191028-067 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

าเองยังจำอยู่อย่างเก่าที่เขาเคยเป็นที่จริงแล้วเขาพ้นไปตั้งนานแล้วเขาเลิกเขาปรับปรุงตัวเองดีขึ้นแล้วเราก็ยังจำได้อยู่เพราะเราไม่รู้จิตรู้ใจจิตมันเป็นของเขาเขาล้างเขาเปลี่ยนไปแล้วเราก็ไม่รู้แต่เรายังจำเอาไว้ขี่กับเราโทรของเก่าที่เขาเคยผ่านมาก็เคยเป็นมาเอาตัวนั้นน่ะมาคิดอยู่อย่างเก่า จะมีเรื่องอะไรเราเอานั้นมาเป็นเชื้อแล้วก็ผสมไปเรื่อยเพราะฉะนั้นมันมีอะไรเกิดขึ้นมาเราจะต้องเอาอันนั้นมาคนกรุงเข้าไปด้วยว่าเขาจะต้องเป็นไปเพื่อความในโน้นทุกความอย่างนี้ไม่ศรัทธาเลื่อมใสถ้าไม่ยอมคิดไม่ยอมยกให้อย่างนี้ก็เป็นอยู่อย่าเผลอใครต้องพยายามดูโดยปัจจุบันน่ะทำโดยสัจจะต่างๆที่มันเป็นไปตามจริงอันใดก็แล้วแต่เราจะต้องนึกดูให้ดีไม่เช่นนั้นอย่างที่เราถือนั้นก็จะถือว่าเป็นมานะด้วยเพราะว่าเราไม่ฉลาดที่จะรู้อุปกิเลสต่างๆเพราะฉะนั้นโอเคอุปกรณ์กิเลสต่างๆมันก็ทำให้เราถืออัตราเป็นอัตราที่ปัจจัยตามความคิดของเราโดยความคิดอันนั้นเป็นความคิดลมๆแล้งๆไม่ใช่สัจจะ เพราะว่าจิตของเขาไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเราคิดถูกด้วยถ้าจิตของเขาเป็นอย่างนั้นจริงอยู่อย่างเดิมเขาผิดถูกแล้วตามสูตรที่เราได้พยายามวิเคราะห์แต่โดยแท้จริงเขาไม่มีอย่างนั้นเราไม่รู้ความจริงเราไม่พยายามที่จะเอาปัจจุบันมาอ่านเพราะเราไม่ยอมปล่อยไม่ยอมยอมวางไม่ยอมที่จะพยายามคิดค้นหรือว่ารู้เห็นแล้วเข้าใจให้ลึกละเอียดไปเพราะทุกอย่างเปลี่ยนไปเปลี่ยนไปถ้าผู้ป่วยดีก็จะดีขึ้นเรื่อยๆถ้าผู้ไม่ใฝ่ดีจะเลวหนักก็ยิ่งกว่าเก่าบางทีคำนวนผิดพลาดคือเค้าเร็วกว่าเก่าด้วยซ้ำไปแต่ให้คะแนนเขาว่าเขาไม่ดีขนาดนั้นไม่พอเลยครับแต่ก็เลวยิ่งกว่านั้นด้วยซ้ำไปก็ได้เพราะฉะนั้นมันไม่เที่ยงเป็นขอให้พยายามพิจารณาโดยปัจจุบันเป็น เหตุเป็นปัจจัยอย่าเพิ่งไปลงโทษอย่าเอาอดีตเอาอนาคตอะไรก็ตามแต่โดยเฉพาะอดีตเอามาเป็นหลักที่ยังว่ามันจะต้องยืนยงคงที่เป็นไปอย่างเก่าไม่มีอดีตไหนหรอกที่มันลงตัวหรือว่ามันเป็นไปอย่างเดิมอย่างเก่าอยู่มานะที่เราพวกเราล้างกันไม่ได้เพราะไม่ยอมอภัยเพราะไม่ยอมพิจารณาซ้อนซ้ำลงไปอีกว่าเขาพ้นมาจากเก่าแล้วหรือไม่ก็ทิ้งสิ่งนั้นสิ่งนี้หรือไม่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญที่เราจะต้องไตร่ตรองกันแล้วก็จะต้องพิจารณาให้ชัดเจนบ้างเพราะฉะนั้นแล้วเราก็จะไม่มีความสงบเป็นได้เราดีขึ้นเราก็ไม่รู้ว่าดีขึ้นเราเองเป็นเรื่องกับพวกเราเองเพราะฉะนั้นถ้าข้างในเองมันไม่ดีมันก็เลยไม่รู้จบกันสักที แต่เราเองเราก็ไม่ดีขึ้นด้วยแม้เขาจะไม่ดีอยู่อย่างเก่าก็ตามเราต้องดีขึ้นตรงที่เราไม่ถูกไม่ยึดไม่ติดไม่ให้เป็นอาฆาตเรียกโดยสารได้เรียกเป็นภาษาสัตว์ที่อยากด่าแรงๆก็คือมันยังเกี่ยวข้องยังไปที่จะผูกพันจดจำเอาแล้วก็ยังเอาเป็นอย่างเก่าอยู่เราต้องลดก็ต้องรู้ว่าก็เขาเป็นเขาก็ต้องเป็นอย่างนี้เขาแก้ได้คนดีอนุโมทนาแล้วเราก็สบายไปด้วยเขาก็สบายขึ้นถ้าเขาไม่แก้แล้วเขาแก้ไม่ได้มันยังเป็นอยู่อย่างเก่ามันก็เป็นที่สุดเท่านั้นเองก็เป็นอย่างนั้นเขาไม่แก้เขาไม่ขายก็ต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเราเราก็ต้องแก่ถ้าไม่ใช่หน้าที่ของเราเราก็ต้องวางไม่เช่นนั้นเราเองจะขาดทุนยิ่งไปเพียงแต่โทษ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe]