อรหันต์โพธิสัตว์ก็ยิ้มได้ด้วยจิต อภิปโมทยังจิตตัง.docx

อรหันต์โพธิสัตว์ก็ยิ้มได้ด้วยจิต อภิปโมทยังจิตตัง _ทำใจ . กราบนมัสการพ่อครูที่เคารพอย่างสุดเศียรสุดเกล้า สิ่งหนึ่งที่ทำให้ลูกศรัทธาพ่อมากๆ ก็คือ ใบหน้าของพ่อมีรอยยิ้มเสมอ (แม้ในขณะที่พ่อพูดว่า พ่อเมื่อยมากๆ แล้ว) พ่อครูว่า... จริง จริง ยิ้มเสมอจนกระทั่ง ทางพวกที่เขาเคร่งๆพวกพระป่าพระนั่งสมาธิ เขาบอกว่าพระอะไรกัน ยิ้ม หัวเราะเอิ๊กอ๊าก ไม่สำรวมเลย เขาว่าอย่างนั้นนะ อาตมาก็ว่า เออนะ มันก็จริงของเขาสำหรับเขาที่มีความยึดมั่นถือมั่นหรือมีความเห็นว่า ความสงบนั้นแม้แต่ยิ้มก็ไม่ได้ ยิ้มหรือหัวเราะเสียงดังก็ถือว่าไม่สงบ โอ้โห เคร่งจัด ฟังแล้วเคร่งจัด ทำไมคนยิ้ม คนหัวเราะ นี่มันจะเป็นความ เอาล่ะถ้าพูดเวอร์ๆว่าถ้ามันหัวเราะดังๆ หัวเราะรบกวนคนอื่นก็ว่ากันไป มันโอเวอร์ แต่คนที่มีแต่การยิ้ม มีแต่เสียงหัวเราะกันทั่วไป อาตมามีเพลงอาริยะบทนึง ที่บอกว่าได้ยินเสียงหัวเราะหรือเสียงร้องไห้ มันเป็นยังไง คนมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะมันจะเป็นสังคมที่ไม่น่ายินดีหรือไม่น่ายอมรับหรือยังไง มันก็ดีสิ เจอหน้ากันก็มีแต่ยิ้ม ไม่ใช่บ้านะ ยิ้มอย่างคนบ้าก็อีกเรื่องนึง คือมันสดชื่น มันรื่นเริงเบิกบาน ยิ้มแล้วก็มีเสียงหัวเราะ อาจจะหัวเราะดังๆ หัวเราะเอิ๊กอ๊ากบ้าง มันก็ไม่น่าจะเป็นไร หัวเราะดังๆเอิ๊กอ๊ากๆ จะไปเคร่งจัดมีสำรวม สงบ จะโต่งไปถึงขนาด อภิปโมทยังจิตตัง ก็ไม่ได้ อาตมาก็ว่า เขาจะสุดโต่งไปยังไงเขาก็ว่ากันไปเถอะ มันสุดโต่งไปหาศูนย์ สุดโต่งไปหาไม่มีอะไรอะไรเลย ไม่ต้องกระดุกกระดิกมันเวอร์เกินไป มันสุดโต่งไปไกล อาตมาไม่มีความรู้สึกในใจที่ว่าจะขาด อภิปโมทยังจิตตัง จิตไม่ได้ขาด อภิปโมทยังจิตตัง แปลว่า จิตยินดี ปราโมทย์ ยินดี ชื่นใจ อิ่มเอม ปราโมทย์อยู่ มันเป็นอย่างนั้น อิ่มเอม เกษมใส ใจเกื้อกูล มันเป็