210730-38 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน38-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

โฟลเดอร์2521 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ทวช. (59 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์116 KB
วันที่แก้ไข13 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันที่ 30 กรกฎาคมพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่ทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกและผู้ที่เข้าไปผู้หญิงอยู่ในเข้าไปใกล้ไม่ได้เพราะว่ามีพระท่านอยู่ซึ่งเขาก็รู้ถ้าเหล่านั้นทุกคนเหล่านั้นสงสัยอะไรอยากเห็นอะไรอยากเห็นความจริงพิสูจน์อยากรู้รายละเอียดเพิ่มขึ้นเขาได้สัมผัสเนี่ยพยายามเป็นการเรียนรู้ของมนุษย์โดยสัญชาตญาณเขาก็เรียนเขาก็รู้เขาก็เอาความแน่ใจทำความแน่ใจคนพวกนี้เป็นคนมาจากไหนเป็นยังไงเป็นผู้หญิงเป็นผู้ชายบ้าหรือเปล่า ฟังแล้วก็มีสติสัมปชัญญะพูดแล้วมีเหตุผลถามซักไซ้ไล่เลียงดูความรู้นะเราก็เรียนความรู้เดียวกันเขาก็เข้าใจง่ายด้วยกับความรู้ที่เขาเรียนอยู่ทุกวันนี้ปริยัติมันไม่ได้ต่างอะไรไปจากเราลองโน่นลองนี่ดูลองถามไถ่ดูบางทีถามไปแล้วเข้าใจดีกว่าอาจารย์สอนด้วยเขาไม่รู้ตัวแล้วก็ไม่ตั้งใจจะมาเป็นลูกศิษย์แต่เขาเรียนรู้บางทีเราก็เป็นอาจารย์เป็นครูเข้าไปในตัวธนาคารที่เราอธิบายหรือเราเปิดเผยเราบอกกล่าวเขาเข้าใจดีด้วยซ้ำไปเขารู้ว่าอันนี้เป็นความเข้าใจดีกว่าหรือไม่ดีกว่าเขาก็เข้าใจเขาก็ติดใจนี่เป็นอารมณ์ของจิตมันเกิดปิติคนเราเนี่ยเมื่อมีธรรมวิจยะแยกแยะดีชั่วหรือเข้าใจดีเข้าใจไม่ดีมันเกิดที่ในจิตแล้วเราเปิดสติครับ ก็เกิดปิติคือตัวนี้เราได้รับความจริงมันก็อร่อยมันเป็นธรรมรสมันก็ไม่ค่อยถอยอ่ะดิมันก็อยู่ตรงนั้นแหละก็ดูอยู่ได้ไม่ได้ให้นั่งซะหน่อยก็ยืนกันอยู่อย่างนั้นน่ะมีที่นั่งที่นั่งรับรองที่ไหนกันเพราะฉะนั้นคนที่รู้คนที่เข้าใจคนที่ได้รับเขาก็อยู่ไม่ได้มีแสดงอะไรก็คนยืนนั่งนั่งธรรมดาก็พูดอย่างนี้ก็มีหนังสืออยู่อย่างนั้นก็นั่งคำพูดเพราะที่อื่นๆกองหนังสืออื่นๆของห้องอื่นๆไม่มีใครเข้าไปต่อทั้งท่านก็บอกว่าแจกฟรีแจกฟรีด้วยซ้ำไปก็ติดป้ายอะไรเยอะแยะห้องศาสนาคริสต์ห้องแม้แต่ผ

อ่านต่อ

จกไปแจกหนังสือคนก็มาเอาบางลงคอยแหมมาญาติดีนะพอจะพอพระมาเณรมายัดเยียดตั้งแต่ ยังค้าได้ยังครับแต่ก็ไม่เห็นมีคนกลัวอะไรไปรับไปรับแจกรับเอานะแต่เราก็ไม่ได้แจกหนังสือนะจะบอกว่าเขาเข้ามามุงเอาหนังสือก็ไม่ใช่หรอกแล้วร้านที่แจกหนังสือเขาก็มีอยู่เขาก็ไม่ได้เคลียร์ไปเอาอะไรกันมากมายเราก็ไม่ได้แจกหนังสือคุณครูเปรียวอะไรก็มาตั้งโชว์ไว้อย่างนี้คุณอยากมาดูก็มาดูก็ไม่คิดดูก็ไม่ใส่ใจดูเองแต่ไม่ได้ดูในหนังสือเท่านั้นเขาดูมนุษย์มันเป็นเครื่องพิสูจน์มนุษย์พวกเรานี่แหละวันนี้จะมีมากกว่าเมื่อวานนี้เพราะว่าวันนี้เราเป็นวันอาทิตย์พวกเราคฤหัสถ์เราชาวอโศกจะมีมากกว่านี้แล้ววันนี้จะงดที่นี่จะเปิดโอกาสไปวันนี้เปิดอโศกอีกหลายตัวเมื่อวานนี้ก็เปิดแต่ครึ่งตัววันนี้เปิดให้เห็นหัวเห็นหางไปหมด มีฆราวาสมีอะไรจะได้ไปกันพวกเรานี่ใครจะไปก็ไปอยู่ยงบ้างจะอยู่โยมคนเดียวก็ไม่เป็นไรนอกนั้นจะไปก็ไปแต่ข้อสำคัญต้องระวังสำรวมเราต้องรู้ว่าเราเองเราต้องสำรวมสังวรในที่นั้นมีผู้รู้มีบัณฑิตไม่ใช่ว่าไม่มีบัณฑิตมีผู้ที่เข้าใจมีผู้ที่เห็นจริงรู้สัจธรรมเราแสดงดีเราก็ไม่ชอบไปอวดแต่อ้างอะไรก็สำคัญระวังอย่าไปอวดโชว์เกินตัวเราสำรวมระวังของเราก็เท่าๆกับเราฝึกตนอยู่มีทั้งวอนสำรวมมันก็เป็นการฝึกตนให้มีอยู่ทุกระเบียบหมดพรั่งพร้อมเป็นการปฏิบัติเป็นประโยคของอนุภาคบุคคลเป็นส่วนที่เราได้ ด้วยแล้วคนอื่นก็ได้สัมผัสด้วยเห็นด้วยไม่เข้าใจด้วยอยากอวดจนกระทั่งมีจิตลามกเรานึกว่าเราทำเราเห็นว่าเราทำเราสำรวมของเราเราเป็นไปของเราตามธรรมดาและยากลบเกลื่อนถ้าจิตใจที่มันเกิดอาการเกิดอารมณ์ขึ้นมาสมัยนี้เราได้คนเขามองสายตาอย่างโน้นอย่างนี้ก็รู้สึกฟูฟองอะไรต่ออะไรแล้วก็เลยชื่นใจใหญ่ระวังเหลิงๆอดใจไม่อยู่แล้วก็แอดจัดขึ้นจัดขึ้นระวังเหมือนกบเบ่งตัวนะเกรงใจเท่าวัวเคยฟังแม่เล่านิทานอีสปอ่ะกบมันเบ่งตัวพองตัวจะให้ทองวัวเดินไปเดินมาแตะต้องตายก็เป็นตายเลยมันจะไม่เท่างัวอะไรห๊ะมึงฟัง ไม่ใช่กบอึ่งอ่างเบ่งตัวมันเท่าตัวแล้วก็ตายพอจะได้รับสมบัติเขาก็สนใจเราทำสำรวมสังวรระวังคนก็ดูระวังอะไรจะพองตัวแล้วประเดี๋ยวก็ตายนะกำลังจะให้ดูพอเหมาะพอสมแล้วก็จะคุยโม้โอ้อวดอะไรแล้วถ่อมตนดีกว่าอย่าไปพูดทำให้พอดีพอสมที่เราเป็นไปได้แล้วก็เรารู้ว่าเราธรรมดาเราเป็นอยู่เราก็พยายามสังวรระวังสำรวมอย่างนี้เป็นอย่างนี้เราไม่ได้ไปทำเกินตัวไม่ได้อวดอ้างว่าจะทำแอ๊บจนเกินยังไม่เคยเป็นยังไม่เคยได้ก็ไปทำก็ไม่ใช่แล้วก็ทำอย่างที่เราเคยได้ฝึกหัดฝึกปรือมีปฏิปทานี้เราจะทำมาอยู่ ตอนนี้ไม่ใช่วันนี้เพิ่งมาแอ๊ดไม่ใช่วันอื่นๆแล้วก็ทำอยู่อะไรงี้แล้วก็ทำไปประมาณอย่างนั้นก็ใช้ได้เราไม่ได้ไปหาวันนี้ต้องเบ่งไม่เคยทำก็ทำกันวันนี้ไม่เคยแอดก็แอดกับมันนี่อะไรมากๆเกินกว่าที่ควรก็ไม่ต้องไปทำเท่าที่เราเป็นไปนะเราเคยได้ทำมาแล้วระวังอยู่ก็ว่าอย่าไปโม้ไปคุยไปพูดอะไรมากมายนะที่เราได้พยายามที่ยกตัวอย่างมาเล่าสู่ฟังอะไรเนี่ยไม่ใช่เห็นได้ว่าทุกอย่างมันเกิดจริงโดยธรรมดาโดยธรรมชาติเพราะพวกนี้ก็อยากรู้ครับครูเขาเรียนรู้ก็สอดส่องเพราะเขาได้รับสัมผัสแล้วก็บอกเออคนอย่างนี้เขาก็แน่ใจว่านี่ไม่ใช่บ้านี่ไม่ใช่คนชนบท มายากลไม่สิ้นไร้ไม้ตอกไม่ใช่คนจนไม่ใช่คนต่ำต้อยนะพอสัมผัสเข้าแล้วเขาก็จะรู้เองว่าคนมีภูมิคุ้มกันเป็นคนสูงเขาจะรู้ความสูงนั้นถ้าเขามีปัญญาจริงเขาจะรู้เองจริงๆเขาสัมผัสเขาก็จะรู้ว่าหยิ่งเขาอยู่ในสายศาสนาธรรมะเรียนมามากก็ยิ่งเข้าใจจะใช้จิตสัมผัสทิ้งวางทิ้งเวียนทิ้งทรัพย์สมบัติทิ้งยศศักดิ์ทิ้งมันจะถอนแผ่นทองมานอนดินนอนย่ามาอยู่อย่างนั้นเจ้าชายสิทธัตถะไม่ใช่คนต่ำลงไม่ใช่คนทำตัวให้ได้ค่าก็มีค่าสูงขึ้นไปอีกชั้นใดเขาก็ทิศทางเดียวกันแม้มันจะไม่เท่ากับพระพุทธเจ้าก็จริง เราไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่าทันก็จริงแต่มันนัยยะเดียวกันมันเป็นสภาพแบบเดียวกันมากบ้างน้อยบ้างของแต่ละใครก็ตามแต่ละคนมีมากมีน้อยก็จริงผู้มีปัญญาก็จะรับรู้ผู้มีปัญญาก็สัมผัสแล้วก็จะอ่านออกไม่ว่าจะเป็นพระจะเป็นเณรจะเป็นฆราวาสเพราะนี่ฆราวาสก็ยิ่งขึ้นเพราะว่าบอกแล้วว่าคนเผ่าใหม่จะมีความจริงก็คือพระในคนความเป็นพระในคนมันแสดงตัวมีเหมือนกันแต่เขาเรียนมาน่ะเขายังไม่รู้ความจริงก็ไม่เคยเห็นได้แต่ปริยัติแม้แต่เขาคุมเครื่องทรงแต่งตัวว่าเป็นพระเขายังไม่มีคุณสมบัติอันนี้พิสูจน์ตัวเองแสดงออกไม่ ยืนยันแต่เขาก็เรียนปริยัติมานักเรียนภาษาทางที่จะบอกเป็นความรู้อะไรเขาก็เรียนมานะตัวจริงอยู่ที่ไหนแม้แต่ครูอาจารย์ก็ไม่แสดงให้เห็นสัมผัสด้วยอ้อนี่ใช่แล้วไม่ใช่แล้วนี่เป็น a280 โกท้าทายให้พิสูจน์เรียกร้องให้เป็นพิษเป็นของท่านเป็นสารที่ติดต่อของท่านเออใช่แล้วมันก็ไม่ยืนยันแต่ไม่เห็นนี่มันตรงกับที่เราเรียนมาตั้งมากตั้งมากบางทีอาจจะไม่รู้ทันทีก็อาจจะสงสัยไม่ใช่หรือเปล่าวะมันๆอยู่นะมันมีนี่มันเรียนไว้ในนี้มันมีสัญชาติไม่มีสัญญาณมันจำได้แล้วมันก็เทียบเคียงเหมือนมีธรรมะวิทยาลัยอะไรทำเอาไว้จะยากมันแย่ๆมันอะไรต่ออะไรวันอังคาร มีของแล้วก็เอามาจะมีกะละมังมีชามมีอะไรกันมาลองใส่ของดูไม่ได้ลองดูไม่ได้ลองใส่บ้างอย่างน้อยก็เป็นแต่เพียงสัมผัสยังไม่ทันถึงอะไรมากหรอกแค่สัมผัสอันนี้มันเราเคยเรียนมานี้แล้วก็เอามาลองเทียบดูอันนี้มันก็ได้สัมผัสได้ลองใส่ของได้ใส่น้อยหรอกไม่ใช่ใส่ของตัวเองแต่ว่าไปลองผสมดูบ้างแต่เขาก็เดินนะเดี๋ยวเราสวมดูว่ามันเข้าร่องนี่มันเข้ารูปเข้ารอยที่เราเรียนมานี่มันตรงตรงกับที่เราได้ฟังได้ยินเพราะเขาเรียนมามากไม่ใช่เรียนมาน้อยมันจะมีประสิทธิภาพพอได้ทุ่มนึง 2 ทุ่มก็ยังไม่ยอมรอข้ออื่น แล้วก็ปิดหมดเกลี้ยงไม่เหลือหรอกห้องไหนก็ไม่เหลือห้องเราต้องเชิญออกเป็น 3 ห้องต้องบอกประกาศบอกเอาล่ะวันนี้ 20:00 น แล้วคนอื่นน่ะ 5 โมง 6 โมงพอก็หมดอภิปรายพอดีก็จะทยอยกลับปิดห้องปิดทับแล้วก็จะรอรับคนที่พวกอภิปรายฟังอภิปรายข้างล่างแล้วฟังเรื่องราวอะไรข้างล่างแล้วก็ขึ้นมาข้างบนก็มาข้างๆอยู่ที่ห้องเราห้องอื่นก็เดินผ่านๆๆแล้วก็ต้องปิดห้องอ่ะถึงมันก็ยังมันก็ต้องน้อยถ้าบางคนก็เข้าอยู่ก็จะไปปิดการขายแล้วก็เดินไปดูวันนั้นขณะที่ห้องของเรามีคนห้องอื่นมีไหมแล้วก็เดินไปดูไม่มีแล้วมีแต่คนของเขาเองเขามีที่ทำงานแขกไม่มีแล้ว แล้วมันต้องเชิญแขกออกจากห้องเป็นอันสุดท้ายครั้งจริงๆทุกห้องเราต้องเชิญแขกออกต้องบอกปิดบอกปิดแล้วยังบอกเลยบอกจะยังไม่กลับซะด้วยนะยังท่านนี้นั่งอยู่เนี่ยกำลังมันๆเลยอะไรเดี๋ยวจะมีอย่างนี้อีกเออเขายังจะต้องมาย้อนแย้งเขายังจะไม่ขออยู่ต่อซะอีกเราก็ต้องค่อยๆพูดค่อยๆจาค่อยๆบอกกล่าวเขาแต่อย่างนี้ไม่ใช่ว่าเราหลงตัวเราก็ต้องเทียบเคียงแล้วก็รู้ว่านี่มันเป็นรายละเอียดเป็นข้อมูลอะไรเล็กๆน้อยที่หยิบจับมาให้ฟังแล้วก็แค่นี้แหละร้านค้าของธรรมะมันก็เป็นแค่นี้มันไม่ใช่เลยแต่เป็นโอกาสดีมากจริงๆเหมาะพระเลี้ยงเต็มเรื่องไปหมดเลยเป็นโอกาสที่หายากมีลักษณะ สลับกันกับเมื่อก่อนโน้นตั้งแต่ปี 17 งานผ่าตัดพระเหลืองก็ไปเยอะแต่ว่าคราวนั้นวันนั้นเขาจะไปฟันถ้าจะไปฆ่าแกงเขาถูกปลูกระดมก็เห็นก็คือจะไปปราบพวกที่ไปผ่าตัดศาสนาที่ไปทำงานแต่ก็ถามในโรงเรียนแล้วไปกันเป็นคันรถคันรถเลยนั่งรถเลยผมยังจำได้เลยผมออกไปตอนบ่ายแล้วไปถึงโอ้โหผ้าเหลืองเต้นเลยวันนั้นจำได้ว่าวันศุกร์หรือวันเสาร์วันศุกร์วันศุกร์หรือวันเสาร์ไงวันเสาร์นั่นหมดเลยเลี้ยงเต็มไปหมดเลยไอ้ยาอะไรเกิดอะไรขึ้นถ้าเกิดว่าพรุ่งนี้เขามาจริงๆก็ถูกถูกระดมมาว่าจะมาพังนะ จะมาทำงานจะมาล้มล้างเพราะว่ามีการไปผ่าตัดมันมีอะไรหลายอย่างที่มันขัดใจเขามันใหม่มากแปลกมากแต่ก็ปรากฏการณ์นั้นก็เกิดขึ้นไม่มีนี่ก็ทำไม่ได้เขาล้มล้างไม่ได้เขาทำอะไรไม่ได้สุดท้ายก็ค่อยๆเข้าไปฟังปาฐกถาเข้าไปอะไรแล้วกลายเป็นคนของนายสนิทกลายเป็นเหยื่อทุกคนรักสัจธรรมนั้นโดยก็ไม่รู้ตัวเท่านั้นที่เขามาร้ายแต่เขาก็ไม่ได้รับน้ำอัมฤทธิ์ไม่ได้รับอะไรอันนึงที่เขาเองก็ไม่เจตนาจะรับมันรับข่าวโน้นมีลักษณะอาการคือเขาจะไปทำลายแต่คราวนี้ก็พระเหลืองเต็มไปหมดเต็มไปด้วยของเขาเองเขาทำงานแล้วเขาก็เอาเรา ทีนี้เขาก็มาหาพวกเราโดยที่เขาเขาเองเขาความรู้สึกไม่เหมือนกับจะคราวก่อนคราวนี้เป็นการอยากเรียนรู้บ้างเนี่ยใฝ่หาบ้างแล้วไอ้เรื่องที่จะเครียดก็คือไม่มีเพราะว่ามันกลับกันมาหาจุฬาแต่ก่อนนี้ก็ได้ข่าวแว่วๆว่าก็มาหาจุฬามณีแหละข่าวผ่าตัดในคราวนี้มาหาจุฬาเองเค้าให้แล้วเค้าเชื้อเชิญเราไปซะด้วยนอกจากจะเชื้อเชิญนี่เป็นมารยาทแล้วมันเป็นสิ่งที่ว่าทุกคนก็รับรู้ว่าคนละลักษณะในการเข้านี่เปิดประตูรับหาให้กระทำและเราก็ทำถึงความจริงด้วยว่าเราไม่ได้กระทำหยอดแหย่คนอื่นก็แสดงความจริงคนอื่นก็มีกำลังมีหมู่กลุ่ม แสดงความจริงของเขาบอกว่าสถาบันไหนกรุ๊ปไหนก็ตามเขาก็แสดงเท่าที่เขาเป็นเขามีเขาก็แสดงไปตามความจริงของเขาของเราชาวสวนก็แสดงชาวโลกเราตั้ง 3 ห้องของคนอื่นคนละห้องแค่นั้นแหละเขาก็แสดงเต็มที่ของเขาเขาไม่เต็มทีก็จะสงวนท่าทีแล้วก็ช่างเขาเถอะแต่เราก็รู้แล้วว่าผมมันก็มันไม่สงวนเรามันก็เต็มที่ของเขานั่นแหละมันจะสงวนอะไรเราก็แสดงของเราถ้าว่าไปแล้วเราไปแสดงของเราเนี่ยยังไม่เต็มที่นะเพราะว่าไปเรายังมีอีกเนี่ยวินาทีต่อมาสักนิดนึงที่ได้มาทีต่อไม้ขอให้เราแสดงมากกว่านี้มีอะไรอีกไหมที่จะแสดงที่จะเปิดเผยที่จะเอาออกมาโชว์มาเป็นสิ่งที่จะ ยังมีของอยู่หลังร้านเราอีกยังอยู่ในโกดังเรายังมีนะไม่ใช่เราไม่มีเดี๋ยวนี้ก็ได้ทันทีแต่ของเขาเนี่ยโหยทำแล้วทำอีกแล้วรับรองเลยเตรียมงานมีเวลาน้อยจับได้ตอนนี้ทำกันได้ตอนนี้เขาก็พูดไปเราก็พยายามมีอะไรติชมแม้แต่ละร้านแต่ละร้านมีสมุดเพื่อที่จะให้เขียนติชมถ้ารู้เลยว่าคำกริยานี้ของเรื่องของเด็กใหม่ขอคำติชมแล้วเราทำใบนี้มียังไงบ้างถ้ารับคำชมก็ยังมีกำลังใจทำในคราวข้างหน้าถ้าไม่มีแล้วคำชมคำติก็จะรู้ว่ามันควรแก้ไขอย่างนึงอีกอย่างหนึ่งก็คือจะต้องเสียใจบ้างตามคำติตามประสาของกุศลแล้วก็ของคนที่ยังไม่มีฐานติดสูงก็แล้วแต่ตัวจริงแล้วมันก็เป็นการศึกษาเขาจะต้องขอรู้ความผิดความชมทุกห้องอ่ะอย่าลืมเวลาดูแล้วอะไรควร เปิดการติดจริงอะไรควรแก้ไขอะไรของเธอไม่ช่วยกรุณาเขียนความเห็นอะไรมีทุกห้องเลยเขียนความเห็นอะไรซึ่งเราเองเราก็เคยเห็นเราก็เคยทำแล้วก็เคยรู้มาแล้วที่เราไม่มีสภาพนี้มันเหมือนผู้ใหญ่กับเด็กงานเขาก็กำลังเริ่มทำและอีกอันนึงก็คือในสิ่งที่เราใช้ประกอบเป็นองค์ประกอบในการเผยแพร่ใช้ชาติไทยลักษณะที่จะเอาอันนู้นอันนี้มาประกอบมาค้นพบภาษาอังกฤษกับมาทำโพสต์มาทำคำโพสที่ฉันต่างๆเพื่อที่จะออกไปเป็นสื่อสารเป็นอะไรที่จะทำให้คนอื่นเขาได้รับผลได้รับประโยชน์คืนนี้เอามาจากทำมาจากประกอบมันไม่ใช่เครื่องตกแต่งไม่ใช่เรื่อง แสดงตัวสื่อสารกระจายความรู้เป็นตัวแทนเป็นตัวบอกกล่าวจะเป็นภาษาตัวหนังสือจะเป็นรูปจะเป็นกระดาษจะเป็นสีจะเป็นเครื่องประกอบอันนั้นชิ้นนี้อะไรต่างๆนานาเขาก็พยายามทำเอาสิ่งที่เราเคยทำมาแล้วนี่ยอมรับบางทีนี้รอบตัวหนังสือเราไปเลยก็มีที่เคยมีเคยอะไรก็ได้เอาทั้งลูกไปแล้วเขาก็พยายามทำในระยะคล้ายคลึงอย่างนี้เป็นลักษณะอย่างผชนี้ไปเอาชาร์จของนักเรียนโรงเรียนสามเสนมาแล้วเรียนโรงเรียนสามเสนทำช้าก็เรียนไปจากของเราที่มีให้ทำไอเดียไว้อาจารย์สมทรงที่เคยมาติดต่อไปก่อนนี้ขอยืมของเราไปแล้วก็แล้วก็พยายามให้เด็กกระทำผิดหรือว่า คำโพสไอ้พวกนี้มาทำชาทำอะไรเอารูปเอาอะไรมาเขียนอะไรแปลกๆแล้วก็เอาพลาสติกห่อคือเหมือนเอามารวมกันเข้ามันก็เหมือนกับของอันเดียวกันแหละแต่ว่าเนื้อหาสาระข้อความหรือว่าอะไรต่ออะไรก็ตามเรื่องโดยเฉพาะก็คือมันมีชื่อเด็กประจำทุกชาติของปปชชื่อเด็กจะขอชื่อนั้นอยู่ชั้นนั้นไม่เป็นไรเขามีหมดแต่ก็ทำฝีมือเดียวกับมาเป็นร้อยเป็นพันไปทำแล้วก็เอามาใช้คัดเอาไปใช้มันก็ได้คุณภาพเพราะว่าเราเลือกเราคัดเนี่ยมันก็ต้องเอามาจากไอเดียหลายๆคนดีจริงๆมันดีนะพอจะบอกก็ได้ประโยชน์จากอันนี้ก็เอาไปใช้กับมันแสดงแต่เขาก็ยังไม่สั่งพร้อมหลายๆอย่างเพราะว่าในการ com นอกจากอันนั้นวันแรกว่าจะต้องมาเรียกเรียนก็ต้องมาทำเป็นขั้นเป็นตอนเป็นหมวดหมู่จนทำให้เป็นซีรีย์จนทำให้มันเป็นกรุ๊ปจนทำให้มันตั้งหลายชั้นเชิงผมพูดไปได้หมดหรอกแต่ผมเองผมทำอยู่ทุกวันนี้จะเห็นคุณเข้าใจเองโดยลักษณะที่ผมพาทำอะไรหลายๆอย่างเป็นความรู้ที่เราจะจัดอะไรออกไปเสนอให้คนอื่นก็ทำอะไรเนี่ยคุณจะเข้าใจก็ไม่ใช่มาถึงก็จับจำๆๆไม่มีไม่มีโรคไม่มีพายไม่มีการต่อเนื่องไม่มีหัวหางกลางปลายไม่มีระดับไม่มีขั้นตอนต้นกลางปลายอะไรก็ยำกันเละๆมันไม่ใช่อย่างนั้นน่ะมันการที่จะให้คนอื่นเขารู้นี่มันไม่ใช่ของง่ายๆยำเละตกลงไปเขาจะได้อะไรเขาก็บุญตายแต่เราเรียบเรียงให้เขาก่อนไอ้เด็กก็ควรเอาอาหารคันนี้ใหญ่ โทรหาคันนี้หรือแม้แต่ใหญ่ก็ตามแต่ควรเรียบเรียงนี่เป็นต้นนะเริ่มพรุ่งนี้แล้วก็ข้อต่อตรงนี้แล้วมันก็จะเรียบเรียงไม่ต้องมีอะไรติดขัดไม่มีอะไรที่จะคาคอกินง่ายกลืนง่ายอะไรเงี้ยแล้วพยายามทำให้เขาง่ายให้ได้รับผลที่แท้จริงการที่จะให้แก่คนมันก็มีการให้หรือเจตนาตั้งใจให้หยิบยื่นให้อย่างดีไม่ใช่ยืนมีก็เอาปลายแหลมทิ่มเข้าไปแล้วหรือทำด้านข้างแล้วก็จับยัดเข้าไปเลยไม่ใช่เราก็จะต้องสังเกตมีสติรู้ก็จะให้มีแต่คนก็ต้องเอาๆเอาทั้งด้ามยื่นให้ทั้งตัวนี้ก็คอยจับเราก็ไม่เป็นภัยเขาก็รับได้ดีอะไรอย่างนี้เต็มใจให้ในสงสัยกล้าที่จะให้ไม่ให้มีก็ยังเอาหน้าให้คุณเอาปลายมาที่เราก็ได้แล้วเราก็จับปลายไม่จับดาบที่ระมัดระวังแล้วเราก็ไม่บาดมือเขาก็ได้รับของ สะดวกอย่างนี้เราก็ต้องรู้บางคนเราจะให้ยังไงปุ๊บเอาภาษาง่ายๆมาอธิบายอะไรอุทาหรณ์ยกอุทาหรณ์มาเทียบเคียงเพื่อคุณให้คุณเข้าใจหลายๆอย่างคุณก็ได้ศึกษาด้วยได้เข้าใจเพิ่มเติมขึ้นด้วยเพราะถ้าเราเซอร์เวย์ดูเราไปดูบางคนไม่ได้เซอร์เวย์อะไรไปถึงก็นั่งจ้องทำงานเป็นคนที่เดินดูก็จะได้ดูว่ามันมีอะไรต่ออะไรมากขึ้นเรียนรู้มากขึ้นใช้สื่อสารใช้ความหมายอะไรต่างๆเขาเอามาจากที่อื่นด้วยเอามาประกอบกันให้จากที่เราด้วยเราเคยทำมาอะไรดูแล้วก็จะเห็นได้ชัดพูดก็พูดไม่ได้เข้าข้างตัวมันเหมือนกันว่า ตอนนี้ก็ปกติเขากำลังทำของเขาขึ้นมาได้บ้างก็กำลังจะหยิบยิ้มย่องแต่เราดูแล้วเราเห็นแล้วว่าเออมันผู้ใหญ่กับเด็กมันคล้ายๆกันกูอยากจะเด็กแต่ว่าเขาไม่มีทุนไม่มีร้อนก็ไม่มีใครเขาก็มีทุนมีรอยต่ออะไรต่างๆนานาแต่มันไม่มั่นคงเหมือนอย่างว่าไปแล้วแม้แต่ก็จะเป็นสมาคมเป็นมูลนิธิอย่างผจกแล้วก็เป็นมูลนิธิแล้วก็มีเงินมีทองเขาควรจะมีบุคลากรมีบุคคลเข้าร่วมเขาทำงานมาก่อนเราอีกควรจะมีข้าวของมีอะไรต่ออะไรมีสื่อสารมีองค์ประกอบที่มันสมควรแล้วก็จะเห็นได้น้อยคนก็น้อย โดยเฉพาะคนที่ไปทำงานเองแท้ๆมันก็มีสัญลักษณ์ที่แสดงออกมันก็ไม่จริงจังบอกว่าพฤหัสบดีพฤหัสบดีที่ไปทำงานไปร่วมงานไปแสดงงานนี้สื่อสารระหว่างเผยแพร่ออกงานแท้ๆก็หน้างานนะไปออกงานมันก็ควรจะมาร่วมไม้ร่วมมือกันมันควรจะมีตัวบุคคลที่เข้ามาแสดงตัวงานมันทำทุกวันเมื่อไหร่แล้วมีงานน่ะก็เสียสละให้วันข้างหน้างานหรือวันงานน่ะไม่ค่อยมีคนครับเห็นอยู่ 2 หน่วยคุณศรีสวัสดิ์กับใครผู้หญิงคนนึงทำงบประมาณไม่มีคนครับคนนั้นก็มาอยู่คนนี้ก็มาอยู่พูดไปก็พูดถึงคุณวิโรจน์ทำไมงาน คุณวิโรจน์คนเดียวทำมากี่ปีกี่ปีแล้วมีแต่คุณสุทธิโรจน์คนอื่นทำไมไม่ช่วยดูแลไม่ช่วยจัดแจงไม่มีช่วยแล้วมาก็มาพร้อมกับชื่อผชปก็ไม่ได้รถป้ายเมื่อไหร่พี่น้องผชมาแล้วก็ไม่ได้บอกนี่ส่วนได้ส่วนหนึ่งก็ไม่ได้บอกก็มากันเต็มรูปอยู่นั่นแหละแต่มันก็รูปไม่แข็งแรงลูกอ่อนแอลงมันควรจะมีลักษณะเจริญทวีพัฒนานานปีก็ควรจะใหญ่โตขึ้นคำว่าใหญ่โตคำนี้ไม่ใช่ว่าใหญ่โตด้วยลูกทั้งนั้นมันควรจะมีลักษณะมีคุณภาพมีอะไรที่มีเนื้อหามีแก่นมีตัวแม้แต่บุคคลปฏิบัติธรรมที่จะเป็นเนื้อหายืนยันก็ไม่ได้เป็นตัวเป็นตนที่ยืนยันของเราก่อมนุษย์เผ่าใหม่ขึ้นมาให้เห็นด้วยไอ้ตัวบุคลากร ทำงานกันอย่างนี้เป็นตัวอย่างนี้เป็นลักษณะนี้พอพูดแล้วมันยืนยันยืนยันยืนยันว่ามีประสิทธิภาพมากๆแล้วพูดให้ฟังแล้วไม่ใช่ว่าโม้และก็ขอพรามด้วยว่าอย่าหลงตัวอย่าผยองที่พูดนี่นะบอกความจริงและก็ต้องปรามเพราะว่ามานะสังโยชน์มันไม่ใช่เรื่องเล่นมันเล่นงานคนได้เสมอแม้จะเป็นพระอริยะแล้วขณะนี้ก็ยังมีตัวนี้เป็นผีร้ายมันยังเล่นงานคนหนึ่งแม้จะเป็นเจ๊กับบุคคลขั้นสูงขั้นอนาถามีมันก็ยังปวดอีกเพราะสมเด็จแปลกประหลาดที่มองเห็นเขาไปดูอย่างนี้อย่างเพราะไปยืนสังเกตการณ์และก็เห็น เรานั่งขายหนังสือพูดไปก็พูดผิดคือไปนั่งโชว์ไปนั่งทำงานเนี่ยกะร้านหนังสือเด็กหนุ่มเด็กสาวแม้แต่ชูใช้เองนั่งอยู่ข้างนอกหน้าประตูแจกคอยแจกใบปลิวอะไรก็ได้นี่ก็ยังไปซักไปถามไปสัมผัสไปคุยไปสุดท้ายก็นั่งคุยอยู่ตรงนั้นกันบ้างนั่นฉันอยู่นั่นแหละเออมนุษย์เผ่านี้มีอะไรกันแปลกดีแล้วก็เป็นคนหนุ่มคนสาวโดยเฉพาะแน่ๆแหละเพราะพวกนี้มีกิเลสอยู่มันก็รวมคนสาวอะไรมากกว่าคนหนุ่มอ่ะส่วนมากวันพระหนุ่มน้อยทั้งนั้นไอ้นี่มันเรื่องจริงเพราะฉะนั้นจะให้ไปสนใจคนหนุ่มด้วยกันมันมีของน่าสนมากกว่า น่าสนมากกว่านี้เป็นเรื่องจริงของตัวประจำเป็นกิเลสผสมอยู่เขาไม่รู้ตัวหรอกแต่ว่าเขาเองก็ทำเป็นจริงมันก็เป็นไปจริงก็ไม่รู้พวกที่ที่มีสาวๆมากกว่าแล้วก็ใส่ใจแต่พร้อมกันแล้วก็เรียนเขาก็ศึกษาแล้วก็ศึกษาคนเฒ่านี้ดูแน่แท้มันเป็นยังไงคนบ้าหรือคนดีกันแน่มีอะไรอย่างที่กล่าวแล้วอธิบายแล้วเขาได้รับทราบจริงๆดูผลวันนี้เขาก็พูดเขาก็ไปบอกกันแล้วก็คุยวันนึงก็กลับไปเจอกันก็ต้องวิเคราะห์กันมันก็จะเป็นเสียงก็จะเล่าลือกันไปพอสมควรยิ่งเป็นโอกาสไปวันนี้วันอาทิตย์คนก็จะมากขึ้น เราก็จะได้ไปช่วยทำงานกันมากขึ้นในห้องที่เราไปนั่งกันเนี่ยมันมีอยู่อันนึงแต่ปัจจุบันนี้คงจะทำยากขึ้นเพราะว่าจะคืนให้ไปขนเก้าอี้มาเรียงๆหรือว่ามาคอยรับกันมากขึ้นประเดี๋ยวก็จะแม่นทีแต่ต้องทำบ้างวันนี้ทำบ้างคือแทนที่จะเป็นขอบเขตที่มันรุมกันแน่นนี้ออกมาเฉยเลยมันควรจะมีเก้าอี้ขยับออกมาซื้อเก้าอี้ได้พวกเราเนี่ยว่างๆเห็นแล้วว่ากลุ่มนี้มันพอจะให้เก้าอี้เข้าไปช่วยได้และมีเก้าอี้อยู่ที่ห้อง 1 ห้องหนังสืออ่ะหยิบมาให้เขานั่งบริการเก้าอี้เอาเก้าอี้มาบริการพวกแขกเพราะพวกเราจะเข้าไปอยู่ในห้องนั้นก็เอาที่เราจัดเท่านั้นก็แล้วกันมันมี พ่อมึงฝ่ายหญิงห้องฝ่ายหญิงอยู่ห้องแรกที่แสดงห้องที่ขึ้นบันไดอยู่ตรงบันไดห้องแรกพ่อนึกว่ามันมีหม้อนั่งอีกมีไม้ยาวมีอะไรก็ได้พวกเราที่ไปทำงานก็มีโต๊ะเป็นเครื่องแสดงว่านี่เป็นผู้ที่เป็นวิทยากรทั้งนั้นเขาก็ไปดูกันเองส่วนเราไปเวทเราไม่ได้ไปทำงานเป็นกิจจะลักษณะแต่ก็ไปทำงานโดยการผสมโรงก็ไปนั่งได้ไปนั่งบนรถก็มีคนมานั่งด้วยคุยทักทายรายเดือนแต่ละวิทยากรหรือว่าผู้พูด อย่าเสียงดังออกมามากเสียงดังมากมันจะเขียนรวนเป็นดังหนวกหูหน่อยเท่านั้นเองถ้าเสียงของใครของมันอยู่ในพอสมควรแล้วแล้วเราจะจับกลุ่มกันได้อีกมากหรือแม้ที่อื่นเราเดินไปที่ไหนนั่งอยู่ข้างนอกนั่งอยู่ตามมานั่งตามนู่นทำนี่ก็มีคนมาคุยนึกว่าตอนเย็นอยู่กับมาคุยถ้าที่ปากไปยืนอยู่หน้าห้องน้ำมารวมกันหลายๆเจ้าจนหลังแล้วเดี๋ยวก็ทยอยมาทยอยมายืนชมเรามีความจริงทุกคนเรามีสิ่งที่จะแสดงจะเปิดเผยจะบอกกล่าวจะทำความเข้าใจมันเป็นโอกาสมากๆเป็นโอกาสมากใครพูดเป็น ใครพูดไม่เป็นก็ไปแสดงตัวเฉยๆเขาก็เห็นรูปแล้วเขาเห็นรูปเป็นลักษณะเห็นบุคคลไม่เห็นปฏิปทาก็บอกแล้วว่าเราสัมผัสในโลกนี้เราไม่ได้สัมผัสได้แต่เสียงเท่านั้นเราจะปัดตาหูจมูกลิ้นกายมันสัมผัสได้ทั้งนั้นโดยเฉพาะจิตวิญญาณมันจะตัดได้เพราะคนไม่มีอิริยาบถอย่างนี้มีอะไรนี่มันไม่ใช่คนอะไรอธิบายยากไม่มีอันนี้นี่เป็นลักษณะเป็นสิ่งที่แสดงเป็นสัญลักษณ์ที่มันมีอะไรมันเป็นพฤติกรรมแต่สิ่งที่เราเองเป็นเราเองมีพฤติกรรมเป็น We Have Real ไม่รู้จะบอกว่าไงมันจะพฤติกรรมมีให้แก่มันเป็นมันมีอยู่ในตัวนั่นแหละพฤศจิกายนบางอันแสดงมาชัดเรายืนยันว่าเรามี ประสิทธิภาพเนี่ยชัดกว่าพฤติกรรมเป็นการแสดงของตัวเจ้าเจ้าของตัวเองเป็นเราเองมีตัวเองได้มันอยู่ในตัวบางอันแสดงไม่ออกบางครั้งอยู่ในนี้มันแสดงไม่ออกแต่ถ้าเป็นคาแรคเตอร์เป็นพฤติการณ์แสดงออกมามันมีสภาพที่เห็นชัดกว่ามีลักษณะคาแรคเตอร์ประสิทธิภาพที่ผมพยายามใช้ภาษาไทยว่าประสิทธิภาพมันต่างกับพฤติกรรมตรงที่พฤติกรรมคือสิ่งที่เราจะมีบางทีเราแสดงออกมันพวกสายเกจิถ้าบอกว่าเป็นตัวเจโตถ้าบอกว่าคาแรคเตอร์มันคือตัวปัญญามันคือตัวที่ออกรังสีออกแสงออกตัวออกเป็นสภาพออกมามากกว่าเขาจะเกิดผลมากกว่าจะใช้ภาษาไทยแบบพฤติกรรมนักแสดงภาพออกมาเป็น ทับกวางพฤติกรรมนี่เราทำได้แล้วเป็นแล้วมีแล้วล่ะในตัวแล้วล่ะแต่ว่าโทรไม่ได้บางทีมันก็จะอยู่กับพวกเราอยากแจกเหมือนกันไม่เคยออกด้วยซ้ำไปบางทีดึงออกก็ไม่ออกพฤติกรรมเริ่ม character เนี่ยมันมีออกยังไม่ออกเพราะเราไปแสดงในไปแสดงคาแรคเตอร์ของเราก็รับแล้วก็แสดงประสิทธิภาพต่างๆเราไม่ต้องแสดงหรอกมันเป็นเวลามันมีครับจนกระทั่งมันออกมาเป็นรังสีเองเป็นประสิทธิภาพเองเวลาก็ไปไปจ่ายไปแสดงเหมือนกันมันไม่ใช่จ่ายได้แต่คำพูดบางคนมีแต่คำพูดตัวจริง ตัวเองยังไม่เป็นยังไม่ได้ถ้าคนฉลาดรู้ก็จะรู้ไอ้นี่มันปากเปล่าแต่บางคนไม่ต้องพูดไม่เป็นต้องอธิบายไม่ได้ผมอธิบายไม่ออกอธิบายให้ฟังไม่ได้แต่มันมีอยู่ในตัวแล้วเขาก็สัมผัสเขารู้สัญชาตญาณหรือว่าปัญญาสัญญามันก็กำหนดรู้เองมันคนที่มีปัญญามันก็รู้คุณพูดไม่ถูกเข้าใจรู้อะไรอย่างเงี้ยเค้าเห็นแล้วนะเราไม่ได้ไปบอกเราบอกเขาชี้ไม่ได้ทำแบบที่เขาเห็นเขาเข้าใจว่าการสัมผัสดูมันไม่ได้หมายความว่าจะฟังเสียงเท่านั้นการรู้ไม่ได้รู้ได้เสียงดังนั้นอย่างเดียวเมื่อไหร่บรรยายไม่เป็นพูดไม่เป็นก็ไม่เป็นไรขอให้มีสภาพธรรมที่แท้จริงก็แล้วกันถ้ามีสภาพธรรมจริงแล้วล่ะก็ มันออกเองมันเป็นจริงแล้วมันก็รับได้อธิบายเอาลักษณะจริงของจริงมาพูดเพื่อที่จะทบทวนสำหรับพวกเราวันนี้ถ้าไปทำงานก็จะได้เข้าใจสิ่งเหล่านี้เพิ่มขึ้นแล้วเราก็จะได้ทำงานเพิ่มขึ้นมันเหมือนกับเรากลับสู่เราไม่มีเรื่องมีเรื่องอันนึงที่ต้องพูดก็คือเรื่องของคำว่าอโศกบ้างเขามาเพ่งตรงที่ว่าทำไมต้องมาตั้งนิกายใหม่นิกายอโศกแตกแยกออกมาทำไมขณะนี้เนี่ยศาสนามันแตกแยกแม้แต่เมืองไทยออกไปทำบุญออกไปมหานิกายเนี่ยมันก็เป็นความแตกแยกที่เป็นจุดด่างของศาสนาอยู่แล้วทำไมต้องมีอโศกที่แตกแยกออกมาอีกและเจตนาอะไรต่างๆอโศก แปลว่าอะไรทำไมต้องไปยึดถือคำว่าอโศกมันตั้งเอามาจากไหนต่างกันนานๆเราก็ต้องพยายามพูดให้ถูกพูดให้เป็นสื่อสารนี้เขาเข้าใจสื่อความหมายเขาเข้าใจว่าอโศกเนี่ยมันเกิดเองเราไม่ได้ไปเจตนาที่จะไปหลงใหลคำนี้หรูหราหรือว่าเพราะมีอะไรไม่ใช่แล้วยิ่งเราไปอยู่ที่นั่นแล้วกำไรอย่างผมเองผมตอบเขาก็บอกว่าถ้าเกิดอโศกนึงมันเกิดที่นี่แหละก็ที่นี่มีหลานอโศกมันเกิดเพราะลานอโศกนะแต่ก่อนผมว่าบรรยายธรรมะอยู่ที่นี่พระที่มาซักถามผมก็บอกเพราะว่าบรรยายผมผมก็เผยแพร่ธรรมะหนักๆ เป็นที่ลานอโศกนี่แหละนะครับแล้วก็มีคนสนใจคับคั่งเปิดเผยเหมือนว่าติดร้านค้าก็บอกว่

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน