นรชนเมื่อตั้งอยู่ก็หยั่งลงในที่หลง.docx

ันสร้างเสลด แล้วเสลดเหนียวไม่ค่อยออก มันก็ต้องใช้แรงขับดันให้มันออกไม่ออกมันจะคาอยู่อย่างนั้นคันอยู่นั่นแหละ ก็เลย เอาละ

คำว่า หยั่งลงในที่หลง พ่อครูว่า...ชอบไหม? ไม่ชอบหรือหยั่งลงในที่หลง พวกเราฟังชัดเจนดี คนที่ไม่ประสีประสาฟังแล้วก็ไม่รู้เรื่อง หยั่งลงในที่หลง แต่คนที่ฟังรู้เรื่องแล้วจะรู้ว่านี่เป็นภาษาขั้นเทพ เป็นภาษาอุตริมนุสธรรม โลกุตระเลยนะ มีความว่า กามคุณ 5 คือ รูปที่พึงเห็นแจ้งด้วยจักษุ ที่น่าปรารถนาน่าใคร่ น่าพอใจ น่ารัก ประกอบด้วยกาม เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด เสียงที่พึงรู้แจ้งด้วยโสต พ่อครูว่า...เอาก็มีอุปทานหมู่กันไปในสิ่งที่เสกร่วมกันเช่นทุเรียนลูกละ 700,000 บาท ไม่ต้องเอาอะไรหรอกกล้วยที่บ้านของปางแก้ว ต้นกล้วยต้นนั้นขายต้นละ 70,000 บาท คือมันแล้วแต่จะสมมุติ แล้วคนไม่รู้ตัวหรอกว่าคนไปติดสมมุติ ไปติดยึดเท่าไหร่มันก็เอาอันนั้น คำว่ายึด อุปาทาน มันตัวเดียวนี่ หลงว่าใช่ ยึดเลย เสร็จ ...กลิ่นที่พึงรู้แจ้งด้วยฆานะ ... รสที่พึงรู้แจ้งด้วยชิวหา ... โผฏฐัพพะที่พึงรู้แจ้งด้วยกาย ที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ น่ารัก ประกอบด้วยกาม เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ที่หลงเพราะเหตุไร กามคุณ ๕ พระผู้มีพระภาคจึงตรัสว่า ที่หลง. เพราะเหตุว่า เทวดาและมนุษย์ โดยมาก ย่อมหลง static หลงพร้อม dynamic หลงเสมอ infinity เป็นผู้หลง (พ่อครูว่า...เป็นเทวะตีแตกแยกไม่ได้ ใครมาตีแตกก็บอกนรกกินหัวนะ พระเจ้าสั่งลงนรกนิรันดรนะ ขู่ไว้เลย) เ ป็นผู้หลงพร้อม เป็นผู้หลงเสมอในกามคุณ ๕ เป็นผู้อันอวิชชาทำให้ตาบอด หุ้มห่อไว้ ปิดไว้ ปิดบังไว้ ปกปิดไว้ ปกคลุมไว้ครอบงำแล้ว เพราะเหตุนั้น กามคุณ ๕ พระผู้มีพระภาคจึงตรัสว่า ที่หลง. คำว่า หยั่งลงในที่หลงคือ หยั่งลง ก้าวลง หมกมุ่น จมลงในที่หลง เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า นรชนเมื่อตั้งอยู่ก็หยั่งลงในที่หลง. พ่อครูว่า...ขอยกตัวอย่าง ตามที่เป็น ไม่ว่าจะเป็นธัมมชโยก็หลงภพชาติอย่างที่เขาเป็น (พ่อครู มีน้ำมูกก็ใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดสั่งนำมูก ตัดออกด้วย) พ่อครูว่า...คำว่าอวิชชาไม่รู้ปรุงแต่ง สังขารก็ไม่รู้ ถ้ามาแยกแยะตีแตกทีละสอง เวทนา ที่เกิดเพราะผัสสะมีอายตนะ ไปยึดว่ามีประโยชน์ก็เลยกลายเป็นตน ที่เราได้เรามีเราเป็นก็เป็นตนอยู่ตรงนั้น ก็ต้องมาเรียนรู้ที่เป็นจุดสำคัญของกรรมฐาน เรียนอายตนะ ผัสสะ เวทนา เลื่อนมาจากวิญญาณ นามรูป มาผัสสะ ก็จะเกิดอายตนะ เกิดเวทนา แยกสอง อายะ กับ ตนะ ตนะ เป็น static อายะ เป็น dynamic ถือว่าเป็นประโยชน์นายทุนนี้ชอบมากเป็นประโยชน์จะสะสมมาเป็นของกูตัวกู ตัวตนะ มันก็ยังไม่มีจบมีแต่ตัวตนตลอดกาล มาเรียนรู้แล้วไปหลงอารมณ์เวทนา 2 อารมณ์จริงๆมันมีหนึ่งเท่านั้นคือวิญญาณ ต้องแยกแยะไอ้ที่มันเป็นตัวหลอก ตัวมายา พระพุทธเจ้าบอกว่าเราหักเรือนยอดของเธอแล้ว เรือนของมารก็ไม่มีอยู่หมดเคหะ หมดที่อยู่ก็ตาย เหมือนไวรัส มันไม่มีที่พักที่อาศัยที่เกาะมันชักตายนะ มันอยู่ในอวกาศมันมีอายุของมันอยู่ได้ไม่นานหรอก เหมือนกันกับพืชหลายอย่างถ้าไม่มีดินให้เกาะมันอยู่ไม่ได้ จนกระทั่งกลายเป็นพืชที่ไม่ต้องเพราะดินเกาะเกี่ยวกับน้ำ มันก็เป็นพวกไฮโดร เอาใส่ธาตุในน้ำก็อยู่ได้ บางอย่างก็อยู่กับอากาศเลยกินอาหารอยู่กับกับอากาศ เช่นพวกกล้วยไม้ต่างๆเป็นต้น แม้แต่หนวดฤาษีก็ยังกินอากาศเลย ไปดูที่สวนนันทวันชั้น 4 ได้ เราก็ต้องดูแลมัน พ่อครูว่า... จึงชื่อว่า นรชนเมื่อตั้งอยู่ก็หยั่งลงในที่หลง. คุณตั้งอยู่เพราะหยั่งลงในที่หลง หลงว่าเป็นตัวกูของกู ควรจะได้ควรจะมีจะเป็น งอกงามไพบูลย์ มันก็มีแต่จะบานไปไม่มีที่สิ้นสุด ใครจะมาหาทางสูญก็ชัดเจน คนละมุมคนละทิศละทาง 640524_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ธรรมบรรยาย คุหัฏฐกสุตตนิทเทส ตอน 3