220608-300 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ018.txt

รสร้างสรรค์อนุรักษ์สงวนรักษาสิ่งที่มันมีอยู่สิ่งที่มันเป็นไปได้ดีอยู่จนสงวนรักษาไว้ให้มั่นคงอย่าให้เกินไปเพราะทุกอย่างมันเป็นสมมติฐานมารักษาไปและ อย่างนั้นแหละสังวรระวังและก็ประหารทั้งวันแล้วก็ประหารสั่งสมอย่างนี้ลงไปเรื่อยๆเป็นผลเรียกว่าภาวนาภาวนาประธานการเกิดผลที่ทำอย่างนี้อยู่เรื่อยๆเรื่อยๆสั่งสมควรเป็นภาวนาไปเรื่อยๆ 1 เอากับพระสังวรสูตรเข้ามาอ่านกำกับประกอบขยายซึ่งจะเห็นเด่นชัดว่าเกิดการต้องรู้ต้องเห็นอยู่เสมอเป็นพัฒนาเป็นสังวราปฏิเสธวรรณาเกิดขึ้นในมุมที่มันจะเจริญขึ้นแม้จะต้องอดต้องทนต้องฝืนเราก็ต้องเกิดขึ้นในมุมที่มันจะเจริญจริงๆตั้งตนอยู่ในความลำบากก็ตามแต่ที่เสียเวลาอธิบาย ทำให้เราเองมีวาสนาอันดีเรารู้ว่าเราจะมีวาสนาอันดีมีความเป็นอยู่ว่าชนะไปว่าที่เป็นที่อยู่เมื่อจิตเป็นที่อยู่มันไม่ดีมันทำให้คิดเป็นที่อยู่ไม่ว่ากายของเราให้มันอัดคลิปอัดคลิปยิ่งขึ้นจะถูกหลักถูกฐานให้ถูกวิธีถูกปริยัติถูกหมดสอนเมื่อได้ถูกต้องปฏิบัติถูกลงได้ผลก็ต้องทานต้องดูต้องรู้อ่าเดินทางไปวัดพระเป็นตัวชี้วัดชีวิตเป็นตัวเป็นตัวมีอันนั้นขึ้นมาเรื่อยๆปฏิวัติรอบๆอีกรอบแล้วรอบอีกก็จะเห็นความบรรเทาเบาคลายจะเห็นที่โน่นนาในบรรเทาขึ้นเรื่อยๆ ง่ายดายสบายเบาอิสระเสรีไม่ติดไม่ขัดไม่ลำบากน้ำมนต์แม้จะทำงานอยู่อย่างหนักร้อนหีแบกอยู่เต็มลำเราก็ยังเบาอันนี้เป็นภาษาบัญญัติจนสัจจะนั้นรู้เอาเองเป็นประจำใครรู้ใครเข้าใจว่าเราเมาแม้เราจะทำงานอย่างหนักแบบหลายเต็มบาทเหงื่อตกร้อนหีร้อนจ๋าอยู่ก็ตามมือไม้ยังไม่ได้หยุดทั้งใช้สมองทั้งใช้แรงกายอย่างไรก็ตามเราก็สบายใจเราสบายใจโล่งใจปลงใจอย่าลืมเบิกบานอยู่ไม่ได้เอาหัวใจอะไรเลยอย่างนี้เราก็จะรู้ว่าเราเองเราอยู่ในฐานะอะไร ไปอยู่ในฐานะเป็นผู้ที่สมพร้อมแล้วหรือยังบริบูรณ์หรือยังเราจะเป็นผู้ที่รู้ที่อ่านผิดได้เขาว่าพี่โมทนาเบาลงมันเป็นการเบาใจเบาทุกข์เบาเรื่องอึดอัดขัดเคืองเมาเรื่องยุ่งของใจจนตายนี่เรากระทำอยู่ไปตามเหตุปัจจัยไปทำที่อยู่ตามสัดส่วนมีสิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นไปด้วยดีมีสัมมากัมมันตะที่แล้วจะพูดจะมาวาจาถึงแม้แต่คิดคิดเพิ่มหรือว่ามีสิทธิ์ที่จะเริ่มทำเพื่อประกอบอะไรอยู่ก็ตามเราก็มีสมาธิไปเรื่อยๆด้วยความพยายามมีสติสัมปชัญญะเป็นกำลังใจของสัมมาสมาธิที่ต่างกันอยู่มันไม่ได้เป็นสภาพเสียหายอะไรเลยอะไรจะเข้าใจ Google ทำอะไรอยู่ที่โตแต่ยิ่งเห็นในความเบาความง่ายของอิสระเสรีความร่าเริงเบิกบานความมีชีวิตอยู่อย่างมีจิตใจอันพ้นแล้วสิ่งถูกครอบงำด้วยความเข้าใจผิดและสามารถจะเป็นไปได้ตามที่เรารู้เราเห็นจริงเป็นสัมมาสมาธิปัญญาเบาอาจจะเป็นผลเป็นภาวนาดังนี้ซึ่งเป็นหลักการเป็นทฤษฎีเป็นพิเศษหัวข้อเป็นหมวดธรรมต่างๆที่เราเอามาใช้กันเสมอเพื่อที่จะได้ย้ำเตือนหากพิจารณา 3 อยากให้เป็นทุกสิ่งที่เราจะคอยระมัดระวังเสมอเพราะการที่จะประกอบกรรมทางกายที่จะต้องเกี่ยวข้องกับวัตถุต่างๆพอดีอยากๆจึงตื่นรู้ให้ได้ว่าเราควรจะทำอย่างไรดีที่สุดทำอย่างไรที่สมเหมาะสมควรที่สุดงามที่สุดเป็นไปด้วยความสำรวมระวังเป็นความเจริญเป็นความไม่ตรงกลางไม่น่าติดเตียงแต่ต่างกันนานๆไปจนกระทั่งถึงวิธีวาจาต่างๆโดยเฉพาะที่คิดจะเป็นตัวการใหญ่ก็เป็นตัวอย่างเป็นตัวรู้เป็นตัวเป็นเป็นประธานของทุกอย่างในมโนธรรมสมาธิจะบอกว่าเราเองเราไม่ได้เจตนาเราไม่ได้คิดแต่มือมันกระทำกระจายมันกระทำมัน มันมีติดตัวในต่างจิตตัวนั้นก็ตามมันไม่เจอแล้วที่มันติดใต้สำนึกจะตามเรียกมันว่าสัญชาตญาณก็ตามแต่สัญชาตญาณดีมันก็กระทำไปดีเป็นธาตุวิญญาณชั่วมันก็ทำเป็นชั่วจิตใต้สำนึกดีก็ทำออกมาดีจิตใต้สำนึกชั่วมันก็ตามมามันชั่วถ้าจิตสำนึกในขณะมีปัญญามีความรู้อยู่ไม่หลงผิดมันก็พอทำได้เพราะฉะนั้นในระหว่างแม้กระทั่งทุกระยะเวลาอะไรมันจะเกิดมาโดยผ่านออกมาไม่มีจิตสำนึกควบคุมโดยความแตกต่างกรองมันก็จะทำตามอัตโนมัติที่เรียกว่าตามจิตใต้สำนึกยึดตามธรรมชาติ ถ้าเราได้สั่งสมจิตรแม้จิตใต้สำนึกหรือผิดสัญชาตญาณเป็นตัวกุศลกิจทั้งหมดก็เรียกว่าเรารักสายสวาทอาสวะไม่ดีแล้วเพราะจิตนอกจิตในใดๆมันก็ออกบทบาทออกมาเป็นที่ชาติวิญญาณดีเป็นจิตใต้สำนึกดียิ่งสุดในสำนึกก็แน่นอนเรายิ่งจะทำดียิ่งขึ้นจึงดีหมดทั้งนอกทั้งในมีหมดทั้งในสิ่งที่เราไม่ได้ควบคุมระหว่างแม้จะเป็นจิตใต้สำนึกผิดพลาดประการแล้วมันจะทำดีอยู่ซึ่งเป็นอันไว้ใจได้เพราะฉะนั้นเราจะพยายามสั่งสมพยายามที่จะสอนพยายามที่จะทำให้จิตพวกเราเคยเป็นอัตโนมัติไปจนกระทั่งที่เป็นชนชาติวิญญาณติดตัว พระแท้ดีๆติดตัวมันเป็นนอกสำนึกหรือในสำนึกใต้สำนึกหรือมีสำนึกสามัญประจำเราก็จะเป็นไปดีอยู่ตลอดเวลาเพราะการที่เราจะตั้งอกตั้งใจประพฤติอยู่ในคอมข้อมูลทำอะไรต่ออะไรต่างๆก็ล้วนแล้วแต่เป็นการฝึกตนด้วยกายก็คือมโนทั้งทีหาใดยกปัญหาสู่คดีให้ได้เมื่อเราดับทุจริตเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เราก็จะมีสภาพเศรษฐกิจพอเพียงล้านได้อย่างแท้จริงเพราะฉะนั้นก็ขอให้พยายาม ยามเผลอใจแล้วก็อย่าเผลอกรรมเราจะต้องดูคำกิริยาของเราตลอดด้วยควบคุมปรับปรุงมันถึงจะได้ทั้งนอกและในแม้เราจะเน้นเข้ามาหายใจก็ตามเราก็อย่าปล่อยปละละเลยแม้กระทั่งตายและวาจาเกินไปนะเพราะมันจะกลายเป็นการบกพร่องขัดขืนไม่เซ็นไม่ยอมตายมันจะต้องคอยระมัดระวังด้วยความสมบูรณ์เป็นสิ่งที่พบกัลยาณมิตรทั้ง 3 กัลยาณมิตรด้วยทั้งอาทิตย์