191026-065 อภิณหปัจจเวกขณ์-กฉ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

ยที่เคยเป็นเคยมีแต่เก่าแต่ก่อนมันก็ไม่เหมือนกันดังนั้นเมื่อเวลาเอามาปรุงร่วมกันแล้วมันเป็นเหมือนกันก็ได้ถ้าคำนวนให้ยืดให้ทั้งคันทีเดียวเพราะว่ามันจะต้องละเอียดอ่อนผู้ได้ฉลาดผู้ใดขยันที่ได้กระทำเสมอก็จะทำได้เร็วได้ง่ายเรียกว่าปฏิภาณถ้าผู้ใดยังไม่ทันเสมอ อย่าช้าเรื่องปาฏิหาริย์ไม่ดีพูดได้รู้นิรุตติรูปภาษารูปบัญญัติอื่นๆมากมายด้วยก็จะคล่องแคล่วในการที่จะเสนอออกแสดงออกจากผู้อื่นอีกแล้วก็พยายามรู้สาระก่อนส่วนจะเสนอออกแล้วก็ต้องพยายามขับด้วยด้วยแล้วก็จะต้องคำนวณโดยปัจจัยที่เป็นหมู่ปัจจัยที่เป็นเดียวที่เรียกว่าการที่ฉันยึดตาหรือว่าองครักษ์ต้องรู้ทั่วไปหมดทั้งธรรมะอัตถะทั้งต้นทั้งการประมาณการเวลาและจะทำสิ่งที่ร่วมด้วยเป็นกลุ่ม คนที่เป็นเดี่ยวและเป็นลักษณะของมันเองเรียกว่าบุคลิกตาซึ่งตัวมันเองนั้นก็จะมีกำหนดที่จะเดินไปอย่างที่แปลสู่ฟังแล้วว่ามันจะมีสาระ ต้องคำนวณถึงอดีตบ้างแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไปเพราะอดีตเป็นจริงเป็นจังเป็นเกินไปก็ไม่ใช่เราเอามาใช้งานและรู้จักการใช้รู้จักคำนวณอะไรต่างๆหรือประมาณนั้นเองสำนวนงบประมาณและการใช้ภาษาและการกระทำโดยตัวเราเองเป็นคนทำและเอาเราเองก็ไปเครียดฉันเครียดแต่เพียงว่าเราเองเราทำงานเพื่อเขาและเราเอาตัวเราไปเป็นตัวเราไปทับถมไปข่มขี่ไปเอาเปรียบเอารัฐหรือว่าเรายังมีเศษเห็นแก่ตัวอยู่อย่างไรก็อยากให้มันมีแต่ความเป็นจริงแล้วเราทำงานอยู่ก็มีความเป็นจริงอยู่ว่าเราเองและเทียบเท่าหรือเราเสมอเมื่อเวลาต่ำกว่าสูงกว่าอะไรอย่างนี้เป็นการทำงานเราจะทำงานอะไรเราจะยกทำอะไร สยามรู้ว่าเราเป็นคนทำสิ่งนั้นสิ่งนั้นนายกทำไว้เหนือเสมอแม้สัมมาสัมพุทธเจ้าท่านก็ยกธรรมะไว้เหนือท่านมองหาใครฉันมองหาเดือนมกราคมที่ 3 ท่านบอกว่าใครที่จะเป็นคนที่ท่านควรเคารพท่านจะมองแล้วท่านจะเห็นว่าท่านเองท่านไม่เห็นใครที่จะเป็นผู้ที่ท่านจะเคารพได้นอกจากทำนี่ท่านไม่ได้เข้าข้างใครฉันเข้าใจท่านพูดได้ฉันเป็นได้ท่านก็ทำได้แต่เราไม่จำเป็นต้องมาจากพระพุทธเจ้าเราจะคำนวนจนกระทั่งว่าเราเคารพทำนอกการนั้นเราไม่เคารพใครนั้นน่ะที่จะปฏิบัติพระพุทธเจ้าองค์เดียวเท่านั้นไม่ใช่เขาจะมาพระพุทธเจ้าแล้วอย่าเพิ่งไปพูดอย่างนั้นแม้เราจะรู้ก็ต้องรู้เป็นยังไงของเราว่าเราจะสูงเหลือใครก็รู้รู้อย่างนั้นแหละ หน้ากากบางอย่างเราจะต้องไม่สูงเหนือกว่าเขาเพราะเราจะเก่งรอบด้านเป็นกตัญญูทั้งหมดไม่ได้อะไรจะต้องมีบางอย่างเพราะเนื้อเราอยู่เขาดีกว่าเราก็เก่งกว่าเรามีเหมือนกันเพราะเราจะต้องรู้ความจริงทั้งหมดแล้วไม่ใช่ว่าเราจะมาอวดดีแต่เรามาทำดีที่เราถนัดดีที่เราเห็นควรว่าจะกระทำให้มากที่สุดจึงได้ดีและควรที่จะทำให้มากที่สุดเป็นประโยชน์สูงสุดก็ทำสิ่งนั้นถ้าได้ทำสิ่งที่ถนัดก็ยินดีบางอย่างไม่ถนัดเราก็จำเป็นต้องทำตามสาระบ้างสาระเราก็จะได้เก่งขึ้นดีขึ้นเจริญขึ้นก็เป็นธรรมดาแต่พิจารณาทั้งหมดในสังคมหรือว่ากับคนที่จะทำเสร็จจากการเรียนการสัมฤทธิ์ก็เรียกเป็นสำคัญที่สุดที่เราจะต้องใช้ตลอดชีวิตถ้าเกิดว่าใช้ได้เป็นพิจารณาเป็น โทรหาสาระของมันจริงแล้วทำทุกเวลาเรามีสัตบุรุษจะมีกำกับตัวเราเองทำจริงๆแล้วเราก็ทุกอย่างเจริญและก้าวหน้า