สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน คนจะดีต้องมีศีล.docx

้านกี่แสน เลอะเทอะไปหมด ศีลข้อที่ 1 เกี่ยวกับสัตว์เราก็อยู่กับสัตว์ตั้งแต่เล็กถึงใหญ่ มีประโยชน์แก่กันและกันสุดยอดจบ คุณอยู่กับสัตว์ในโลกนี้คุณก็มีประโยชน์แก่กันและกัน ไม่เกี่ยวข้องด้วยอะไรก็ไม่เป็น เป็นเรื่องที่เชื่อมกันมาที่จะเป็นภาระในอนาคต ไม่เป็นภาระแก่กัน มีแต่ประโยชน์แก่กัน ศีลข้อที่ 2 เกี่ยวกับของ เราไม่ต้องอาศัยสัตว์เอามาใช้ในชีวิต เราใช้แต่ พีชะกับอุตุ กับธาตุสสาร ที่เป็นพีชะเป็นพืช จะอาศัยกินใช้อยู่เป็นปัจจัย 4 อยู่ได้ ไม่ว่าจะเป็นอาหารเครื่องนุ่งห่มที่อยู่อาศัย หรือยารักษาโรค อยู่ในนี้หมดแล้ว ไม่ต้องไปรบกวนสัตว์ใดๆเลย เพราะฉะนั้นผู้รู้ ที่รู้ก็รู้ว่า เรามีสิทธิ์ใช้สิ่งที่เป็นสิทธิ์ของเรา ไม่ว่าจะเป็นอุตุนิยม พีชนิยาม อะไรที่ไม่ใช่สิทธิ์ของเราอย่าไปละลาบละล้วง จะต้องเข้าใจถึงสาธารณะ ถ้าเป็นของสาธารณะจริงๆ ก็อย่าเอามาเป็นของเราทั้งหมด อย่าไปครอบครองสาธารณะ คุณจะใช้ก็แบ่งกันกินใช้ ให้พอเหมาะพอดีอย่าตะกละ อย่าไปขี้โลภ สมัยโบราณ ข้าวสาลีมันเกิดมา โดยธรรมชาติของมัน ก็เป็นของสาธารณะ คนที่จะกินก็เอามากิน ไม่โลภมากเอามาเป็นของตัวทั้งหมด แบ่งไว้ให้เรากินคนอื่นก็แบ่งไว้ให้กิน ข้าวสาลีมันก็งอกออกมาทัน เหมือนที่คานธีพูดไว้ว่า สมบัติในโลกนี้มีพอกินใช้สำหรับทุกคนในโลก แต่ไม่พอสำหรับคนโลภเพียงคนเดียว อาตมาได้ประสบความสำเร็จที่ทำสังคมสาธารณโภคีได้สำเร็จลงตัวแล้ว ลงตัวแม้กระทั่ง ทำวัฒนธรรม พฤติกรรม วินัยกฎระเบียบ คนเข้ามาในนี้ อย่างน้อยคนไม่รู้ ก็อาจจะผิดบ้าง คนที่พอจะรู้ก็มาสังเกตพฤติกรรมว่าเขาเป็นอย่างนี้หรือ เขามีกฎระเบียบอย่างนี้ เขาอยู่ร่วมกันทำอย่างนี้หรือ มีพฤติกรรมอย่างนี้หรือ คนเข้ามาอย่างมีภูมิปัญญาก็ไม่มีปัญหา ทำตามวัฒนธรรมของที่นี่ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม ในศีลข้อ 2 สรุปว่า ถ้ามันไม่ใช่ของเรา เราไม่มีสิทธิ์ก็อย่าไปถือเอามาเป็นของเรา ปล่อยให้เป็นของกลาง มันเป็นของสาธารณะแล้วก็แบ่งกันกินใช้ อย่าขี้โลภ มันจะเกิดตามธรรมชาติที่มันเกิด อย่างพอกินพอใช้ และยิ่งคนทุกวันนี้ ไม่ใช่แค่ธรรมชาติเกิดเองเท่านั้น คนช่วยให้มันเกิด อย่างชาวอโศก พืช เราก็ช่วยให้มันเจริญอุดมสมบูรณ์เป็นพืชที่ดีไร้สารพิษ มีเนื้อหาสาระของมันเก่งขึ้น เนื้อหาสาระดี มีวิตามิน ดีขึ้นก็ช่วยกัน ก็ยิ่งดี เราก็ยังมีเครื่องอาศัย ศีลข้อที่ 3 มีอัตภาพตัวตน มีตาหูจมูกลิ้นกายยึดเป็นตัวกูของกู อันนี้แล้วไปติดยึดทางตาต้องเอามาให้กู หูก็ต้องยึดเอามาให้กู ทวารทั้ง5 ไม่มีแล้วก็ใจเป็นตัวตั้งตัวเดียวจะเอาเป็นภพชาติ สารพัดร้อยแปดอยู่ในนี้ ที่จะสมมุติขึ้นมาได้ทั้งนั้น อย่างเหนือความจริงเลย มันก็พูดกันไม่รู้เรื่อง ต้องมาพูดกันให้รู้เรื่อง อย่าไปวุ่นวายหลงใหลกับอัตตา ไปยึดมันมาทำไมมาก เอามาแต่พอเหมาะ จึงเรียนรู้ที่คุณไม่ควรจะไปติด ในรสที่ควรพอใจหรืออยากพอใจ รสอย่างนี้ก็เป็นตามจริงของ รูปอย่างนี้ก็เป็นรูปตามจริงของมัน เป็นอย่างนี้ก็เป็นตามจริงของมัน เสียงก็เป็นตามจริงของมัน สัมผัสเย็นร้อนอ่อนแข็งก็เป็นอย่างนี้แหละเท่าที่ได้ เราก็รู้ว่าตัวเราควรสร้างสิ่งที่ควร อย่างนี้ควรจะอ่อนหรือแข็งควรจะเย็นหรือร้อน ควรจะเป็นเสียงอย่างนี้เป็นกลิ่นอย่างนี้เป็นรสอย่างนี้ เราก็ทำขึ้นมาถ้าจะช่วยทำ ถ้าเราไม่ทำธรรมชาติก็ทำของมันขึ้นมา แล้วคุณก็เลือกเอา รสที่ชอบ กลิ่นที่ชอบ เย็นร้อนอ่อนแข็งตามที่ชอบ ถ้ามีให้เลือก ถ้าคนอื่นเขาเอาไปแล้วเราก็ไม่แย่งกับใคร ทุกวันนี้เราสบายเราลอยตัวแล้วไม่ไปแย่งกับใคร เราสร้างเอง ธรรมชาติมันเกิดแต่เราช่วยให้มันเกิดมากขึ้น ให้มันเจริญดีเจริญได้เร็ว เจริญให้มาก เราก็เหลือเฟือ มีกล้วยลูกโตมีวิตามินดีมากด้วย ก็อยู่ที่ว่าเราอย่าไปหลง รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส มันมีของมันตามเป็นจริง เอาที่พอเหมาะพอดีควรได้ ซึ่งมันก็ไม่ขาดแคลน มันก็ไม่ลำบากลำบนอะไร มันก็พอมีเลือกนิดเลือกหน่อยก็ได้แล้ว มันก็สบายแล้ว ยิ่งไม่เลือกเลยเอาตามมีตามได้ เราก็เลือกแต่สิ่งที่มีประโยชน์มากินใช้ของเรา สิ่งที่ไม่มีประโยชน์คุณค่าเราไม่เอามาให้เสียแคลอรี่ จบ อาศัย ศีล 3 ข้อนี้อยู่อย่างสบาย ชาวอโศกอาศัยศีล 3 ข้อนี้ ได้รู้ความจริงถูกต้องแล้วอย่าเอาไปพูดผิดทางวาจาอย่าเอาไปคิดผิดทางศีลข้อที่ 5 3 ข้อนี้สมบูรณ์แบบแล้ว อยู่อย่างสบายสัปปายะ 4 อาหาร บุคคล สถานที่ ธรรมะ 610805_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ ศีล 3 ข้อนี้ ที่ทำให้ถึงอรหันต์