251111-606 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ033.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2525 อภิณหปัจจเวกขณ์ (86 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์14 KB
วันที่แก้ไข11 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

อาการพิจารณารับพิจารณาไปในขณะที่เรามีผัสสะเรามีการงานและเราก็พยายามที่จะใช้วิธีการการปฏิบัติฝึกอบรมตนเพื่อให้ใช้จิตที่มีธาตุรู้รู้เท่าทันมีสติทั่วพร้อมมีธรรมวิจัยเพียรทำไม่ได้แล้วก็รู้เท่าทันทั้งอารมณ์และก็วิเคราะห์วิจัยกุศลอกุศลแล้วก็กลับกลับกลายเป็นวิธีกรรมมโนกรรมของเราตลอดมาซึ่งเป็นทางเอกเป็นสติปัฏฐาน 4 หรือมรรคองค์ 8 หรือเรียกรวมตัวที่ปักที่จะทำเราปฏิบัติกันมาเสมอๆแล้วอีกชนิดหนึ่งที่เราก็พยายาม เติมพยายามที่จะใช้เพื่อที่จะให้รู้ตัวรู้ตนให้มีความถนัดถนี่แม่นตรงขึ้นอีกก็คือการตรวจสอบตนเองพิจารณาตนเองเมื่อไม่ค่อยมีผัสสะเมื่อว่าเราต้องหาโอกาสเราต้องมีตัวเวลาว่างว่างเมื่อใดเราพักผ่อนเราไม่มีงานการอะไรไม่มีภาระอะไรมากเราต้องใช้เตวิชโชเริ่มใช้การพิจารณาทบทวนระลึกสิ่งที่ผ่านมาที่เป็นจริงในบทเรียนนี้เราก็ได้เขาคิดแล้วก็ได้ใช้เหตุผลแล้วก็เรียนรู้ไปมากเรามีบทเรียนในความหมายบทเรียนในปัญญาบทเรียนสุดสาครปัญญากินตามระยะปัญญาไม่น้อยเลยเรามีไม่น้อย เพราะงั้นนายเตวิชโชที่เราจะพิจารณาความจริงที่ระลึกย้อนสิ่งที่ได้เกิดจริงเป็นจริงกับเราไม่ว่ากายสัมผัสตาหูสัมผัสนอกจนกระทั่งถึงเกิดผลสัมผัสในมีสัมผัสในเองเองแล้วเราก็พยายามสู้มาก็ให้ทบทวนทบจริงๆทบทวนจริงๆระลึกจนเก็บละเอียดดูอะไรเป็นอะไรเราก็จะได้รู้ความจริงไม่ใช่การคิดนึกไม่ใช่การขอบเขตเหตุผลการพบเหตุผลนั้นน่ะเราก็คบกันมามากคนเราเนี่ยแล้วเราก็ทำอยู่ทุกคนเชื่อแน่ว่าทำทุกคนในที่นี้ฟังเหตุฟังผลของเหตุผลที่เราฟังบัญญัติฟังความหมาย ฟังจากจินตนาการของตัวเองคิดเอาของคนอื่นมาข่มมาคิดคิดอยู่เราได้คิดกันอยู่พอสมควรเพราะในระบบของเตวิชโชไม่ใช่นั่งคิดแต่นั่งดูความจริงทบทวนความจริงระลึกย้อนเอาสัญญาอย่างความจริงที่มีจริงเป็นจริงได้สัมผัสผ่านมาจริงๆเอามาตรวจสอบ

อ่านต่อ

ดูทั้งสภาพกรรมกิริยาเหตุการณ์เวลาสิ่งแวดล้อมเราก็จะเข้าใจกายโยมมันเป็นวิปัสสนาซ้อนเราจะเข้าใจกับองค์ประชุมในเมื่อนั้นเมื่อนั้นที่มันเกิดตอนนั้นตอนนั้นมีอะไรบ้างเหตุปัจจัยอะไรมันถึงเป็นอย่างนั้นถึงปานนั้นทั้งเราและเขาใจเราก็ขนาดนั้นอยู่ในอารมณ์อย่างไรเป็นอย่างไรและเมื่อปะทะกันเข้าแล้วเมื่ออะไรชนะ อะไรแพ้เราก็จะรู้อะไรดีอะไรไม่ดีเราก็จะรู้เกิดปัญญาที่แท้จริงเกิดปัญญารู้จักของจริงของเก่านั่นแหละแล้วเอามาทบทวนนั่นแหละหรืออะไรเราได้แล้วเราก็ทบทวนเออได้เป็นอย่างนี้ให้ได้ลึกขึ้นหรือเปล่าสูงขึ้นหรือเปล่าละเอียดขึ้นหรือเปล่าแยบคายขึ้นหรือเปล่าเราก็ตรวจสอบตรวจสอบจริงๆเราจะเห็นความเกิดความดับของพระอริยะความเกิดความดับของผีผีเกิดหรือพระอริยะเกิดหรือว่าส่งเท่าเดิมนั่นคือเรารู้สึกตัวประกอบจักรยานเพราะเราระลึกของจริงความจริงเหล่านี้บุพเพนิวาสานุสติญาณแม้แต่ระลึกย้อนแยบคายละเอียดไปจนเห็นอาสวะอนุสัยในเรื่องในเหตุแต่ละเหตุแต่ละเรื่องเราก็จะรู้ว่าเราสัมผัสมาผ่านมาแล้ว ยังไม่สะเทือนหวั่นไหวมันรู้เท่ารู้ทันมันแข็งแรงจิตใจโตของเราแข็งแรงมั่นคงกระทบหนอตอนนี้แรงตอนนี้เราน่าจะมีการสะเทือนการหวั่นไหวเราก็ไม่แล้วหนอนานครั้งนานครั้งความมั่นใจความตั้งมั่นเกิดความมั่นใจเกิดมั่นใจเกิดตั้งมั่นเกิดสลับซับซ้อนเข้าก็เกิดความแข็งแรงเด็ดเดี่ยวเป็นการถาวรไปได้ดังนี้เป็นต้นแม้สิ่งไม่ละเอียดแล้วก็จะเกิดการรู้แยกขายขึ้นแยกขายขึ้นและเราก็จะเป็นผู้ที่เดินทางไปสู่ความสูงความยิ่งความสุดความจบที่ไม่มีความสุขความจบอย่างแท้จริงได้ก็ขอย้ำให้พิจารณาให้เพิ่มในเพิ่ม คำที่เป็นกิจกรรมเตวิชโชจะมีการระลึกย้อนมีการที่อบรมตนใช้เวลาอย่างน้อยก่อนนอนไม่เมื่อยเกินไปก็นั่งพักก่อนนอนเพื่อจะได้เรียนรู้ชาญเรียนรู้อารมณ์ทำมันเมื่อยมากก็หลับตาจะหลับตาแล้วมันก็พักก็เสพหน่อยถ้าไม่หลับตาอารมณ์ที่จะเราจะรู้ชัดรู้เจนว่าอารมณ์ลืมตาว่างปกติไม่มีรถเป็นอย่างไรที่เราว่างโปร่งสบายกับหลับตาแล้วมันก็ว่างแต่มันมีเศษน่ะเสพหลับเสพพรรคเสพหลบมันมีและสภาพละเอียดพวกนี้จะสอนนะจะสอนจะให้เทียบเคียงจะพานั่งหลับตาและเศษและดูการประชุมองค์ประชุมการขาดระหว่างอารมณ์ที่มันตื่นเต้นกับอารมณ์ที่มันไม่ตื่นแต่มีซึมๆอย่างไรขาดอย่างไรจะพยายาม ช่วยแนะช่วยพาให้เห็นให้เด่นชัดให้ละเอียดเราจะได้รู้จักหักอารมณ์รู้จักตัดอารมณ์รู้จักขาดแต่สิ่งที่มันตุ้งติ้งต่องแต่งที่เราเองเราอาจจะเอร็ดอร่อยอะไรอาวรณ์อะไรมันให้ชัดๆเพราะว่าอารมณ์ที่นินทานี่มันอยู่ในตัวแล้วมันไม่ต้องหนักหนาเอาเมื่อไหร่ก็ได้เสพเมื่อไหร่ก็ได้จะติดเมื่อไหร่ก็ได้มันเป็นตัวเศษมันเหมือนกับสัตว์ที่มันมีเชื้อผู้เชื้อเมียอยู่ในตัวเองจะเสพตัวเองเมื่อไหร่มันไม่ต้องไปยากยุ่งที่ไหนเลยมันเป็นกิเลสเพราะว่าตัณหาที่ร้ายกาจมากมันง่ายมันดายมันสบายที่จะเสพเพราะฉะนั้นจึงยากที่จะตัดยากที่จะพลาดยากที่จะขายก็บอกมันมันง่ายที่สุดเปล่ามันไม่ทุกข์ร้อนมันไม่เดือดร้อนมันไม่หนักหนาเอาเมื่อ เวลาไหนที่ไหนเร็วช้ายังไงได้ทั้งสิ้นมันเป็นตัวร้ายกาจของมนุษย์แต่ถ้าผมว่าเราเองเราไม่รู้ความร้ายกาจของมันแล้วเราไม่เอาจริงเอาจังกับมันไม่ศึกษาแล้วก็พยายามที่จะคบเฆี่ยนขบฆ่ามันมีจริงขอรับรองว่าเราจะชนะไอ้ตัวนี้ไม่ได้เด็ดขาดง่ายๆขอยืนยันตัวนี้มันแนบเนียนกินลึกเหลือเกินเพราะฉะนั้นก็ขอให้พวกเราได้พยายามทำสิ่งที่แยกขายแล้วเราจะรู้ความแยบคายเราจะทำอะไรเก็บซ้อนสภาพที่ลึกซึ้งการสูงของภูมิจะต้องมีความแยบคายลึกซึ้งเป็นรูปธรรมอย่างแท้จริงเพราะอรูปราคะนี้ยังจะต้องกระทำไปอีกซึ่งแม้เราได้เรา หลบพ้นอรูปราคะอันลึกซึ้งอีกแล้วมันยังมีมานะลึกซึ้งที่แถมซ้อนอีกตามสังโยชน์เป็นระดับๆเราจะเรียนรู้เหตุผลสังโยชน์สูงสุดจนพ้นอวิชชาอันสมบูรณ์ให้ได้ก็ขอเตือนที่จะทำความแยบคายอีกมุมหนึ่งสำหรับวันนี้คือจงพยายามใช้เตวิชโชให้เกิดมาเกิดผลให้ตนเองทุกๆคน

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน