาวได้แล้วเราจะตั้งมั่นอยู่กับโลกเขาได้ด้วยอิทธิพลทุกอย่างเป็นคามินีปฏิปทาแต่เรานิโรธถูกเรารู้เท่าทันสังขารเราจะปรุงสังขารเป็นปุญญาภิสังขารด้วยความเป็นอันเณรชาที่สังขารของเราให้เก่งยิ่งเก่งยิ่งขึ้นเพื่อจะทำประโยชน์ให้แก่โลกได้มากด้วยซ้ำไปนี่คือเรื่องของศาสนาพุทธที่เติมแถม คอร์ดพวกเราได้พิจารณาแล้วฝึกตนอบรมดังกล่าวแล้วการเพิ่มเพิ่มขึ้นเถิดเราก็จะได้รับผลประโยชน์ต่อการปฏิบัติธรรมในระบบของพระพุทธเจ้านี้มากขึ้นทวนตัวกันทุกคน