220626-306 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 26 มิถุนายนพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระที่รักได้นำพิจารณาปัจจัยที่ประดิษฐานสันติอโศกสำหรับเราได้ตัดสินใจหรือว่าเราไม่เลือกไม่ได้พาตนมาเป็นนักปฏิบัติธรรมแม้ผู้ใดจะปฏิบัติแต่เพียงว่าเป็นผู้ที่อยู่ในสภาพของฆราวาสแต่จรไปจอนมาบ้างเก็บเอาสภาพธรรมเก็บเอาภาพประพฤติให้ได้รับผลดีอย่างน้อยที่สุดเจริญทางโลกซึ่งระดับ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จทำเอาไว้ให้แก่คนทั้งโลกมันก็เป็นความเจริญดังที่เราจะรู้ได้แต่ว่าพูดได้ผู้ใดเริ่มต้นตั้งแต่ไม่ติดสิ่งที่ชั่วหยาบตั้งแต่การพนันสิ่งเสพติดไปจนกระทั่งถึงสุดไม่ขี้เกียจขี้คร้านถ้าเรามองแต่แค่ธรรมะแค่นี้เราก็จะเห็นได้ว่าศาสนาต้องการอะไรถ้าเรามีปัญญาอย่างลึกศาสนาต้องการให้คนนั้นไม่ตกต่ำไม่ไปเที่ยวได้ประคบประหงมโดยทางไร้ค่ายาตามตั้งแต่นึกว่ามันเป็นสิ่งสุขตั้งแต่ของการพนันเสพติดไอ้ที่มันไม่รู้ว่ามันชั่วมันหยาบมันแรงอะไรยังไงมันทำให้ตัวเองไร้สติ ปัญญาจะไปทำอะไรฉันเลยเถิดไปได้อีกตามอำนาจกิเลสที่มีในจิตจนกระทั่งที่สุดถ้าเผื่อว่าล้างสิ่งอย่างนั้นได้แล้วก็ยังจะต้องเป็นผู้ที่สะอาดบริสุทธิ์แล้วยังจะต้องไม่เกียจคร้านสุดท้ายตรงที่ยังเกลียดค้านยังเป็นสิ่งที่อยากต่ำอยู่นะเราก็จะเห็นได้ว่าศาสนานี้ไม่ใช่ให้คนงอมืองอเท้าไม่ใช่คนเดินไปได้ไม่คนไปสู่จุดที่หยุดแบบเห็นตรงไปจุดสงบร้างกิเลสตัณหาแบบโลกๆออกแล้วก็นิ่งเป็นแบบนี้เป็นแบบฤาษีต่างๆแม้แต่ความหมายของชั้นต้นชั้นอยากถ้าเราเข้าใจได้ปัญญาก็จะมองเห็นได้ดังกล่าว ไปทีเดียวแต่ถึงแม้ว่าใครจะไม่ต้องแทงลึกเข้าไปจะใช้ชั้นเชิงในการที่จะปฏิบัติชั้นสูงขึ้นมาเพื่อพิสูจน์ความจริงเพราะมันเป็นไปได้อย่างนั้นเชียวหรือเป็นสุดยอดจนกระทั่งถึงหยุดแล้วก็ยังกลับมาเป็นตายแล้วก็กลับมาเกิดได้อีกอย่างนั้นจริงหรือมันได้จริงๆมันพูดที่จะเป็นผู้
อ่านต่อ
ที่สูงขึ้นมาตามขั้นตอนสิ่งที่มันขาดสิ้นแล้วเราไม่ต้องไปคลุกคลีก็ไม่ควรคลุกคลีสิ่งที่ต้องคลุกคลีอนุโลมยืดหยุ่นบ้างตามฐานะของผู้อื่นไม่ใช่ของตนสักนิดนึงเราก็จะคลุกคลีอยู่บ้านและไม่คลุกคลีบ้างสิ่งใดที่เราจำเป็นต้องคลุกคลีอยู่ต้องอาศัยมันอยู่เช่นเราจะต้อง รูปนามขันธ์ 5 เราจะต้องรับรู้สึกเราจะต้องมีธาตุวิญญาณเราจะต้องมีรูปขันธ์ที่จะคอยดูแลให้มันบ้างมันต้องมีผ้าห่มให้มันบ้างตรงนี้ข้าวให้มันกินให้มันสังเคราะห์ร่างกายนี้ไว้บ้างมีที่ให้มันนอนมันพักบ้างเห็นมันวางกายได้บ้างมันเจ็บมันปวดมันป่วยก็ไม่ใช่ปล่อยให้มันตายไปเลยก็มีอยู่มียาสังเคราะห์มันบ้างอะไรอย่างนี้เป็นต้นเป็นที่ที่เราจะยอมรับตามสมมติฐานว่าถ้าเราอยู่เราก็เป็นประโยชน์ยิ่งกว่านั้นถ้าเรายอมอนุโลมให้มีส่งไว้พอประมาณเลือกไว้ว่าน้อยที่สุดแล้วขนาดนี้ก็เป็นไปอย่างง่ายเบาน้อยไม่เปลืองผลาญน้อยที่สุดแล้วแต่เราก็จะยังเป็นผู้ที่ยังมีการงานยังมีบท จะมีความเป็นไปให้แก่โลกเขาได้อย่างมีค่าสูงสุดรับเรื่องน้อยแต่เราให้พลังงานมากมันเป็นคุณสมบัติที่เถียงไม่ได้เป็นคุณสมบัติของมนุษย์ประเสริฐทีนี้ทำอย่างไรเล่าเราถึงจะมีจิตใจที่จะกระทำสิ่งที่ดีที่งามได้เราก็ต้องฝึกปรือเรียนรู้ไปถ้าเราไม่ไปทำหยาบเป็นตัวอย่างหยาบตั้งแต่โลกชั้นหยาบก็ดีบ้างแล้วเราไม่เป็นตัวอย่างโลกชั้นสูงจากโลกชั้นหยาบกรานขึ้นมาเราลดได้ละได้แล้วก็เป็นตัวอย่างยืนหยัดยืนยงที่ความเป็นมนุษย์ไม่ต้องไปหลงหลายสิ่งอย่างนั้นก็เป็นดีขึ้นมาบ้างเราเป็นตัวอย่างอันสูงสุดแม้แต่ช่าง เราทำอารมณ์ปัญญาเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งรู้สภาพที่จะมีนโยบายในการที่จะสอนผู้อื่นบอกผู้อื่นกระทำตัวอย่างให้ผู้อื่นยืนยันหลักฐานมาเป็นได้เป็นจริงมิได้มีจริงเป็นผู้เบิกบานแจ่มใสจริงเป็นผู้รู้เข้าใจแล้วก็เป็นผู้ตื่นอยู่ไม่ใช่เป็นผู้หลับๆง่วงๆสวยๆในๆหลงๆหลายๆอยู่แบบสีต่างๆดังกล่าวแล้วเราเป็นพวกเบิกบานแจ่มใสเป็นผู้ตื่นเห็นได้กายสักทีก็เป็นผู้ตื่นกำกับกริยาที่ทำก็เป็นคู่ครองแล้วก็ปิดกระเป๋าไม่อึดจุดเนยช่วยนายนายแหงๆเบื่อๆสั่งก็ตายไม่ใช่อย่างนั้นแต่เป็นคนเบิกบาน เดินคล่องแคล่วไอ้พวกที่รู้จังหวะจะโคนในการกระทำอันใดคนเดียวอันใดควรช้าในคนแรงอะไรควรเบาอันใดควรเร่งอะไรควรไม่เร่งนักขอเป็นไปให้ได้อย่างละเอียดละออรู้จังหวะจริงๆแล้วก็รู้ด้วยบรรยากาศองค์ประกอบต่างๆที่เราจะสามารถทำกับคนเขาทำกับโอกาสทำกับสิ่งที่เป็นกาลเทศะฐานะต่างๆแล้วเราก็ประกอบกรรมหรือประกอบการงานหรือกระทำไปโดยรู้โดยกระทบสัมผัสก็จะเจียนจิตผู้ใดที่สามารถที่จะวางปล่อยได้ขนาดหนึ่งขนาดหนึ่งอีกขนาดนึงบางทีมันวางไม่ได้ก็ต้องหัดเรียนไปอีกทำปลดปล่อยละล้างพิษสูตรไปเรื่อยๆจนกระทั่งรู้ว่าโลกนี้มันจะแรงที่สุดก็เท่านี้เองในด้านสัมผัส ว่าจะสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายหรือแม้แต่ใจตัวเองก็รู้ว่าเราไม่เกาะไม่ยึดอะไรไม่ไปสมมุติมันไปติดอัตภาพไม่ไปสร้างอัตภาพอะไรขึ้นมาหลอกจนหลอกตัวอีกแล้วไม่ไปเกาะยึดแม้แต่อารมณ์จิตเราสามารถที่จะปล่อยวางโลกเรารู้ฐานทัพสามารถที่จะอ่านอารมณ์อ่านกิริยาอ่านสภาพความรู้สึกของรถจิตได้ว่าเราเองเรายังถึงสันตะวิหารมีที่อยู่ที่อาศัยหรือมีอารมณ์อาศัยที่เป็นอารมณ์สบายพร้อมกันนั้นแม้แต่จะมีสิ่งเคียงสิ่งใกล้เขาเรียกว่ามีทิศทางสุขกับวิหารวิหารหมายความว่าเครื่องอยู่ มีเครื่องอยู่ที่เป็นไฟล์โดยปัจจุบันนี้เป็นทิฏฐธรรมมาส่งแต่สิ่งที่พอเป็นไปได้เป็นสิ่งที่ไม่ได้เกินขอบเขตอะไรสามารถที่จะส่งไว้มีวิตกวิจารมีปิติมีความพอเพียงพอไปมีสุขมีอุเบกขาหมุนเวียนเป็นกิจกรรมอยู่แต่ทหารปลายจริงๆเราก็มีซ้อนแทรกอยู่จริงๆสำหรับผู้ที่รู้ว่าเราว่างจากกิเลสเราเองมีวิญญาณอันเต็มเราไม่มีเลยในกิเลสและเราก็พยายามกำหนดสัญญากำลังสามารถทำความเข้าใจกำหนดนั้นกำหนดนี้ก็ไปอย่างสบายทำงานอยู่ในโลกอย่างไม่มีปัญหาเรามีปัญหาอะไรมาเราก็แก้ไขให้ดีที่สุดจริงใจน้องเมย์ไปในทางสุจริตในทางที่เป็นกุศลเพื่อผู้นั้น เผื่อสิ่งนั้นสิ่งนี้โดยตนรู้ว่าตนเองไม่ได้ไปติดประยุทธ์อะไรไม่ได้หลงใหลอะไรชีวิตก็เท่านั้นเกิดมาตั้งอยู่แล้วก็ตายไปมันจะตายเมื่อไหร่ก็ตายแต่เราไม่แกล้งตนจะเอาให้ตนตายก็ไม่แกล้งคือความพอเหมาะพอสมเป็นไปได้ดีอยู่ผู้รู้ถามทุกตนด้วยแล้วก็พวกพยายามที่จะทำให้แก่ผู้อื่นด้วยอยู่เสมอๆเมื่อหมดตัวหมดตนจริงๆมันก็ทำให้แก่ผู้อื่นเป็นเรื่องใหญ่เรื่องต้นมันไม่มีปัญหาอะไรคนอื่นเขาจะช่วยดูแลตนด้วยซ้ำเขาจะคอยปกครองคอยดูแลคอยจัดแจงคอยเอื้อเฟื้อเกื้อกูลเพราะเรายิ่งเป็นคนมีค่าคนเขาก็ยิ่งจะดูแลไว้เขาจะคอยรักษาไว้เขาไม่อยากให้ตายหรอกคนที่ดีจริงๆนี่เป็นเรื่องของธรรมะเป็นเรื่องสั้นๆจากเพราะเราจึงไม่จำเป็นที่เราจะต้องระแวง กังวลตัวเองเลยถ้าเราเองเป็นผู้ที่ดีจริงแล้วความดีนั้นมันจะทำให้คนอื่นมันกังวลมาดูแลมาช่วยเหลือโปรไฟล์เราไว้เองขอให้เราเป็นคนที่อยู่กับคนเราเป็นผู้ที่ทำงานอยู่กับสังคมเราพูดไปทำงานสัมพันธ์กันกับมนุษย์มนุษย์มีตามนุษย์มีความรู้สึกมนุษย์มีปัญญามีมโนมีมโนสำนึกมีมโนธรรมมนุษย์จะดูแลเราเองนอกจากว่าเราหลบไปอยู่ในป่าในเขาในถ้ำคนเดียวตายก็ตายให้คนเดียวมนุษย์เขาไม่รู้มันไม่ใช่สัจธรรมของพระพุทธไม่ใช่ระบบของพระพุทธเจ้าแต่ระบบของพระพุทธเจ้านั้นมีความสัมพันธ์มีการเนื่องแก่กันและกันชีวิตของเราเนื่องด้วยผู้อื่นผู้อื่นเป็นเรื่องด้วยกับเราเพราะเราก็จะต้องเลือกเกี่ยวกับกันอยู่อย่างนี้แหละมันตั้งแต่เราอิสระแล้วนี่แหละ เที่ยวเกาะอย่างเรารู้ว่าเป็นอิสระคืออะไรอิสระคือเราหมดความที่จะเป็นทาสสิ่งใดๆในโลกไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งที่ดีเยี่ยมที่สุดปานใดก็ตามเราก็ไม่ได้หลงค่าสิ่งที่ดีที่สุดนั้นเพราะสิ่งที่ยิ่งไม่ดีเท่าต่ำลงไปเป็นโลกโลกจะไม่มีฤทธิ์อะไรเหนือจิตของเราได้เราเป็นผู้ที่มีจิตอิสระหลุดพ้นอย่างแท้จริงอย่างนี้นี่พูดโดยสรุปด้วยไม่ได้ขยายความอะไรมากมายเพราะพวกมาปฏิบัตินี่ก็ขอให้เข้าใจตั้งแต่ฆราวาสก็ดีไล่เรียงมามีประโยชน์อันใดที่จะเป็นเราได้ถ้าจะเข้าใจว่าชีวิตอย่างนี้แหละเจ้าชายสิทธัตถะองค์หนึ่งที่เป็นผู้เดินทางมาอย่างนี้แล้วก็เอาชีวิตมาทิ้งกับอย่างนี้ไปตลอดแล้วก็พยายาม ปลูกฝังพยายามจะทำคนอื่นให้เหมือนแม้แต่ครอบครัวตระกูลเอามาเอาอยู่ทางนี้หมดก็ขอให้พยายามระลึกให้ดีพระพุทธเจ้าหรือเจ้าชายสิทธัตถะนั้นเป็นคนโง่หรือหรือว่าเป็นปราชญ์แต่ถ้ามันเป็นปลาคนเดียวนี้ก็ยังยอมนับถือยังยอมรับหรือว่าเขาไม่นับถือกันแล้วเขาดูถูกดูแคลนสาดเสียทิ้งหมดแล้วหรือคุณธรรมของพระพุทธเจ้ามีจริงที่จะเอามาพิสูจน์ยืนยันได้ไหมมีคนยืนยันได้ไหมแท้จริงเดี๋ยวนี้ก็เกือบจะไม่มีคนยืนยันแล้วกลายเป็นเดียรถีย์เป็นคนไม่ใช่ว่ามีครึ่งนะกลายเป็นก้อนแล้วมันจะไม่เหลือเชื้อเหลือซากที่แท้จริงของพุทธธรรมหรือว่าพุทธคุณหรือว่าคุณธรรมแบบพระพุทธเจ้าเกือบจะไม่เหลือแล้ว พยายามเราเองก็ได้ประโยชน์จากสิ่งนี้จริงต้องมาพิสูจน์ว่าเราเองเราได้เราเองเราเป็นอย่างนี้ก็เป็นไปด้วยความเจริญจริงไม่เหน็บหนาหนักเหนื่อยไม่ได้วุ่นวายอะไรเป็นสุขอยู่ดีด้วยความสงบระงับถ้าเราจะกระทำเพื่อประโยชน์ผู้อื่นแล้วก็รู้คุณค่าว่าเราทำทำเท่าไหร่ก็จงทำเข้าไปแต่ไม่ใช่ของเสียหายอะไรสายตัวมันไม่ขาดก็ทำกันไปถ้ามันขาดให้มันตายลงไปแต่งงานนี่แหละตายลงไปเป็นสิ่งที่เราเลือกทำแก่ประโยชน์แก่โลกนี้ไม่เห็นจะเป็นอะไรแต่ก็ไม่ใช่อายุอยากจะให้ทำจนเกินขอบเขตเป็นอาจารย์รัฐวิริยะมากมายจนเพี้ยนจัดไปจนตายสุขภาพก็เสียตายกันจริงๆก็ไม่ใช่อย่างนั้นแต่มันก็ไม่ใช่คนหาง่ายๆที่จะขยันตายขยันจนตายน่ะมันหาได้ยากมีแต่มันหลงใหลจนตายแล้วก็มีเยอะ แล้วเราจะรู้ความจริงแล้วเราจะกดได้พิสูจน์เธอจะต้องพิสูจน์อย่างนี้แล้วจะต้องพยายามสืบสานศาสนานี้ไว้โลกหรือมนุษย์ขาดศาสนาไม่ได้มนุษย์เราไม่รู้จักศาสนาจริงมันจึงสามารถอยู่ได้อย่างเร็วถ้าแปลว่ามนุษย์รู้จักศาสนาจริงแล้วมันจะสามารถอยู่ได้อย่างดีอยู่ได้อย่างสุขอยู่ได้อย่างสันติภาพเพราะทุกวันนี้ร่ำร้องหาสันติภาพแต่รวมกันเหลือเกินยิ่งฉลาดยิ่งแฝงยิ่งสั้นยิ่งหลอกกันจึงพลางกันด้วยเล่ห์เหลี่ยมที่ลึกซึ้งขึ้นทุกทีเพื่อรักษาชีวิตเพื่อรักษาอะไรที่เป็นของของตนชาติของตนประเทศของตนคนของตนเท่านั้นยิ่งวงแคบเข้ามาก็ยิ่งค่าต่ำยิ่งครอบครัวของตน ตัวของตนเองด้วยแล้วยิ่งค่าต่ำลงไปอีกเหมือนเราก็จะต้องมารู้ความจริงในทิศทางอย่างนี้ด้วยอีกแล้วเราจะพยายามช่วยเหลือไปเท่าที่เป็นไปได้ไม่อ้าขาเพราะว่าพี่จนเกินไปและช่วยคนกลุ่มน้อยแล้วก็ขยายออกไปได้เท่าไรเท่าไรก็ตามสัจจะที่เราจะค่อยๆวัดค่อยๆขยายขณะนี้เราค่อยๆขยายขึ้นบ้างแล้วขอให้ทุกคนสำเนียงสังวรไม่ใช่ว่าทำรถปิดบังอำพรางบอกอยู่เตือนอยู่เตือนว่าเราขณะนี้เราทำงานเพิ่มขึ้นนะช่วยกันหน่อยช่วยกันหน่อยก็เตือนบอกกระจายอธิบายเพื่อประโยชน์คนอื่นเพิ่มขึ้นมันเป็นคุณมันเป็นประโยชน์ในโลกเราได้ก็ดีแล้วเราก็อย่าไปหลงเสพถึงจะไปเอาจิตใจเศรษฐีอย่างนั้นมาติดใจต้องพยายามดูให้จริงและปลดปล่อยให้แพ้ให้แน่ โสดพี่โสดจริงๆแล้วจะรู้ว่าสัจธรรมมันเป็นของจริงของพระพุทธเจ้าท่านค้นพบมีอะไรเป็นอย่างไรแล้วเราจะรู้เลยชีวิตของผ่านไปผ่านไปวันหนึ่งคืนหนึ่งวันหนึ่งคืนหนึ่งถ้าเราแน่ใจเรารู้ดีแล้วมันจะเข้าใจแล้วมันจะไม่มีสงสัยอะไรเลยแล้วก็จะเป็นผู้ที่เอื้อเฟื้ออยู่ในโลกเกื้อกูลอยู่ในโลกเป็นผู้ชนะที่ตายยากเพราะผมชนะสุดท้ายแล้วเราก็จะเข้าใจความหมายสุดยอดพระพุทธเจ้าตรัสอะไรเอาไว้สอดคล้องกันจริงๆลงตัวจริงๆน่าจะเป็นคนที่ไม่เห็นแก่ตัวจริงๆแล้วอย่าทำสุดแรงสุดเปรี้ยวที่จะเป็นคนขยันหมั่นเพียรมีการขวนขวายมีกะจิตกะใจเป็นผู้ที่กระทำประโยชน์อย่างสูงจริงๆแล้วคนนั้นเสร็จเขาจะมาว่าดีหรือไม่ดีก็ไม่มีปัญหาอะไรเราจะเป็นหลงลืมหลงไหลดีที่เข้ามาให้แม้เราจะเป็นคนดีจริงก็จะเป็นหลงตัวหลงตนเท่านั้นเองพยายาม บอกตนพยายามที่จะกำกับไม่ให้มันทำอะไรเลยเถิดเลยเกิดจนกลายเป็นหลงตัวหลงตนยิ่งใหญ่อาร์ตอะไรจนเกินไปไม่เข้าท่ามันก็ขอให้พิสูจน์ไม่ว่าคนจะมาเพิ่งเริ่มเข้ามาก็ให้เขามาพูดได้ยังไม่เคยมาก็จงมาผู้ใดมาแล้วอยู่แล้วก็จงอยู่เป็นสุขเถิดอันใดที่ยังเหลือจงทำวันใดที่มีแล้วก็อาศัยเป็นสิ่งอาศัยเป็นวิหารธรรมของเราจงพิสูจน์สัจธรรมทุกๆระดับขั้นตอนแล้วก็จงยังชีวิตให้เป็นอยู่สุขด้วยสัจธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเถิด