191107-070 อภิณหปัจจเวกขณ์-กฉ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2520 อภิณหปัจจเวกขณ์ (184 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์9.63 KB
วันที่แก้ไข1 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้เป็นวันที่ 7 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราพิจารณาปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกศาสนาย่อมสอนให้คนรู้จักสัจธรรมคือรู้จักสิ่งที่เป็นจริงที่เกิดเป็นรูปคนดีที่เกิดเป็นดินเป็นน้ำเป็นลมเป็นไฟเรียกว่าเป็นรูปเป็นรถเป็นกลิ่นเป็นเสียงเป็นวัตถุจนกระทั่งถึงเป็นสิ่งที่ละเอียดเขาเรียกว่านามธรรมหรือรูปก็เป็นรูปที่ละเอียดหรือนามธรรมก็คือเป็นความรู้สึกแม้แต่เรื่องของความรู้สึกเป็นความรู้สึกหยาบเป็นความรู้สึกละเอียดเป็นความ ส่งความรู้สึกทุกข์ความรู้สึกที่มันเป็นดีความรู้สึกที่มันเป็นชั่วศาสนาสอนให้เรารู้ว่ารู้แล้วเราก็พึงเพียรที่จะยังสิ่งที่เหมาะสมในส่วนที่ดีในส่วนที่ถูกต้องตามขั้นตอนตามองค์ประกอบต่างๆในกาละเทศะฐานะต่างๆที่มันให้ไปด้วยดีและเรียกว่ารู้ความจริงส่วนความรู้สิ่งที่แทรกซ้อนอยู่ในทุกๆกาละทุกๆเทศกาลนะนั่นเรียกว่าปัญญาผู้มีปัญญาจึงจะประกอบความดีความเหมาะสมกับกาลเทศะฐานะได้ละเอียดละออแล้วเราก็ยังทำไม่ทรงธรรมะนั้นไว้เป็นผู้ที่ทรงขึ้นเป็นผู้ที่ประกอบเป็นผู้ที่ท่านใดที่มันไม่ดี ก็จะแสดงลักษณะโน้มไปในทางดึงรั้งความไม่ดีไว้ไม่ให้ความไม่ดีนั้นเจริญถ้าสิ่งใดนั้นดีก็จะพยายามสนับสนุนทำแนวโน้มทำเปิดทางทำการเปิดทางหรือว่าส่งเสริมให้ความดีนั้นเจริญขึ้นเจริญขึ้นและกำไรส่วนต่างพรรคพวกขาดเกินไปมันก็แรงและลักษณะที่แรงไม่ใช่ลักษณะธรรมะลักษณะธรรมะและสุขุมเป็นหนี้เป็นไปโดยก้าวเร็วแต่เร็วมีขอบเขตมีอำนาจแรงเหมือนกันแต่แรงอยู่ในระดับที่เหมาะควรถ้าแรงเกินไปเราเรียกว่าทำลายถ้าแรงเกินไปแล้วจะเกิดการทำลายถ้าเบาเกินไปก็ น้ำหนักช้าและก็น้อยไปเพราะฉะนั้นจะต้องแรงพอสมควรแล้วก็ก้าวไปเร็วเร็วทันทีแต่สิ่งที่ดีมันเร็วแต่ถ้าสิ่งที่ชั่วแล้วอย่าให้มันเร็วให้มันช้าลงช้าลงช้าลงจนไม่ม

อ่านต่อ

ีหรือไม่เกิดหรือว่าใช้ความเร็วนั่นน่ะอย่าให้แรงให้มันเบาเบาเบาความไม่ดีเบาเบาจนมันไม่มีพิษเลยอย่างนั้นก็เป็นการดีต้องเข้าใจความหมายของภาษาที่อธิบายและเราจะเป็นผู้พิจารณาให้รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่วอะไรที่เหมาะสมแล้วกับไม่เหมาะสมตามกาละเทศะศาสนาจะสอนให้เรารู้ความจริงพวกนี้อย่างแท้จริงจนตัวผู้รู้นั้นรู้ความจริงด้วยเหตุด้วยปัจจัยว่าเรามีชีวิตอยู่ ปัจจัยของชีวิตพระพุทธเจ้าตรัสสอนไว้แล้วอาหารพอยังกายเครื่องนุ่งห่มพอกันร้อนกันแดดกันฝนกันแมลงสัตว์กัดต่อยกันหนาวสิ่งที่อยู่ก็เป็นเพียงแต่ที่พักพอสมควรไม่คาดคิด or ที่จะต้องฟุ่มเฟือยที่จะต้องมากมายอะไรเป็นที่ที่จะพออาศัยดำเนินกิจดำเนินงานดำเนินการพักการทำงานส่วนยารักษาโรคก็คือยาจริงๆไม่ใช่ของแต่ของสิทธิประโยชน์ของกินเล่นกินหัวอะไรสิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยสุดท้ายไม่เข้าใจแล้วทุกอย่างง่ายมีปัจจัยที่จะอยากมีปัจจัยที่รู้ประโยชน์เต็มแล้วเราทำงานง่ายและเราก็คือช่วยคนอื่นให้รู้สัจธรรมที่เรารู้ผ่านสิ่งนี้ไปด้วย ไหว้สิ่งที่จะประกอบให้เกิดไปด้วยดีคืออะไรสิ่งที่จะพยายามลดลงมาอย่าให้เกิดสุดท้ายไม่มีเลยให้ดับเลยคืออะไรผู้นั้นก็จะพยายามช่วยเหลือเกินไปไม่ไปและสิ่งที่เกิดอยู่ที่ตนก็คือผิดแล้วไม่รู้ดีไม่รู้ชั่วจิตใจรู้ดีแต่รักดีนั้นไม่ได้เราจะรู้ดีแต่จะส่งเสริมดีนั้นไม่ได้คิดจะรู้ชั่วแต่ระงับชั่วนั้นไม่ได้จิตของเรานี่แหละมันยังเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วก็ต้องมาเรียนรู้ความจริงและดับครับเกิดให้รู้ดับทุกข์ประปาจักรยานมีความรู้ความเกิดความดับแล้วก็พยายามดับสิ่งที่ควรดับพยายามดำเนินไปในสิ่งที่ดีเรียกว่าสุขภาพ คาถา Store เรียกว่าให้ไปดีแล้วสิ่งที่ดีแล้วให้รู้ดีแล้วจะให้ทำให้ดีแล้วนะไปเรื่อยๆจึงเรียกว่ารู้เกิดรู้ดับและจรรโลงหรือสร้างสรรค์และก็รู้ความราบรื่นความสงบระงับสงบสงัดก็คือสิ่งที่มันเป็นกิเลสตัณหาหมดแล้วก็ดำเนินทุกอย่างเดินไปโดยราบรื่นไม่มีอะไรร้อนไม่มีอะไรขัดไม่มีอะไรแย้งไม่มีอะไรต่อต้านไม่มีอะไรทำลายไม่มีอะไรเป็นพิษเป็นภัยต่อกันสิ่งนั้นก็เรียกว่าเรียบร้อยหรือราบรื่นมีแต่ความหมายของคำว่าสันติเราจะต้องทำสันติให้เกิดสิ่งนี้เป็นที่สุดได้ด้วยการรู้และด้วยการทำสำเร็จ

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน