คนเจริญคือคนทำฌานจนเป็นบุญสำเร็จ.docx

คนเจริญคือคนทำฌานจนเป็นบุญสำเร็จ แต่ละวันแต่ละวันพวกเรานี่ ใส่ใจสนใจธรรมะกัน ฟังธรรมะกันทุกวัน มันเป็นคนเจริญ เรียกว่าเป็นคนเจริญ ฟังธรรมะกันทุกวัน เป็นคนรู้จักสาระแก่นสารของชีวิต เพราะชีวิตเราเกิดมานี่ เวียนวนอยู่ในวัฏสงสารอยู่ในโลก หมุนเวียนอยู่อย่างโง่ๆเง่าๆอวิชชา วนเวียนไปเกิดแล้วก็ไปตามยถากรรม ไม่มีหลักเกณฑ์ในการที่จะทำให้ชีวิตนี้มันเดินทางไปสู่ความเจริญ คำว่า “เจริญ” คำนี้คือ สามารถรู้จักจิต เจตสิก รูป นิพพาน มันสามารถเข้าไปอ่านรู้สภาวะจิต สภาวะที่เป็นจิต แยกได้เป็นเจตสิก สามารถที่จะมีญาณหยั่งรู้ กำหนดรู้ สัญญากำหนดรู้ รู้ อาการ ลิงค นิมิต ตามคำสอนของพุทธเจ้า แล้วก็มีคนเอามาขยายความอธิบาย อุเทศ ขยายความอย่างที่อาตมาอธิบายคืออุเทศ แล้วสามารถจับ อาการ ลิงค นิมิต ที่มันเกิดในจิตของเรา อาการอย่างนั้นอย่างนี้กำหนดเครื่องหมายได้ แต่ละคนก็กำหนดอาการอย่างนี้หมายว่า กำหนดเอง ของเราเองว่าอย่างนี้เป็นอาการอย่างไร เช่น อาการโกรธ อาการโลภ อาการกำลังเกิดอาการรัก อาการชัง อาการเกิดโกรธน้อยๆ โกรธอย่างกลาง โกรธอย่างแรงอะไรอย่างนี้ มันสามารถรู้อาการเหล่านั้นที่มันเกิดในขณะที่มันเกิดหลัดๆ มีนาม มีจิตหยั่งรู้ จับสภาวะพวกนั้นได้ ไม่ใช่มีแต่ภาษาข้างนอกที่รู้แต่พยัญชนะแต่ความหมายแต่บัญญัติ แต่มันสามารถที่จะรู้อาการของจิต เกิดจริงๆสัมผัสรู้ สัมผัสแล้วก็เกิดญาณรู้ เข้าใจ ตรงตามคำสอนของพระพุทธเจ้า แล้วก็มีวิธีที่จะกำหนดรู้ เพื่อที่จะให้มันมีประสิทธิภาพของปัญญา ประสิทธิภาพเป็นฌาน สามารถที่จะ ฌาน นี่คือพลังงานไฟ ไม่ใช่พลังงานที่จะไปได้เพ่งเจาะอะไรเข้าไป แต่เป็นพลังงานที่รู้และไหม้ รู้และเผา รู้แยกกิเลสออกได้แล้วเผากิเลสเลย ฝึกไปตั้งแต่ฌานที่ 1 2 3 4 คนที่ทำฌาน 4 ได้เก่ง ก็เผาได้ พลั๊วะ