191025-064 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ003.txt

อันนี้เวลาก่อนฉันของวันที่ 25 ตุลาคมพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราพิจารณาปัจจัย Ok Google ใจมั่นคงแล้วก็จบตรงที่นั่นมันก็จบด้วยชีวิตที่ยังไม่ตายแล้วมันจะจบด้วยชีวิตที่ยังเป็นอยู่มันก็ได้ทั้ง 2 อย่างถ้าเราถึงวาระควรตายแล้วก็จบลงตรงที่สุดของที่ต้องตายมันก็ดีที่สุดแล้วไม่ถึงเวลาที่ควรจะตายแต่เราก็จะต้องตายในที่ดีที่สุดทุกข์จงมีใจบอกว่าเราพูดถึงผู้ที่ดีที่สุดโตแล้วสบายแล้วแต่แม้ว่ามันยังไม่สมควรจะตายแล้วผมก็ดีที่สุดถ้าเราแก้ไขได้แล้วเราก็ไม่ตายแม่ก็ไม่ตายหรอก มหัศจรรย์แก้ไขเมื่อไม่เห็นว่าผมไม่เห็นว่าไม่สมควรที่จะเป็นเราก็จะแก้ไขแก้ไขไม่ได้ถึงที่สุดที่ผมเคยบอกแล้วว่าถูกสุดท้ายผมไม่มีเพราะมีคาถาอยู่บทเดียวแต่คำว่าแพทย์ตายจบผมไม่มีคาถาเลยเพราะฉะนั้นถ้าผมแน่ใจว่าผมไม่ทำความดีคุณจะยืนยันด้วยหรือเปล่าผมไม่ได้ยืนยันด้วยกับจิตใจของใครเป็นของใครแต่ผมเองงงไม่มีปัญหาผมยังไม่เคยมีปัญหาในพิธีกรรมทางธรรมอยู่ทุกวันนี้ผมศึกษามาต่อสู้มาทางโลกผมก็เลยมีปัญหาพอมาทางธรรมะแล้วผมไม่มีปัญหาผมมีแต่เห็นว่าสิ่งที่มันเกิดมาแล้วเราก็พยายามที่จะมีคนนอนทำให้ดีที่สุดไม่ให้เป็น ลูกสาวเดินหน้าที่เป็นไปได้พยาบาลแล้วเราก็ต้องเลือกจุดที่เราจะยอมเพราะเราจะยอมทำอย่างไรดีที่สุดที่เราจะเลือกเพราะไม่มีเขาหลังมีแต่เดิม แต่เราก็จะทำไปตามภาวะที่พอเป็นไปตามที่เราสามารถวันนี้ที่สุดแล้วอนุบาลสวดยืนยันกับปาฏิโมกข์โอวาทปาติโมกข์สังวรระวังอยู่ในนั้นแล้วก็ประมาณจะให้เป็นแนวคิดทางที่มันน้อยลงน้อยลงมันทำให้ตาประมาณนั้นดีที่สุดและพยายามให้มันเป็นประเด็นสำคัญเรียบร้อยไม่ร้อนกลับบ้านหรือว่าเป็นไปเป็นไทย [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ถ้าเผื่อว่าแน่ใจว่าจะปล่อยผมอยู่คนเดียวผมจะทำงานฉันจะเดินหน้าผมไม่เห็นว่าใครจะ