190702 การโกง-การกิน-การใช้และทานต่างๆ-พ่อท่าน-อ.เสนา.txt

งกันกินเพราะว่าคนมันเกิดมาเยอะๆๆเข้าของจะกินจะใช้มันชักน้อยลงแล้วมันก็หลอกหลอกทำเครื่องใช้กันหลอกทำเครื่องมาใช้มาอะไรต่ออะไรกันมากเกินไปถ้าทาทั้งสีออกทั้งลูกทำเมนูในนี้ก็ร้องกันมากไปถึงจนแต่งต้องแย่งกันไม่ได้ยิ่งเกิดการซื้อการขายการเปลี่ยนให้คนทำได้ก็กางเกงก็ทำแล้วก็เอาออกมาแจกกันได้ทีนี้มันก็ทำมากๆเขามันก็ไม่แจกคนอื่นยังขี้เหนียวมันก็เป็นคนที่ทำได้ ก็ขี้เหนียวบ้างเพราะถ้าใครอยากได้ก็เอาอื่นมาแลกที่เราทำไอ้โน่นไม่ได้เราทำไอ้นี่ได้คนไหนทำอันอื่นได้ก็เอามาแลกสิถ้าเกิดการแย่งกันสะสมกันใครมีก็อยากมีไว้เยอะๆเยอะแยะทีนี้มันไม่รู้ไม่รู้ตรงที่ว่าเมียมันทุกข์มีมากๆนี่มันทุกข์มันคอยออกคอยห้ามคอยหวงไปไหนก็ไม่รอดเหมือนไอ้ตาตุ้มใหญ่ผูกไว้นั่นแล้วไปไหนก็ไม่ได้ไปไกลๆก็ห่วงก็หวงไม่ได้เป็นสุขหรอกไม่อิสระถูกผูกไว้หมดแล้วเราก็นึกว่านั่นน่ะเราเกิดมาเป็นคนที่มีค่ามีค่าก็รู้ว่ามีของเยอะๆมีอะไรมากๆแต่ความ ไม่ใช่เลยผิดถนัดไม่เข้าใจอย่างนั้นน่ะเข้าใจว่าจะต้องมีมากๆนะมานานๆๆจนกระทั่งเดี๋ยวนี้นึกว่าอย่างนั้นเป็นความจริงที่จริงมันไม่ใช่จริงไม่ใช่สัจจะอาจารย์น่ะมีพอมีมีพอกินพอใช้เป็นปัจจัยนอกนั้นก็เจออาจารย์กันไปเราจะมีกินมีใช้ได้เพราะอะไรเราจะมีกินมีใช้ได้ก็เพราะการงานเพราะเราทำงานเพราะเรารู้จักหาอยู่หากินเพราะเรารู้อยู่หาอยู่หากินถ้าคนทุกคนนี่ดีกันไปหมดถ้วนทั่วเลยไม่ต้องสอนอะไรก็ไม่ต้องบอกความรู้อะไรกันทุกคนก็จะกินก็ทำข้าวขึ้นมาจะอยู่ก็ทำพลาดก็ไม่ใช่จะพักก็ทำที่อาศัยขึ้นไปแล้วก็รู้อยู่รู้พอคน นี่ก็ไม่ต้องไปแย่งอะไรกันใครทำอะไรมากก็แจกกันแจกกันที่นี่คนแก่ก็ไปทำงานอื่นคนที่ได้ไม่ทำให้สิ่งนั้นได้รับแขกแล้วก็ไปทำงานอื่นไอ้ที่เป็นความจำเป็นแล้วมันจะเหลือเฟือแล้วโลกจะสบายไม่แย่งกันแต่เดี๋ยวนี้หลงไปหมดเลยเอามะพร้าวนะมาทำเล่นทำหัวเสื้อผ้าก็คนไหนมีแขนยาวมีเจ้าปัญญามากก็เอามาห่อมากองไว้เยอะๆอ่ะข้าวก็เอามากองไว้เยอะๆบางทีเน่าเหม็นเสียหายไปตามเวลาเพลงคนอื่นไม่ชั่งหัวมันใช้มือยาวอ่ะฉันขอเอาหัวเอามาได้แล้วแต่คนอดๆอยากๆช่างมันไม่ได้กินช่างมันฉันมีกินเหลืออะไรก็ทิ้งเน่าแล้วก็ทิ้งอ้าวทำซะอย่างงั้นคิดซะอย่างงั้นโรคจึงยุ่งเพราะคนที่ ถ้าจริงๆที่เห็นสัจธรรมนั้นน่ะยังไปสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงเห็นนี่ท่านเห็นแล้วว่าคนไม่ได้มีค่าตรงที่มีของเยอะๆมีสมบัติกอบโกยไว้มากๆแล้วหัววันนี้ของข้าของข้าของข้าไม่ใช่ซะแล้วอย่างพระพุทธเจ้าที่ท่านเห็นท่านทิ้งเลยข้าวของสมบัติทางนี้เยอะแยะแต่เป็นเจ้าอาฉันทิ้งเลยคนมีค่าไม่ใช่ว่ามียศมีอำนาจที่จะไปข่มขี่กดขี่ข่มเหงคนอื่นใช้คนอื่นเป็นทาสได้ก็ไม่ใช่แต่ถ้าเป็นเจ้าแผ่นดินก็สามารถที่จะชี้นิ้วใช้ใครต่อใครต่อใครได้อย่างมากท่านก็ไม่เอาแล้วกลับมาใช้ตัวเองกลับมารับใช้ซะด้วยว่ากันจริงๆเขามาทำงานให้แก่โลกมาทำงานให้แก่โลกเขามาคอยให้สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่เขา เขาหลงผิดเขาไปหลงลาภยศสรรเสริญสุขก็มาบอกเขาว่ามันไม่จริงสุขแล้วมันก็ไม่จริงลาบมันก็ไม่เที่ยงยศมันก็ไม่เที่ยงสรรเสริญมันก็ไม่เที่ยงบางทีเขาก็สรรเสริญบางทีเขาก็นินทาแต่บางทีเขาก็บางคนเขาก็ยกยศได้บางคนเขาก็ไม่ยกยศบางคนก็บางทีก็ได้มาเรียกว่าลาบางทีก็ไม่ได้มันไม่เที่ยงมันไม่จริงแต่ถ้าเราขยันทำอยู่มันก็จะต้องได้สิ่งที่ได้มาแน่นอนเพียงพอแก่ชีวิตชีวิตมันไม่ใหญ่ชีวิตมันเล็กนิดเดียวให้มันกินพอนิดหน่อยเสื้อผ้าก็พอกันร้อนกันหนาวกันแมลงสัตว์กัดต่อยไอ้ที่นอนนอนที่ไหนก็ได้มีบ้านเล็กๆอยู่กับเพียงพอไม่ต้องไม่มีบ้านใหญ่ให้เป็นขี้ข้าบ้านถูกกวาดเมื่อยไอ้ที่จริงนั่งก็ไม่ได้โตอะไรนอนก็ไม่ได้กว้างอะไรแต่ก็ไปคิดค่าบ้าน วันนึงไม่มีอะไรแล้ววันนึงกินแล้วก็จะมานั่งถูนั่งกวาดมันอยู่นั่นแล้วมันเป็นเจ้าเป็นนายเราอะไรกันนักหนาไปไหนก็ห่วงมันไปไหนก็กลัวคนจะขึ้นคนจะมาเอาข้าวเอาของมากลับมาหวงอะไรไว้ก็กลัวคนจะขโมยกระโจนถ้าเรามีกำลังวังชาถ้าเรามีความสามารถแล้วและไม่ต้องห่วงว่าเราจะหากินหาอยู่ไม่ได้หากินหาอยู่ได้และอย่าไปกินเฟ้อกินฟุ่มเฟือยกินไม่รู้กินจนกระทั่งเขาหลอกอะไรก็กินก็หลอกอะไรก็กินอยากไปทั้งหมดวันๆนึงกินไม่รู้ไอ้ฟันนี่ไม่ค่อยได้หยุดหรอกไอ้ปากนี้ไม่ค่อยได้พักหรอกเที่ยวมันกินมันอยู่นั่นแล้วตั้งแต่ไอ้ตัวน้อยแค่นี้เองมันตัวใหญ่เท่าไรช่างมันยังไม่กินมากเท่านี้เลยว่ากันจริงๆคนเนี่ยคนที่กินมากกว่าช้างนะกิน กินจริงอยากกินไม่หยุดไม่ยอมกินไอ้ที่บอกว่า 3 เวลาน่ะบางที 4 เวลาก็ยอมรับอยู่นะไม่เท่านั้นหรอกกินกะปริบกะปรอยอีกนี่มันนับสิบนับร้อยเก่งจริงๆนะเสร็จแล้วเราก็ทรมานร่างกายของเราเหมือนเครื่องยนต์ข้างในกินไปให้มันมันก็ต้องหมดต้องทำงานเครื่องยนต์น้ำมันล่าอื้อๆจะแย่อยู่แล้วไม่เป็นคนข้างในเสร็จแล้วเราก็ตายเร็วเพราะเราไม่รู้เพราะว่าพยายามมาหัดลดเรื่องกินเรื่องอยู่ซะบ้างกำหนดการกินการใช้ซะบ้างเรารู้แต่ความจำเป็นแล้วก็กินแต่ที่จำเป็นใช้แต่ที่จำเป็นอย่าไปล้มหอบลงกะตุ่นอะไรต่ออะไรไว้เยอะๆก็เกินไปนักเมื่อมีมากเราเก่งมาก อาจทำได้มากก็ดีแล้วล่ะแจกจ่ายทำทานเพื่อเพื่อเกื้อกูลอย่าขี้หวงถ้าคนเราไม่ขี้หวงกันคนนั้นก็ไม่ขี้หวงคนนี้ก็ไม่ขี้หวงคนนู้นก็ไม่ขี้หวงบ้านเมืองก็สงบสุขไม่มีขโมยขจรไม่มีใครแย่งชิงไม่มีใครเดือดร้อนเราทำมากเราก็แจกจ่ายมากเราก็เป็นผู้มีค่ามากไม่ใช่การหวงเอาไว้กอบโกยเอาไว้ถ้ามีมากๆเอาไว้นั่นเป็นค่าของชีวิตไม่ใช่ข้าของชีวิตน่ะเราทำได้มากก็จริงอยู่แล้วไอ้ที่ทำได้มากนั่นแหละเราแจกให้มากๆจ่ายเพื่อนให้มากๆเอาถ่านให้คนที่เขาขาดแคลนให้มากๆหมุนเวียนสิ่งที่เรามีไปให้คนที่ไม่มีเราต้องดูเหมือนกันคนไหนที่ไม่เคยมีแต่คนนั้นที่เขาจน คนไหนที่เขาต้องการคนไหนที่เขาจำเป็นคนนั้นจะเอาไปแล้วก็ไปเป็นประโยชน์ที่แท้จริงนั่นแหละให้เขาให้มากหรือถ้าเรารู้ไม่ได้ว่าคนไหนจนแท้ๆเพราะบางคนจนหลอกๆหลอกเหลือเกินอาตมาจะว่าให้ฟังอันนึงอย่าหาว่าส่อเสียดคนที่มาบวชโกนหัวแล้วนุ่งผ้าเหลืองแล้วเนี่ยทำทีเหมือนว่าคนจนคือพระนี่จนที่สุดพระลูกศิษย์พระพุทธเจ้าจนมาก่อนเพื่อนท่านมีนะที่จริงถ้าเขาบวชกันทิ้งปุ๊บถึงจนนะแล้วท่านก็มาสอนลูกศิษย์ลูกหาสาวกทั้งหลายก็จนปาล์มเป็นคนจนที่สุดเป็นคนที่จำเป็นในสิ่งที่จำเป็นแม้แต่ข่าวก็ไม่สะสมเนี่ยก็จำเป็นวันต่อวันพอหมดความจำเป็นและทันสมัยเอาแล้วล่ะ และเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์โดยที่ท่านจะเอาสิ่งที่มันเป็นประโยชน์ถ้าไม่เอาวันพระที่จะจนที่สุดเธอจะมาว่าเมื่อกี้ว่าจะว่าเนี่ยหมายความว่าจะหาว่าอาตมาส่อเสียดคือผู้ที่มาบอกโยมบอกกับโยมว่าเขาเป็นพระนะแต่เขาไม่จนรวยด้วยรวยก็ยอมด้วยบางคนออกให้กูด้วยอย่างนั้นต้องรู้ว่าคนไม่จนไม่ใช่พระอย่าเอาไปให้ถ้าเอาไปให้ถูกหลอกล้วงตับกินไส้อยู่นั่นแหละคนอย่างนั้นไม่ใช่พระไม่รู้อาตมาบอกก่อนแล้วมันจะหาว่าสอบเสร็จแล้วก็ไม่ได้กล่าวชื่อใครลักษณะคล้ายเป็นอย่างนั้นน่ะไม่ใช่ไม่ใช่พระคนหลอกกินลวงกินอยู่รอเขาว่าตัวเป็นพระพระนี่คือคนจนบอกแล้วคือคนไม่มีอาจไม่มีทรัพย์ไม่มีเงินไม่มีทองไม่มีอะไรสะสมก็มีแต่สิ่งที่จำเป็น มีแต่สิ่งที่จำเป็นที่บริขารที่จะต้องใช้นอกนั้นปัจจัยก็พอมีพอใช้ไปตามความเป็นจริงพอมีพอใช้ไปตามความเป็นจริงข้าวเนี่ยอาหารกินเป็นมื้อและคว่ำบาตรไปเลยความบาทไปเลยนอกจากจะมีภาวะจำเป็นที่จะต้องเขาเอามาให้มากถ่ายเทออกไปยังไม่ทันอะไรก็เอาสะสมไว้เวียนไปอะไรพอสมควรเล็กๆน้อยๆจะมีลักษณะที่จริงจังเลยว่าไม่สะสมไม่หวงแหนไม่ตระหนี่ถี่เหนียวแล้วก็ไม่กัดตุนไว้จริงๆน่าจะมีลักษณะให้ชัดเจนพระเป็นอย่างนั้นเพราะถ้าพระจริงๆแล้วเราจะให้ทานแก่ท่านได้ให้ทานต้องให้ทานกันด้วยเพราะท่านเป็นบุคคลที่ควรให้ทานถ้าผู้ใดทำทานเสมอๆเลยวันนี้จะทาน ทำทานแก่คนที่ยากจนไม่จำเป็นจะต้องเป็นผู้ที่เป็นพระพระก็จนแล้วล่ะแต่พระที่มีคุณธรรมจริงๆเนี่ยบางทีก็ไม่ค่อยจะพบท่านถ้าได้พบผู้ใดแล้วก็รีบให้ถือว่าให้แก่พระในอานิสงส์สูงกว่าให้คนธรรมดาเพราะพระท่านทำงานให้ท่านแล้วท่านก็ไปทำงานขอทานบางคนให้แล้วมันก็ไปนอนกินนั่งกินทอดหวยไม่ได้ทำอะไรหรอกแต่ไม่เป็นประโยชน์อะไรขอทานหรือว่าคนจนบางคนเนี่ยให้ไปแล้วไม่ทำงานอะไรเลยก็พยายามสอนมันหาทางฉลาดฉลาดฉลาดให้มันทำงานได้ยากตรงนี้มาขุดตรงนี้มาทำตรงนี้สิแล้วจะให้ให้ราคาแพงๆหน่อยก็ได้ไม่เป็นไรหรอกไม่ต้องไปคิดว่าเราเสียเราเกื้อกูลอ่าสังคมมันจะได้ดีขึ้นแล้วเราก็ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมันไม่เก่งอ่ะมันคิดไม่ออก ยางมันตื่นแล้วก็ช่วยๆกันไปแต่ถ้าคนจนบางคนไม่ทำงานอะไรเลยจริงๆขี้เกียจขี้คร้านแล้วก็อย่าไปสนับสนุนนักอย่าไปให้อะไรมันมากนักไม่งั้นมันก็ได้ใจอยู่นั่นแหละมันก็ไม่รู้ตัวเพราะนี้จะทานนี่ก็พิจารณาทำทานบ่อยๆนี้จะมาไหมเขามาทำเสมอเสมอทำกับคนยากคนจนคนควรได้ควรมีสิ่งที่บอกไปแล้วว่าเป็นคนจนคนที่ต้องการบางคนมันต้องการเหมือนกันแต่ไม่จำเป็นก็มาพิจารณาว่าอย่าเพิ่งไปให้ต้องเอาพิจารณาว่ามันต้องจำเป็นด้วยจนแล้วก็ต้องการต้องการแล้วก็ต้องจำเป็นด้วยนะบางคนต้องการไม่จำเป็นอย่าเพิ่งให้อาจจำเป็นบางคนก็จำเป็นและคิดว่าจำเป็นเสมอแต่แท้จริงก็ไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรแน่แท้นักหนาก็พิจารณาได้ว่าจำเป็นแล้วก็เป็นประโยชน์จริงๆด้วยนะแล้วเราก็ค่อยๆให้อย่างนี้มันจะเกิดประโยชน์ที่สูง หรือเราคิดไม่ออกพิจารณาไม่เป็นว่าใครคือคนจนใครคือคนที่ต้องการใครคือคนที่จำเป็นใครที่คือคนที่ได้ไปแล้วจะเป็นประโยชน์สูงเราก็ให้แก่พระเลยโดยตรงพระคืออริยะคือผู้ฉลาดหรือผู้ทรงภูมิผู้มีภูมิยิ่งผู้ใดมีภูมิสูงเป็นพระอรหันต์เลยก็ยิ่งดีทำไม่ได้ให้แกฆ่าทหารได้ก็ให้แค่โสดาไปอ่าแจกจ่ายก็โสดาโสดาท่านก็จะเป็นผู้ที่มีความโลภน้อยท่านมีหัวไม่เห็นหรอกไม่กักไว้ตุนอะไรหรอกท่านก็จะแจกจ่ายไปในทางที่ดีอีกอาศัยท่านท่านจะเป็นผู้ที่งอกเงยไปเป็นบุญกันบุญยะเขตทางโลกจะเอาให้อย่างนั้นเพราะการทำทานนี้จะทานเป็นบุญถ้าเราทำเป็นก็พิจารณาให้ไปเองเลยจะให้แก่ใครยังไงก็แจกจ่ายมาอยู่เรื่อยๆเสมอเป็นบุญบุญ จริงๆที่จะทำประจำที่สุดที่จะต้องให้เสมอนี่ก็จำเป็นที่สุดก็คืออาหารการกินข้าวของเนี่ยเพราะฉะนั้นแม้พระนี้จะให้ท่านมากที่สุดก็คืออาหารต้องให้ประจำวันทีเดียวเพราะท่านไม่สะสมลูกศิษย์สาวกของพระพุทธเจ้ามีศีลนี่ไม่สะสมข้าวไม่สะสมน้ำไม่สะสมของกินของใช้ของดิบของอะไรที่จะต้องมากลับมาเก็บถ้าพระแท้ๆแล้วโดยตรงแล้วท่านจะไปได้เรื่อยๆเป็นสถานที่บางแห่งก็ไม่ทราบข่าวว่าสถานที่ของกลางเป็นวัดเป็นอะไรเนี่ยอาจจะมีของบางอย่างเหมือนสะสมแต่ที่จริงไม่ใช่หรอกของมันถ่ายเทและของมันจำเป็นเพราะว่าคนมีหลายระดับอยู่ในที่รวมกันมีคนหลายชั้นก็อาจจะมีของเก็บบ้างบางสิ่งบางอย่างแต่ก็เก็บเป็นอย่างของกลางเป็นของสองนี่เป็นของกลาง เป็นของส่วนตัวผู้ใดเอามาเก็บไว้ที่กุดฉันใครมาหยิบไปก็ไม่ได้นั่นไม่ใช่แม้ในที่วัดก็เหมือนกันเจ้าต้องเป็นของกลางทั้งสองนี่นี่ถือว่าของกลางอาจจะมีบ้างแต่ถ้าเผื่อว่าตัวเดี่ยวๆแล้วออกไปไหนมาไหนแล้วก็มีบาทก็จดแล้วก็พอไม่สะสมหรอกค่าเม็ดนึงก็ไม่สะสมพระเป็นอย่างนั้นนี่เป็นขั้นตอนเพราะเราจะต้องรู้เราจะต้องให้แก่ผู้ที่ควรให้จนกระทั่งที่สุดให้เขาให้น้ำแก่พระก็เป็นสูงสุดอานิสงส์สูงกว่านั้นเลือกพิจารณาลงไปถึงผู้มีปัญญาส่งภูมิถ้าเป็นอริยะโสดาทั้งสิ้นเดือน 1 ครั้งก็มีอานิสงส์สูงสูงก็ทำนี้จะทานใดๆถ้าได้ทำการยิ่งมีอานิสงส์สูงขึ้นไปใหญ่อานิสงส์ กรรมแม้แต่แค่ให้ข้าวให้น้ำแล้วให้อาหารแก่พระสุธาฉัน 1 ครั้งนี้ทรงสูงเท่าๆก็ให้ประสิทธิภาพ 100 ครั้งถ้ายิ่งไปให้แก่ผู้ที่ทรงภูมิสูงขึ้นไปอีกเป็นพระอนาคามีให้แก่ท่าน 1 ครั้งได้อนิสงสูงเท่ากับให้สัตว์ที่ 500 ครั้งยิ่งไปให้แก่พระอรหันต์พระอรหันต์ได้เอ่ออันนี้ให้แก่พระอรหันต์ 1 ครั้งมันมีอานิสงส์บ้านป้าก็ให้แก่พระอนาคามีครั้งถ้ายังมีพระปัจเจกพุทธเจ้าให้แก่พระปัจเจกพระพุทธเจ้าก็ให้พระอรหันต์ 100 ครั้งถ้ามีพระพุทธเจ้า ไข่ไก่พระพุทธเจ้า 1 ครั้งก็มีอานิสงส์สูงกว่าให้บังแก่พระปัจเจกพระพุทธเจ้า 100 ครั้งอ้าวเว้นลำดับลำดับไปทีนี้มันทวนกลับถึงแม้ว่าพระพุทธเจ้าจะอยู่หรือพระพุทธเจ้าจะไม่อยู่ก็ตามเราให้แก่ความเป็นพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าตอนนี้ขยายตัวและยายออกไปเป็นทุกข์อย่างเป็นพระพุทธเจ้าเราต้องทำความรู้ให้เห็นชัดเจนให้ได้ว่าพระพุทธเจ้านี่เมื่อรู้โดยทำแล้วพระพุทธเจ้าไม่ได้หมายความว่าตัวตนของพระพุทธเจ้าเท่านั้นพุทธะนี่หมายความว่าส่วนที่เป็นคุณงามความดีแม้ไปอยู่ในพระสาวกของพระพุทธเจ้าองค์เล็กองค์น้อยองค์ไหนๆๆก็ตามก็เป็นพระพุทธเจ้าเหมือนกันเป็นส่วนเป็นส่วนของความรัก วัฒนธรรมกลุ่มใดจะทำบุญกับพระพุทธเจ้านี่ไม่จำเป็นจะต้องไปป้อนให้ที่กำหนดที่พระพุทธเจ้าโดยตรงก็ได้ให้แก่ส่วนของพระพุทธเจ้าคือให้สาวกของพระพุทธเจ้าเนี่ยที่เป็นสาวกแท้ๆเป็นสาวกแท้ๆเป็นคนของพระพุทธเจ้าจริงๆให้แก่ท่านทั่วทุกทิศไม่ว่าสาวกจะอยู่ที่ไหนๆไม่จำเป็นจะอยู่ใกล้อยู่ไกลเป็นสังขะเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าทั่วทั้ง 4 ทิศจะตรวจที่สาธารณะทานแล้วก็เป็นเครื่องจำเป็นที่จะต้องใช้จะต้องอยู่ยังอยู่อาศัยเพื่อความอยู่รอดไปวันๆหนึ่งหรือเพื่ออาศัยทำงานให้เป็นประโยชน์แก่โลกเราหาสิ่งเหล่านั้นถวายแก่สงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าได้อานิสงส์ สูงกว่าให้แก่พระพุทธเจ้าโดยตรงถ้ามันกลับกันอีกแล้วตีกลับมันตีกลับคล้ายๆกับว่าอ้าวสมาคมนี่เป็นโสดาแค่นั้นเองนะสมบางองค์เป็นโสดาแค่นั้นเองก็เมื่อกี้ว่าถ้าให้แกพระพุทธเจ้านั้นได้อานิสงส์สูงก็โสดาสกิทานาคาไล่ขึ้นมาต้องเป็นกองเป็นกายทำให้กลับไปบางทีสงสัยว่าพระพุทธเจ้าบางองค์อาจจะเป็นแค่โซดาทำไมว่าได้อานิสงส์สูงกว่ามันสูงกว่าที่ไหนพระสูงกว่าที่เราไม่กำหนดของและไม่จำเพาะองค์ไม่จำเพาะองค์พระถ้าเราจะให้แก่พระพุทธเจ้าเนี่ยเราไปกำหนดองค์พระแล้วไงว่ากลายเป็นว่าเรามีกิเลสเป็นความจำนงหมายที่จะให้พระองค์นี้องค์อื่นไม่พิจารณาไม่ใช่ปัญญาจะอดจะอยากจะจำเป็นยังไงไม่รู้แหละจะให้แต่พระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าทั้งที่พระพุทธเจ้าเนี่ยท่านมีลาภ เบื่อแล้วมีของได้มากมายแล้วก็ไม่รู้ว่าฉันจะให้พระพุทธเจ้าแล้วกันนะคนอื่นองค์เล็กองค์น้อยจะจนจะตายยังไงก็ช่างแบบนี้ก็แย่ที่คนก็เลยไม่ได้เกื้อกูลทั่วถึงกันไม่ได้อย่างนี้ไม่ถูกเพราะการที่เราใช้ปัญญาดูว่าใครก็ตามที่มีความทุกข์อย่างมีความเดือดร้อนขาดแคลนแล้วเราก็พยายามหาให้และโดยเฉพาะของที่จะให้นั้นไม่ต้องกำหนดของด้วยเป็นของที่เราเห็นว่าอ๋อคนนี้ขาดแคลนสิ่งนี้สิ่งนี้จำเป็นแก่ชีวิตเขาสิ่งที่เขามีแล้วก็พอแล้วก็เหลือเฟือแล้วเราก็ไม่ต้องไปยัดเยียดแม้สิ่งที่จะเป็นของมีค่าเท่าใดก็ตามราคาในตลาดโลกจะสูงเท่าใดก็ตามแต่ก็ไม่ขาดนี่เพราะฉะนั้นเราต้องรู้ถ้าฤาษีเอ้ยถ้าเศรษฐีนี่ขาดไปหาไฟให้เสร็จ หาธาตุเศรษฐีขาดไฟฟ้าไปให้เศรษฐีเศรษฐีอาจจะไม่ขาดเลยเงินทองเพชรพลอยอะไรจะเยอะแยะแต่เศรษฐีขาดไฟก็ได้บางคราวผมนัดไอ้เพชรพลอยมันเป็นไฟไม่ได้มันใช้ไม่ได้มีเงินมีทองก็ใช้เป็นไฟไม่ได้ต้องเอาไฟนี่ให้เศรษฐีแล้วเด็กกุศลสูงเพราะสิ่งที่ขาดดูๆมันหาง่ายดูๆมันไม่มีค่าเท่าใดๆแต่มันก็บางทีมันขาดได้เหมือนกันนะเพราะต้องเอาดูว่าของใดที่จำเป็นของใดที่ผู้นั้นเนี่ยต้องการที่สุดอ่ามีความจำเป็นที่สุดเอาไปใช้แล้วเป็นประโยชน์มากที่สุดจริงๆในการละอย่างนั้นเทศะอย่างนั้นหาให้อย่างนี้จะมีอานิสงส์สูงสูงมาจำไม่จำเป็นว่าเราจะต้อง ก็ฉันจะให้ทองคำแก่ท่านและขอทองคำนี้ยอดแล้วไม่กำหนดหรือว่าจะจ่ายแต่ค่าเป็นของจำเป็นที่สุดอาหารที่จำเป็นของมนุษย์ที่สุดก็ไม่ต้องกำหนดบางทีขาดแคลนอะไรก็ได้อย่างนี้เรียกว่าสังฆทานใหญ่มีอานิสงส์สูงมากไม่กำหนดพระว่าองค์นี้จะองค์เล็กองค์น้อยองค์ใหญ่จะเป็นเณรแม้จะเป็นเณรแม้แต่เป็นพระอริยสัจได้แค่นั้นก็ตามเราไม่กำหนดเจอองค์ไหนก็ใส่หรือว่าเห็นองค์ไหนก็จะทำทานด้วยนอกจากทำทานแล้วไม่กำหนดของในพยายามใช้ปัญญาดูว่าท่านขาดอะไรพยายามปวารณาก่อนขอภาวนาท่านถ้าไม่เหลือบาปก็แรงอะไรท่านกล่าวมาเลยเพลงมาเลยอะไรที่ท่านจำเป็นที่สุดที่จะเป็นประโยชน์แก่ท่านณบัดเดี๋ยวนี้สูงที่สุดขอให้บอกมาเลย โฆษณาอย่างนี้ดีสูงพระจริงๆท่านก็จะบอกโยมตอนนี้ขาดได้ได้แต่เย็บผ้าผ้ามันขาดมันไม่มีด้ายเย็บการให้ได้กับเข็มนี่มีอานิสงส์สูงก็ให้ทองคำก้อนเท่าหัวสำหรับพระตอนนั้นที่ขาดแคลนเราต้องทำก่อนต้องหัวไปให้ท่านท่านก็ไม่เอาหรอกถ้าไม่บอกมาแบบนี้ไอ้โจรตามปล้นถ้าไม่เอาหรอกแต่ว่าได้เกมมาเย็บผ้าที่ท่านขาดนี่เป็นของจำเป็นที่จะต้องใช้บัตรเดี๋ยวนี้สิมันจำเป็นจริงๆเนี่ยพระท่านจะรู้จะเป็นอย่างนั้นท่านจะไม่ห่วงไม่เห็นท่านจะไม่หลงไม่ลาภทางโลกอะไรที่เป็นชาตรารูปไอ้นี่มีค่าโรคคนตีราคาสูงท่านก็ไม่ไม่ไม่อยากได้ท่านจะใช้ได้สิ่งที่จำเป็นตามกาละเทศะเท่านั้นเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดมีปัญญาอย่างนี้ทำบุญถูกเรื่องถูกราวอย่างนี้ดูแลพระดูแลพวกที่ ดูแลให้ค่อยๆสืบสาวราวเรื่องค่อยๆสืบสานความสัมพันธ์ของมนุษย์มีมนุษยสัมพันธ์อันดีนี้โลกก็จะอยู่เย็นโลกก็จะเป็นสุขการให้ทานจึงต้องใช้ปัญญาอย่างยิ่งเหมือนกันและอานิสงส์ต่างๆที่กล่าวไปแล้วนั้นต้องใช้ปัญญาคิดดูดีๆฟังให้เข้าใจและก็พยายามเป็นอยู่โดยทานเถอะเป็นอยู่โดยมีความขยันหมั่นเพียรทำมาหาได้ไว้ทำมาหาได้เยอะๆๆแล้วก็มักน้อยมีกินมีใช้เอาไว้แต่น้อยแล้วก็แจกจ่ายโดยการทำทานอยู่เสมอตายแล้วมันเอาไปไม่ได้ถึงแม้ไม่ตายเก็บไว้มากๆมันก็ฆ่ามันก็แกล้งมันก็ปล้นเอาเดี๋ยวนี้มันเอาไปฝากแบงค์ไว้นึกว่าปลอดภัยเปล่ามันจับเอาตัวไปเรียกค่าไถ่ก็ต้อง เซ็นเช็คให้มันหรือว่าไปสั่งไอ้ลูกเอ๊ยเอาเงินมาไถ่พ่อไปออกไปโว้ยหรือไอ้ลูกก็เต้นแล้วล่ะไม่ต้องบอกไอ้ลูกก็ต้องเต้นหาเงินไปถ่ายมาแล้วมันอยู่ในแบงค์ยังไงก็ต้องเบิกของมาไถ่มันมันเดี๋ยวนี้มันไม่ดีหรอกมีมากๆก็ไม่ใช่ของโก้ของเก๋อะไรอย่านึกว่าการมีมากๆนะเป็นของโก้เป็นของมีค่าไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ใช่กูแต่การกระทำอะไรทำงานแล้วก็ได้มาได้ขึ้นได้ผลผลิตขึ้นมากๆนะเก่งก็จริงๆแต่การเก็บกักหวงแหนขี้เหนียวสะสมไว้มากๆนะไม่ใช่ความเก่งไม่เก่งหรอกความเก่งอยู่ในกรรมเป็นกุศลกรรมคือการขยันหมั่นเพียรทำงานที่เราถนัดทำงานที่ซื่อสัตย์สุจริตและก็ผลผลิตนั้นขึ้นมาขึ้นมาขึ้นมาให้มากๆสิ่งใดที่เป็นความ ของใดที่จำเป็นในโลกก่อขึ้นมาถ้าของใดที่ไม่จำเป็นแล้วฟื้นแล้วก็อย่าไปกอบคิดดูให้ดีพิจารณาให้โลกรู้ให้ให้รู้ในโลกว่าสิ่งใดที่มันจำเป็นแล้วเราค่อยก่อค่อยสร้างขึ้นถ้าสิ่งใดมันเฟ้อแล้วก็เปลี่ยนเสียไปข้างกันอื่นสร้างสิ่งที่จำเป็นหาอันนี้ต้องใช้ปัญญาซ้อนลงไปอีกสิ่งใดที่มันยังมีน้อยสิ่งใดที่คนจะต้องใช้ต้องกินต้องใช้ต้องมีสิ่งนั้นจำเป็นเราก็สร้างสิ่งที่จำเป็นสิ่งใดยิ่งมีมาแล้วผลาญโลกก่อขึ้นมาสร้างขึ้นมาและทำลายโลกเช่นสร้างของเมาสร้างอาวุธสร้างอบายมุขต่างๆขึ้นมามอมเมาคนอย่างนี้ไม่ต้องไปสร้างมันเลว สร้างอะไรก่ออะไรที่ทำอะไรขึ้นมาที่เป็นของดีทำเถอะทำมากๆทำมากแล้วก็แจกจ่าย Free ความดีนะต้องรู้หลักแกนของความดีให้จริงการหวงไว้ไม่ใช่ความดีการให้ไปเสียสละไม่เห็นแก่ตัวนี่เป็นความดีและพร้อมอย่าไปอิจฉาใครจะกอดจะกลัวจะหอบจะหวงจะยังไงยังไงยังไม่ต้องไปอิจฉาริษยาเขาให้เขาวงไว้ให้เขากอบโกยไปเถอะถ้าเขาไม่รู้สักวันหนึ่งก็จะรู้ผลว่าเขานั่นแหละจะถูกปล้นถูกที่หรือว่าจะถูกทารุณกรรมด้วยอะไรก็ตามแต่และเราก็ไม่ได้ความดีอะไรเมื่อมีสิทธิ์ของเราที่เราหามาเรากระทำขึ้นด้วยมือของเราได้สุจริตเรามีสิทธิ์แล้วก็แก่ไปแจกไปนี่มันเรียกว่าอริยทรัพย์มันเรียกว่าผลทานมันเรียกว่าของดีมันเรียกว่า ทรัพย์ทรัพย์ทางธรรมปฏิบัติทางธรรมไม่มีใครโกงได้ไม่มีใครปล้นได้ไม่มีใครจี้ได้ไม่มีใครที่จะบิดเบี้ยวได้ของใครของมันทำอย่างนี้เอาถ้าทำเอาไม่ต้องคิดอ่านได้ว่าจะตายแล้วจะเอาไปยังไงก็ไม่คิดด้วยไม่ต้องคิดมันเป็นดีตั้งแต่ปัจจุบันเดี๋ยวนี้ไปเลยแม่ตายมันก็ยังดีอยู่ถ้าไม่มากให้มากมันถึงจะจริงมากมันถึงจะเห็นชัดมันถึงจะเจริญมากถ้าต้องหัดรู้ว่าความดีที่แท้จริงของโลกนี้ไม่ใช่ขี้หวงขี้แยแหมเอาไว้ไม่ใช่ทำอารมณ์จิตมีแต่ความโลภๆๆโรคอยู่เรื่อยไม่ใช่ไม่รู้จักพอไม่รู้จักเต็มก็ไม่ใช่ต้องรู้จักเต็มต้องรู้จักพอแล้วให้หัดแจกจ่ายถึงจะเรียกว่าเป็นอานิสงส์ของทางธรรมเป็นบุญเป็นกุ ร้านที่เคยรู้มาแล้วล่ะว่าเธอเป็นกุศลในวันนี้อาตมาก็ย้ำให้ฟังให้ลึกซึ้งเห็นจริงแล้วลงมือทำทำแล้วอย่าช้าและนอกวันนั้นมันก็ไม่มีอะไรที่จะเที่ยงแท้ไม่มีอะไรที่จะเป็นกุศลที่ดีที่สุดเท่าที่ว่านี้หรอกก็เพราะขอให้พี่เอาไปพิจารณาแล้วก็จะได้ลงมือทำผู้ใดรู้แล้วเข้าใจดีแล้วและก็ต้องลงมือทำทำให้จริงตามที่รู้นั้นถ้ายังไม่ลงมือทำยังไม่เรียกว่าบรรลุธรรมผู้ที่บรรลุธรรมนั่นคือรู้เข้าใจจริงแล้วและทำสำเร็จด้วยทำสำเร็จครบไก่กลับมาดีกับมโนกรรมด้วยผู้นั้นเรียกว่าผู้บรรลุพูดถึงธรรมแล้วเป็นสูงสุดเป็นขั้นบริบูรณ์สำหรับวันนี้ก็ขอเน้นหลัก ศีลกว้างสีนี้ไม่ได้เน้นเป็นข้อๆๆแต่สีนี้เอาไปคิดด้วยเป็นปัญญาเอาไปพิจารณาเสริมเข้าไปอีกให้ดีแล้วก็ลงมือทำอย่าช้าฟังธรรมแล้วเอาไปทำจะฟังธรรมแล้วเอาไปทิ้งเอ้าไอ้หวังสำหรับมื้อเช้านี้จะให้เป็นบาปไม่ได้บวชเลยไปหมดเลยเมื่อวานนี้ก็ผ่านไปเนี่ยอาตมาเดินมาเห็นก็เลยบอกว่ามันบวชเยาะเย้ยอยากให้พระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้า [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ต่ายอรทัยอะไรก็มี