220110-283 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ067.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 10 มกราคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำหมู่พิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกขอให้เราได้เน้นประโยชน์ตนและรู้ในนโยบายที่เราจะพิจารณารับรู้เพราะกลุ่มใดที่จะกระทำให้แก่ตนโดยการที่จะอยู่กับที่หรือจะเคลื่อนที่จะไปโน่นมานี่จะศึกษาโดยสปายะใดๆทั้งกลุ่มคนทั้งสถานที่ซึ่งจะเป็นอาหารสัตว์ป่าและเราจะได้เสริมธรรมะให้แก่ตนก็ขอให้ได้พิจารณาเตือนไว้ไปบ้าง อยากอยู่กับที่บ้านในช่วงระยะตัวตนก็สำคัญต้องพยายามเน้นเข้าหาตนให้มากคนอื่นเรื่องอื่นเราไม่เน้นเราไม่ทำให้จัดให้มากเราทำจากมากที่เราเองนั่นแหละสำคัญพยายามดูให้ดีพยายามตรวจสอบให้ดีต้องเคี่ยวเข็ญหรือว่าต้องวิริยะอุตสาหะต้องพยายามตั้งใจแต่อย่าเคร่งจนได้ท้อแท้หรือว่ากลายเป็นอัจฉริยะปริญญากลายเป็นเพียงจากการเป็นเคร่งจัดเกินไปเธอกลับไปอาจจะรับพระเพียงจัดการทรัพยากรเกินไปบางทีมันก็หัก ท้อแท้เปลี้ยแหนมหน้าเก็บขยะมันเป็นไปไม่รอดแต่ต้องเคร่งขึ้นตึงขึ้นเราเองตั้งตนอยู่ในความลำบากให้ชัดขึ้นจึงขึ้นอย่าปล่อยปละละเลยตามสบายตามสบายล่องๆแรงๆหลุดๆลอยๆไปอย่างที่เคยเป็นเคยมีซึ่งมันเป็นมีมานานแล้วไอ้อย่างนั้นน่ะมันพยายามไม่มีสติสัมปชัญญะให้พยายามสอดส่องสว่างๆแม้แต่สันดานกายเมื่อเราตั้งขึ้นแล้วมีสีมีครบแล้วเราไปควบคุมกายก็จะเป็นกายสักทีกายก็จะเป็นลงรูปลงร่องสำรวมระวังแม้แต่กายกรรมวจีกรรมมโนกรรมก็จะได้รับการอบรมการรวมการขัดกันเปล่ายิ่งเรารู้ เข้าไปถึงจิตแล้วก็ได้ทำการปลดปล่อยทำการผ่อนคลายทำการดับทำการฆ่าจริงๆมันก็ยิ่งจะได้ประโยชน์จริงเป็นประโยชน์แท้เออขอให้พยายามดังทีละมุมไม้กันอย่างนี้ในโอกาสที่เราจะทำงานต่อไปก็ดีก็ไม่ต้องไปห่วงอะไรเพราะว่าการงานนั้นน่ะเราก็ทำอยู่เท่าที่พอเป็นพอไปก็มีอยู่ใครที่จะดำเนินไปได้โดยไม่ขัดเขินโดยดูผลประโยชน์
อ่านต่อ
ตนก็ได้มากอยู่ผลประโยชน์ท่านต้องประกอบไปบ้างตามเหมาะตามควรตามซึ่งเหมาะสมควรเท่าที่มีเราจะไม่เพิ่มงานใหม่แต่ระยะนี้เราจะไม่เพิ่มงานใหม่แล้วจะไม่มีโครงการใหม่จะมีโครงการเสริม การบูรณะและจัดพิมพ์หนังสือเพิ่มบ้างก็จะดูเสริมดูอะไรก็ได้ไปพอสมควรจะไม่เอามือวางใหม่แปลกอะไรแต่เราก็ไม่ได้หยุดยั้งการพัฒนาอยู่ในการการจะต่างอุปกรณ์การจัดทำงานนู่นมีอะไรต่ออะไรต่อไปบ้างแต่ไม่กล้าออกตั้งใจทำให้มากมายอย่างที่เราเคยเร่งเคยต่างกันดูจุ้นจ้านมากมายดูกันเป็นระบบที่เครื่องกลมันกำลังทำงานอย่างกระฉับกระเฉงมากมายอย่างเมื่อก่อนนี้อะไรจะไม่เอาถึงปานนั้นเราก็ยังเป็นไปพอสมเหมาะสมควรใครจะอยู่สงัดใครจะเก่งมันเพี้ยนๆเฟซบำเพ็ญเพียรดูอะไรก็ได้ก็เอาให้จริงก็สำคัญอย่าให้ขาดทุนจะกลายไปเป็นลี้กลายเป็นไปแอบเสพแอบฟังกิเลสอีกส่วน หลังนึงจะให้เป็นอย่างนั้นกลายเป็นไปว่าเออเราขี้เกียจก็เลยสนใจขี้เกียจหลบหลับก็เลยเสพหลับหลบหนีก็เลยเสพหลบดีก็ไปอยู่หยดจุดอะไรต่างๆนานาอย่าให้กลายเป็นอย่างนั้นเราคดโกงตัวเองเป็นการขาดทุนมหาศาลพญาคดโกงตนเองขอให้รู้ตัวรู้ตนเราจำเป็นต้องเป็นผู้ที่มีคุณค่าในคนตรงซื่อสัตย์ให้รู้ชั่วรู้ดีจริงๆไม่รู้ได้รู้เสียที่ชัดเราจะเป็นผู้ที่ดำเนินไปด้วยความเจริญเมื่อได้ประโยชน์ตนที่มาเราสร้างพร้อมยิ่งเป็นเกาะเป็นแก่งหรือเป็นคณะเป็นมวลมีสาระที่ชัดเจนขึ้นกำลังเราจะมากมายพร้อมที่จะแต่งทำงานพร้อม กอบกู้ศาสนาเพ้นท์กงล้อธรรมจักรไปได้อย่างดีอย่างแรงในระบบต่อไปเพราะในขณะที่เราพักเครื่องเช็คเครื่องแล้วหรือว่าขณะที่เรากำลังปลูกฝังให้ปุ๋ยให้เหยื่อให้เหยื่อหรือว่าให้อาหารมันมากเราก็รู้จังหวะจากคนที่เราจะทำตอนนี้เราจะมาเช็คตอนนี้เราจะหยอดน้ำมันมะพร้าวน้ำมันเครื่องน้ำมันเกียร์เปลี่ยนนู่นเปลี่ยนนี่ทำอะไรเพิ่มเติมขึ้นบ้างแล้วค่อยทำจุดนี้กันให้เติมน้ำหนักแต่เราก็จะออกรบอีกแล้วก็จะเอาออกวิ่งมันจะเดินเครื่องกันอีกทำไปอย่างนี้แหละหมุนเวียนอยู่ตลอดกับการจนกว่าเราจะหมดอายุใช้จนกว่าเราจะตายมันยังไม่ตายก็ทำเสริมการกันไปโดยระบบอย่างนี้แหละ หมากบักน้อยบ้างแล้วจะเห็นจังหวะเวลาทำงานไปกระโดดตนก็ได้ด้วยจริงประโยชน์ท่านก็จะเกิดจริงมันก็มีเท่านั้นเองดังที่พระพุทธพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้เป็นปัจฉิมโอวาททุกอย่างมันก็เสื่อมไปเป็นธรรมดาเราพยายามสร้างสรรค์หรือว่ารังสรรค์หรือว่ากๆสิ่งที่มันควรจะเป็นควรจะมีควรจะอยู่ไม่ให้มันเสื่อมเท่านั้นเราก็ยังประโยชน์ตนสิ่งเรารู้อยู่แล้วว่าจะเป็นประโยชน์ตนก็คือการตัดกิเลสตัณหาให้หมดเท่านั้นเองประโยชน์ท่านและก็ยังไปด้วยความไม่ประมาทให้ได้ตามที่พระพุทธเจ้าท่านพึงมีพระประสงค์อันสำคัญมีไม่ได้