210820-45 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน45-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ016.txt

โฟลเดอร์2521 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ทวช. (59 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์114 KB
วันที่แก้ไข13 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

เช้าวันอาทิตย์ที่ 20 สิงหาคมพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นะโมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกเอามามัดกันเราได้จบเรื่องเกี่ยวกับปัญหาการผิดพลาดปัญหาต่างๆในการเรียนรู้หลักเกณฑ์ที่เราจะทำกัญชาให้ต้นปัญหาต่างๆที่มันเล่นงานเราในรูปลักษณะจริงๆก็เป็นหลักหัวข้อใหญ่ใหญ่เพราะ คำซ้อนที่เป็นหลักเป็นแฟนแล้วก็ว่าไปกันพอสมควรเราก็จะได้พบกันอีกพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าศาสนาพระพุทธเจ้าหรือคำสอนของพระพุทธเจ้านี่เป็นเรื่องของเศรษฐกิจหรือว่าเป็นศาสตร์ที่สอนทำสรุปทั้งขยายเป็นศาสนาที่พยายามที่จะทำให้เข้าใจเนื้อเข้าใจกันแล้วก็เข้าใจส่วนที่เป็นเรื่องจริงยาวยืดหยุ่นเยอะมากมายเลอะเทอะออกมาให้คนหลงจริงๆก็เป็นสังขารทำออกมาทั้งนั้น มันต้องพูดได้รู้เท่าทันสังขารทั้งหลายและไม่ติดไม่ยึดในสังขารทั้งหลายรู้จักเนื้อรู้จักกันไม่หลงใหลไม่เมาอยู่ในสังขารทั้งหลายผู้นั้นก็คือผู้รู้ว่ารู้ทั้งข้างนอกรู้ทั้งเปลือกที่สำคัญและก็เข้าใจว่ากันก็คือกันแม้แต่จันทร์ก็ยังติดไม่ได้เราจะติดชีวิตกันก็ยังไม่ได้เลยเราได้กันสูงสุดแล้วเราก็รู้ว่าอันนั้นมันเป็นที่ที่สำคัญกว่ามีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่เป็นเรื่องกรุงกันออกมาสร้างกันออกมายืนยันออกมามากมายนั้นมันก็เป็นการสร้างมันก็เป็นการปรุงไม่มีจุดสิ้นมากมายนิรันดร เราเข้าใจแล้วมันก็จบไม่สบายอยู่ชั้นฐานทั้งหลายเราก็ไม่ต้องไปหลงเป็นไรแล้วทีนี้ก็ว่าด้วยการหลั่งหลวงในธรรมตามหลักหลวงในธรรมมีหลายเรื่องมีหลายสูตรที่เอามารวมๆไว้ในคืนนี้มีที่ 14 มันหลับรวมยังไงอารมณ์ว่าดูดูแก้ไขมันมาเรียนเอาไว้ว่าชื่อจูนชื่อหัวข้อของเรื่องที่ยกเป็นคำสรุปหรือคำนำหรือเป็นชื่อเรื่องว่านกแก้วนกคุ้มครองนกแก้วนกคุ้มครอง ภิกษุภิกษุในกรณีนี้ย่อมเล่าเรียนปริยัติธรรมคือยะจะระณะคาถาบูชานะอิติวุตตกะธรรมเวททะลักแต่

อ่านต่อ

เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งคำนั้นๆด้วยปัญญาเราเรียกว่าผู้มากด้วยปริยัติยังไม่ใช่ธรรมะวิหารีคือผู้อยู่ด้วยกันแสดงธรรมตามที่ได้ฟังเนี่ยเรียนมาจากคนอื่นโดย แต่เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งใหญ่ทำนั้นๆด้วยปัญญาที่สุดนี้เราเรียกว่าผู้มากด้วยการบัญญัติยังไม่ใช่คำว่าวิหารีที่พูดอยู่ด้วยทำงานภิกษุทำการสาธยายธรรมตามที่ได้ฟังได้ยินมาโดยทุกด่านแต่เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งใหญ่ทำนั้นๆด้วยปัญญาทุกอย่างเราเรียกว่าผู้ว่าราชการจังหวัด พล่านไปในธรรมตามที่ได้ฟังได้เรียนมาแต่เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งใหญ่ทำนั้นๆด้วยปัญญาภิกษุนี้เราเรียกว่ากุมารด้วยการคิดอย่างมีใครทำอะไรผู้หญิงด้วยซ้ำ 1 2 3 1 2 1 2 3 1 2 3 พรรษาที่ยายไว้มีลักษณะเป็นผู้เรียนมากรู้มากบางทีสอนเก่งอธิบายดูเหมือนจะเป็นปัญญาดูเหมือนจะเข้าใจท่านเน้นลงไปในที่นี้เน้นลงไปว่าเธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งใหญ่ทำนั้นๆด้วยปัญญาและผู้ดูด้วยปัญญานี่ก็จะต้องเป็นเข้าใจอย่างแพงถึงแล้วมีสิ่งนั้นอยู่ในตนเรียกว่าธรรมะวิหารีผู้อยู่ด้วยธรรมคือมึงทำนั้นรักษาตนเลี้ยงตนอย่างแท้จริงไม่ใช่มีแค่ความหมายของ สิ่งที่ได้รู้สิ่งที่ได้เรียนรู้สิ่งที่จำได้อันที่ 1 มิถุนายนย่อมเล่าเรียนในปริยัติธรรมเพื่อชาติวงเล็บไว้ด้วยว่านานาชนิดแล้วเราก็คือเรียนทุกอย่างคำสอนของพระพุทธเจ้ามีเป็นนวัตกรรมเมทัลชีทศึกษาคำสอนของพระเจ้ามาทำพระพุทธเจ้า ไวว่ะมันเป็นลักษณะของนวัตกรรมระหว่างนวแปลว่าองค์เจ้าในวันพระสาธุแปลว่าความรู้ศาสนาพุทธแปลว่าความรู้หรือแปลว่าอาวุธก็แปลว่าอาวุธต่างก็แปลว่าอาวุธที่แปลว่าความรู้ด้วยอาวุธเป็นความรู้หรือเป็นอาวุธสงครามไวรัสไวยากรณ์ สรุปหรือว่าเที่ยวเอาคนเอากันขยะส่วนย่อยพยัญชนะส่วนขยายส่วนใหญ่จะย้ายออกนี่เป็นหมู่แรกจะชนะเคยแบ่งให้ฟังทีละ 3 3 มื้อเรียนรู้เข้าไปมากๆมีภาษามีบัญญัติมีความลับต่ออารมณ์มากขึ้นก็เป็นคาถาเป็นอุทานมีการเรียนหรือมีการรู้ก็จะต้องรู้ทั้งภาษารู้ทั้งคำสรุป ลองนึกว่าคาถาแล้วก็มีเจ้าของใหม่ที่จะรู้เพิ่มขึ้นที่จะขยายเพิ่มขึ้นหรือเป็นสิ่งที่จะได้รู้เพิ่มขึ้นร้อยซองไว้แล้วเราก็ยังมีหมายถึงอีกตัวอุทานอุทานน่าจะประมาณเป็นความรู้ที่ได้เกิดใหม่และเป็นสิ่งที่เกิดใหม่เป็นสิ่งที่ทรงขึ้นใหม่เป็นสิ่งที่ได้รับทราบใหม่ในสิ่งที่แปลกแปลกใหม่แปลกใหม่และอุปทานเดิม หมายความว่าแก่นเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงนั่นแหละสิ่งนั้นแหละกินนั่นแหละต้องตรวจปัญญารู้ว่าแม่จะเป็นจันทร์เป็นเนื้อจะขยายร้อยกรองรวบรวมสรุปไว้แล้วก็ตามนั่นแหละเป็นจันทร์มันจะมีแบบมีใหม่มามันก็ดึงเข้ามาหาแก่นและชีวิตสรุปเข้ามาหาฉันอีกจะเป็นแม่เป็นเชิงแปลกใหม่ไปอะไรก็รู้แล้วจะเป็นส่วนขยายของเก่านั่นแหละซ้ำซากวนเวียนไปซ้ำซากไปมาไม่ไหวเพราะหมู่นี้ก็คือหมู่เหมือนกันถ้าเราไม่เคยได้ยินไม่เคยได้ฟังเพราะเหตุใด นกยักษ์เต่ายักษ์เรื่องของโรคธรรมดามันจะขยายโลกไปอีกใหญ่เท่าไหร่ถึงจะชนะเท่าไหร่มันก็ไอ้หลุดโลกมันคาถาอุฏฐานสรุปอุทานขยายหมู่สุดท้ายชาตะกับพุทธธรรมเวทะมึงก็อย่างนั้นแหละความแตกต่างหากเป็นความรู้ฉลาดเฉลียวเป็นความแจ้งเป็นปัญญา อัจฉริยะผู้รู้ก็รู้ว่านี่คือเก่าผู้รู้ก็รู้ว่านี่คือใหม่ถ้าเผื่อว่าจะมีใหม่มันก็ขยายใหม่ออกมาผู้รู้หรืออัจฉริยะสามารถจะสร้างใหม่ก็ได้รู้เท่าทันในสิ่งที่หมายรู้เท่าทันในการพูดดีเข้าใจแจ้งพระพุทธธรรมเป็นอัจฉริยะแล้วพร้อมมันจะไม่หลงกับใหม่จะไม่หลงกับชาวถูกน้อยไว้เป็นนิทานยาวขนาดไหนก็ได้คาถาถูกร้อยเหมือนกันเคยยากก็สรุปร้อยเอาไว้สรุปทันเอาไว้ถ้าจะกลับก็เป็นนิทานเป็นเรื่องจริงนั่นแหละมันก็มีมาอย่างนั้นแหละเก่าๆแล้วก็รวบรวมไว้มันจะเป็นการเป็นก้อนจริงๆอย่างนั้น มารู้กันอย่างฉลาดเฉลียวก็เพราะว่ารู้เท่าทันถ้ารู้ก็ไปปรับตัวรู้เป็นของใหม่แล้วก็ตื่นเต้นกับของใหม่แปลกเรื่อยไปก็หลงโลกไปเรื่อยไปถ้ารู้เท่าทันซะแล้วในความฉลาดก็เป็นผู้ที่เป็นอัจฉริยะหมายความว่ากูจะทำก็คือจงขึ้นขึ้นในปีเท่าทันสิ่งที่มันยั่งยืนในโลกอนาคตมีความรู้เท่าทันสุดยอดเป็นตัวสุดท้ายรวมหมดทุกอย่างก็คือเวทัลละเป็นผู้นำ อยู่เสมอก็คือภาควิญญาณที่เป็นวิญญาณนางนันทนาอนันตังสุคะโตสัมพุทโธภะคะวาความเห็นชัดต่อรูปภาพดูที่รู้อย่างกับพระองค์ประทานแต่เป็นความรู้ที่มีชีวิตชีวาเป็นความรู้ที่ เจ็บรู้เท่าทันทุกอย่างสดใหม่ทันสมัยมาทำงั้นก็ได้ความรู้ที่สดใหม่ทันสมัยตลอดเวลาไม่ใช่ความรู้ที่เรื้อรังไม่ใช่ความรู้ที่เก่าแก่ไม่ใช่ความรู้ที่หมอลําโบราณแต่ก็รู้ในโบราณรู้หมดตั้งแต่รากเหง้าจนถึงบั้นปลายชีวิตกูความรู้อยู่ทุกระดับทุกอันรวมยอดชำระเป็นการรวมยอดของความรู้ทั้งหมดตั้งแต่ฟังตั้งแต่รู้เนื้อรู้กันตั้งแต่รู้ขยายรู้เกี่ยวข้องกันจนกระทั่งจะมาเป็นภาษาแบบฟังคาถาบูชาอะไรก็ตามแต่ อัจฉริยะบุคคลผู้ที่ยังถึงทุกตอนและก็เป็นผู้ทรงวัยซึ่งความรู้ยังมีฐานะทรงไว้ซึ่งความรู้รอบอย่างนี้เป็นอภิธรรมก็ได้เป็นคอนโดเป็นผู้ที่รู้มากรู้ยิ่งดูยากทำให้เรียกกลับไปดูไปเดี๋ยวจะคนอื่นไม่สามารถจะใช้คำว่าชำระได้เพราะเป็นผู้ที่รู้อยู่ในปัจจุบัน ฉันว่าความรู้ยิ่งอย่างนี้แหละหมายถึงตัวปัญญาที่แท้ที่พระพุทธเจ้าจะใช้ขยายในที่นี้อีกว่าแม้จะเรียนสิ่งเหล่านี้แล้วเรียนอะไรอะไรมาก็ตามปริยัติเรียนภาษาปริยัติหมายถึงความรู้ที่เรียนง่ายง่ายฟังภาษาอ่านภาษาหรือว่ารับแต่ตัวภาษาส่วนนอกสู่ความหมายความหมายของคำพูดคำอ่านแต่เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งใหญ่คำนั้นด้วยปัญญาด้วยลักษณะเวทัลละ เบอร์โทรอภิธรรมหรืออภิปรัชญาแท้แต่ความหมายคำว่าอภิปรัชญาอย่างนี้ก็ไปนิยามคำไปทำความหมายเป็นคำเป็นเรียกว่าเป็นคำสอนหรือเป็นคำกล่าวหรือเป็นภาษาที่ลึกซึ้งมีความหมายถึงตัวปริยัติธรรมที่ไม่มีเนื้อหาสาระความจริงบางทีก็หมายถึงว่าเป็นไปไม่ได้แต่ก็มีเหตุผลแต่ก็ฟังแล้วก็ดีเหลือเกินแหมมีปัญญาในนั้นปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง สัญญาณต้องรู้ด้วยปัญญาที่ปัญญามีสติสภาวะจริงเป็นตัวรู้จะรู้หยั่งถึงของนั้นเรื่องนั้นอย่างนั้นไม่แท้จริงแม้เราจะหยั่งถึงอันโนปรมาณูอะไรในโลกนี้มันละเอียดละออมันเล็กแล้วก็เอาตัวอย่างรู้ได้สัมพันธ์กันได้มีธาตุรู้ที่รู้เข้าไปสัมผัสสัมผัสได้มันจึงจะเรียกว่าเป็นตัวสุดท้ายเป็นตัวที่รู้ถึงยั่งยืนบังมารับมาอย่างผิวเผินไม่ใช่เนี่ยเราจะต้องรู้ความหมายด้วยปัญญาโดยเฉพาะ บรรยายไม้เอาตัวที่ต้องรู้ยอดรู้หยั่งรู้ลึกรู้จริงแล้วก็สัมผัสจึงเป็นจริงมักจะเรียนปริญญาติธรรมเรียนมามากมายอย่างไรอย่างไรยาวเลยคำสอนคำกล่าวนี้ฉันต้องแบ่งออกเป็นแค่บัญญัติแค่ปริยัติแบ่งหมวดนี้เรียกว่าจุดหมวดหนึ่งเรียกว่าสุริยะจะระณะหมวดหนึ่งเรียกว่าคาถาหมวดนี้ว่าอุทานวันนี้คือพุทธมณฑลธรรมหมวดหนึ่งเรียกว่าเวทัลละเขาแบ่งเป็นม้วนแล้วก็เป็นตัวประสานความหมายตั้งแต่ 13:00 น และอธิบายให้ฟังแล้วมันเป็นความรู้เป็นลักษณะของความรู้อย่างนั้นแหละอย่างที่ว่าเอาความรู้จักเธอ แบบเนื้อเหล็กดัดนึกว่าได้ความสนุกหรือว่าความรู้ที่จะเอากระจายออกขยายเป็นพยัญชนะเป็นลักษณะความรู้อย่างนั้นน่ะอยู่ที่ตัวเราทุกอย่างเป็นความรู้หมดในนี้จุดตัดระยะเวลาจะระณะคาถาอุทานอิติพุทธัสสะชาดกอะภูตะธรรมเนียมเป็นตัวความรู้ที่ในบุคคลทีนี้พอเอามาเป็นภาษาเอามาเป็นตำราม้วนติดตามนะเป็นตำราอย่างที่บอกว่าเป็นแค่ฟังหมวดนี้หมวดสรุปบทเรียนบทขยายคำขยายความวันนี้ปิดเชิงคาถาลักษณะนี้เป็นเชิงเป็นพระมาบวชเป็นคาถาทั้งนั้นนะวันนี้เป็นอุทานเป็นภาษาลงไปอีกเป็นความรู้แค่ ตัวภาษาที่เอามาร้อยเรียงลำดับภาษาจะเอามาร้อยเรียงมาแบ่งๆเอาไว้ในอีกแหละก็คือปริยัติทั้งนั้นถ้าใครเรียนก็มาท่องบอกว่านี่หมดเวลาแล้วท่องได้ไกลๆเลยเหมือนจะได้คำสอนของพระพุทธเจ้าแล้วมันเหมือนได้รู้มันหมดตลอดตั้งแต่ต้นจนปลายแต่ก็ได้เท่านั้นเองไม่มีปัญญารู้ความหมายที่ลึกซึ้งไม่มีตัวเกิดรู้เกิดจากหินเกิดมรรคเกิดผลโดยอาการกิริยาที่มันเป็นอย่างนั้นมันไม่เกิดมันไม่ได้รู้ลึกรู้เหมือนกันจะไม่ว่าไม่รู้ความไม่ได้หรอกรู้ความจริงอันนี้หมายความว่าไม่รู้ความอะไรเท่าไหร่ปริญญาที่ถือว่าผิวเผินมากหรือว่าน่าจะสักแต่ว่าท้อง ช่องวิธีทำมาหมดแล้วก็ท่องก็เป็นเล่มๆเลยท่องแล้วก็ตัวกันได้ให้มาหายายหรือว่าให้มากล่าวออกเบ่งออกได้เป็นเรียนปริยัติปริยัติมากเรียกเก็บกลับไปทั้งนั้นน่ะเรียนให้มากๆใหม่ๆแต่ไม่เจอตัวปัญญาอันแท้ไม่ยั่งยืนไม่รู้ความหมายอันยิ่งใหญ่ทำนั้นๆอย่างเป็นอย่างดีมันเกิดได้ผู้นี้เราเรียกว่ากุมารปริยัติท่านพุทธทาสใช้คำสั่งทำไว้ปริยัติคือนักเรียนวงเล็บนักเรียนยังไม่ใช่ธรรมะวิหารีไม่ใช่ทำบริหารเป็นผู้มากในระยะเวลา ปริยัติธรรมบุโรมากด้วยปริยัติสาธุยายมีอะไรได้บ้างเป็นยังไม่ได้ทำมีลักษณะหนึ่งพวกเรานี่ฟังสุริยะกันมากภาษาโดยเฉพาะผมพูดทุกวันทุกวันทุกวันอะไรก็ได้เป็นหลักเป็นฐานมาให้ฟังพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอ่านแล้วอ่านเล่าอ่านจะไปอ่านเองแล้วก็ฟังด้วยแล้วก็เราคุยกันอีกด้วยจะมีปริญญาเข้าหูไปสู่ป่าอยู่ตลอดเวลาเลยแล้วก็ขยายก็เป็นมายากลได้อยู่บางทีเนี่ย ภาษาใหม่ไม่รู้โฉลกใหม่ได้ดูนิ้วความเปลี่ยนแปลงอุทานไม่แท้จริงเป็นคำขยายทิ้งสาระของธรรมะอันเดิมแต่เราก็ฟังเป็นแต่เป็นหมายท่องได้บ้างขยายจะจบเกือบไปเรื่อยๆแล้วก็พยายามยืดเยื้อร้อยเรียงออกไปแต่ภาษามาต่อภาษาก็ได้มาลอยจะเป็นมาลัยแล้วก็เป็นนิทานมาเป็นดอกได้แล้วก็หลงว่าตัวเองมีปัญญาเรียกว่ากูจะทำปลอมนึกว่าเรารู้มากตัวเป็นตัวปลาเป็นปลาปลอมตัวรู้ตลอด ดูช่อง 7 เลยจริงๆแต่ผิวเผินไม่ได้เนื้อไม่ได้ดังไม่ได้ลิ้มรสไม่ได้ลองธรรมะไม่ได้มีธรรมรสอะไรไม่ได้รู้แจ้งถึงปัญญาที่เป็นปัญญาเข้าใจถึงถึงธรรมรสนั้นเหมือนตอนที่อยู่ในธรรมแกงฉันใดก็ฉันนั้นทีนี้ไม่เรียกว่าเป็นผู้อยู่ด้วยทำหรือเป็นธรรมพระวิหารที่ดีทำมาวิหารธรรมไม่เป็นผู้ที่ทำไม่อยู่ด้วยทำไม่จงไว้ได้ทำไม่มีธรรมะเลี้ยงตนอย่างไรแต่เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งทำนั้นๆด้วยปัญญาสำนวนที่ว่าแต่เธอไม่รู้ เราจะต้องเข้าใจสำนวนนี้ให้ชัดว่าไม่รู้ความหมายอันยิ่งแห่งธรรมนั้นด้วยปัญญาปัญญาตัวใดปัญญาอย่างไรจงอธิบายมันต้องอย่างที่เป็นอธิบดีปัญญาเป็นตัวที่รู้แจ้งมีสิ่งนั้นเกิดขึ้นเป็นจริงเป็นยามทัศนะเป็นปัญญาเป็นญาณทัศนะวิเศษเข้าถึงหมู่รู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั่นเดียวในเรามีสิ่งรู้สิ่งสัมผัส ทำอะไรแล้วเสร็จแล้วก็เอามาแสดงได้อธิบายกระจายทำกระจายความที่เอามาแสดงนั้นด้วยไม่ว่าแสดงธรรมตามที่อยู่ฟังเนี่ยเรียนมาจากคนอื่นโดยพิสดารตัวที่สุดแล้วก็ย้ายความอะไรแสดงว่ามีการวงเล็บพูดมากด้วยบัญญัติบัญญัติข้อมูลบัญญัติที่ว่าบัญญัติโดยใช้ภาษาไทยๆว่านักแต่งงานนักเรียนผู้ว่าราชการจังหวัดนักเรียนพม่าโดยบัญญัติว่านักศึกษา งูทำเป็นเครื่องอยู่อาศัยทำสบายหรือไม่ทำไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรอกเป็นแต่เพียงเป็นผู้ที่ได้ฟังมาต่อจากปริยัติมีปฏิัติมาแล้วก็เอาปริยัตินั้นมาเอาปริญญานั้นมาสาธยายให้รัฐบาลต่อให้คนอื่นฟังได้นายที่ได้ฟังได้เรียนมาแต่คนอื่นได้แสดงธรรมแก่คนอื่นได้โดยผู้จัดการด้วยอย่างนี้ก็ยังเป็นนกแก้วนกขุนทองชนิดที่เรียกว่าก็เก่งขึ้นนอกจากจะท่องจำมันได้ปริยัติมีมากๆสำหรับปริญญานั้นมาเรียนรู้ตัวเองซะก่อนเราจะต้องจำปริยัตินั้นถ้าใครมาถามก็บอกได้แต่ไม่รู้ซึ้งในปริยัตินั้นต่อมาขยาย อธิบายนายกต่างๆได้ด้วยเป็นผู้มากในการบัญญัติเป็นนักแต่งตอนแรกนักเรียนพอเรียนก็มีทีนี้ก็เรียนแล้วก็ยังแต่งเป็นขยายเป็นบางคนเรียนแล้วเอาออกมาขยายแต่งหากินเยอะเขียนหนังสือหากินเป็นแม่เลี้ยงชีวิตอยู่ตรงนี้มีงานทะเบียนมาปริญญาตรีปริญญาโทบางคนถึงปริญญาเอกเรียนธรรมะนะไม่ใช่ประเด็นเรื่องอื่นแต่ธรรมะแต่เรียนมาได้เป็นนกแก้วนกคุ้มครองออกมาหากินบางคนได้เหมือนกันก็เป็นสมบัติทางโลกเป็นวิชาความรู้และส่งมาสาธยายหากินแบ่งหากินอันที่ 3 ภิกษุทำการสาธยายธรรมทายยยักษ์ตามสัญญาที่ได้ฟังได้เรียนมาโดยพิสดารแต่เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งทำนั้นๆด้วยปัญญาที่ตัวนี้เราเรียกว่าผู้มากในการสวดพระฉายาพระบุโรนักบวช สาธยายสวดสาธยายธรรมมากมันรวมทั้งปริยัติรวมทั้งบัญญัติรวมทั้งการขยายกิจการรวมทั้งสิ่งที่ตัวเองบัญญัติใหม่รวมไปหมดสาธยายทั้งเก่าทั้งใหม่รวมไม่เก่งตรวจช่องเป็นนักบวชมีเหตุมีผลมีต้นมีปลายเป็นนักศึกษาต้องมีปัญญาเพิ่มขึ้นเป็นนักขยายความเป็นนักจิตวิทยา คิดจะนานขึ้นไปส่วนอันที่ 3 พิศดารยิ่งกว่าขยายคำขยายความยิ่งกว่ารวมทั้งมีปริยัติมากมีบัญญัติมากขึ้นมาอีกเป็นลักษณะมันมีระดับๆสูงขึ้นมาอีกเรื่อยๆประสงค์ประเสริฐความคิดความชาญฉลาดมีปัญญาเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆแค่ครั้งที่ 2 เป็นบัญญัติข้อมูลลงก็ได้แต่งเติมข้อใดมีอะไรเพิ่มขึ้นมาซึ่งยิ่งขยายถูกก็ได้ขยายถูกก็ได้ผมก็ขยายมากมาย เชื่อมโยงต่อไปถ้าใช้ปัญญาถูกน้อยอายุมากขึ้นเป็นนักสาธารณสุขยิ่งกว่านักแต่งนักเรียนนักแต่งนัดตรวจหมู่แรกก็เป็นกระเทียมยังไม่ถึงไม่ขยับขยายอะไรนักเป็นนักเรียนเป็นนักแต่งยังไม่ได้ขยายยังไม่แพร่หลายยังไม่พิสดารไกลยังไม่กว้างขวางมากพอถึงขั้นข้อที่ 4 ขั้น 3 อะไรจำไม่ได้อันนี้ก็เคยผ่านจุดเคยดูเหมือนกัน บัญญัติบรรพบุรุษและก็ฉายาพระพุทธศาสนาแปลเหลือเกินครับตามที่ได้ฟังได้เรียนมาแต่เธอไม่รู้ความหมายอันยิ่งใหญ่ทำอันนั้นด้วยปัญญานั้นเราเรียกว่ากุมารในการคิดในวงเล็บนักธุรกิจมากอ่ะตัวเองไม่ได้สาระอะไร ตัวเองไม่ได้เป็นธรรมมหาวีตัวเองไม่ได้เป็นผู้อยู่ด้วยทำเป็นพูดมากในการคิดลักษณะที่ 3 ที่ 4 เนี่ยเป็นพวกที่ขยายออกเป็นพวกที่แสดงออกมีผลต่อโลกมีผลต่อผู้อื่นมากขึ้นถ้าแค่นักเรียนนักแต่งก็ยังเรียกว่ายังอยู่วงแพทย์เป็นคนที่เรียนเรียนแล้วก็แต่งหรือว่าเป็นนักบัญญัติบัญญัติออกมาบ้างยังไม่มีฤทธิ์แรงไปเยอะแยะ เพื่อนมากมายสรุปไม่เข้าสรุปไม่ลงเกาะไม่ติดกลุ่มรามไปจนกระจายเต็มๆกระเด็นจะตายแต่ศาลสั่งเป็นมาถึงขั้นนี้แล้วมันง่ายๆเป็นนักธุรกิจไม่ได้ เลอะเทอะออกไปด้วยหาที่กันหน่อยเดียวมีเรื่องได้รู้ได้นิดเดียวแต่ทยอยไม่สมบูรณ์มากมายเลยนะสรุปลงมาก็มีนิดเดียวแต่เป็นนักคิดกว้างขวางขยายอะไรก็ได้เป็นนักแต่งเป็นทั้งนักแต่งเป็นทั้งนักศึกษาคุณยายได้แล้วสาธยายธรรมหมายความว่าได้แล้วไม่ใช่เอาไว้ที่ตนไม่ใช่แต่งไว้ที่ตนเองชนแต่งแต่งประดิษฐ์สร้างสรรค์เอาไว้ในการนำออกไปเผยแพร่นำออกไปศาลายานำออกไปตรวจหรือเปล่า ส่งที่ไม่รู้จักจบจักสิ้นไม่รู้จักพอคิดเท่าไหร่ก็คิดได้ทุกคนตอนจับประสงค์เพ้อมันก็ต้องสู้เพราะมันเยอะถ้ามันรู้แล้วมันรู้อะไรมากมายทีนี้มาดูอะไรก็แล้วแต่แล้วมันไม่รู้สึกตัวมันไม่รู้ตัวนี่สวยๆตรงที่ไม่รู้ตัวไม่รู้ยึดติดไม่รู้ขอบเขตไม่รู้ความพอมันก็เพ้อไปได้แล้วก็ดีใจจริงๆไม่ได้ถ้าไม่รู้ตัวเป็นเงินจริงนี่เขามีอะไรก็ได้ตัวเองว่าไอ้ตอนที่มันว่าเมื่อได้ออกจากบ้านจากเรือนไปแล้วไปอยู่ที่วัดอโศการาม แล้วก็ว่ามันก็ทบทวนก็ตามมันก็คิดมันก็เลิกมันก็กระจายก็เห็นก็รู้มันก็มากไปเยอะแยะไปหมดอย่างที่เคยเล่าสู่กันฟังจนกระทั่งออนไลน์โลกนี้มันกว้างขวางมันมากมายที่ได้เขียนลงในการที่ตอนนั้นที่มันรู้สึกคนอื่นน่าจะไม่เข้าใจสนุกมันมากเรื่องแต่ทีนึงแต่ก็มีตัวรู้ที่แสดงว่าเรารู้ตัวก็คือว่าเอออันนี้มันมากนัก จ่ายเพราะตอนนั้นว่างๆไม่มีอะไรไม่ได้ทำงานอะไรมากมายอยู่บ้านสบายแต่มันโอ้โหอยู่กลางโลกใหญ่มันรู้กล่องรู้ทั่วโลกแต่คิดจะนึกว่านมนอนดูอะไรอะไรก็ได้มันเข้าใจเหมือนมันต่อไปหมดเลยโลกนี้มันมีความสำคัญ ทุกอย่างมีต่อทุกอย่างมีรังสีมีรัศมีถ้าเราไม่ตัดมันจบไม่จบคือสิ่งที่จะยื่นสัมผัสออกไปอีกมันมีหางถ้าเราไม่ตัดหางไม่มีจบเราเองจะเป็นผู้จัดหาเราเองจะตัดฟรีเลยบ้าหรือถ้าเราต่อมันกับไอ้นี้ไปมันก็ต่อยาวเยอะแยะมันถึงออกไปหายโรคทั้งโลกมาหาจักรวาลทั้งหลายจักรวาลนั่นมัน 100 บาทถ้าไม่หยุดก็เป็นนักฟุตบอล จนได้ออกมาทำงานมาทำงานแล้วก็ไม่มีเวลาจะไปเพ้ออะไรต่อแล้วก็รู้แล้วว่าไอ้เรื่องเพ้อบางทีมันไกลมันเป็นเรื่องที่ยากมันเป็นเรื่องที่กว้างที่สุดนานมากมายไปก็เลยเลิกไอ้บทต้นฉบับไอ้เรื่องอะไรต่ออะไรที่ช่วยเราเคยพูดแม้จะหมดรู้ไปหมดเข้าใจไปหมด The Park เขียนไว้บ้างก็มีตกแล้วก็ทิ้งไปแล้วเราจะไม่ได้เก็บไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะว่าไม่ใช้วิชาที่มีแฟนถ้าใครไม่รู้แกรู้กันอย่างที่เรารู้นี่มารู้เนื้อหาสาระที่สำคัญใครไปรู้ไอ้นั้นจะไปรู้ได้ทุกคนจะเป็นอย่างนั้นทุกคนน่ะพอถึงจุดนั้นจะเป็นอย่างนั้นนอกจากเหตุปัจจัยไม่ถึงเท่านั้นถ้าเหตุปัจจัยถึงแล้วก็เป็นอย่างนั้นทุกคนถึงขนาดนั้นแล้วใครมีภูมิคุ้มผมก็จะเป็นอย่างผมใครยังไม่ถึงก็ยังไม่ถึงอาจจะกว้างแค่ตามภูมิปัญญาและบุคคลต้องตามระดับจริงๆคือตัวเราก็ไม่ถูกเนี่ยของพระพุทธเจ้าของท่าน สาวกพระโพธิสัตว์ที่จะรู้โลกคือของแต่ละระดับก็รู้ไปตามลำดับขั้นของแต่ละองค์เป็นของจริงเป็นได้แต่มันมหาศาลขนาดของเราดูเราจะไปถูกเยอะแยะจนไม่รู้จะรู้ไปทำอะไรอีกต่อแล้วเรารู้ว่าต่อเราจะรู้อะไรต่ออะไรไม่ได้แค่ไหนมันก็อยู่ในเราเนี่ยจะดูเดี๋ยวมันก็เอาขึ้นมาให้ดูมันก็รู้เมื่อไหร่มึงก็รู้ได้มันยากมันอาจจะละเอียดลึกๆหลายวันไหมเวลาน้ำตาก็ไปนานก็ได้แต่มันก็เป็นของใครไม่จำเป็นที่จะต้องมาเล่นเอามาให้บุคคลอื่นอวดคนอื่นคนอื่นเล่นมันเป็นเรื่องของกิเลสตอนนั้นว่างก็ทำทีนี้เวลามาทำงานแล้วก็เลยไม่ เพราะว่าเป็นเรื่องของการว่าไปแล้วก็เป็นการอวดโผล่ขึ้นมานะแค่นั้นเองถ้าจะเอาไอ้สิ่งโอ้ไอ้นี่ใครจะมารู้ได้อย่างเรานี่มันลึกซึ้งที่จะได้มีแปลกใหม่โอ้โหเยอะแยะเอาออกมาโชว์ก็ได้ก็ได้แต่พอแล้วก็ดูไม่ได้ประโยชน์ด้วยเพราะว่ามันเรื่องนอกโลกเหมือนกับเขาไปนอกโลกอย่างนั้นเป็นวัตถุทางวัตถุธรรมออกไปนอกโลกไม่มีประโยชน์อะไรมีแต่กรรมวิธีการไปเท่านั้นเองก็ไปในทางวัตถุผมไปในทางนามธรรมถ้ามันไม่ได้อะไรก็ไม่ได้อะไรมาได้หินก้อนหนึ่งมาได้ให้ค่าดินน้ำไฟลมเหมือนกัน ก็มันใหญ่กว่ากันมันเล็กกว่ากันเล็กก็ดีอย่างนึงใหญ่ก็ดีอย่างนึงถ้าพันเดียวมหาจักรวาลนี่ก็อย่างนั้นอย่างนั้นนอกโลกนี้ก็เหมือนหลายๆหลายๆอย่างที่มันรวมกันแม้มันจะไม่เป็นดาวฤกษ์มันก็ไม่เป็นไรถ้าเป็นไรไม่เป็นดาวฤกษ์ก็ไม่เป็นไรมันก็เหมือนกันทำพลังงานได้เท่านั้นเท่านี้แล้วมันก็ไปตามเรื่องของมันถึงเวลามันก็สลายไปเหมือนกับคนมันไม่มีอุปทานอะไรมากมายจะยิ่งใหญ่เหลือเกินมันจะยิ่งกว่าอะไรหมดเลยไม่ได้เก่งกว่าพระอาทิตย์กว่าพระจันทร์กว่ามหาจักรวาลมันก็เก่งเนี่ยมันก็เรา เพ้อออกไปเป็นนักแต่งเป็นนักสาธยายออกไปได้บัญญัติออกไปหาเรื่องออกไปบัญญัติก็ได้บัญญัติมันอยากได้แล้วก็เอามาคุยโม้เป็นสาธยายเป็นนักบวชปีนี้ก็เอามาโอ้อวดเป็นนักสวดสวดไปศาลายาไปแต่สาระที่ได้คืออะไรจนกระทั่งไปหามันก็ไอ้คำกล่าวว่ามันก็อาจจะรู้โลกใหม่แล้วก็เอาเรื่องของโลกรูปใหม่มาพูดกันฟังก็โลกโลกนี้ยังพัฒนามันให้ดีไม่ได้จะไปเอาลงรูปมาจากโลกโลก น้องความรู้ได้รู้เฉยๆไม่พอจะต้องไปแตะไปสิจะต้องไปเป็นเนื้อเป็นตัวไม่ใช้พลังงานจะต้องจ่ายวัสดุต้องจ่ายเพื่อประกอบที่จะไปมากๆแล้วเขาก็ไม่รู้ตัวหรอกเขาจะไปนั่นแหละเหตุเพราะว่าไอ้ตายเองเป็นตัวพ่อตัวแม่เขาให้ตายต่อวินาทีอีกตัวเชื่อมโยงหาสูตรนี้เลยมันก็เลยออกไปใหญ่เลยไม่ตัดหางยาวหาง แล้วมานะมานะช่วยอธิบายให้ฟังแล้วบอกไอ้ตัวตัดหางไอ้ตัวดีได้ดีแล้วอย่าไปหลงดีอย่าไปต่อมันจะเป็นนามธรรมแล้วจะใช้ประโยชน์กับเราชั้นเดียวกันพวกนี้ได้ดีแล้วไม่เคยหยุดดีแล้วหลงดีก็ต่อไปไม่จบแล้วมันจะไปจบที่ไหนเราก็ต่อโลกพระอังคารได้ก็ไปหาพระที่พระอาทิตย์ดวงนี้ได้ก็ไปหาพระอาทิตย์ดวงอื่นที่จะอยู่ในอยู่ในจักรวาลนี้อยู่นี้ยังมีพระอาทิตย์ในดาวฤกษ์มีหลายดวงอยู่ในกาแล็กซี่มีกลุ่มจักรวาลเราอยู่ในกาแล็กซี่ของทางช้างเผือกแต่เราเรียกใช้ภาษาในภาษาไทยๆง่ายๆมีอะไรอยู่ในใจเสมอ 9 ดวงมีพระอาทิตย์หนึ่งดวงทหารก็อยู่ในทางช้างเผือกยังมีอีกหลายหมู่หลายกลุ่มที่ใหญ่กว่านี้มีอีกในทางช้างเผือกที่มีหมู่กลุ่มดาววงกลมเรียกว่ามหาจักรวาลน้อยไม่ว่าจักรวาลน้อยที่เราอยู่เหมือนดาวเคราะห์ 9 ดวงแล้วก็เราอยู่ที่ลูกมีลูกเลี้ยงที่อื่นมีพระอาทิตย์ขึ้น 2 ดวงอย่างจริงจังอยู่ในจักรวาลแล้วมันก็ขยายกันอยู่อย่างนั้นแหละไอ้ที่มันมากเลยมันก็ยังแย่งกันบ้างจะมีการรบราฆ่าฟันกันมากมันจะว่าช่วยกันก็ช่วยแต่ว่าผลักดันก็ขับมันก็ต่อไปมันมีสูตรมีสูตรกลางแล้วมันเหมือนกันหมดเลยก็ไม่รู้จะบอกว่าศูนย์กลางคืออะไร นอกจากนักเรียนธรรมะไปจนกระทั่งถึงจิ้งจกแล้วก็ได้ที่จบได้ที่เกิดรู้เกิดรู้ตายแล้วมันก็เป็นศูนย์กลางก็ไม่รู้จะพูดภาษาคนได้ยังไงเนี่ยเป็นตัวย่อแล้วเราก็ต้องรู้จักชุดต่อให้ตายเห็นรอยต่อแต่ไอน์สไตน์ไม่รู้รอยสักไม่รู้การตัดเงินไม่ได้ตัดไว้ให้แก่มนุษย์ก็เลยเจอกันใหญ่เลยเนี่ยกลายเป็นนักคิดต่อไปเรื่อยเลยโง่มากในการคิดไม่ได้มีปัญหาอะไรทำถ้าไม่ได้เป็นสุขก็ไม่ได้อยู่ถ้าอยู่ด้วยความที่เป็นการสร้างถ้า ต่อไปอีกปีแล้วปีเล่าไม่หยุดร้อยปีพันปีหมื่นปีต่อไปอีกเขาก็จะทำการค้นคว้าเพื่อที่จะไปต่อดาวโน้นหนาวนี้เธอจะตายเขาจะไปด้วยกันไปนี่แหละคือตัวโรบินสันเทพบุตรรอยสักที่จะไปมีเวลาเท่าไหร่เขาจะเอากี่คนแล้วเขาก็จะเดินทางไปนี่มันน่าจะชัดไปถ้าจะไปไปไปไปไปไปไปไปไปไปไปไปถ้าจะไปสิ้นสุดด้วยการไปไม่ได้เขาจะไปตามหาเอกภพอยู่ตรงไหนเนี่ยนี่คือแท้ๆเลยเนี่ยคือสภาพภูมิของเขาเนี่ยบ้าไปเรื่อยๆหลานเขาโง่เงิน ร้อนมันมีอยู่ไม่มีกลิ่นเอาทุนรอนไปจ่ายหนี้สินนะถ้าจะเอาทุนร้อนนะมาเวียนอยู่ในโลกนี้ให้เกิดการสะพัดใช้แรงงานทำอะไรต่ออะไรเกิดขึ้นไม่เอาไม่ผ่านการจ่ายพลังงานแล้วจะทำการ์ดทำอะไรก็ได้ทำให้โลกมันเคลื่อนที่ในโลกแตกแล้วเขาไม่รู้ว่าเขาทำร้ายทำลายนี่เลยมาทำร้ายพ่อทำร้ายแม่ทำร้ายพ่อทั้งหลายแล้วพูดไปนี้ก็เหมือนกับไปว่าถ้าเราไม่เก่งเหมือนหมาจิ้งจอกที่ไม่ได้กินองุ่นแต่ว่าองุ่นเปรี้ยวสุดท้ายถ้ามาเรียนทางนี้ไม่ต้องจ่ายแรงงานผมก็นั่งดูจักรวาล ไม่จำเป็นจะต้องเป็นที่นั่งเดินทางไปอย่างนั้นแหละไม่ต้องจ่ายเงินจ่ายทองจ่ายทุนจ่ายออมทำอะไรต่ออะไรนี่มันอาจจะไม่ได้เป็นเนื้อเป็นก้อนเป็นแท่งเป็นตัวถ่ายรูปให้คนอื่นดูได้ด้วยเป็นอะไรก็ได้ด้วยอะไรอย่างเขาก็จริงแต่เราก็ถ่ายรูปของเราได้เราก็รู้ด้วยปัญญาของเราได้แม้มันจะอนุมัติจะเอามาขายให้คนอื่นรู้คนอื่นเห็นได้ไม่ยากก็ตามและเราก็ไม่เห็นว่าเป็นประโยชน์ฉันทีทันใดนั้นเป็นสามัญประโยชน์ไม่เป็นการผ่าตัดมันไม่ได้พามนุษย์คนปัจจุบันแม้แต่มนุษย์จรวดมนุษย์ดวงแรกคนแรก เดี๋ยวนี้เป็นบ้าเดี๋ยวนี้เป็นบ้านชาวอเมริกันคนแรกที่ไปเหยียบโลกประจำวันได้เป็นบ้าไปแล้วมันไม่ได้ช่วยให้เป็นสุขไม่ได้ช่วยให้ดีงามอะไรมันเป็นความรู้แล้วก็หลงความรู้แล้วก็ไม่รู้จักพอถ้าจะเอาแค่นี้ก็เอาแค่นี้แล้วก็เอาพลังงานที่เราได้เหลือเกินขนาดเดินทางไปสู่โลกความรำคาญได้แม้เดือนนี้จะออกไปสู่โลกอะไรก็ตามเอาพลังงานเหล่านั้นมาดัดแปลงมาประยุกต์มาแอดไลน์ให้มันเป็นประโยชน์ในโลกเหล่านี้พลังงานเหล่านั้นเพื่อสังคม เอาพลังงานเหล่านั้นมาใช้ให้ผลิตมันมีแรงผลิตหรือมีแรงอะไรที่จะทำการเสริมให้แก่โลกได้มหาศาลถ้าไม่รู้เขาจ่ายพลังงานเท่าไหร่ออกไปนอกโ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน