210321-220 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

นด้วยอย่าละเลยอย่ากลับปล่อยฤดูถูกเกินไปทำให้มันถูกเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วมันไม่มีปัญหาอะไรจะนั่งหลับตาบำเพ็ญหัดทำตัดสินเพ่งตัดสินใจพิจารณา เบาบางเห็นความปราศจากกิเลสแล้วมันสบายจะทำบ้างจะตัดยังไงจะทำให้เร็วยังไงจะทำให้แข็งแรงมั่นคงตั้งมั่นไม่สั่นได้เอกชนตาอันยาวนานอย่างไรจะทำบ้างก็ได้เป็นอุปการะขอให้เข้าใจให้ถูกสัมมาทิฏฐิและอย่าไปทำนอกเรื่องนอกราวเดรัจฉานวิชาหรือว่าไปในสิ่งที่มันไม่เข้าท่าเข้าทางจัดมาให้ถูกจุดถูกระบอบเราจะได้กินเพราะฉะนั้นถ้าบาปทำต่างๆที่จะขัดเกลาก็เป็นการเสริมสร้างทำให้เราตะล่อมเป็นสมถะเป็นวิมุตหรือหลุดออกมาได้เหมือนกันทั้งหมดกระบะก็เป็นอุปการะคุณอย่างนึงตรงโดยตรงสายตรงก็เป็นวิปัสสนาที่เราจะต้องใช้ปัญญาเห็น คนเห็นโทษเห็นภัยแล้วก็เห็นจริงๆในจิตที่มันวิมุตหลุดพ้นว่ามันดีเป็นศรัทธาที่บริบูรณ์เข้าใจว่ามันมดอะไรพี่มดกิเลสไม่ใช่วิมุตความเป็นคนไม่ใช่วิทความเป็นชีวิตไม่ใช่วิมุตความเป็นความรู้แต่วิมุตกิเลสต้องอ่านให้ชัดเข้าใจให้เหมาะอารมณ์ของกิเลสเป็นอย่างไรโลภะโทสะโมหะอย่างอ่อนอย่างบางอย่างละเอียดอย่างที่มันสุขคุ้มประณีตอย่างไรก็รู้จนกระทั่งถึงท่านอนุสัยอัศวะแต่เราจะเป็นผู้ที่ให้เกียรติและออแล้วก็ทำได้ทุกตรงต้องพยายามทุกเวลาที่เราปฏิบัติไปกลางคืนกลางวันมียืนเดินนั่งนอนทำงานทำการมีผัสสะรู้เท่าทันผัสสะ ไม่พลาดไม่ห่างไม่เผลอไม่หลุดจากจิตจากใจจากอารมณ์ของจิตแม้จะสัมผัสไปทวารนอกอย่างไรมีอะไรประกอบอยู่อย่างหยาบอย่างหนักอย่างไรเราก็ไม่เผลอจิตไม่ตกหล่นสติยังคงรู้อารมณ์ของจิตและเราก็อ่านแบ่งกุศลอกุศลออกแล้วเราก็ทำให้จางคลายทำให้ปรับเปลี่ยนอยู่เสมอก็เป็นอันหวังได้ที่เราจะได้ถึงจุดสำเร็จสูงสุดเราจะเป็นผู้รู้เองว่าอ่อนบางไปแล้วลดลงไปได้แล้วมากมายอะไรที่จะต่อไปยังเหลือน้อยมีจุดเบาสบายเราก็จะรู้ว่าเราเบาสบายไม่กินแรงแคลงใจอะไรจะฟังธรรมเราจะเป็นอยู่เราจะมีชีวิตต่อไปอีกนานอย่างไรมันก็ไม่อึดอัดขัดเคืองไม่ลำบากมีอะไรก็สู้มีอะไรก็อยู่ ได้มีอะไรก็ประสบได้มีอะไรก็สัมผัสได้จะอยู่อย่างราบรื่นสบายอารมณ์จะเห็นความสบายที่แท้จริงเป็นทิฏฐธรรมสุดพระวิหารที่แท้ได้เพราะเราล้างโลกเราอยู่เหนือโลกที่คนเขาอยู่ตกเป็นทาสมาได้อย่างแท้จริงเราจึงเป็นอยู่อย่างเบาง่ายสบายว่าและก็เป็นผู้ที่จะช่วยเหลือโลกคุ้มครองโลกเกื้อกูลโลกได้อย่างแท้จริง