220421-292 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ018.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2522 อภิณหปัจจเวกขณ์ (77 ตอน) MP3  ถอดเสียงเป็นข้อความ รอพิสูจน์อักษร 
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์11 KB
วันที่แก้ไข7 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันเสาร์ที่ 21 เมษายนพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกและทุกคนทำหน้าที่ทุกคนปฏิบัติเป็นพระโยคาวจรเขาพยายามจะเป็นประโยชน์ข่าวว่าจรก็จะต้องรู้หน้าที่รู้ว่าเราจะทำอย่างไรแก่ตนเองก็คือเรียนไปเสมอเรียนทั้งตัวเองจะใช้ความรู้ความนึกคิดของตัวเองความพยายามที่จะใช้สติปัญญาของตัวเองที่จะรู้สึกบกพร่องรู้จุดที่ไม่ดีของตน รู้จุดที่เราเองเราจะต้องพยายามจัดการปรับปรุงตนไม่จำเป็นของตนหรือผู้อื่นผู้ที่สอนเราโดยตรงพูดถึงแนะนำเราโดยตรงฟูจิเป็นผู้นำโดยตรงหรือผู้นำโดยอ้อมหรือผู้ที่ไม่นำโดยอ้อมล่ะแต่เป็นผู้ที่อยู่ข้างเคียงทั้งหมดที่สุดแม้แต่ผู้ที่ศัตรูผู้ที่เขาไม่ได้รับผิดชอบแต่โดยความจริงเขาก็จะเป็นผู้ที่สะท้อนผลดอกไม้ให้เราเป็นผู้รู้ให้เราได้รับรู้ได้เหมือนกันเมื่อผู้ใดได้รับรู้แล้วไม่เข้าใจจุดนั้นจริงๆแล้วเราจะต้องมีปรับปรุงมีแก้ไขนั้นเป็นผู้ที่น่าบูชา รู้ตัวแล้วอยากจะทำการบำเพ็ญเพียรสำนึกกระทำพยายามกระหน่ำโทษและนำความไม่ดีกระหน่ำความที่ผิดของเราให้ลงไปให้มากๆรู้ให้ชัดในการนำภาษาคำว่ากระหน่ำไม่ได้หมายความว่าธรรมอย่างท้อแท้อาฆาตมาดร้ายทำอย่างเจ็บช้ำน้ำใจไม่ใช่ทำให้มากทำให้แรงลงไปในฐานะที่จะตัดให้ขาดร้อนให้หายทำให้มันเบาบางไปให้ได้ด้วยกรรมวิธีนี้ด้วยลักษณะอย่างไรก็แล้วแต่ที่เราจะกระทำสนับสนุนสุดท้ายขาดมันหลุดแต่ไม่ใช่ว่าเราทำอย่างกับเขาท้อ เราต้องเบิกบานแจ่มใสยิ่งเรารู้อยู่ถึงศัตรูเรารู้ถึงข้าศึกเรารู้ถึงไอ้โจรภัยไอ้โจรร้ายแล้วเราจะไปนั่งหน้านี้ที่ขมวดหรือว่าตัดเท้าหม่นหมองได้ด้วยความจริงเรามีไอ้โจรความจริงเรามีกิเลสมีอีกที่เรารู้หน้าตาไอ้ตัวนั้นต้องยิ้มรับการรู้ต้องแข็งแรงต่อการรู้ถ้ายิ่งรู้ว่ากิเลสหรือว่ารู้ไอ้โจรที่มันแข็งแรงและก็ยิ่งจะจดถอยอ่อนแร

อ่านต่อ

งและทำตนให้อ่อนแรงลงอย่างนั้นใช้ไม่ได้ก็ตายกันพอดีเพราะฉะนั้นยิ่งรู้ว่าเรามีสิทธิ์เพิ่มแรงเบิกบานแจ่มใสองอาจเจ้า กลัวกล้าหาญเห็นแล้วก็เอากันล่ะสู้กันเต็มที่อย่างนี้จะเป็นการปฏิบัติธรรมด้วยการเบิกบานร่าเริงปฏิบัติธรรมอย่างฉลาดอย่างรู้จริงเป็นการรู้จริงอย่างสัจจะเรื่องอะไรอะไรจะเป็นเช่นในรูปกิเลสแล้วก็ห่อเดียวท้อแท้จิตตกไม่ได้เราเองเรารู้กิเลสของเราเราจะไปจิตตกทำไมเรารู้ว่าเรามีไม่ต้องเรายอมรับความจริงว่าเรามีไอ้เราไม่มีแล้วมันก็เราก็หาไม่เจอแต่เรามีอยู่แล้วก็หาไม่เจอนี่มันซวยถ้ามันเจอแล้วดีใจเรานี่เราเจอแล้วดีใจดีใจแล้วก็ไม่สบายดีใจจะปล่อยให้มันอ้วนล่ะก็ดีใจแล้วก็นำดีใจแล้วปั๊บมันก็ไปตั้งใจตั้ง กลวิธีหาอีกทีหาสภาพที่จะจัดการกับมันถ้าเราจัดการกับมันด้วยวิธีที่สุขุมประณีตมีสิทธิวิธีที่ดีจริงมันก็ต้องตายหรือมันก็ต้องพ่ายแพ้มันก็ต้องละห่างจากใครออกไปเพราะการที่บอกสอนกันก็ดีการที่อยู่ด้วยกันในที่ใดและในทางอ้อมก็ดีไม่ได้เรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อรู้ก็ดีดังกล่าวแล้วเราได้รู้แล้วว่ากิเลสอันนั้นอันนี้อะไรของเราที่มันยังทำมันยังหนักมันยังไม่รู้มันไม่รู้มันหนักใจพอรู้แล้วมันก็ควรจะเบาใจและบางคนปราบออกไปให้หมดให้มันสะอาดกันไปเลยเกลี้ยงลงไปเลยขอให้รู้หน้าที่ของเราแล้วก็พยายามกระทำทำให้ถูกวิธีบอกหลายนัยยะผู้เรียนรู้เราสู้ก็สู้อย่างเป็นผู้ ทำลายอย่างเบิกบานแจ่มใสฉันก็รู้ความจริงยอมรับความจริงไม่ต้องบิดเบือนไม่ต้องปิดบังไม่ต้องโกหกไม่ต้องเบี้ยวเป็นภาพของคนตรงจริงใจสู้จริงมันจะได้ของเร็วและรับพยายามเข้าใจให้ดีถ้าเป็นเบี้ยวๆอย่างๆแล้วคนเรามันมีกิเลสมันมีมานะมันชอบเที่ยวชอบเรียนชอบอายอายในสิ่งที่ไม่ได้ควรอายจะอายทำไมเราต้องไม่อายในสิ่งที่ไม่น่าอายเราก็จะต้องพยายามช่วยเราได้เราก็ดีอยู่ตัวคนเดียวรับรู้คนเดียวทำคนเดียวทั้งๆที่มันหนักมันหนาตายเปล่าไอ้ตัวไหนไม่หนักไม่หนาก็ไม่ต้องบอกเพื่อน เราแน่ใจแล้วก็ทำไปตัวนี้ของเราเองเราแน่ใจแต่เราก็อย่าไปไว้ใจมันนะเราจึงทำคนเดียวเลยยิ่งประมาทไม่ได้เลยเรายิ่งจะต้องพยายามอย่างเข้มงวดกวดขันกับมันตัวนี้เมื่อเราเองเรารู้แล้วล่ะเราไม่ต้องบอกใครเรารู้แล้วว่ามันเป็นเรื่องที่เราพอทำได้เราไม่รบกวนใครแล้วก็จะต้องกระทำเองเราก็จะต้องทำมันอย่างกับหนี้อย่างแรงอย่างจงใจอย่างเจตนาเต็มเต็มที่อย่าไปเยาะเย้ยอ่อนข้อเสียทีเดียวนี่เป็นกรรมวิธีเป็นเรื่องนาคีเป็นพระโยธาวานรจะต้องเข้าใจให้ดีและประสบความสำเร็จก็ทำอยู่ทุกวันอยู่ทุกเมื่อเราก็จะเกิดผลได้เกิดประโยชน์อย่างแท้จริงคนที่หมายที่สูง สิทธิประโยชน์ที่เราเองเราคิดว่าควรจะเป็นคนจะได้มันจะเกิดจริงเป็นจริงอย่างแน่นอน

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน