210601-21 ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ ตอน21-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

ร้อนมานะเขาเรียกว่าจะอยู่จะกินจะนอนจะได้มันไม่มีอะไรมันกะกลืนกันจนกลืนเข้าเนื้อเดียวกันไปมามันมีการสำคัญกันอย่างดีไมตรีมีไมตรีมันเป็นสีอริยเมตไตรยไม่ใช่อยู่กันอย่างกันได้อย่างแข็งอย่างเฉยเมยอย่างไม่มีแรงสังขารไม่มีแรงดูดไม่ใช่การสำคัญที่จะอยู่นั่นแฟนมันมีแรงอยู่แต่ไม่ใช่แรงเกาะแรงดูดเกาะติดก็ไม่ใช่แต่ไม่มีแรงสำคัญที่เป็นแรงเหมือนดูดมันถึงจะอยู่เป็นแผ่นพื้นมันถึงจะสัมพันธ์กันอยู่ดีเพราะแนวโน้มที่มันจะมีออกมามันก็ อยู่ด้วยกันไม่ใช่ว่าเฉยเมยหรือว่าพอเข้าใกล้กันแล้วมีแรงผลักมันไม่ติดมันมันไม่ไม่ไม่ไม่ไม่มีอะไรที่จะโยงเกี่ยวเนื่องกันได้ไม่ใช่อย่างนั้นแต่ถ้ายาแล้วนึกถึงนามธรรมหรือว่าสิ่งที่เป็นอารมณ์ก็ได้แต่ถ้าเกิดว่าสิ่งที่เป็นอารมณ์ที่มันจะเป็นไปด้วยการประสานเป็นอารมณ์ที่รู้ว่ามันไม่มีแรงผลักดันก่อนอื่นแม้รัฐบาลจะสัมผัสกันอยู่ด้วยกันมันต้องไม่ต้องปรับเวลามันคงจะมาถึงกันมันก็ไม่มีผลและมันก็ไม่มีอยู่ถ้าสมมุติว่าเราจะ มีสังขารมีการปรุงออกมามีการปฏิสันถารออกมามีการเกี่ยวอะไรขึ้นมามันก็จะต้องมีการเกี่ยวตามสมมุติมีการสัมพันธ์ตามสมมติเราจะมีแรงสมมุติจะเป็นการพูดจะเป็นการคุยจะเป็นการเห็นหน้ากันแม้แต่สัมผัสกิริยากิริยาแบบประสานแล้วก็เกี่ยวพอมาได้มันก็เกี่ยวได้แล้วมันก็เกี่ยวแต่มันก็ไม่ใช่มันดูดติดตามอารมณ์ส่วนตัวของบุคคลแต่จะต้องรู้เพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่ามันดูติดเนี่ยเป็นลักษณะของอารามอารามและปลาลักษณะดูดติดขึ้นมามันมีอารมณ์นิดนึงไม่ใช่ ในระยะมัชชะมะทะเมาเลยทีนี้มันไม่ได้ติดอย่างนั้นน่ะมีขั้นสูงแล้วท่านอารามมาตาอารามคือมันมีจิตใจนี่มันยินดีมันชอบใจมันมียินดีชอบใจถ้ามันชอบและมันก็นั่นแหละเริ่มต้นเกิดจากความรักความผูกพันถ้าไม่มีอารมณ์ชอบแต่นี่ไม่ชอบแต่เราก็อยู่ในฐานะที่เรียกว่ามันก็ฉันแต่มันก็ไม่ถึงอยู่มันไม่ถึงกับดีใจจิตใจยินดีมากไป แปลภาษาที่จะบอกตัวกลางใช้ภาษาทุกวันนี้มันมนุษย์เองไปในทางวิเชียรข้างนึงมันก็เอียงข้างหนึ่งมากแล้วเราจะบอกว่าไม่มีมันก็ไม่ใช่มันมีมันมีมันมีสิ่งที่เราได้สติสัมปชัญญะรู้ว่ามันมีแนวสำคัญไม่ใช่เฉยเลยคนเดียวคนเดียวอยู่อย่างนั้นแหละของฉันของเราและใครก็ไม่สำคัญได้แล้วมันจะเกิดผลอะไรคนเรามีสื่อทางอิริยาบถสื่อสารกันมีปากพูดมีเสียงมีความนึกคิดที่จะนึกคิดจะตรงกันร่วมกันคิดร่วมกันรวมใจใจมันก็มีกำลังใจรวมใจกันได้ รวมบาจารวมกายกรรมรวมพลังแรงเป็นสังคมและมันก็ทำงานร่วมกันเป็นปึกแผ่นเป็นสังคมเป็นคณิตศาสตร์เป็นหมู่แต่แม้แต่เราอยู่เป็นหมู่แล้วก็จะติดใจในการคลุกคลีเป็นคณะเป็นหมู่เป็นคณะเป็นกลุ่มแล้วเราก็จะดีใจจนเกินไปติดแม้แต่กลุ่มนี้เห็นกลุ่มอื่นเป็นคู่ต่อสู้เห็นกลุ่มอื่นเป็นอริยะกษัตริย์ตรูก็ไม่ถูกนั่นเรียกว่าหลงตัวหลงตนไม่มีเมตตาหมู่อื่นก็ไม่ได้อย่างนั้นก็ยังเป็นดาราที่เป็นสำนวน จะเอาแค่แปลว่าทุกทีด้วยมือเราก็ต้องรู้ว่าการทุกทีถ้าเรายังไม่สามารถที่จะขยับขยายไปสู่หมู่ที่โตได้ก็มีอะไรหลายๆอย่างที่มันสัมผัสและเราไม่ทนไม่ได้เราก็ต้องรู้ฐานของเราและมีกรรมฐานของเราเวลาทุกทีไม่ได้ถ้าเราสามารถทุกทีได้สัมผัสแล้วมีสมถะมีแรงสมถะเพียงพอคือมีแรงสามารถที่จะไม่ถูกกระทบแล้วก็ฟุ้งซ่านจนกระทั่งจับไม่ติดจนกระทั่งเกิดอารมณ์ที่ขาดทุนกลายเป็นอะไรที่ไม่โทรศัพท์กะโหลกพระเป็นอารมณ์ราคาถูกมากไปจนเราขาดทุน และสามารถที่จะควบคุมสมถะเราได้สัมผัสเราก็มีแรงพอที่จะต้องจอดเหมือนแบบฝึกหัดทำแบบฝึกหัดนี้เจอให้เราได้เนี่ยสัมผัสกระทบแล้วเกิดอารมณ์ชอบใจบ้างไม่ชอบใจบ้างมีโลภะบ้างมีโทสะบ้างทำอะไรปรับปรุงจิตของเรานั่นคือแบบปฏิบัติที่เราต้องยอมรับความจริงว่าได้อย่างไรยังมีผิดชอบโดยเฉพาะคนด้วยกันอยู่แค่คนเดียวทำไมมันทำคนทำไมคนนี้ไม่ใช่สัตว์น่าเกลียด หมูหมากาไก่ช้างม้าวัวควายเรายังไม่ชันแม้แต่จิ้งจกตุ๊กแกอะไรก็ยังไม่ได้ทำอะไรมากมายคนมันควรจะสำคัญแล้วก็ร่วมงานกันเป็นปึกแผ่นกันควรจะได้ช่วยเหลือเกินกว่าจะไปหานิพพานหรือว่าไปสู่ความประเสริฐบ้างทำไมต้องทำเราก็ลองกันสักพักแล้วก็ลองพยายามพิจารณาใช้วิปัสสนาหาเหตุหาผลในเรื่องอะไรเราไม่ชอบอะไรเขาก็ส่วนนั้นส่วนนี้มันจะต้องมีใช้แต่มีอันนั้นมีอันนี้อยู่ในตัวเขานั่นแหละที่เราไม่ชอบเราไม่ชอบความไม่มีอะไรความที่มีอันนั้นอันนี้ของเขาอย่างไรและคนแก้ไขช่วยกันสิ่งนั้นไม่มีที่เราก็ดีแล้วหรือยังครับ นั่นยิ่งแย่ใหญ่แต่ถ้าเราไม่มีสิ่งอย่างนั้นอยู่ในตัวเราแต่เขามีแล้วเราไม่ชอบสิ่งอย่างนั้นของเขาอะไรไม่ชอบของเขาแล้วก็ล้างอันนั้นออกให้เขาเขาจะได้เป็นคนสะอาดแล้วก็จะอยู่ด้วยกันกับเราเราจะได้ชอบหรือว่าเราจะทำได้เอามาแช่มีแต่เป็นคำกิเลสไปหน่อยแต่ว่ามีความหมายก็คือจะได้สัมผัสได้จะได้ช่วยกันจะได้อยู่ด้วยกันทำงานเป็นฝึกหัดเป็นสังคมเป็นหมู่มนุษย์เดียวไม่ใช่หลงหนีไปอยู่แซ่บๆอย่างที่ว่าแล้วเราก็ไม่ได้ติดกันตายก็ตายจากไปจากซากศพพรากห่างห่าง เป็นเอโกะธรรมโมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมีทิศทางมีความคิดมีแนวโน้มมีการงานมีสัมมากัมมันตะสัมมาสัมพุทธัสสะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะตรงกันและเราได้กระทำเป็นสัมมาสมาธิเป็นกำลังจิตจิตแต่ละคนก็มีกำลังของแต่ละคนมีแรงปัญญามีแรงกำลังที่จะกระทำได้มากเวลาขนาดคนละขนาดใกล้เคียงกันบ้างห่างกันบ้างบางคนทำได้มากบางคนทำได้น้อยก็แล้วแต่สมาธิสงสัยมีแรงฝึกซ้อมดนตรี ก็บอกว่าผมได้แล้วก็ดีสูงมีคุณภาพสูงแรงนึกคิดแรงปรุงแรงสร้างแรงสร้างสรรค์ดีปัญญาดีปฏิภาณดีความริเริ่มดีแล้วก็พากันทำทั้งวาจาของแทบจะใช้ไปทางวาจาทางกายกรรมซ่อมแซมใช้ทางกายกรรมมีชีวิตอยู่ก็จึงมีส่วนของการงานและตั้งแต่มโนกรรมสัมมาสัมพุทธเจ้าสัมมาวาจาเป็นวจีกรรมสัมมากัมมันตะเป็นกายกรรมการศึกษาสุจริตเรื่อยมามีชีวิตที่มีสุขใจ ทิฏฐิเป็นประธานด้วยสัมมาวายามะสัมมาสติหอมล้อมมีความพยายามมีสติสัมปชัญญะเต็มห้องแล้วก็ทำอยู่มันก็เจริญมนุษย์องค์ 8 นี่คือความเป็นอยู่ของมนุษย์ประเสริฐและเป็นแสนอธิบายสำคัญให้เห็นชัดเจนแล้วก็มีสัมมนาวิชาการเสวยจะได้เสมอแต่ว่ามีเศษก็ได้แต่มันก็มีไม่มีเศษแต่มันมีรองรับมีอาศัยเป็นวิหารรักเป็นที่อยู่และไม่ได้เสนอเสพติดแต่มันก็เป็นสิ่งที่มีแสดงว่าเราต้องการสิ่งอย่างนี้เป็นสภาพอากาศ วิมุตอยู่เสมอมีปัญญาแล้วก็มีวิมุตติดๆรู้ในวิมุตไม่ใช่ไม่รู้ต่างกันไม่หมดแล้วก็ปรับเปลี่ยนเป็นวิมุติคือความพอดีความลงตัววิมุตติที่จริงมันแปลว่ารู้ยิ่งมุตติแปลว่ารู้วิมุตติแปลว่ารู้ยิ่งมีปัญญาสวมอยู่ในนั้นรู้ว่าอันใดควรอันใดยิ่งอันใดไม่ใช่อันใดยิ่งอันใดไม่อันใดยิ่งก็เอาส่วนที่ยิ่งใหญ่ก็ไม่มีจริงๆมันไม่ขาดกันนะไม่รู้สิ่งที่ไม่ไม่ควรไม่ดีไม่งามสิ่งที่ไม่ดีไม่ดีไม่งามสิ่งใดดี ได้ดียิ่งเจริญยิ่งได้เป็นแล้วได้ใช้ปัญญาได้ใช้ยาแล้วใช้ญาณปัญญาได้ใช้ธรรมวิจัยเห็นว่าอันนี้ดียิ่งเราก็อยู่ในส่วนดียิ่งเสมอจึงเลือกรื่นหลุดพ้นจากความไม่ดีหยุดหลุดจากบาปทั้งหลายแหล่อยู่เป็นผู้ที่มีวิมุตเป็นผู้ที่มีสมมติเมื่อตลาดอะไรและมีสมมุติเรามีตัวรู้เสมอเรื่องกันอยู่จึงเรียกว่าสัจจะที่เป็นสมมุติเมื่อเราเป็นผู้ที่มีปรมัตถ์และมีความสูงความยากความเจริญมรรคมีสาระอันเป็นยอดแต่ละบุคคล [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ผู้ใดตั้งเป็นอยู่ในความลำบากกุศลธรรมเจริญผู้ใดไม่จำเป็นอยู่ในความลำบากสอนธรรมก็เจริญความลำบากอาจทำให้ลำบากคำนี้ไม่ใช่เป็น วาดสัตว์ Kawasaki อยู่อย่างพระคาราโอเกะมันยังแตะเกียจเป็นก้อนแข็งเราจะต้องทำลายสิ่งที่มันอยู่อย่างนี้สภาพนี้ได้เราจะต้องทำลายทำลายด้วยอะไรคาราวานคาราวาสธรรมสัจจะทมะขันติจาคะจะต้องทำให้สลัดออกทำให้แยกออกจ่ายออกเสียคืนไปสลับคืนไปสลับไปจากพระได้เราก็จะต้องเอาจริงจะรู้จริงรู้ส่วนที่จะกระทำรู้วิธีการอนุมัติวิธีดูขณะที่ทำมันก็มีแต่ภาพต้องอดทน มีขันติมีธรรมะข่มขืนอดกลั้นมีการตัดผมศูนย์อบรมมีธรรมะมีขันติอดทนอดกลั้นมีธรรมะมีการข่มมีการฟื้นในลักษณะที่คมที่ฝืนใจอยู่บ้างเนี่ยเราจะเห็นว่าเรากำลังปฏิบัติธรรมเราใช้ปัญญาและมีสัจจะมีสัจจะสัญญามีการกำหนดหมายรู้ความจริงแล้วว่าอย่างนี้เป็นกุศลให้ทำทำอย่างนี้ให้มันมีแนวโน้มจะมีทิศทางนี้เป็นกุศลถ้าไปทิศทางนี้เป็นหลักกุศลเรารู้ด้วยสัจจะสัญญากำหนดรู้อยู่ว่าจริงถูกแล้วตัดสินไม่ได้ใช้งานปัญญาอันยิ่งอธิบายทัศนะวิเศษพยานปัญญา หญิงและไม่ได้จริงรู้ไม่ได้จริงเมื่อรู้แล้วทำขณะที่ทำทนฝืนอยู่เราก็รู้อยู่ว่านี่เราฝืนเราทนอยู่บ้างแต่ไปได้และในขณะที่ทนฝืนอยู่เพราะเรายังมีส่วนที่เป็นกิเลสยังมีส่วนที่ยังไม่บริสุทธิ์อย่างเป็นส่วนที่ยังต่อสู้กันอยู่เราจึงต้องทนฝืนอยู่จึงเรียกว่าความลำบากตั้งเต็มอยู่ในความลำบากทีนี้จนกระทั่งถึงขั้นพระอรหันต์พระอรหันต์พระอรหันต์อย่างพระอรหันต์ถ้างั้นแม่ลำบากใจเจอแต่สิ่งกระทบหนึ่ง สวนเสือกับบุคคลตามฐานะโสดาสกิทาราคาก็มีทุกข์ของตัวเองบ้างมีทั้งแก่แต่ทุกข์ที่ยังไม่บริบูรณ์รู้จักคำว่าลำบากทนอยู่ได้ยากเรียกว่าทุกข์ทนอยู่ได้ทนได้โดยไม่ลำบากทนได้โดยไม่ลำบากแต่มีคนนะผมผมนี่แหละคือธรรมะเธอนี่แหละคือใครบ้างเล็กน้อยแต่มันก็ไม่ยากในการไม่ข่มขืนใจแฟนในฐานะที่เป็นเสถียรบุคคล เป็นอนาคาก็มีเรื่องน้อยลงไปอีกแต่ก็ยังอดทนข่มขืนใจบ้างเล็กน้อยเพื่อปฏิบัติเพื่อฝึกเพื่อเรียนรู้สภาวะสิ่งสัมผัสจริงมีจริงเป็นจริงและเราก็จะเลิกรักปรับเปลี่ยนจิตใจได้จริงไม่จำเป็นในเวลาที่เราจะพิจารณาว่าอยู่เดียวยกจิตยกฐานะความจริงบุพเพนิวาสานุสติญาณระลึกถึงสิ่งที่เราผ่านมาตรวจสิทธิ์ของเราสะอาดเรียบร้อยหรือไม่และจะทำแล้วจะเห็นจริงมันมีอันนั้นผ่านมานี้ผ่านมาอันนี้เกิดอยู่ที่เราอยู่เนาะอันนี้มีเหมือนกัน เดี๋ยวนี้ไม่เกิดจับแล้วเดี๋ยวนี้เกิดน้อยก็รู้เราจะรู้ได้อย่างหยาบเรียกว่าจัดอย่างกลางในวันดีลงมาบ้างแล้วดีขึ้นมาบ้างแล้วอย่างละเอียดละเอียดสุดก็ถึงขั้นที่ว่าจิตสบายแล้วไม่มีหรือยังมีอยู่น้อยๆก็ตามเราก็จะรู้ความที่เรามีเหลือหรือว่าหมดไอ้นี่เหลือแต่แบบเนี่ยพยายามอยู่ในหนังสือของคืออะไรแต่มีน้อยแต่หมดต่างกันนะมีน้อยให้มันเกิดเกือบจะหมดแล้วอย่าไปหลงรัก เรามีวันเวลาสำหรับตำรวจของเราด้วยเตือนอยู่พยายามบอกกล่าวให้มีเวลาก่อนนอนก็ดีหรือเวลากลางคืนเราจะลุกขึ้นมาดึกๆด้วยเวลาใดที่เราจะฝึกฝนเอาจริงๆทำจริงๆแล้วต้องการใจจะทำให้เกิดเต็มมันก็เป็นคนนอกโลกไปเท่านั้นเองไม่มีค่าอะไรและจิตใจของเรานี่แหละเราจะต้องระวังกันในขณะที่เราสัมผัสเป็นปัจจุบันและทำเป็นสติปัฏฐานแต่มีวิปัสสนาพร้อม เข้าใจด้วยปัญญารู้เห็นอยู่แล้วเราก็พยายามปรับเปลี่ยนเป็นอานาปานสติทำคือเป็นบทปฏิบัติตามหลักธรรมอานาปานสติเปิดเผลอใจไม่ห่างใจกระทบสัมผัสแล้วก็รู้อยู่ที่เดียวอันนี้เป็นจิตสังหารนะอันนี้เป็นกายสังขารนะกายสังขารบางอย่างถ้าอยากใหญ่เกี่ยวข้องกับวัตถุเราอาจจะทำอยู่แต่จิตของเราไม่มีอะไรสังขารด้วยกิเลสแต่รู้ว่าเป็นผิดทางที่สังขารหรือว่าเป็นคุณยายที่สังขารคือสังขารอยู่ตรงอยู่ด้วยความกุนยาที่สังขารเป็นบุญเป็นการชำระกิเลสด้วยหรือไม่ใช่บุญญาติสำคัญ อย่างเป็นปรับปรุงด้วยอิทธิฤทธิ์ปรุงด้วยสิทธิธรรมของเราปรุงด้วยความสามารถเพื่อให้โลกไม่ใช่เพื่ออัตตาพระพุทธเจ้าปรุงเป็นอิทธาภิสังขารพระพุทธเจ้าหรือพระอรหันต์เจ้ากรุงพิพาทสังขารเป็นการปรุงอย่างเก่งอย่างรู้ยิ่งอย่างกลุ่มด้วยฤทธิ์ผมด้วยความสามารถผมให้ผู้อื่นไม่ได้ปรุงด้วยอัตราไม่ได้ปรุงด้วยอัตราไม่ได้ปรุงด้วยเพื่อเป็นหรือเป็นเพื่อความหลงใหลเพราะว่าท่านรู้สุดยอดอยู่แล้วถ้าไม่ต้องสร้างผมไม่ต้องสั่งสมอะไรมันเกิดด้วยการท่านทำมากท่านเก่งมากจริงๆเหมือนกันมีฝีไม้ลายมือมีสมรรถภาพมีความเชี่ยวชาญความสามารถเก่งเพิ่มขึ้นมีทั้งปัญญา มีทั้งการกระทำเก่งด้วยการกระทำทุกอย่างทั้งมโนสักทีและตายมันเกิดขึ้นจริงๆมีวัดศรีษะของมีความสามารถมันเป็นจริงเมื่อท่านแกงมันเข้าใจเป็นของท่านนั่นแหละแต่ว่าถ้าไม่ได้ยึดเอาเป็นของท่านท่านนี้เก่งเท่าไหร่ท่านจะมีความเก่งและทำให้แก่โลกเข้าไปในการรับใช้โลกด้วยซ้ำไปมันไม่เสียหายโรคไม่ได้ขาดทุนเพราะว่าถ้าไม่ได้เก่งแต่เพื่อที่จะเอาเปรียบคนในโลกเรียนหนังสือเรียนอะไรแต่เราเรียนวิชาความรู้สึกคือเก่งเก่งเก่งเพื่อที่จะเอาสิ่งแลกเปลี่ยนเป็นอ่ามีดและก็จะมาสะสมเอามาลงแสงให้อาหารเจ้าถึงจะเก่งขึ้นยังไงท่านเป็นยิ่งเป็นตัวประโยชน์ของโลกมีประสิทธิภาพมากเท่าไรในการสามารถ จะได้รับกำไรเท่านั้นท่านเท่าเก่ากินข้าวเก่าใช้เท่าเก่าไม่ผลาญพรากไม่เจอปืนอีกมีแต่สิ่งที่สังเคราะห์ร่างกายไว้เท่าที่เราเท่ากันรู้แล้วจึงมีการตัดใจใช้ตามบริขารในโลกมองโทรศัพท์อะไรอีกแล้วแทบจะไม่ใช่คนเปลี่ยนอะไรอีกถ้าอรหันต์ยิ่งเก่งเท่าไหร่ยิ่งยกมือสุดเหนือสุดกล้าอนุโมทนาสาธุจะได้เป็นแฟนคนที่จะแรงคนแรงจากที่จะช่วยมนุษย์โลกช่วยสรรพสัตว์อย่างแท้จริงสำเร็จตามจริงเราก็เหมือนกันในฐานะที่ยังไม่ถึงขั้นนั้นก็ทิศทางเดียวกันเราจะทำได้แค่ไหนมันจะลำบาก ร้านปิดวางปล่อยให้เข้าใจจนเกิดปัญญาอันยิ่งใหญ่ไม่มีอะไรนี่เกิดมาก็ทำงานทำงานแล้วก็ถึงเวลาพักก็พักเวลาเพียรก็เพียรและทำงานเพราะฉะนั้นความลำบากใจมันจะไม่มีหายไปได้เพราะความรู้อันทะลุปัญญาอันเป็นปัญญาวิทย์สุดยอดแต่อภิปัญญาเป็นญาณทัศนะวิเศษเกิดจริงเห็นจริงเลยมันจะไปมีปัญหาการงานและพิจารณาการแสดงที่การงานนี้มีประโยชน์หรือไม่มีประโยชน์ในขณะนี้เราทำได้แค่ใดการงานใดควรต่ออาจจะเปลี่ยนไปอย่างนั้นบ้างอาจจะเปลี่ยนไปนี้บ้างตามความเหมาะสมบางครั้งบางคราวก็อาจจะการงานนั้นที่จริงมันมีค่าน้อยกว่าหน่อยนึงแต่ว่านานๆ คนนี้มาคนนี้ได้ประโยชน์หน่อยนึงคนนี้ได้ประโยชน์ยิ่งกว่าไม่ให้เอาตอนนี้ไม่ได้ประโยชน์ดีถ้าคนนี้มาก็ให้แต่คนนี้คนนี้คนนี้คนนี้มาให้เลยก็ไม่ใช่แล้วต้องแบ่งให้บ้างชาลีอะไรเนี่ยชั้นเดียวกันการงานนั้นการงานนี้บางอันบางสิ่งเราก็ต้องเฉลี่ยให้บ้างตามฆ่าที่ควรอันไหนดีมากก็ให้มากก็ถูกรักอันนั้นดีหน่อยก็ให้พอสมควรครับเป็นไปตามโอกาสนั้นก็ไม่ทำเท่านั้นเองแล้วก็ไม่ได้เดี๋ยวจะทำแต่อันนั้นแหละการ เผื่อแผ่เลยก็ไม่ได้อีกเหมือนกันเราต้องแผ่เผื่อแผ่บ้างบางครั้งบางคราวเนี่ยแล้วก็มีปัญญายิ่งรู้ว่าการงานแม้แต่ในตัวการงานเองเรายังจะทำอย่างไรบ้างและแบ่งไปยังไงบ้างศาลว่ายังไงบ้างแล้วเราก็เอาให้พอสมควรอันนั้นไม่ไหวหรอกมันแบ่งกันไปให้อันนู้นมันไม่มีกำลังพอเราก็ต้องรู้ขอบเขตในการจัดการจัดสาระให้แก่ตนไม่เกิน 2 บ่าแบกของเราได้อันนี้ไม่ไหวเราไม่อย่างไรก็ต้องปล่อยเออแล้วแต่จะเป็นจะตายจะลงนรกอเวจีต่อหน้าปัญญายิ่งตัดสินแม้แต่ในการงานเสมอว่าเราไม่มีทางไม่มีเกียรติไม่มี ไม่เห็นแก่อะไรแต่รู้เรื่องของควรเป็นสัมมาแปลว่าเหมาะควรทำในสิ่งที่เหมาะควรที่สุดดีที่สุดไม่เข้าข้างใครไม่มีอคติใดๆเลยแต่ถ้าเธอสารคดีฉันทาคติโทสาคติโมหาคติภยาคติไม่มีไม่เอนเอียงไม่ลำเอียงไม่ได้เพียงแค่รักได้แต่เพียงแค่ฉันได้ระเบียงผมโง่ไม่ลำเอียงเพราะเพลงกลัวหวาดหวั่นไม่มีในระเบียบซื่อตรงกล้าหาญชาญชัยเป็นไปโดยซื้อโดยตรงแทนและก็ทำจริงสุดคืออยู่และการแจ้งเตือนด้วยความลำบากของโสดาสันติธรรมก็ต้องมีมากมายฝึกปรือเข้าไปแล้วเราจะปล่อยวางได้จริงใครฉลาดมาก ก็สามารถที่จะใช้เจโตกำลังเจโตตัดได้มากมันช่วยกันจิตเนี่ยปัญญาดีเจโตดีเจโตยิ่งดีปัญญายิ่งมีปัญญายิ่งดีเจโตยิ่งดีเสริมขึ้นไปสูงขึ้นเรื่อยๆๆมันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันไม่ใช่ของแย่หรอกเพียงพอกับปัญญาแต่เราอธิบายลักษณะที่เป็นได้จิตที่เป็นจริงได้สามารถกระทำได้มันเป็นเป็นที่สามารถรู้ทั้งรู้ก่อนว่าอันนี้เป็นอย่างนี้ควรทำอย่างนี้ทั้งรู้หลังรู้ว่าเออเราทำได้ทำได้น้อยหรือทำได้มากทำได้ มันเสริมกันสนับสนุนกันเป็นไปเรื่อยไปมันดีขึ้นสมองได้มันติดมันยึดมันทนมันลำบากมันอะไรมันก็ไม่เจ็บจิตใจจะเสร็จหรือจิตของเรามันไม่มีทุกข์มันบอกแกเป็นทุกข์จริงๆได้แต่ละงานแต่ละขั้นแต่ละแปลงไปเรื่อยๆสิ่งใดก็ยึดแล้วถือไปตามเหตุปัจจัยเหตุปัจจัยต่างๆเรายังถือสาแล้วก็จะวางได้จนถึงขั้นสูงและก็ไม่ถือสาได้เป็นบริบูรณ์จนกระทั่งละเอียดถึงจะมีกิเลสเสริมกระดูกกิเลสต่างๆมันจะรู้เท่าทันแล้วก็วางได้อีกมันเป็นเพราะอรหันต์ ตัดสินแล้วจะมีงานอะไรอยู่จะต้องพยายามอะไรจะใช้สัมมาสัมพุทโธจะดำริเริ่มคิดอ่านมีวิตกวิจารมีการงานอะไรของจิตก็มีการงานนั้นจริงทำอยู่แต่ก็ทำงานนั้นอยู่ตามตามหน้าที่ของจิตหน้าที่ของวาจามีวาจาใจจะใช้วาจาจะใช้หน้าที่ของกายกรรมทั้งหมดอัจฉริยะหมดเป็นการงานอะไรต่ออะไรพร้อมทุกฐานะทุกรูปก็เป็นการงานอยู่ถ้าตายมาแล้วแต่กระทำอยู่ด้วยความอุตสาหะวิริยะเพียรกระทำโดยการเจตนาดีอยู่จงใจจงจงใจสร้างอยู่ตลอดแล้วก็จะต้องเป็นแบบหวังการงาน บางอย่างก็ต้องร้อนบางอย่างก็ต้องหนักบางอย่างก็ต้องขรุขระลำบากต้องกลับไปหมุนไปเวียนมาเอาอันนั้นใส่อันนี้เป็นอย่างนู้นเป็นอย่างนี้บางอันก็จะต้องดูเป็ดดูเพื่อนบางอันเป็นประเด็นสำคัญต่างๆเต็มไปด้วยเสียงนานามันก็มีจริงนะที่เป็นเรื่องสมบัติของโลกแต่เราเข้าใจแล้วอย่างดีแล้วเราก็หมดปัญหาขององค์นี้ก็ไปอยู่ในเครื่องโรงพิมพ์แล้วก็ทำพิมพ์ใจก็อยู่กับเพื่อนมันดังเสียงนี้ทุกเสียง แสตมป์ไปรษณีย์อุดเดี๋ยวนี้ใช้ปลอกลูกปืนอุดตันได้แต่งลูกปืนมาอุดหูบอกว่าเออก็ก้าวหน้าไปมันดีกว่ายังไงไม่รู้เอาของลูกปืนอุดหูกันไปได้มาจากไหนไม่รู้แต่พอเราสำลีอุดหูไปแล้วก็ทำอยู่ทำงานเนี่ยเรารู้แล้วว่าเราตัดสินอันนี้ก็ทำอันนี้ไปมันไม่ได้มีปัญหาอะไรตานี้กระทบจะเรียกว่าทุกข์ก็ทุกข์จะเรียกว่าไม่ทุกข์มันก็ไม่ใช่ทุกข์เพราะฉะนั้นสิ่งนี้จึงเลือกเราจะเป็นความลำบากอยู่แม้แต่พระอรหันต์พระอรหันต์ก็มีการที่ดูเหมือนคนดูเหมือนพยายามดูเหมือนอุตสาหกรรม มีคนตูดใหญ่เออก็สาธุในพระพุทธเจ้ายังอยากสอนคนนึงตั้งใจจะสร้างพุทธบริษัท 4 ให้บริบูรณ์พุทธบริษัท 4 ที่เราตั้งใจไว้ครบบริบูรณ์เพื่อนแล้วเราก็จะปรินิพพานละกันสารอันสุดท้ายเหมือนเป็นฝั่งความหวังเอาไว้ท่านตั้งใจอยากจะให้มีบริษัท 4 อย่างไม่มีอะไรต่ออะไรก็เป็นแบบนี้ไม่เข้าใจกิเลสกิเลสอันเป็นไปเพื่อเสนอสรรเสริญเสวยโลกียสุขหรือยิ่งเสมอเป็นดารามาสุขได้มาแล้วก็ไม่รู้จักจริงๆอยู่ใต้อำนาจของมันจนทำให้ลำเอียงจนทำให้ผิดไม่ถูกต้องแล้วดังนั้น เริ่มมีกลิ่นเหม็นพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้เมียแล้วแต่รู้เท่าทันอันนั้นจริงๆอย่าว่าเดี๋ยวนี้พระพุทธเจ้าไม่ให้มันเป็นไปโดยทุจริตอะไรพยายามอยู่แล้วก็รู้แล้วก็เจตนาถอดตัวถอดแฟนไม่พยายามแม้แต่ครอบครัวแต่มันก็ต้องมีพวกอยู่บ้างแล้วก็จะรู้สึกที่ดีกว่าและส่วนที่ไม่ดีแต่ถ้าจะให้ก็ต้องให้แต่ส่วนที่ดีกว่าเสมอก่อนแล้วจะไม่ให้แก่ส่วนได้ดีกว่าได้ยังไงถ้าเกิดว่าสิ่งนั้นตัดสินเป็นสุขแล้วต้องมีแนวโน้มมีบรรยายแท้จริงอย่างนี้แล้วก็ทำอยู่ตลอดกาลนานต้องพยายามปรับปรุงฝึกเป็นความลำบากและอุตสาหกรรมเจริญ พระพุทธเจ้าพระอรหันต์ดังนี้แต่พระอรหันต์ไม่มีเจตสิกจะทุกข์กายทุกข์ก็เป็นสมมุติแต่ดูเหมือนเป็นทุกข์ดูเหมือนลำบากหรือไม่ต้องส่งผลทำงานโครงสร้างสรรค์ผลทำหน้าที่อะไรต่ออะไรอยู่จริงเหมือนคนทำแต่ว่ามันก็ไม่ทนท่านรู้ท่านมีแต่ความเรียกว่าสัมมาวายาโมมีแต่ความพยายามหรือมีอุฏฐานมีสติสัมปชัญญะถ้ามีปัญญา ท่านรู้จักทิศทางแนวโน้มที่ท่านกระทำอยู่จิตของท่านเองท่านร่ำรวยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากท่านสบายการทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากสบายมีชาญทั้ง 4 เจอแต่วิมุตติปัญญาวิมุตติมีถึงพร้อมนี่คือเป็นผู้รู้ที่ยังถึงสุดท้ายท่านอยู่เหนือจิตไม่ใช่เอาอำนาจวงการเราสั่งให้มันเอาอย่างนี้สั่งให้มันเอาอย่างนี้ตามใจชอบเศษมันจะเกิดปีนี้มันจะเอางี้เอาตามใจมันมันยังอยู่ใต้อำนาจจิตใจจิตมีกิเลสแสงมันก็เป็นแต่นี่ก็จะมีกิเลสแสงแต่เป็นไปด้วยความภาคภูมิใจครับทุกวันนี้เราทำ ปฏิบัติธรรมไปมีการงานไปมีการพักมีการเพียรอยู่ปฏิบัติโดยสติปัฏฐานพิสูจน์สติปัฏฐานมันชัดเจนและจะมีการกระทำโดยวิธีให้ตรวจสอบอยู่สงบอาศัยสิ่งแวดล้อมที่สงบระงับอายุยืนเวลาพักเวลานอนก็ไม่ใช่ว่าจะแกล้งให้มันอยู่กันอย่าทรมานจนเกินไปและทำงานกันเนี่ยไปทำงานนะทำงานเพราะฉะนั้นก็ทำงานพอเหมาะพอสมควรแม้ร่างกายของเรา หรือเสียสุขภาพไม่เอาเจ็บป่วยเจ็บแสดงว่าเราไม่เก่งทุพพลภาพเราเองยิ่งเป็นผู้ที่เป็นผู้น้อยจะทำไปตามฐานะเป็นผู้นำหน่อยเป็นผู้เป็นผู้พันเตก็นำหน่อยอาจจะ Over หน่อยจะได้ไปจัดเลยนำเสนอมากกว่าเสนอมากกว่านั้นก็เอารุ่นพี่ๆกับน้ำแดงจะเป็นแนวโน้มจะรู้เจตนาแต่ไม่ใช่อวดดีอวดเอาไปตีผมอะไรเฉยๆไม่ใช่แต่ถ้าทำงานมีส่วนนำภาพสุขภาพเสื่อมเสียอย่างนี้เรียกว่าทุกข์จากทร แต่เป็นการทรมานจนเกินไปไม่เอาแล้วผู้ใดรู้ความบอกความควรแล้วก็เป็นสัมมาทั้งนั้นให้เป็นสมาธิพอเหมาะพอควรและที่มาพอดีพอเป็นปานกลางแต่นมนานแต่ในทางที่เรียกว่าอุตสาหกรรมวิริยะอยู่ในถังขยะอยู่ในทางที่สร้างสรรค์แปลกๆเห็นชัดปลูกผักปลูกเพียรได้จังหวะจะเพิ่มมีสาระที่ก้าวหน้าเจริญงอกงามอยู่เขาก็จะเห็นได้แม้แต่ใจของเราเข้าใจแล้วเราวางใจได้แล้วขนาดนั้นเราก็ยังไม่ทำให้ร่างกายเสียหายอยู่ สภาพพอดีต้องรู้ความพอดีมากไปก็ไม่ได้พอดีน้อยไปก็ไม่ใช่พอดีแล้วก็ผอมเกินไปทรุดโทรมร่วงโรยเกินไปก็ไม่เอาถ้ายิ่งหนักไปในทางอ้วนผีถ้ามันไม่มีโรคอยู่ในร่างกายเซลล์มันเสื่อมแต่อวัยวะมันเสื่อมเออมันทำให้โลกเกิดโรคอ้วนโรคอ้วนก็มีนะแต่ก็แล้วไปถ้าใครที่เป็นโรคอ้วนอยู่ในตัวบุคคลก็เรื่องของเขาหนึ่งในหมายความว่ามันเจอแล้วมันปรับปรุงอวัยวะถึงร่างกายส่วนรูปแล้วมันแก้ไขไม่ได้ถ้าแก้ปัญหาขาดอะไรที่เขาปรับปรุงกันไปให้ทำแล้วก็ทำได้ก็ได้ทำไม่ได้ แต่ทางด้านญาณปัญญาจิตวิญญาณแสดงว่าต้องควบคุมโดยเฉพาะตัวเราเองถ้าเรายังพ่ายแพ้ต่อการอ้วนนี้เพราะว่าเราควบคุมมันไม่ได้เราก็ไม่ใช่เพราะอรหันต์ไม่ใช่แล้วก็กลายเป็นผู้ที่พ่ายแพ้ผิดจิตของเราทำให้เราเองมันเกินขนาดนี้ประมาณอย่างนี้ปัญญาอ่อน ปลุกฉันก็ไม่รู้นานขันก็ไม่รู้กายสังขารก็ไม่รู้จิตสังขารก็ไม่รู้หลงจิตสังขารเกินไปแล้วแต่หลงจนถูกผิดหลอกเอาแต่ความว่าสบายวางว่าอย่าเอาแต่ว่าจะวางไปเฉยๆแล้วตัวเองก็ไม่รู้ถึงความปรุงแต่งความสัมพันธ์การกินก็ไม่รู้จักการประมาณการนอนก็ไม่รู้จักการประมาณการงานก็ไม่รู้จักการประมาณการเกิดก็ไม่รู้จักการประมาณมันก็สั่งสมมันก็เกิดส่วนเกินส่วนน้อยไปได้แค่ประมาณไปได้มันก็ไม่ปานกลางดูดีมันละเอียด ถ้ามันจะทำให้ออกจ่ายออกมันจะยากอะไรมากมายฝืนมันหน่อยทำงานมันมากจ่ายแคลอรี่ออกส่วนนั้นส่วนนี้ออกถ้ามันเติมมันใหญ่เหมือนเป็นนักมวยเนี่ยเค้าจะลดน้ำหนักขณะที่ข้าพเจ้าน้ำหนักมันกระทบขึ้นชกเช้าชั่งน้ำหนักเกินไป 2 กิโลกรัมแคลอรี่ออกจ่ายพลังงานออกให้มันตกถึงขนาดให้มันทำความร้อน 3 กิโลกรัมมันก็ลดได้ทันทีและมันมี กระเทยพวกนี้มีกำลังเพียงพอที่จะทำให้นานๆพยายามที่จะคั้นน้ำคั้นให้ตัวคั้นแคลอรี่เปรมตายออกจากร่างกายได้เดี๋ยวก็ช่างก็พอแล้วทำได้รับได้มันจะไปยากอะไรทำงานพนักงานขายไปแล้วมันมากเกินไปจ่ายมากเกินไปมันก็เอาอะไรส่วนของร่างกายของเราออกไปใช้เกินไปดูกันไปเรื่อยจนกระทั่งส่วนที่เป็น