210610-28 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน28-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ014.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันเสาร์ที่ 10 มิถุนายนพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระพุทธที่รักได้อบรมทำวัตรเช้าณพุทธสถานสันติอโศกทำวัตรการขึ้นว่าด้วยการทำไปตามอำนาจกิเลสว่าด้วยเรื่องพวกนี้ซึ่งมีอยู่ 16 เรื่องการที่ท่านมาด้วยรวมไว้และเรื่องที่ 1 ผู้ไม่หนุนหมอนไม้กำลังฟังดูการหมุนหมอนไม้มีประโยชน์อะไรในการปฏิบัติธรรมภิกษุทั้งหลายในบัดนี้เจ้าหนี้ทั้งหลายมีท่อนไม้เป็นหมอนหนุน เป็นอยู่อย่างไม่ประมาทมีความเพียรเข้มแข็งในการฝึกวิชาใช้สอนพระราชาแห่งมคตนามว่าอชาตศัตรูผู้เวทีบุตรย่อมหาช่องทางทำลายล้างมิได้หาโอกาสทำตามอำเภอพระชัยแก่เจ้าฤทธิ์ทวีเหล่านั้นมิได้พิสูจน์ทั้งหลายแต่ในการฝ่ายอนาคตเจ้าวิถีทั้งหลายจัดทำตนเป็นสุขุมาลชาติจนมีฝ่ามือและฝ่าเท้าอ่อนนิ่มจารึกเหล่านั้นจะสำเร็จการนอนบนที่นอนอันอ่อนนุ่มมีหมอนใหญ่ๆสักคนจน พระอาทิตย์ขึ้นคราวนั้นพระราชาแห่งมคตนามว่าอชาตศัตรูพูดเวทีบุตรจัดได้ช่องทางทำลายล้างจะได้โอกาสทำตามอำเภอพระทัยแก่เจ้าที่ฉวีเหล่านั้นที่สุดทั้งหลายในบัดนี้สิ้นสุดทั้งหลายก็มีท่อนไม้เป็นหมอนหนุนเป็นอยู่อย่างไม่ประมาทมีความเพียรเผากิเลสในชั้นความเพียรที่เป็นหลักเป็นประธานผู้ชายบาปจึงหาช่องทางทำลายล้างมิได้หาโอกาสที่จะทำตามอำเภอใจแก่ภิกษุทั้งหลายเหล่านั้นได้ที่สุดทั้งหลาย ในการยืดยาวฝ่ายอนาคตจะมีภิกษุทั้งหลายที่ทำตนเป็นสุขุมาลชาติจะมีฝ่ามือและฝ่าเท้าอ่อนนิ่มภิกษุเหล่านั้นจะสำเร็จการนอนบนที่นอนอันอ่อนนุ่มมีหมอนใหญ่ๆหนุนนอนจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้นคราวนั้นเองมารผู้ใจบาปก็จะได้ช่องทางทำลายล้างจะได้โอกาสที่จะทำตามอำเภอใจจะภิกษุทั้งหลายเหล่านั้นที่สุดทั้งหลายเพราะฉะนั้นในเรื่องนี้พวกเธอทั้งหลายใจไว้ว่าเราทั้งหลายจะใช้ท่านไม้เป็นหมอนหนุนเป็นอยู่อย่างไม่ประมาท มีความเพียรเผากิเลสในชั้นความเพียรที่เป็นหลักเป็นประธานดังนี
อ่านต่อ
้ภิกษุทั้งหลายพวกเธอทั้งหลายพึงสำเหนียกใจไว้อย่างนี้แหละนี่เป็นแต่เพียงแค่ 1 เป็นประเด็นหนึ่งเท่านั้นเองในทุกภาคของชีวิตปฏิบัติทีนี้เมื่อมีภาพของชีวิตปฏิบัติในขณะที่กำลังประพฤติปฏิบัติเราก็มีหลักเกณฑ์พวกนี้ประพฤติปฏิบัติแม้เราจะบรรลุแล้วเราก็ทำอย่างภาคปฏิบัติในรูปร่างของปฏิบัติที่ได้เป็นนิสัยเป็นความแน่นอนเคยชินแล้วก็เป็นจริงกระทำจริงคนก็ทำเป็นตัวอย่างอยู่มากมากน้อยบ้างและก็ต้องมี จะสืบสานเป็นตัวอย่างเป็นเลขแปรรูปต่อร่างต่อลอยไปอยู่แล้วก็กระทำกันจริงหาที่ท่านก็เปรียบเทียบบอกว่านี่เป็นประเด็นนิดเดียวแต่แค่หนอนหนุนความนอนหนุนหมอนไม้แง่นิดเดียวๆก็เป็นภาคปฏิบัติของสติปัฏฐานเป็นภาพปฏิบัติของวิปัสสนาเป็นชาติปฏิบัติของสมถะหลักการของการปฏิบัติธรรมท่านเทียบไปจนกระทั่งถึงแม้กระทั่งคนจนกระทั่งการเป็นอยู่ในโลกการมีกองทัพการมีการอยู่อย่างชัยชนะ 9 รัชนีท่านยกขึ้นมาเป็น คนยกตัวอย่างคดีแม้แต่ทางโลกถ้าอยู่อย่างประมาทก็พ่ายแพ้ทั้งๆก็เหมือนกันยกตัวอย่างการตีลังกาแทงกันเลยจ่าทฤษฎีกับพระเจ้าอชาตศัตรูธาตุหมู่ของเจ้าหรือฉวีทั้งหลายแหล่เป็นผู้ที่ไม่ประมาทมีสติสัมปชัญญะไม่เพ้อขายให้กิเลสกลืนกินจนกระทั่งติดดับติดนอนติดเชื้อทางไปกลายมาเป็นผู้ที่เสพติดนอนที่นอนอ่อนนุ่มเป็นสุขุมาลและชาติทำตัวเป็นผู้ดีตีนแดงมีสำนวนเขาสำนวนของไทยนี่แหละพอดีตีนแดงตะแคงตีนเดินคือเป็นสุขุมาล เบื่อเป็นผู้ที่มีมือเท้าฝ่ามือฝ่าเท้าอ่อนๆนิ่มไม่ใช่การชมเชยนะในการติเตียนผู้ที่เป็นผู้ดีตีนแดงตะแคงตีนเดินในโลกในโลกีย์ก็ยกย่องกันว่าเป็นคนที่มีบุญหามื้อนี่คราวนี้มันอ่อนไม่หยาบไม่กระด้างไม่มีแผลเป็นไม่มีขรุขระถือว่าเป็นผู้มีบุญมีสัตว์มียศมีเกียรติสูงไม่ต้องไปทำงานหนักขี้เต็มนิ้วปีกซ้ายขัดสีฉวีวรรณให้ผ่องใสอยู่เงินในระดับพวกนั้นน่ะพวกที่ไม่รู้ตัวตายไม่รู้ตัว มันเกินขอบเขตแล้วมันไม่เข้าท่าเป็นผู้ที่ไม่มีสาระจะพูดเป็นผิวแล้วเป็นพวกผิวพวกเปลือกไอ้พวกสเก็ตไม่ช้าไม่นานก็หล่นจะทิ้งหลุดร่วงออกไปจากโลกไม่มีสาระไม่เข้าหากันถ้าผู้ใดที่เป็นแก่นก็คือเป็นผู้ที่มีสาระเป็นผู้มีการงานเป็นผู้ที่มีเครื่องแสดงมือทำให้หยาบเนื้อมันไม่อยากแทงมีรอยแผลมีรอยแตกและประกอบการงานเพราะกระทำอันนู้นอันนี้เพราะมีสัมผัสมีผลัดสามีแล้วนี่ยอมเป็นธรรมดาของการกระทบสัมผัสไม่ใช่ปล่อยให้มันเบาให้มันบางให้มันอ่อนให้มันดิ้นให้มันอ้วนถูกออกมามีอะไรหนุ่มๆๆไม่ใช่ อธิบายให้เป็นพิสดารอธิบายให้คัมภีร์รักมากขึ้นในหลายแง่บอกว่าที่ท่านจับมาเทียบเคียงในสูตรนี้แหละเป็นแต่เพียงปมประเด็นแค่หนุนหมอนไม้เป็นกรรมวิธีการประพฤติธรรมอันนึงซึ่งมีอานิสงส์ในการที่จะไม่ประมาทและก็จะทำให้ตนมีสติสัมปชัญญะจนกระทั่งใหญ่ยิ่งขนาดข้าศึกตีกันไม่แตกถ้ายกตัวอย่างอันนี้แล้วเทียบกับจนกระทั่งถึงภิกษุภิกษุก็ทำดังนี้อยู่ไม่ประมาทไม่จนกลายมาเป็นคนที่จะต้องนอนเป็นสุขุมาลชาติเหมือนกันภิกษุในฝ่ายอนาคตทำเป็นสุขุมอะไรชาติมีฝ่ามือฝ่าเท้าอันต่อเนื่องจากสำเร็จการนอนบนที่นอนใหญ่หนุนๆนอนจนกระทั่ง คิดขึ้นมีทั้งกาละเวลามีทั้งรูปร่างลักษณะมีทั้งของประกอบมีทั้งทำตัวทำตนเห็นตัวก็รู้เนื้อและเห็นธรรมกายเห็นส่วนประกอบนั่งหมอนอิงอิงใหญ่โตแหมะประเทศอย่างนี้แล้วก็ชี้ได้แล้วนะชาติพระประกอบไปด้วยสิ่งที่มันเกินขอบเขตพระพุทธเจ้าสอนลูกศิษย์ท่านอย่างนี้แต่ลูกศิษย์ท่านก็ไปสร้างแบบที่ย้อนแย้งคำพูดของพระพุทธเจ้าย้อนแย้งคำสอนพระพุทธเจ้าก็เลวลงไม่ว่าแต่พระฆราวาสก็เหมือนกันแต่ฆราวาสมันอยู่เหนือโดนขอบเขตพระพุทธเจ้า [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] พระเจ้าไปถึงเหมือนกันเมืองน้อยเมืองเล็กแต่ถ้าเมืองน้อยเมืองเล็กก็ตามเป็นกลุ่มเป็นหมู่น้อยเป็นโจรคนนี้เป็นเจ้าพเนจรด้วยรัฐบาลกลุ่มเล็กมียกตัวอย่างให้ฟังเสียงให้ฟังก็ยังรักษากลุ่มอยู่ได้แม้จะเป็นอย่างน้อยถ้าศัตรูน่ะเป็นหมู่ใหญ่เป็นคณะใหญ่ในสมัยโบราณก็เป็นหมู่เป็นกลุ่มๆๆมีสัญญาระหว่างประเทศมีอะไรต่ออะไรอยู่ในแคว้นของอินเดียเท่านั้นแหละแล้วก็มีหมู่เลือดหมูน้อยไม่ได้ขึ้นสวรรค์ มากมายอะไรแต่ก็ขึ้นสำหรับที่แคว้นใหญ่มันมีแฟนเดี๋ยวนี้มันถึงทั่วโลกแล้วแต่ก่อนที่เราวัดอินเดียเนี่ยเขาก็มีกลุ่มหมู่ใหญ่แค้นใหญ่แค้นโกสนแฟนมาครบปีถือว่าแฟ้มใหญ่เจ้าโกศลสร้างอนาคตแม้แต่พระพุทธเจ้าเราอยู่ในแคว้นกบิลพัสดุ์ยังเป็นแคว้นหนึ่งที่เป็นสิ่งที่สำคัญแล้วก็กินเมืองเล็กจะเป็นคล้ายกับบทความเล็กขึ้นปกครองนี่แหละลุงกบิลพัสดุ์ถ้าจะเปรียบเทียบแล้วก็บอกแล้วว่าเครือข่ายถ้าพระพุทธเจ้านี่นะเป็นเจ้านี่คือตระกูลของโกศลพระเจ้าปเสนทิโกศล พระเจ้าพิมพิสารประชาชนเป็นลูกของพระเจ้าพิมพิสารแทนบางคนแค้นใหญ่ถึงจะเป็นแคว้นใหญ่แห่งชาติศัตรูจะมีกำลังมากแต่ถ้าเจ้านี้เป็นแคว้นและเป็นกลุ่มเล็กก็ตามถ้าเผื่อว่าเป็นผู้ที่มีสิทธิ์ภาคเพียรไม่ประมาทเป็นผู้ดีตีนแดงตะแคงตีนเดินรักษากำลังหมู่อยู่เป็นคนที่มีสมรรถภาพแข็ง หลงกิเลสให้เข้าตัวเองมากเซอร์ไพรส์อยู่แต่การบันเทิงรื่นรมย์แข็งแรงประเทศใดก็ตามแม้จะเป็นประเทศใหญ่แล้วถ้าขืนหลงระเริงๆนึกว่าตัวเองสุขจะเป็นบาดแผลที่จะสร้างเริงรมให้แก่ให้แก่จิตให้แก่คนละโลกของตนทุกประเทศทุกประเทศหรือว่าไปราชการหลักนี้เป็นหลักตายตัวมาสมัยแม้เดือนนี้เขาก็ไม่สนใจเริงลมลำบากลำบนและไม่รู้เนื้อไม่รู้ตัวจะทำเป็นเหตุยกตัวอย่างโลกทางธรรมก็เหมือนกัน ต่อไปภิกษุทั้งหลายในอนาคตกาลว่าจะเป็นอย่างที่ว่านี้ในกาลเวลายาวการยืดยาวฝ่ายอนาคตหรือว่าในอนาคตต้องการข้างหน้านู้นจะมีภิกษุทั้งหลายที่ทำตนเป็นสุขุมาลแห่งชาติจนมีฝ่ามือฝ่าเท้าก่อนนิ่มแล้วก็สำเร็จการนอนบนที่นอนมีหมอนใหญ่ๆนอนจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้นพระพุทธเจ้าตรัสเราก็เหมือนกันอโศกอโศกทุกวันนี้เราไม่ได้เราพยายามประมาณอย่าว่าจะนอนหนุนหมอนไม้ธรรมดาเลยแม้แต่เตียงก็เตียงนอน ที่คนอื่นเขาไม่เห็นแล้วก็กลัวบางคนก็ไม่มาปฏิบัติธรรมที่นี่แล้วเข้ามาเห็นสัมผัสเข้าไม่เห็นเตียงก็จบแค่นั้นหรอกก็ถอยเลยรีบวิ่งแล้วโอ้โหปฏิบัติธรรมของที่นี่มีจำนวนเตียงอย่างนี้แหละมีเลยนะก็บอกว่าไม่ขายหรอกว่าโสดโอ้โหทารุณจังต้องให้บังคับให้นอนเตียงนอนก็มีใครจะไปนอนได้ท้องแห้งแรงน้อยตายมันจะไปนอนหลับหรือไม่ก็จะตกตายเพราะกลัวอะไรหลายๆอย่างแล้วแต่เกิดเป็นสิ่งที่จำเป็นในการนอนถ้านอนเป็นเศษขยะ คลิกขวาเปลี่ยนตัวไปได้สุดมุมห้องโน้นมุมห้องนี้มันก็เป็นเดรัจฉานเป็นสัตว์เปรตอยู่อย่างนั้นน่ะมันจะไปรู้เรื่องได้ราวอะไรมันก็นั่นแหละเป็นพวกที่เสพติดนั่นแหละกิเลสกินแต่ถ้าเกิดว่าเรารู้ว่าการทักเราก็สงบจิตให้ได้มันสงบอยู่ที่จิตมันรับได้ที่จิตแม้จะอยู่ในรูปนั่งลูกนอนจะนอนอย่างที่เรียกว่าไม่จำเป็นจะตัดเศษไม่เป็นนางก็ยังอุตส่าห์เสพติดการดิ้นการถูการวายอะไรปล่อยให้มันได้อารมณ์วุ่นอยู่กับลูกๆเราไม่มีแม้แต่ขยับน้อยให้มันสงบทั้งกายจิตมันสงบจึงกลายเป็นก็สงบจริงแล้วเราก็จะพยายามเคลียร์ลงไปเคลียร์ลงไปจนกระทั่งรักษาให้ สิ่งที่บังคับให้มีสิ่งที่จะขัดเกลาควบคุมมีองค์ประกอบของหลายๆอย่างก็ทำให้เรารู้สึกตัวให้เหมือนเรามีสำเนียงทำให้สติของเราตื่นโทรมเป็นชาอภิยานะโยมครับแล้วก็กระทำได้แล้วเราก็จะพักผ่อนได้สนิทมันเปลี่ยนมันบังคับตัวเราเองใครเห็นดีก็ทำอย่างสมมุติเราจะจริงของเราบางคนก็ไม่ได้นอนหรอกเตียงนอนไม่เคยฝึกเตรียมแต่ว่าก็เป็นไปได้พอไปเอาอันอื่นก็เอาแต่ใครเห็นว่าเป็นประโยชน์แล้วก็สนับสนุนแล้วก็อนุโมทนาใครจะสุขกับสิ่งที่เราทำกันอย่างนี้หลายคนเห็นดีจะทำตามอย่างกันลองดูลองแล้วได้ผลประโยชน์ก็ทำกันสิถ้าใครไม่เคยได้ประโยชน์ก็ทำบ้างลองบ้างหัดบ้างเวลาเสียของเรามีหมอน เลยหมอนไม้ติดกับเตียงเลยที่พี่สะดวกเลยเตียงน้อยมีหมอนเสร็จพูดไปไหนก็เบาสบายพกไปถึงก็วางแชทแม้จะอยู่บนดินก็วางปั๊บไปนี้ขึ้นมาแล้วก็เตียงนอนอยู่นะได้ที่ไหนก็ได้สบายเนี่ยไปที่โน่นที่นี่ที่ไหนแล้วไม่ต้องไปเปลืองของใครและเราจะได้ศึกษาธิการนิยมครับฝึกสติฝึกการไม่เสพติดในการนอนนอนจนตะวันขึ้นไม่เรามีสติละครั้งก็พอได้ยินถ้านอนได้แต่อร่อยจนเกินไปแล้วแล้วก็ไปกลายเป็นทรงจิตดับจิตซึมเศร้าเป็นผีนั้น กระติ๊บสังฆราชคงไปไม่รู้โลกไม่เอาอะไรไม่เป็นคนเฉื่อยเป็นคนเป็นคนเน่ามากจิตมันเป็นอย่างนั้นนะจิตมันเป็นอย่างนั้นจริงๆมันติดหลับติดนอนเนี่ยมันมีสติสัมปชัญญะไม่ระแวดระวังซึมเศร้าเป็นคนอะไรเขาเรียกอะไรขี้เต่าเป็นคนขี้เซาไม่เคยมีสติอะไรง่ายๆแต่โรงเรียนๆนั่นแหละคนได้สติสติไม่ตื่นสติสติปัญญาและทุกคนควรมีสติสัม สะลึมสะลือซึมซึมเศร้าๆขี้เซาคือมันเศร้าๆซึมๆนี่แหละจนกระทั่งเขาตั้งตาเป็นคำว่าขี้เซายังไงยังไงมันก็จะอยู่แค่อยู่ในลักษณะซึมซึมเศร้าๆซึมๆจะให้มันเป็นคนเป็นโพรงมีสติเป็นอันเป็นเอกอันสำคัญประจำอยู่ในอารมณ์อย่างนั้นไม่เอาอารมณ์นี้ถ้าได้ก็ตื่นก็ตื่นถ้าเราจะหลับจะพักขนาดไหนแล้วเราก็ตื่นขึ้นมาแล้วจะตื่นก็ไม่ได้ตื่นจะได้ ได้รับของความตื่นก็ไม่ได้รถถึงความถึงอยู่ในรถของความรักก็ไม่ได้กินจะมีทุกข์ไหมสังเกตดีๆก็คือตอนที่ 6 พบมากกว่าเดินก็ตื่นเลยหลับก็หลับเลยนั่นน่ะสบายตื่นไปเลยปล่อยไปเลยมันไม่ถูกกับวัตถุดิบที่เป็นกลางสะลึมสะลือมันก็ทาแล้วคนที่โง่โง่โง่ๆคนที่ไม่ๆๆเต็มที่ไม่เต็มอยู่ในระหว่างกลางอยู่ในระหว่างที่ทรมานทรมานเสียหายและการที่เราจะพยายามฝึกตนแม้แต่คำว่าหมอนไม้ของพระพุทธเจ้าเรื่องเดียวจุดประเด็นนี้ก็เกี่ยวกับสติเกี่ยวกับการฝึกเกี่ยวกับการที่จะสร้างอินท ทำให้เรามีกำลังแข็งแรงตั้งแต่สติเนี่ยเป็นตัวกลางและเรายิ่งฝึกเรายิ่งเห็นเราก็จะเกิดศรัทธาเลื่อมใสเชื่อมั่นเกิดวิริยะพากเพียรและสติมันก็คงจริงๆสติมันก็ไม่เก่งจริงๆสมาธิก็ต้องดีเพราะศรัทธาดีวิริยะมีสติดีสมาธิดียิ่งสมาธิดีจิตดีแล้วปัญญามันก็ยิ่งเกิดมันก็ยังมีปัญญาซับซ้อนยิ่งเห็นจริงเชื่อมั่นยิ่งพากเพียรเพิ่มยิ่งสติยิ่งมองยิ่งตื่นเต้นดีสมาธิหรือจิตอธิษฐานนั่นแหละก็ตัวจิตก็จริงแต่ยิ่งๆยิ่งเป็นอาทิตย์ที่ 10 เป็นอาทิตย์เพราะมีได้มากมีได้เสมอ สมาธิไม่ได้แปลว่าหลักสมาธิไม่ได้แปลว่าดับดิ่งหนีออกไปเฉยๆไม่ได้ดีเกินไม่ใช่สมาธิด้วยก็คิดดีดีเกินไม่ใช่สมาธิสมาธิต้องประกอบไปด้วยสติสัมมาสมาธิต้องมีสัมมาสติสัมมาสมาธิต้องมีสัมมาวายามะมีความพยายามมีจิตมีการมีงานงานต้องติดเฉพาะกิจก็เอางานที่มีออกมาจนกระทั่งถึงปากพูดสัมมาวาจาก็เป็นสัมมาสมาธิเป็นสมาธิแท้ๆการงานบทบาทมีอาชีพ อย่าว่าแต่แค่คิดเลยต้องอธิบายเป็นเรื่องผิดๆมาเดี๋ยวมันก็ได้แต่แค่คิดมันก็ได้แต่จิตในจิตพี่ก็ตื่นพอสัมมาทั้งกระโปรงก็มีสติเต็มแล้วก็ดำริเริ่มคิดไอ้โน่นไอ้นี่มีความจริงในจิตเต็มได้เอ้าก็เอาเมตตาเราไม่ทำงานแม้ต่างและไม่พูดแล้วจะเอาไปทวารผิดก็ได้จะเรียกสัมมาสมาธิก็ถูกแต่ต้องมีการงานธุรกิจจริงๆนะมีวิปัสสนาไม่ใช่พระที่ได้ดีเกินไปไม่ใช่ว่าเดี๋ยวๆๆเกินไปไม่ใช่อันนี้เป็นสมาชิกที่แท้เราจะต้องรู้ผู้ซับซ้อนแล้วก็พูดอธิบายแล้วอธิบายเราพยายามให้เข้าใจเมื่อเราทำตัวเราเองเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะ รู้จักกรรมวิธีก็ทำได้แล้วก็มีแนวขัดเกลามีอะไรต่ออะไรไม่หลงไหลฟุ้งซ่านต่อไปในอนาคตข้างหน้าถ้าอาตมาจะต้องเป็นหลงไปหลงกับหมอนใหญ่หมอนอิงนอนที่นั่งที่นอนหมอนมันจะมีจริงๆนะญาติโยมจะเอามายัดเยียดทุกวันนี้ขนาดอาตมานั้นมันยังไม่ยิ่งไม่ใหญ่อะไรในขณะนี้ก็ยังผลักดันก็จะแย่อยู่แล้วบางทีก็ทั้งลูกนั้นได้มีทั้งแบบนั้นแบบนี้ที่จะเอามาใส่สบายมันเป็นถ้าเกิดว่าจิตมันไม่เข้าใจมันไม่มีปัญญามันก็อันนั้นรวมไปโดยไม่เข้าท่าพออาตมาอนุบาลแล้วก็ต่อไปในอนาคตอันยาวนาน การยืดยาวฝ่ายอนาคตข้างหน้าก็แน่นอนภิกษุกระทำตนเป็นสุขกุมารชาตินอนเตียงใหญ่นี่ก็เอาเตียงมาให้จริงๆแล้วฝึกหัดเพียงน้อยอนุโมทนาอยู่นี่ก็เอาเตียงใหญ่มาให้เตียงใหญ่มาให้รับประทานจะมีไอ้โน่นไอ้นี่ขึ้นมาคัดเลือกสรรค์ขึ้นมาถ้าไม่มีขีดไม่มีของเอาไว้นะยอมรับไปทั้งหมดโอ้โหเต็มแล้วเสียเงินเต็มและก็เต็มอะไรอะไรเพิ่มเติมหรือถ้าพวกคุณเข้าใจอยู่ว่าคุณก็ไม่ถือสาแม้แต่เพียงแต่คุณเองก็เป็นคนในพระเองอะไรเองเนี่ยมันมีเจตนาอย่างอื่นเสียกับเชียงใหม่แล้วก็เตียงก็ไม่ได้ว่าทำงานมาก็มีแต่ตุ๊กตาบอกไม่เอาเตรียมงานและเตียงมันก็สูง กิ๊กดู๋ก็มีเหตุผลว่าเขาเองก็นอนกันบางทีก็ยังไม่ได้นอนเลยหลับก็เดินก็ยืนอะไรอยู่ถ้าจะมานอนตรงนั้นน่ะมันก็ตามอยู่ตรงนั้นแหละแต่ก่อนนี้อาตมาก็นอนพื้นตรงนั้นห้องนั้นอะไรเงี้ยแต่ตอนนี้ตอนนี้เขาก็บอกว่ามันไม่ไหวเขาจะด่าก็ไม่เขาก็คิดเองก็มันมีจิตอยู่อ่ะเขาก็เลยพยายามขนเตียงให้มันไม่มีที่สูงหน่อยนึงเป็นที่ยกไว้ให้เป็นสัตว์ส่วนจะได้สนใจหรือว่าไม่สบายก็เดินใจหรือว่าไม่เกิดอะไรใจก็เอาก็มีเหตุผลพอเพียงนั้นมาตัวนึงแต่ก่อนนี้มีเตียงที่เป็นเตียงไม้อาตมาเคยใช้เตี้ยแผ่นรองรับ ยังไงไม่รู้แล้วเห็นมันรอบๆให้มันพองขึ้นมาให้มันเด้งขึ้นมามันถูกน้ำถูกไฟไม่ถูกแดกอะไรหลอกๆปิติออกมาแล้วทีนี้มาแม่มานั่งกลับมาว่ามันเตี้ยมันน้อยเขาก็ยังไม่สบายใจก็เลยเอาไอ้นี่ขึ้นมาเขาจะเอาขึ้นมาอีกตอนนี้ก็มีก็พยายามจะเอาเตียงที่พิเศษกว่านี้มาอีกเหมือนกันแต่ไม่เอาก็แค่นี้ก็เหลือแล้วที่สุดก็คือว่ากูก็บอกไม่ต้องเสือกก็ได้กำไรเยอะมันก็ไม่ได้ไปเกินพวกคุณอะไรเท่าไหร่ก็กลัวมีเสื่อปูเอาโต๊ะไม้ทำงานโต๊ะทำงาน เครื่องประดับอลังการอะไรเลยใครเห็นแล้วรุงรังจะตายด้วยซ้ำไปมีคนมาเห็นบางคนนอนก็ไปได้ยังไงสอดขาอยู่ใต้โต๊ะแต่ตอนนี้ยังมีหนังสือกองเต็มก่อนเดี๋ยวนี้ก็ยังเอาเอาไอ้นั่นมามาขอหนังสือฝากไว้หน้าเตียงทำงานตั้งแต่พยายามมีหลายหมอนสุด กรณีไม้เป็นหมอนี่หลายอันอยู่ที่แดงก็มีอยู่ที่นี่ก็มีอุตส่าห์ไปหุ้มพลาสติกมาให้มันงอกขึ้นด้วยกันเสมอกันขณะนี้ก็ยังอยู่ในเขตหมอนไม้แตกหุ้มพลาสติกมีพลาสติกใสมองเข้าไปจะเห็นว่าเป็นไม้แผ่นไม้ก็น้อยขนมก็ใช้กันอยู่แล้วอาตมาก็ระลึกอยู่เข้าใจอยู่แล้วประโยชน์อันใดก็รู้อยู่แล้วเราก็สบายเราไม่ได้นอน จะเอาไปยังไงมันก็ไม่มีอะไรมันก็ได้สบายมันอยู่ที่เราถ้าเราจะพักเราจะหลับสักพักนึงพรุ่งนี้วางรูปอย่างนี้ก็สบายสติสัมปชัญญะเราจะหลับจะถึงกำหนดเวลาหลักกำหนดเวลาตื่นเรากลับประมาณอย่างนั้นมาถึงเวลาก็ตื่นได้ตามเวลาเป็นผู้ที่มีชาขี้ยาหรือโยคะเป็นผู้ที่รู้หลับรู้ตื่นไม่เสพไม่ติดไม่เสพติดดับติดสื่อนี่ท่านบอกนอนกันเพราะกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้นเราก็จะฝึกเต้นอยู่แล้วไม่น้อยก็พระอาทิตย์ขึ้นขึ้นนั่นแหละเวลาตี 3 ครึ่งเนี่ยแปลว่าอนุโลมกันแล้วถ้าไปบางทีถ้ากูจะรอพาปีหนึ่งปีละครั้งติดคราวนี้เลยสองยามลุกขึ้นมาจนเต็มแล้ว แต่มันก็ไม่ตลอดกาลหรอกเพราะว่าบางทีมันนอนน้อยไปมันสุขภาพในช่วงหนึ่งระยะหนึ่งมันได้สุขภาพไม่ถึงเสื่อมโทรมอะไรหรอกพอเสร็จแล้วก็ไปฝ่ายปกติเข้มงวดเคร่งขึ้นมาสักช่วงหนึ่งระยะหนึ่งมันยังดาวบางทีเราก็คิดก็ติดใจบางคนนี่ยังถนนที่ 3 เดือนเข้าพรรษาทำได้เราไม่ได้ทรมานสุขภาพร่างกายอะไรแต่มันก็ต้องทรุดโทรมบ้างก็พอมันสู้ไม่ไหวมันก็ลดบ้างลดบ้างก็ต้องรู้ตัวจริงรู้ว่าเราได้ประโยชน์อันหนึ่งอันหนึ่งมันอาจจะเสื่อมลงไปบ้างเล็กน้อยแต่ไม่ถึงตายไปถึงทำลายไปถึงทำร้ายความจริงเพื่อประโยชน์การใดเราทำแค่ไหนถ้าเราทำแล้วเราได้แล้วเรารู้แล้วเราก็รู้ แล้วเราก็อยู่ให้พร้อมกับสมพอดีสุขภาพกายกับพอดีแล้วเราก็ปล่อยอันนั้นอันนี้เป็นขนาดนั้นขนาดนี้แล้วก็ทำเป็นจังหวะเป็นรูปเรื่องขณะนี้แม้อโศกก็อยู่ในสภาพที่พูดได้เหมือนอย่างพระพุทธเจ้าท่านตรัสเรานอนหมอนไม้แล้วนอนไม่ถึงกับพระอาทิตย์โดนขึ้นไม่มีหมอนนุ่มหมอนใหญ่ไม่ได้ที่นอนนุ่มแม้แต่สำเร็จการนอนในเสียหายใจยากแล้วก็เปลี่ยนกันมีระบบทุกระบบที่เราจะพยายามจะทำตนเมื่อเราก็ทำเป็นผู้ที่ไม่เสพติดแม้แต่การหลักการนอนและแม้แต่อย่างน้อยก็เลยนอนที่นอน เต่างอยทั้งสภาพของกามตัณหาสัมผัสนอกนุ่มนิ่มเย็นร้อนอ่อนแข็งหรือแม้แต่เข้าไปในสภาวะของภาวะปัญหาด้านจิตที่มันไปติดสงบติดอยู่ติดนอนติดพัดจนเกินขอบเขตเกินเวลาอันควรเราก็มีอยู่ทั้งสองด้านทั้งทว่าตัณหาและความปรารถนาแห่งพระพุทธเจ้าท่านตรัสมีกรรมวิธีมีตัวเลือกหลวงพ่อเนื่องจากยาใหญ่ๆแต่เรื่องเยอะถ้าเข้าใจเราจะรู้หมดอธิบายไปหมดทุกปัญหามีการมาสมัคร จิตที่ยังมีการอยู่นี่เป็นอนุสัยอาสวะเป็นสิ่งที่ยังเข้าไปหาจิตที่รู้ยากรู้ยากรู้ยากขึ้นเรื่อยๆเค้าเรียกว่าอะไรครับตามราคาดูยากละเอียดจะไปอเมริกามาในสายก็ไม่รู้เป็นจิตในจิตเป็นมานานนิสัยจิตเลยเป็นของเรื่องของจิตๆๆไม่จำเป็นต้องอาศัยสร้างอาสวะของตัวเองละเอียดอ่อนรู้ยากเข้าไปเรื่อยๆเป็นสิ่งที่ นอนนิ่งหลดกดดันอยู่ข้างในหรือมันละเอียดเล็กจัดไม่ค่อยติดสิ่งนี้เรียกว่าอนุสัยหรืออาสวะเก่งเราต้องพยายามค้นให้เจอจับตัวมันให้ได้เชือดคอมันให้ตายถ้าอย่างน้อยๆยาวๆประกอบไปด้วยวัตถุมันก็จับได้ง่ายมันไม่ได้จิตในจิตแล้วทีนี้ถ้าไม่เก่งจริงไม่มีอาวุธที่จะสามารถตรวจสอบค้นหาที่ละเอียดมีมิเตอร์ชั้นดีไม่มีมิเตอร์ชั้นดีจริงๆออกมานานนิสัยยากครับติดตามนิสัยยากแต่อนุสาวรีย์อาสวะ พบหมายความว่าหมายออกบางส่วนในพระกามะหมายก็ส่วนนอกนี่มันก็มีแนวโน้มที่จริงเราต้องการมกราคมนายจิตซึ่งไม่เกี่ยวกับทวาร 5 ถ้ามาเกี่ยวจำแนกทวาร 5 เราเรียกว่ากามคุณ 5 หรือกามตัณหาตามมาสวะด้านนอกถ้ามาข้างในเป็นภาวะหรือภาวะตัณหาเพราะว่าปัญหาที่มันลึกลงไปอีกลึกลงไปอีกเรียกว่าวิภาวะตัณหาแล้ววิเคราะห์ปัญหาถ้าคนไปถามต้นก็ไม่ไม่ไปพบไม่ใช่ชาติไม่ใช่ว่าไม่ใช่ขอบเขตของตัวเอาแค่อยากก็เรียกว่าพวกชั้นนอก เป็นภาระอันยิ่งเป็นเพราะยิ่งเป็นภพหรือเป็นรอบที่แล้วก็ไปอีกก็ต้องรู้เข้าไปอีกชั้นสูงขึ้นไปอีกเป็นวิภาวะตัณหาเรายังไปแสวงหาอะไรยังไม่มีกิเลสตัณหาอยู่ในชั้นละเอียดอีกเส้นวิภาวะตัณหาอย่างนอกระบบไม่มีแต่อย่างยิ่งอย่างที่เหลืออีกอย่างย่อต้องเค้นเข้าไปอีกไม่มีไหมถ้ามีอีกก็ต้องล้างอีกทียิ่งยิ่งขึ้นไปอีกมีอะไรหรอกเพราะว่าปัญหาก็ยังอยากกลับกันเท่านั้นเองเป็นประสิทธิภาพและเป็นการทวนกลับได้อย่างนี้แล้วเหลือปฏิเสธไม่เขาก็ถือว่าเราเป็นกิเลสแล้วให้กลางๆก็ถูก ดูความหมายมันสูงกว่านั้นอีกมากมายปฏิเสธกลับกันเฉยๆเราไม่ติดสิ่งนี้แล้วและเก่าเรากลับผลักดันแรงก็เป็นวิภาวดีเป็นการไม่เป็นการปฏิเสธเป็นการไม่รับแรงเกินไปก็ทุกข์เพราะแม้แต่เราทำนี่แหละคือตัวปฏิเสธอย่างนี้เพราะว่าปัญหาง่ายๆเราชอบแต่ความเป็นราคะชอบจิตใจพอเราวางได้หน่ายได้คล้ายได้ทีนี้ก็ทำเกลียดเป็นไม่เอาไม่อยากเห็นไม่อยากได้ไม่อยากได้ไม่อยากเขียนว่าปัญหาอย่างง่ายๆก็จริงคืออะไรแม้การแล้วอันนี้ได้แล้วทีนี้พระวัดที่ยิ่งขึ้นไปอีก หลวงวิจิตรนี้เราไม่ได้แล้วก็ดีแล้วล่ะชนะแล้วเป็นเพราะว่าสวะจนกระทั่งอวิชชาสวะในภพนี้แล้วไม่ไม่สงสัยอวิชชาไม่มีแล้วมีวิชาพร้อมในภพนี้แล้วฟังให้ดีนะถ้าเรียกอาสวะอันหนึ่งก็มีตามมาสวรรคตชาติ หรือว่าพระโสดาสรรพคุณที่มีองค์ประกอบผิดกันมีหมายความว่าอาจจะเป็นเพียงองค์ประกอบหยาบๆ 13 ขนาดน้อยเหล่านี้เป็นธุลีอยู่เป็นสภาพที่มีอารมณ์มันไม่แน่นอนยังไม่สนิทเที่ยงยังมีเชื้อยังไม่ดับสนิทยังมีชีวิตอยู่หรือแม่ยังมีเศษส่วนปานะของสภาพกิเลสอยู่มันก็ยังมีสิ่งสิ่งสร้างสินเชื่อเราจะเอาไว้ทำไมเราฉะนั้นยิ่งเป็นวิเคราะห์ ไม่ใช่ภพนั้นมีแต่ว่าไม่ก็ถูกไม่ใช่พบญาติกันแล้วล่ะเป็นภพใหม่เป็นทรัพย์สินลึกซึ้งเข้าไปอีกยิ่งขึ้นไปอีกถ้ายังมีตัณหาวิภาวะตัณหาเราก็ต้องตรวจตัณหาให้เจออีกล้างเข้าไปอีกถ้านายไปวิเคราะห์หรือวิภาวะตัณหาอยู่ในนั้นอีกแล้วก็เป็นล้านราคาอภิชาสวรรคตอาจจะหมดตัวเชื้อที่จะเป็นเชื้อที่จะเกิดเชื้อจาก มันเป็นอาสวะมาเข้าก็เดี๋ยวก็เกิดใหญ่เกิดโตขึ้นอีกได้ถ้าเราล้างหมดอาสวะหมดสิ่งที่มาหมดเชื่อจริงๆสะอาดๆแล้วก็หมดไม่มีอะไรเป็นเชื้อไม่มีอะไรจะหมักเกิดไม่มีอะไรที่หมักหมมไม่มีอะไรที่จะเป็นฤทธิ์เป็นเด็กได้ก็แบบวิชาสวะในวิภาวะตัณหาหรือในภพที่ละเอียดที่ชั้นสูงขึ้นไปอีกเพราะอนาคตอย่างนั้นอย่างนี้ของตนผู้อื่นไม่เคยรู้ด้วยมีมาหน้าบ้านมีอุปสรรคบ้างรู้ความแตกต่าง ยิ่งยิ่งเป็นวิเคราะห์หรือในวิภาวะตัณหาต่างๆก็รู้เรื่องดีถ้าใครยังไม่เข้าใจแม้แต่ความหมายและภาษามาเลเซียคุณก็ไม่รู้เรื่องว่าทางภาษาอังกฤษที่พูดความหมายทุกอย่างกำหนดสัญญาตรงกันสักทีอาตมาสัญญาอาตมากำหนดหมายเอา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] อยากแทบไม่ได้ตัวตนอะไรนะถ้าไม่ได้ทำเพื่อตัวเพื่อตนแต่มันก็เป็นชีวะเป็นรูปปฏิวัติอรูปปฏิวัติอธิบายไว้ในกฎคืออะไรอธิบายให้หมดถึงจะแม้จะเป็นอย่างนั้นก็จริงเราจะบอกว่าเราเชื่อว่าเราเหลือเอาไว้ให้มันมีเชื้ออยู่บ้างมันไม่ได้เป็นเพื่อนตัวตนเป็นที่สุดแต่กรรมกิริยาแล้วก็เพื่อผู้อื่นในการเสียสละโดยจริงๆไม่ได้เกิดตัวเองแต่ตัวเองปิดตัวเองหลงผิดหลงดีไว้อีกก็ไม่มีมันแต่ละรูปร่างของมันเป็นสภาพเหมือนยามันเป็นปัญหามันไม่อยากทำอยากสอนมันเป็นการอยากสร้างอยากเป็นอยากมีแต่มันไม่ใช่ไม่ได้เคลื่อนหรืออะไรนะมันเข้าใจผิดตัวเองคนอื่นคนอื่นไม่รู้เศรษฐกิจพอเพียงพอ ทำไมล่ะบริจาคแล้วใครจะรู้ว่าเอารูปร่างขึ้นมาตีย้อนก็ช่างอยากได้นิพพานก็เป็นกิเลสสิแหมชอบย้อนยุคเราอยากเล่านิทานจนกระทั่งได้นิพพานแล้วแต่ที่ผ่านไปสู่บริเวณอุตสาหกรรมขนขวายหาทางสอนคนอื่นทำงานแล้วนี่ก็อยากสิอยากดังใช่ไหมเออถ้ามันดังก็ดังอ่ะแต่ว่าอยากให้เราก็รู้ว่าเราอยากหรือไม่อย่างไร เราทำดีต้องมีดีเราทำได้มากมันก็มีมากคนที่เห็นคุณก็สรรเสริญคุณเรียกว่าดังหรือว่าชมเชยเพราะสรรเสริญคุณมันก็ต้องขอสรรเสริญคุณก็สำคัญเราฟูเฟื่องเราจิตของเรานี่เราก็สรรเสริญคุณก็แหมชื่นชอบๆๆอะไรก็เป็นหรือเปล่าถ้าตัวเองไม่เป็นก็รู้ติดตัวถ้าตัวเองเป็นแต่เราเองกลับไม่ติดก็เรียกว่าเราเองยังไม่มีปัญญาถ้าเราจับผิดแล้วรู้อยู่แล้วหลบของตัวเองสั้นบางส่วนของตัวเองตัวเองก็ของตัวเองแต่ตัวผมเองของตัวเองมันก็ไม่มีปัญหาตอนนั้นมันก็ต้องเป็นจริงและที่สุดมันมีที่สุดเพราะคนรู้จักหรือตัวที่สุดตัวอรหันต์สับสนตัวสุดท้ายแล้วต้องรู้ด้วยปัญญาอ่อนจริงๆ ต้องใช้ปัญญาที่จะส่งรูปของตัวเองอย่างชัดแจ้งจริงๆไม่ใช่เลี้ยงไว้เกือบๆไม่ใช่ประเด็นเลยก็เลยเป็นเชื้อเลยทีนี้หมักไปหมักมาเป็นป่าใหญ่เลยนะทีนี้เงินเอาไว้อยู่ก็อยู่ไม่อยู่เน่าเลยเป็นเพราะรู้ฉันเป็นแก๊สพิษเป็นสารพิษเป็นกิเลสพิษนั่นแหละหน้าใหญ่แล้วก็แปลว่าเราล้างสะอาดอะไรไปจริงๆก็จะหยาบก็ได้แต่มันสูบเดียวกัน 2 อย่างไล่เข้าไปที่ระบบระเบียบมันก็จะซ้อนเข้าไปจริงจริงไม่ใช่ รูปนามขันธ์ 5 แตกสลายและหมายเอาอย่างนั้นโดยส่วนใหญ่ทุกคนก็เข้าใจอย่างนั้นทีนี้ท่านพุทธทาสเอามาอธิบายว่าพระอาจารย์คือพระเถระบุคคลยังไม่เป็นพระอรหันต์ยังเหลือเกลือยังเหลือเชื้อสุดท้ายยังไม่หมดยังเหลืออาจจะมีทั้งยอดเบื้องสูงอยู่นั่นพระพุทธเจ้าแต่ถ้าพูดได้ล้างจนหมดแล้วกิเลสไม่เหลือหมดกิเลสแล้วเป็นพระอรหันต์พระพุทธศาสนา เรียกพระอรหันต์ไม่เหลืออะไรเกลือไม่เหลือเศษก็ไม่มีเพื่อนถ้าเราไม่เรียกอย่างนั้นแล้วเราก็เข้าใจตามที่ท่า
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive