210407-231 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 7 เมษายนพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกผู้ที่เกิดมาในโลกมีโลกียะสมบัติมีวัตถุประสงค์ที่โลกก็สมมติค่าทั่วไปส่วนใหญ่ของมนุษย์ก็จะรู้ค่าของโลกรู้ราคาที่โลกตั้งราคากันไว้และทุกคนก็จะแสวงหาตามฆ่าส่วนใหญ่ของโลกที่ตีราคากันแล้วก็พยายามอยู่เป็นอยู่ไปสุดยอดถึงตายก็ เพียงจะแย่งชิงโลกิยะสมบัติผู้ที่เกิดมาเป็นมนุษย์ได้ฝึกธรรมะเรียนธรรมะมาเรียนรู้ค่าของโลกิยะสมบัติแล้วปลดปล่อยปลดปล่อยออกไปจนกระทั่งวางสบายเข้าใจสาระอันนั้นอย่างแท้จริงไม่ยึดไม่ติดไม่หลงใหลอย่างที่โลกเขาตั้งค่าตั้งราคาที่เรียกว่าชาตะรูปะรัชตะเราไม่หลงหอบหลวงหิ้วเราไม่หลงสะสมจะรับไว้หรือไม่รับไว้ขนาดไหนเราก็รู้การปลดเรื่องออกการถ่ายเทออกการมีไว้แต่ปัจจัยที่เป็นอภิชาติเรียกว่า ปัจจัยหรืออัจฉริยะโดยจริงผู้ที่ไม่สะสมอัจฉริยะหมายความว่าไม่สะสมอภิชาหมายความว่ารักษาไว้แต่น้อยมีน้อยมักน้อยอยู่กับส่วนน้อยมันเป็นเพื่อนของพวกหมู่น้อยเราจะรู้ค่าของรับผิดชอบรู้ข่าวอัจฉริยะเมื่อพูดได้เห็นจริงแล้วก็จะรู้ว่ายิ่งน้อยว่ายิ่งเมายิ่งน้อยมันยิ่งว่างยิ่งน้อยมันก็ยิ่งดีง่ายสะดวกแต่เราเองเราสามารถกระทำการงานมีค่าตั้งแต่ด้านปัญญาหรือวิญญาณสามารถ ให้ปัญญาให้วิญญาณแก่ผู้อื่นสามารถให้ผู้อื่นเป็นอยู่โดยไม่หลงใหลหรือว่าแม้จะจะเรียนรู้โลกโลกโลกโลกโลกโลกียะแล้วก็หลุดหลุดออกจากโลกมาให้ได้อีกแต่ระดับแต่ละระดับก็ทำได้จริงคุณนั้นก็มีงานมีค่าของตัวเองและมีสิ่งที่เป็นที่กระทำสุดพระวิหารมีความเป็นอยู่มีภูมิเสวยมีภูมิอันสบายมีแดนเกิดหรือแดนอยู่หรือแดนเป็นอันตรายเพราะไม่มีชีวิตเป็นอยู่มีชีวิตอยู่อยู่มีชีวิตเป็นไปอยู่ก็สบายถ้าของชีวิตที่เป็นค่าให้แก่โลกก็มีมีสืบ ออกไปอย่างแท้จริงคนที่เป็นได้ดังนี้แ
อ่านต่อ
หละมีสภาวะรองรับที่แท้จริงจะเห็นเด่นชัดว่าเจ้าชายสิทธัตถะหรือพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี้เป็นมนุษย์สุดประเสริฐเป็นปราชญ์ยอดเยี่ยมที่แท้จริงเพราะว่าท่านมีความเห็นอย่างนี้ท่านได้กระทำแล้วอย่างนี้แล้วถ้าทำอย่างนี้เป็นความประเสริฐเรารู้ว่าเป็นความประเสริฐอย่างไรเมื่อเรามีเมื่อเราเป็นอย่างท่านได้น้อยขนาดนี้เราก็ยังประเสริฐขนาดนี้เรารู้ความประเสริฐที่แท้จริงไม่ได้ทำยกยอเล่นลิ้นไม่ได้ทำรวมไม่ใช่คำสมมติแต่เป็นเรื่องจริงเป็นความจริงว่ามันประเสริฐคืออย่างไรมันสบายคืออย่างไรมันมีอิสระคืออย่างไรมันมีค่าแก่โลกเขาคืออย่างไร มันไม่ต้องทุกข์ต้องร้อนคืออย่างไรมันจะเห็นจริงแท้จริงแล้วมันจะยืนยันอย่างเด่นชัดถ้าเรายิ่งมีอีกมากขึ้นมากขึ้นเป็นพระอริยะที่สูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นเรายิ่งจะเข้าใจพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรายิ่งจะทราบซึ้งเรายิ่งจะแน่ชัดที่สุดเพื่อความเป็นบาปนั้นคืออย่างมีความเป็นมนุษย์ที่สูงสุดยอดยิ่งกว่าโลกียะหรือสูงกว่ามนุษย์ที่หลงโลกียะที่ยังสั่งสมโลกียะที่ยังเป็นทาสของโลกิยะความเป็นมนุษย์อริยะที่สูงกว่าเป็นอย่างนี้อย่างนี้ผู้มีจริงเห็นจริงจะยืนยันอย่างแท้จริงความเคารพสักการะบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงจะนับวันเทิดเหนือเสียงเหนือกล่าวจะไม่มีการถอดถอนอย่างแท้จริงจริงเพราะความเป็นจริง จะยืนยันอย่างนี้ถ้าผู้ใดมีอยู่แม้เดี๋ยวนี้ผู้นั้นจะทราบซึ่งในคำอธิบายนี้ผู้ใดมีมากขึ้นยิ่งจะซาบซึ้งกินยิ่งจะเห็นจริงเพราะว่าสัจจะนี้มันเป็นของแท้เป็นของจริงพิสูจน์ได้ด้วยตนอย่างแท้จริงตามที่กล่าวมาแล้ว