220607-299 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ018.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพฤหัสบดีที่ 7 มิถุนายนพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกสถิติการเดินทางในการประพฤติปฏิบัติไปได้แล้วก็ตามก็คือกิจกรรมต่างๆนั้นเราก็จะต้องทำรักษาไว้เพื่อเป็นกรรมฐานเพื่อเป็นวิธีการเพื่อเป็นรูปแบบเพื่อเป็นบทเรียนเป็นตัวอย่างเพราะฉะนั้นในหลายๆอย่างที่ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบปฏิบัติ รูปแบบนั้นจะเป็นเรื่องที่เราเองไม่ต้องอาศัยแล้วล่ะเราเองไม่ต้องไม่ต้องเอามากระทํา ไปเราได้รับประโยชน์จากสิ่งนี้แล้วและเราก็จะสลับทิ้งโดยไม่รักษาไว้โดยไม่ทำให้เป็นตัวอย่างของคนอื่นให้คนอื่นได้ทำตามบ้างให้คนอื่นได้รู้ไม่เห็นไม่สนใจก็ไม่เหลือแล้วเขาก็จะได้ใช้เป็นประโยชน์กับเขาทั้งๆที่เราทำอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องหรือบางคนแรงอะไรมันก็ผ่านไปก็ไม่ลำบากตำบลอะไรจริงๆยิ่งเราเองเราสบายแล้วก็ทำเมื่อไหร่จะทำได้ไม่ทำก็ได้เราก็ควรจะได้ที่ 1 ทุกอย่างแต่ฉันก็ยังท่านก็ยังทำท่านก็ยังรักษาไว้ยังยึดอยู่เป็นทรงแบบทรงรูปกับเพราะเหตุว่าเธอจะเป็นตัวอย่างเป็นประโยชน์แก่อนุชนรุ่นหลังดังที่พระมหากัสสปะเออตอบคูณตอบก็จะมาจากพระพุทธเจ้าตรัสถามว่าทำไมเธอจึงต้องนั่งเฝ้าร้านแล้วไม่ต้องมีสิทธิก็ได้เป็นไปโดยเหมาะสมก็ได้แต่พระกัสสปะกับยืนยันว่าเพื่อเป็นตัวอย่างให้แก่อนุชนรุ่นหลังนั่นก็คือรักษารูปแบบอุตสาหกรรมเทคโนโลยี เป็นไปได้อย่างง่ายดายเป็นไปได้โดยดีเราก็ควรจะได้รักษาและควรจงไว้ควรจะได้กระทำยืนยันยืนหยัดอยู่ให้แก่ผู้อื่นและเป็นผู้ปฏิบัติตามทว่าก็ใจจริงแล้วในเรื่องใดๆก็ตามแต่ถ้าเราตัดกิเลสแล้วเรารู้เท่าทันอย่างสูงอย่างไรเรามีบทปฏิบัติบทปฏิบัติเพื่อการรู้บทปฏิบัติเพื่อการขัดเกลาบทปฏิบัติอย่างเข้าใจเท่าทันในสิ่งที่เราเองเราเข้าใจไม่ได้จนกระทั่งเรารู้เท่าทันและเราก็รู้ว่าความเหมา
อ่านต่อ
ะสมควรบางสิ่งบางอย่างรำคาญ ไม่ต้องเป็นแบบอย่างอะไรหรอกแล้วเราก็ไม่ต้องทำในสิ่งนั้นส่วนนั้นแล้วก็ทิ้งกันไปเลยแต่ส่วนไหนจุดไหนที่ยังจะต้องมีแบบมีอย่างมีรูปมีร่องมีวิธีการอะไรอยู่เราก็จะต้องรักษาไว้รักษาไว้ได้ก็จะช่วยเหลือผู้อื่นบางอย่างก็รักษาไว้ไม่ได้นานก็ต้องไปทำไว้ไปทำลูกนั้นไปทำแบบนั้นเป็นจริงอนาคต แต่เราก็มองให้ออกว่าจุดใดที่ท่านมีเจตนาสิ่งใดที่ท่านมีปัญญารู้ใครจะสู้จนช่วงใครจะว่าอะไรต่ออะไรท่านก็ไม่ว่าท่านเข้าใจว่าท่านจะยึดไปถือไว้เป็นประโยชน์แก่อนุชนทั้งๆท่านก็มีเจตนาอันดีแล้วรักษาไว้ใครจะทุกข์หรือไม่ทุกข์ก็ตามแต่ยิ่งท่านทำแล้วยิ่งทุกข์ท่านก็หยุดเสียสละมากพากันทำอยู่สนิททุกท่านเป็นไปได้ถ้าเป็นไปได้แล้วมันก็ไม่มีอะไรมันก็เป็นบุญคุณเป็นสิ่งที่ดีเราจึงจะต้องพยายามเรียนรู้ไปอย่างเข้าใจในแบบมีวิธีในกรรมฐานในสิ่งใดก็แล้วแต่ที่ว่าเป็นไปได้แล้วก็ตามและเรายังจะส่งรูปทรงแบบทรงพิธี เพลงไม่ต้องเบื่อไม่ต้องรำคาญแม้การกระทำรูปแบบทำอะไรก็ได้อยู่ทุกวันนี้มันก็เป็นเรื่องที่เป็นไปตามธรรมดาที่เราเคยคิดถึงให้เป็นจารีตประเพณีเป็นสิ่งที่รวมอยู่ในชีวิตฉันมันก็ผ่านไปผ่านไปคนอื่นก็มารับเอาอย่างนี้ไปบางทีไม่ต้องมองเห็นถ้าเกิดได้รู้เราก็จะได้คนไทยจึงจะเป็นประโยชน์ร่วมกันมันก็เป็นเรื่องของอันหนึ่งที่จะปลดปล่อยใจสำหรับผู้ที่ยังนึกคิดดูยังวางใจไม่ได้สำหรับสิ่งที่ควรจะวางเสียถ้าผู้ใดดูแล้วชัดเจนก็ดีแล้ว รำคาญก็จะได้รู้เพิ่มเติมดังกล่าวนี้เพื่อการสร้างสรรค์มีทั้งจารีตคือ 8 ประเพณีอะไรที่จะเป็นประโยชน์ในการกัดเรามีทั้งกรรมฐานมีทั้งรูปแบบมีทั้งวิธีการมีทั้งอะไรก็ได้ไปพอสมควรถ้าไม่จำเป็นต้องมาเราก็ไม่มากแต่อะไรเป็นหลักเป็นแกนอยู่เราก็จำเป็นที่จะต้องทรงหลักจงแสดงจงอธิบายไปเพื่อประโยชน์ต่อๆไปให้ยืนยาวนานเท่านาน