251020-594 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ032.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2525 อภิณหปัจจเวกขณ์ (86 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์23 KB
วันที่แก้ไข11 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

ต่อจากนี้ไปเป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันที่ 20 ตุลาคมพุทธศักราช 2525 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเราได้ศึกษาทั้งที่ผู้อื่นพยายามใช้ปัญญาวิเคราะห์วิจัยแล้วก็สื่อความหมายออกมาทางภาษาให้เราได้เข้าใจความหมายภาษาบางคนพูดชัดเจนอย่างที่เรากำลังฟังถวายพูดชัดเจนตรงดีหมดเลยพูดถูกต้องทุกคำทุกความเอาแต่ทีนี้ความเป็นจริงสภาพที่มันมีอาการจริงกิเลสจริงๆอยู่ในใจ คนจริงๆเป็นความตายสิ้นของกิเลสดับสิ้นของกิเลสเอาความตายของกิเลสมันเป็นความตายจริงไหมแล้วถ้าเผื่อว่าคนเรามันตายจริงได้กิเลสตายจึงได้แล้วล่ะก็มันก็จะไม่ต้องไปที่ดินไว้เปลืองเปล่าให้บุญอย่างเราต้องไปกินข้าว 3 มื้ออ้าวก็เราเองเรากินมื้อเดียวมันก็พอแล้วเราจะไปวุ่นวายกิน 3 มื้อมาทำไมเราจะต้องไปหอบไปหาไม่ได้เพื่อมาบริการตนเองอยู่ฉะนั้นที่เราเองเราไม่มีกิเลสแล้วเราจะไปออกไปหามาเพื่อตัวเองอีกทำไมเราเอาเวลาที่เหลือเราเอาข้าวของที่เหลือเหล่านั้นให้คนอื่นเขาได้รับไปนอกจากเวลาที่เหลือของเราที่เราไม่ต้องไปเสียเวลามาบริการตนเองแล้วเราก็ยังมีเวลาที่จะไปเหลือบริการคนอื่นได้อีก ความชัดแจ้งที่ต้องสอดคล้องลงตัวไม่ต้องไปเป็นวรรคเป็นเวรอยู่ก็อย่างที่พร่ำพร่ำพูดๆพูดน่ะถูกเป๊ะเลยแต่ความเป็นจริงมันไม่สอดคล้องสนิทเนียนมันไม่ลงตัวอย่างที่เห็นได้ชัดไม่เป็นคนมักน้อยไม่มากเพราะว่าชีวิตจริงๆนะต้องอ่านอย่างที่กำลังพูดถึงหลักเศรษฐศาสตร์เนี่ยพูดถึงว่าเราเองเราจะต้องเป็นคนที่รู้จักพอแก้ประเด็นตรงที่ความพอเพราะฉะนั้นความพอที่เรามาเคลียร์กันอยู่ทุกวันนี้ที่เรามาพิสูจน์เราจะกินเท่านี้ให้พอเราจะนอนเท่านี้พอเราจะใช้ตัวนี้พอแล้วเราก็เห็นสันโดษความพอว่าอ๋อตรงนี้มันพอจริงๆเท่านี้มันก็สามารถผลิตมีแรงงานมีแรงกายมีสุขภาพจิตสุขภาพจิตสุขภาพกาย เต็มสามารถที่จะเอาออกจ่ายวันต่อวันสร้าง

อ่านต่อ

สรรค์วันต่อวันใช้ผลิตเครื่องยนต์คือร่างกายของเรานี่เป็นเครื่องยนต์ที่จะวันหนึ่งทำงานผลิตแม้นได้นุ่งห่มเท่านี้กินอยู่เท่านี้พักผ่อนเท่านี้นอนหลับเท่านี้ใช้เครื่องไม้เครื่องมือช่วยเท่านี้เท่านี้แต่เราก็มีความสามารถมีประสิทธิภาพของฝีมือมีประสิทธิภาพของสมองมีความชำนาญแนบเนียนสามารถที่จะสร้างผลผลิตได้มากกว่าคนอื่นที่เขาเองเขาไม่มีหรือเขามีมากกว่าด้วยซ้ำเขามีแรงงานมากกว่ากินมากกว่าใช้มากกว่าเครื่องมือมากกว่าเขาก็ผลิตสู้เราที่ผู้มีน้อยกว่านี้ไม่ กินน้อยกว่ามีเครื่องมือน้อยกว่าเพราะฝีมือเราเหนือกว่าอะไรพวกนี้มีความเพียรมากกว่ามีสิ่งที่มาแบ่งมาเอาเวลามาเอาสิ่งที่มันไปสูญเปล่าเนี่ยเป็นสลายพฤติกรรมไปสลายความสามารถไปสลายการงานออกไปโดยไปจะได้ฟุ่มเฟือยเล่นแต่เราเอาการงานเอาแรงงานเราเวลามาผลิตมาสร้างมันก็ได้มาเราเองเราก็พอแม้จะไม่ได้คำชมเชยเราก็พอไม่ได้สิ่งแรกเปลี่ยนมาเราก็พอเรามีชีวิตอยู่ในระบบในแบบที่มันอยู่ได้อย่างนี้มันอยู่ได้อย่างมีศักดิ์ศรีด้วย แม้แต่เขาเอามาให้เราเขายังมาไหว้เราอีกนี่มันแสนที่จะมีศักดิ์ศรีต่างกันแล้วกับโลกต่างจากคฤหัสถ์แล้วคฤหัสถ์เขาให้กันคนที่รับส่วนให้นั้นต้องไหว้คนที่ให้แต่คนให้ไหว้คนที่รักนี่มันก็แตกต่างกันแล้วจากโลกแล้วก็ไม่ใช่ว่าเขามาให้แล้วเขาก็ว่าให้คนที่รับนั้นอย่างเป็นศีลเป็นจารีเป็นประเพณีเฉยๆเปล่าๆแต่เขามาให้ด้วยความรู้ความเทิดทูนความเข้าใจความยินดีเต็มใจพอใจที่จะให้ที่จะสนับสนุนไว้ท่านรับไว้ท่านเอาสิ่งเหล่านี้มาร่วมในการร่วมในวงการร่วมในพฤติกรรมของท่านร่วมในกิจกรรมของท่านเพื่อจะสร้างสรรค์สิ่งอื่น เป็นประโยชน์เกื้อกูลต่อมวลมนุษย์ขึ้นไปอีกเขายินดีเขาทำไม่ได้เขาทำไม่ถึงเขาทำไม่ได้สิ่งที่มีคุณภาพพิเศษเพียงพอเราทำสิ่งที่เป็นคุณภาพที่พิเศษกว่าเขาไว้ใจเขาเชื่อมั่นเขาเอามาให้ด้วยเหตุอย่างนั้นแม้ก็จะให้เรากินเราอย่าเพิ่งตายเราอย่าเพิ่งป่วยเราอย่าเพิ่งไร้เรี่ยวแรงเราจงมีกำลังวังชาแข็งแรงจงสมบูรณ์เขาก็ปรารถนาจะให้เราอยู่เพื่อเราจะได้เป็นเครื่องกลเป็นตัวผลิตยิ่งกว่าเครื่องจักรกลที่วิเศษที่จะสร้างสิ่งวิเศษออกมาให้แก่มนุษย์ชาติคนอื่นเขาได้รับเป็นอย่างนั้นก็เป็นส่วนเจริญของเราเป็นความประเสริฐของมนุษย์ผู้นั้นแล้วนี่เป็นตัวผล มันสมบูรณ์ที่เราเรียนตามสูตรพระพุทธเจ้าแล้วในพระพุทธเจ้าจะพาให้คนเป็นมนุษย์ที่มีคุณค่าเป็นเครื่องจักรมีประโยชน์ประเสริฐอย่างนี้ส่วนตัวเราเองเป็นผู้สบายนั้นกิเลสตายดังที่กล่าวที่พูดถึงอยู่เนี่ยตายจริงๆเราจะรู้กิเลสหยาบกิเลสกลางกิเลสละเอียดแม้แต่มันยังยาวอยู่เท่านั้นเท่านี้และยังบริการตัวเองอยู่สิ่งเหล่านั้นแหละเรายังไม่เก่งจริงที่เราจะทำให้ตัวเองไม่ต้องบริการตนเองคนอื่นมาคอยบริการดูแลเราคนอื่นก็จะมาช่วยเราเรามีหน้าที่ที่ไม่ต้องกังวลเรื่องชีวิตของเราเลยชีวิตของเรานี่คนอื่นเขาจะช่วยเรามากที่สุดตัวเราเองเนี่ยสิ่งสำคัญที่สุดเช่นเคี้ยวอาหารเองนอนก็เอาตัวเองนอนราบลงไปเองนิดๆหน่อยๆแก่ตัวเองเท่านั้นเองหรือสิ่งประกอบ ของตัวเองคนอื่นถ้าเผื่อว่าเราเป็นผู้ที่มีคุณค่ามากจริงๆเขาจะมาช่วยแม้แต่จะซักผ้าให้แม้แต่จะหาอาหารป้อนน้ำป้อนท่าอะไรขาดแคลนเขาจะเป็นไม้เป็นมือจริงๆเลยเพราะเขายินดีที่จะอยู่ใกล้ชิดก็ยินดีที่จะสนับสนุนเขายินดีที่จะช่วยเหลือเพื่อให้เราเองนี่ทุนแรงทุ่นเวลาสงวนแรงสงวนเวลาเพื่อที่จะมาผลิตสร้างสรรค์สิ่งที่ประเสริฐกว่าแค่จะบำรุงร่างกายชีวิตแท่งนี้ไว้นั้นเป็นงานง่ายมากคนอื่นมาคอยบริการให้ได้นะที่เขาไม่สามารถสร้างสิ่งดีเพราะคนที่ดีแล้วเวลาเขาจะสงวนให้เราแรงงานก็จะสงวนให้เราชีวิตเขาก็จะช่วยเรารักษาชีวิตเราไว้เขาจะสงวนชีวิตเอาไว้อย่างนี้จริงๆเพราะว่าเราเองเรา เราดับแล้วเราไม่มีกิเลสแล้วเราไม่มีตัวตนเราไม่เห็นแก่ตัวแก่ตนแล้วแม้แต่ตัวตนจะตั้งอยู่ตัวตนจะตายตัวตนจะต้องต้องการไอ้นั่นต้องการไอ้นี่มาบำเรอมาบำรุงมาสัมผัสมาเสียดสีมาบำเรอใจสนองส่วนนั้นส่วนนี้ของอารมณ์ใจแม้ที่สุดถึงอัตราหรือมานะเราก็จะไม่มีละเอียดลออจนถึงกระทั่งจะต้องได้คำสรรเสริญจะต้องทำตามใจเราทำตามใจเรานั้นยังไม่ยิ่งใหญ่พวกนี้เราจะต้องรู้ละเอียดละออไปหมดเลยว่าเราไม่ต้องตามใจเราหรอกเราทำอะไรนี่หลอกเขาพอรับได้พอดีพอเป็นพอไปสร้างอะไรออกไปแล้วก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่รับเอาซะเลยแต่ยัดเยียดบ้างในจังหวะแรกต่อไปก็จะเป็น ยินดีรับไม่ใช่จะยัดเยียดต่อไปจะมีคุณค่าข้าจะสูงด้วยซ้ำแต่ตอนนี้เรายังไม่มีหลักหลักแล้วเราก็ยังมีหลักฐานที่เรายังไม่มีของจริงที่ยืนยันชัดเด่นจนเกินไปว่าสิ่งผลิตผลผลิตของเราอีกต่อไปมีค่าสูงไม่ใช่มีค่าต่ำด้วยซ้ำโลกก็จะตีราคาค่าสูงให้แก่เราด้วยซ้ำและเราจะมีความเห็นที่กลับกันอีกว่าเราก็จะพยายามให้ราคาต่ำลงเพื่อดึงกิเลสมนุษย์เพื่อถ่วงมนุษย์ว่าคนนั้นเขาสร้างสิ่งที่ประเสริฐกว่าเราเขายังเอาราคาต่ำของคุณของที่ไม่ประเสริฐเท่าไม่วิเศษเท่าทำไมคุณจะตั้งราคาสูงคนจะไม่นิยมคนเหล่านั้นก็จะไม่นิยมสร้างสิ่งเหล่านั้นเขาก็จะกลับมาสร้างสิ่งที่เรากำลังนิยมสิ่ง กำลังเสนอยกตัวอย่างง่ายๆเช่นอาหารมังสวิรัติขณะนี้เรายืนยันจะขายราคาถูกเขาก็จะให้เราขายราคาแพงตามเขาเพราะเขาเองเขาขายไม่ได้เราจะให้ราคาถูกทีนี้ถ้าเผื่อว่าของพวกเราราคาก็ถูกด้วยของของเราก็เป็นคุณค่าดีด้วยแม้เราจะเลื่อนขึ้นไปขายราคาแพงขนาดนี้เท่ากับเขานะเราก็แน่ใจว่าคนจะเห็นอารมณ์มาซื้อของเราอยู่อีกนั่นเองเพราะเขานิยมซะแล้วเขาต้องการไปแล้วราคาเท่ากันหรือแม้จะแพงกว่าเขาก็ยังจะนิยมได้อีกแต่เราจะไม่หาทางเอาเปรียบเรารักอันนี้เป็นช่องทางที่จะประกอบโกยความได้ความเอาเปรียบเอารัฐเราจะไม่ทำเป็นอันขาดเราจะยินดีที่จะลดที่จะให้ทำให้อัตราการขายก็ตามพวกนี้ล้วนแล้วแต่เป็นหลักเศรษฐศาสตร์ จะเป็นความพิสูจน์ว่าความไม่มีกิเลสความตายของกิเลสความไม่เหลือตัวเหลือตนมีปัญญาที่เข้าใจชัดแจ้งที่เราจะรู้เหลี่ยมครูสิ่งเหล่านี้อยู่ในสังคมโลกเราก็จะเป็นผู้ที่มักน้อยสันโดษเป็นตัวอย่างยืนหยัดยืนยันกินน้อยใช้น้อยมีน้อยพอและเราจะยืนยันที่ศูนย์ได้ไม่ใช่ว่าเขาเอามาค้านแย้งกับคุณก็ยังกินมากคุณยังมีไอ้โน่นไอ้นี่มากเราไปเทียบกับคนที่จนที่สุดเราก็จะเป็นคนที่จนที่สุดได้ใกล้เคียงคนที่จนที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ส่วนอื่นๆนั้นมันจะสลายมันจะเป็นอะไรต่ออะไรอยู่คนอื่นเขาช่วยดูแลมาบริการเรามามีให้มาเป็นให้สนับสนุนต่อเนื่องไปนี่เป็นรายละเอียดที่สรุปให้ฟังเฉพาะ ย่อๆนะเป็นเรื่องที่เราจะต้องศึกษาให้รู้อาการรู้อารมณ์ของกิเลสของเราให้สนิทแล้วฆ่าให้มันตายดังที่เขากำลังพูดกันอยู่ในให้ตายจริงๆอย่าพูดปากถูกต้องโวโวถูกต้องแต่ความจริงแล้วกิเลสยังไม่ลดเลยแล้วก็ยังมากเยอะแยะอย่างรถก็ลงไม่ได้ยังอะไรต่ออะไรเป็นตัวอย่างพิสูจน์แม้แต่ลูกอยากเป็นตัวนำทั้งรูปหยาบซึ่งคนที่ปาร์ตี้มันมีเยอะถ้าเราทำรูปหยาบก็ให้คนตาตื้นได้รู้ไม่ต้องย้อนแย้งไม่ต้องไปถกเถียงได้เลยว่ายืนยันเลยเนี่ยมันมีประสิทธิภาพสูงในการจะสอนเขาไม่เช่นนั้นมันเหมือนกับปากว่าตาขยิบหรือปากพูดอย่างนึงแต่ตัวเองก็เป็นอย่างนึงไม่สอดคล้องลงตัวกันอย่าง แต่สิ่งนี้เป็นนัยยะที่ซับซ้อนไปมาละเอียดลออขอให้เราศึกษากิเลสให้จริงแล้วดับกิเลสให้ตายสนิทนั่นแหละแม้ตายเดี๋ยวนี้แล้วตั้งแต่เรายังเป็นแฟนอยู่กิเลสตายเกลี้ยงดังที่เขาพูดให้ถูกๆแล้วเราจะรู้เองว่าความตายในรูปร่างกายในอนาคตที่ยังไม่ตายหรือความเกิดที่เป็นอดีตจากท้องพ่อท้องแม่มาแล้วนั้นมันจะมีความเชื่อมโยงต่ออดีตอดีตต่อมาอนาคตต่อไปอย่างไรหรือไม่เราจะเป็นผู้หมดปัญหาเราจะสิ้นสงสัยเราจะเกิดปฏิกิริยาบรรเทายางหมดวิจิกิจฉาแน่นอนขอให้ทุกคนเรียนรู้ภาษาที่จริงและมีสภาวะที่จริงลงตัวกันถูกต้องแล้วก็ได้ประสบผลนั้นๆทั่ว [ไม่สามารถถอดข้อความได้]

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน