211202-1-076 ทางเอกภาค1-ตอน076(หน้า258)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ะที่สุดอยู่ด้วยกันชนหลังเป็นต้น สุดท้ายตั้งแต่มีจริตติดป่าชอบปลาจนกระทั่งต่างๆธุดงค์เข้าวัดขึ้นมาให้กับตัวเองไม่ต้องคอยอยู่ปากเป็นวัดประจำไม่เข้าใจชาวบ้านสร้างวัดซ้อนขึ้นมาอีกไม่เข้าที่ร่มอะไรต่างๆนานาเกิดการเอาตัวเองออกมาจากชาวบ้านหมู่บ้านอันนี้ก็บอกยืนยันให้ฟังแล้วว่าไม่เข้าร่มไม่ขออะไรต่ออะไรต่างๆของท่านเองธุดงค์พระพุทธเจ้าจึงใช้เป็นธุดงค์ มีไว้สำหรับให้เราถือเป็นกระบะทำเป็นองค์ประกอบในการประพฤติปฏิบัติเป็นอยู่ป่าอยู่โคนไม้อะไรเนี่ยพุทธเจ้าท่านตรัสสอนให้มีสมบัติธรรมพวกนี้อยู่บ้างแต่ท่านก็ไม่ต้องยึดมั่นถือมั่นคงจะเอาเป็นตลอดเป็นวัดเป็นสิ่งประจำและก็มีอันอื่นระบุคำไม่นอกจากมันคือป่าเป็นวัตถุมงคลไม้เป็นวัดแล้วก็ยังอยู่กลางแจ้งเป็นวัดไม่เคารพเมาบังอะไรต่างๆนานาไม่ตกใจขาดอะไรต่างๆนานาชนิดเช่นกันไว้เองเพราะท่านเป็นชอบอย่างนั้นไม่ว่าจะเป็นจะเรียกว่าชอบมันชอบพอเป็นพระอรหันต์แล้วเราไม่เรียกว่าชอบเรียกว่ามันมันง่ายมันสะดวกหรือว่าท่านเองท่านทำประโยชน์อันนั้นมันสวยได้ถ้าเป็นพระป่าและท่านก็ทำประโยชน์เป็นพระอยู่ตัวอย่างอันนั้นจะเป็นงาน สลากกินแบ่งเบาพระพุทธเจ้าก็จะต้องไปป่าไปอยู่เป็นตัวอย่างป่าคนอยู่ป่าไม่มียืนยันบ้างท่านก็จะต้องไปเป็นตัวอย่างอันนี้เพื่อจะได้ยืนยันกับคนอื่นๆไม่เห็นตัวอย่างท่านจึงต้องพูดแม้กระทั่งว่าฉันเองฉันอยู่เมืองนอกเป็นส่วนใหญ่แต่ท่านก็ต้องพูดว่าเราต้องอยู่เป็นตัวอย่างไปสู่สังคมเป็นตัวอย่างต่อไปปกครองมีส่วนเพราะเราไม่ไปรังเกียจว่าจะต้องอยู่ป่าที่จะต้องอยู่บ้านพระไม่เคยออกป่าเลยจะไปรังสิตตัวในส่วนตัวได้ก็ทำครับบ้านพักป่าเปลี่ยนกันเอาหนักๆเข้าไปตีกันทะเลาะกัน ท่านจะได้บอกเขาไว้ล่วงหน้าบอกว่าต่อไปพระป่าพระบ้านจะแยกกันเป็น 2 ผลักสองฝ่ายทะเลาะกันแล้วมันก็เป็นเพียงเพราะมันเป็นการพิมพ์หรือตามกิเลสตามสัจจะมันก็เป็นอย่างนั้นแหละซึ่งเราเองเราก็ได้วิเคราะห์ต่อให้ฟังอยู่เดี๋ยวนี้เราก็เอามาพูดว่าเหตุผลมันเป็นอย่างไรพระบ้าครองอำนาจพระป่าไม่พร้อมอำนาจอะไรต่างๆนานาก็ได้วิเคราะห์ไม่ได้หรอกหากเปลี่ยนเวลาจะซื้ออะไรไม่รู้จำไม่ได้หรอกมันก็ได้วิเคราะห์เอาไว้ฟังด้วยก็พยายามมองเห็นเหตุปัจจัยเหตุผลเราเองไม่แบ่งไม่แบ่ง อยู่ตามฐานะอยู่ตามกติกาบ้างอยู่ตามกฎบ้างพอรวมพอทำกันได้ตามกฎตามกติกาก็ว่ากันไปให้เกิดประโยชน์เหตุผลแต่ทีนี้ก็เข้าสู่บทต่อแต่นี้ก็ว่าทุกคนจะต้องออกสู่ป่าและต่อมาจะเป็นยังไงและเมื่อการฝึกหัดสงบระงับหรือปฏิบัติอานาปานสติแต่ทีนี้เอาคำว่าอานาปานสติเข้ามาเกี่ยวข้องที่เราต้องรับผิดหรือปฏิบัติอานาปานสติก็คือการเรียนรู้ตัวเราทำจิตทำกายของตนให้พ้นจากเวทนาพ้นจากการสร้างธรรมารมณ์ทั้งปวง อาชีพให้ข้าราชการเป็นเบื้องต้นไม่ว่าจะออกไปสู่ป่าสู่เขาสู่ถ้ำสู่ที่ไกลวัตถุกามใดๆก็คือการกระทำคนพลาดคนไม่ห่างจากอารมณ์ตามสภาพวัตถุตามไปสู่ที่ไกลก็เพื่อไปตัดอารมณ์ตามจุดต่างๆนั่นแหละหรือแม้แต่ไม่ต้องหนีไกลไปจนถึงสู่ป่าสู่เขาสู่ถ้ำให้ตายก็ให้ตายในวงด้วยความสิ่งที่เป็นยึดให้ได้ซะก่อนถ้าไม่ได้คิดเชิงลึกมากมันก็มีความ หมายเดียวกันก็ต้องทำให้ถูกทำให้ตรงทำให้ได้โชคลาภตายจากกันแล้วก็ให้หัดอ่านผิดอ่านเวทนาอ่านธรรมารมณ์หรืออ่านความรู้สึกของตนผ่านความผิดฐานความผิดของตนที่เป็นอารมณ์เพราะตามยังมีภาพตามแต่สัมผัสแต่ก็เกิดรถตามไม่ได้สัมผัสแต่ก็เกิดชาติตามเกิดชาติกิเลสให้เกิดอารมณ์มันเกิดโหยหาบริสุทธิ์ต้องการแสวงหาอยากให้เป็นชาติกามหรือต้องแสวงหาอยากได้อะไรอยู่ในธรรมชาติ เกษตรกรตามทีไรสมมุตินาฬิกาปลุกมันเป็นสุขมันเป็นอธิการและสุขสวัสดิ์สุขไม่มีสุขโทรศัพท์ไม่มีสุขอริยสัจไม่มีมีแต่สุขเหตุการณ์แท้ๆก็เรียกว่าการฝึกคณิตศาสตร์เป็นตัวหลอกลวงมีแต่ตัวจริงแต่เราก็พยายามเสร็จก็ตามตนแล้วก็ต้องรู้ว่าเราเกิดมาลดละมันลงมาให้อ่อนจางลงมาเรื่อยๆทำให้บางจะอร่อยให้มันจืดไปหมดก็ตามจนจิตเราหมดก็ตามเราไม่อยากเราตอนนี้เราไม่ใช่เราไม่เป็นชาติตามแล้วถ้ามันขาดแล้วรสชาติตามรถตามก็หมดธาตุตามก็จะหมดถ้าลด คาดการณ์ก็ยังมีน้อยๆในปัจจุบันก็ได้อาจจะเป็นชาติก็อาจจะเป็นรถเก่าไม่ได้สัมผัสถึงจะเกิดรถมันจะยินดีมันอยู่เพราะว่ามันก็ไม่โหยหาเท่าไหร่มันก็เป็นช่างการไม่รู้ในตอนเป็นปัจจุบันนี่มันไม่หมดสิ้นซึ่งสุดท้ายแม้แต่ชาติปัจจุบันนี่แหละไม่มีค่าแต่สัมผัสมันก็ผ่านแล้วก็รู้จักเวทนาอุเบกขาเวทนาเคยอยู่ไม่เกิดก็กินดีและไม่เกี่ยวกับสิ่งร้ายไม่ยินดียินร้ายในรถไม่รู้ความจริงตามความเป็นจริงหมดก็ตามหมดธาตุตามพวกนั้นก็หมดทั้ง 2 คนก็ผัดแต่ต้องอยู่กับมันได้โง่แต่เราก็จะอ่านอารมณ์ก็ตาม ยังมีคาดการณ์อยู่ในห้วงจิตหัดจับให้ได้ในจิตขัดทำการเคลื่อนออกจากจิตหัดทำความจางคลายทำเครื่องทำฝ่ายการคลายภาษาพวกนี้ก็บอกด้วยภาษาแต่คุณต้องมีอิทธิพลในกรรมวิธีและเห็นรู้อยู่เป็นของตนเป็นฌานน่ะโตปัสสะเห็นว่าอารมณ์เห็นว่าตัวจิตนี่แหละเวทนาเป็นจิตเป็นธรรมารมณ์ไม่เคยเจ็บทั้งนั้นแม้แต่เราจะเรียกว่าเป็นกายก็เป็นกายของจิตเพื่ออธิบายให้ฟังแล้วเป็นรูปเป็นภาพรูปกับจิตใจความเป็นกลุ่มที่จิตมันมีสัดส่วนขีดความรู้สึกไม่ออกให้น้อยลงกายให้เล็กลงกายให้ละเอียดเข้าให้เป็นตายละเอียดเพื่อให้ตายเล็กลง จงอย่าให้มันหยาบอยู่แรงอยู่จัดจ้านอยู่ตัวโตอยู่ไม่เอาเห็นกายที่เป็นตัวรถเป็นตัวลูกเป็นตัวสภาวะธรรมที่มันเป็นกิเลสเป็นอารมณ์ที่ไม่งามเป็นอารมณ์ที่เป็นอกุศลรวมเรียกว่าอกุศลจิตทั้งหมดจงดับค่าทำให้กุศลนี้ลดตัวลงรถตายลงถ้าลดลงได้เลยว่ากลับกลายเป็นคนลดได้เลยว่าคนจะกลายเป็นเล็กลงเล็กลงเล็กลงจนเหลือตัวน้อยๆเราก็เลยตัดตานกแต่ที่อธิบาย เราก็นึกว่าเราสบายแล้วเราไม่มีเปล่าไม่มีไม่ได้ไปขัดตาหนูยังเป็นโรคอัตรายังเป็นตัวอารมณ์ยังเป็นตัวรถตัวชาติสั่งสมอยู่มีกี่ร้านธีระอนุภาคที่มีชีวะอนุภาคที่ตัวโตโตด้วยกลุ่มบรรจุมันอยู่แต่เราจับไม่ได้เพราะเราตาไม่ดีตาของเราเหมือนแผลตาถี่ๆจับปลาตัวโตเอ้ยมันหายไปต่างหากจับปลาตัวโตได้แต่ปลาตัวเล็กๆมันรอบนี้หมดมันเหมือนไม่มีปลาก็แห่เราตาโตแผลเราตาข่ายออกไปทีไรได้แล้วปลาตัวโตๆๆมันเหมือนไม่มีตาแต่ปลายังอยู่ ปลายังเหลืออยู่นะเพราะปลาพวกนี้มันก็ทำงานอยู่หรือเชื้อพวกนี้มันยังสะสมอยู่ในจุดที่ตาเราไม่ดีเหมือนตามันห่างเหมือนจะตายแผลอย่างที่ว่าเราต้องอ่านลงไปอีกอัตโนมัติตามมาเป็นตัวน้อยมันเป็นตัวกิเลสตัวเล็กตัวละเอียดจนกว่าผู้ใดจับได้เรียกว่าอยู่ในฐานอัตตานุทิฏฐิก็เห็นนะเคยเห็นในอัตรานั้นเคยเห็นเห็นในกิเลสนั้นเห็นในรถนั้นเห็นในเรื่องนั้นเห็นในสภาพนั้นได้ตัวเล็กตัวเล็กเนี่ยก็จับได้ทำได้จริงๆจนกว่าเราจะทำลายมันจนหมดอัตราเราตอนนี้ไม่เหลือเชื้อทำซ้อนๆๆเข้าไปอีกภาษา นี่เป็นชั้นสูงเพราะอัตราไม่คิดถึงจะทำลายได้เป็นอนัตตาสัปดาห์ทำลายได้เป็นทุกข์ทุกข์ก็คือทนได้ยากพอเราทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากกับคนทุกข์แล้วแต่ไม่ใช่หมดเชื้อเมื่อยังไม่ถึงสุญญตายังไม่ถึงสูตรถึงจุดอนัตตาพวกนี้มันมีพระขั้นตอนทำลายได้ง่ายทำลายได้ชั้น 1 ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากเพราะฉะนั้นคนจัดการและทฤษฎีนี้ก็คือเห็นเป็นทุกข์และทำลายทุกเส้นทางคนมีขายรู้ว่าเราทำลายสิ่งที่มันควรทำลายด้วยสิ่งที่มันเกิดมันอยู่มันไม่ใช่ รถเข็นแน่โดยเฉพาะเห็นกิเลสเห็นกิเลสใหญ่ๆอ๋อไม่เชื่อก็เอาลงได้เอาลงได้ก็เลิกเลิกข้อความที่ตนได้ทำลายละเอียดลงไปแล้วก็ตกไปหมดหลับตานึกคิดต่างๆเมื่อเราถอนรากถอนโคนหยุดระงับความคิดในการให้ได้จริงๆต้องเรียนรู้ตามคุณภาพเรียนรู้ตามมาตัณหาให้ได้เป็นเบื้องต้นและรีบทานสัตว์แล้วเราจะเข้าใจในกับพระธรรมมาคือเข้าใจในธรรมทั้งหลายเลยว่ามันเป็นสภาวะที่มีอยู่ในโลกเป็น สบายจริงๆเมื่อจิตเราขาดจากความยึดถือหลุดพ้นจากเยื่อใยที่ได้หลงใหลใคร่แตกได้จริงๆแล้วความไม่มีอะไรถึงจะตายหรือความดับสูญในวงเล็บนิโรธอริยสัจนั้นมันเป็นมันมีเฉพาะที่ในเขตของเราเท่านั้นที่เป็นได้แค่นี้ไม่แท้ในวงเล็บวิทยาศาสตร์นอกนั้นมันก็มีแต่การติดคุกทั้งนั้นเอาตัวตายก่อนมันเคลื่อนไปมันไหลเวียนมันเกิดมันดับทุกสิ่งทุกอย่างหมดมันไปถึงที่ไหนมันก็เกิดขึ้นนั่นคือสิ่งที่บางทีเราเรียกว่าเกิดมาแล้วบอกว่าเท นึกว่าโพธิสัตว์ลงมา 14 14 เห็นความเกิด แปลเป็นภาษาไทยที่จริงไม่ใช่สาระลงไปแล้วเห็นความเกิดอุบัติแปลว่าความโสดแปลว่าความเข้าถึงแปลว่าความหยั่งลงจุดนั้นแล้วจะเห็นเป็นจุดนั้นในสภาวะที่กำลังทรงอยู่เครื่องออกภาพจากอื่นมาเทียบเท่าเราเรียกว่า 14 มันจะอาการของการเคลื่อนไหวเคลื่อนไหวเคลื่อนเข้าเรียกว่าเข้าถึงเรียกว่าอุบัติเหตุไม่มีการตายในโลกนี้ไม่มีการตายมีแต่ความสุขเท่านั้นเองที่เร็วกว่าอมตะอมตะประเทศไทย อมรแปลว่าไม่ตายอมรเทพที่เอามาจากประเทศไม่มีแต่การไม่ตายหรอกมันไม่มีตังค์พูดถึงซึ่งอมตะธรรมก็พูดถึงสิ้นธรรมะอันไม่มีตายเขาเรียกว่าเกิดมีเกิดที่เราเห็นการเกิดอยู่หลักๆและหลักหลักการเกิดตั้งแต่ปัจจุบันจนหมดความเกิดแม้เรายังมีลมหายใจแม้เราจะลืมตาแม่เราจะเป็นคนเราก็เห็นความตายแล้วตายสนิทแล้วไม่มีความตายก็ตายอีกแล้วถ้าอรหันต์ตายสนิทแล้วตั้งแต่ยังไม่ตายไม่มีความตายจะตายอีกแล้วมีแต่ความเป็นอยู่รู้จักโลกรู้เหนือโลกทำอะไรก็ได้ช่วยโรคไตส่วนการจะหมุนเวียนการจะเคลื่อนไปเนื้อดินน้ำไฟลมมันจะแยกทางไปผสมผสานเพื่อเป็นจำนวนเต็มที่เข้าใจดีมันเป็นเรื่องอริยสัจเป็นเรื่องธรรมดา นิโรธอริยสัจและเป็นตัวตายตัวตายที่ชัดเราเรียนรู้อันนี้เป็นความหมายนี่เป็นจุดเป้าที่เราเรียนถ้าเราเรียนศิลปะในสิ่งที่จะตามไม่จริงทำสิ่งที่จะตามเกิดที่เราจะเพราะเราเท่านั้นคนใดไม่ได้คนนั้นก็ไม่มีคนไทยทำไม่เป็นคนนั้นก็ไม่ได้คุณได้หลงก็หลงๆนึกว่าตัวทำได้แบบนั้นหลงเท่านั้นแต่คนไทยไม่หลงทำให้กินก็เป็นจริงเป็นปัจจัยแล้วอาหารมีตังค์ในการนำอาหารผู้ใดได้พูดถึงเช่นมาย ปริ้นเตอร์เป็นแผลเป็นจริงผู้ใดมีผู้นั้นมีไม่ใช่มายาไม่ใช่ของหลอกลวงไม่ใช่ของโอ้อวดจะเป็นได้จะไปถือธันวาคมบวชไม่มีปัญหาเป็นของแท้ไม่จัดการหลอกลวงผู้ใดได้ผู้โดยสารไม่มีที่ตนได้ทุกคนเพราะความไม่มีหรือความดับสูญนี่แหละตัวเป้าหมายสนับสนุนประชาชนแม้แต่อารมณ์ตามเราก็ต้องรู้เนื้อตัวหน้าตาเขต แม้แต่ลูกก็ยังไม่รู้กี่อย่างแม้แต่เสียงก็ไม่รู้กี่อย่างแม้แต่กลิ่นรสก็ไม่รู้กี่อย่างสัมผัสก็ไม่รู้กี่อย่างที่จะเป็นเหตุปัจจัยมาสัมผัสแล้วเราก็ไปยึดมั่นยึดหมายถ้าเธอจะหมดสติเรียนด้วยจริงพอมาถึงจิตจับจิตเป็นอารมณ์ตามได้แล้วถ้าเปลี่ยนสภาพนี้จนกระทั่งเรารู้จะมีแต่ว่าจิตที่มันไม่เป็นอารมณ์ตามเราจึงมั่นหมายหรือว่าพยายามเข้าใจฐานอุเบกขาฐานหรืออภิธรรมศพทหารผ่านศึก ทีนี้เราก็จะรู้ลูกใหญ่ขึ้นทำได้กว้างขวางขึ้นมีเหตุปัจจัยชัดขึ้นและเราก็ได้พระไปจับได้ตัวด้วยตนตายฆ่าตายถึงจะตายมันก็หมดจริงเห็นได้ชัดว่าถึงจะตามเข้าใจได้ชัดวันนี้โรคจิตชัดเจนน้องผู้ใดเป็นนิโรธอริยสัจแล้วจึงเป็นตัวอริยสัจ 4 ตัว 13 แท้และเราก็เป็นผู้ที่เปิดตาดูโลกตัดสินสาทรมีวิโรจน์และก็ปฏิเสธตามหลักของอาณาจักรเพราะในหลักเศรษฐกิจ แม่เราเองยังมีลมหายใจออกลมหายใจเข้าซ้ายมีสติก็ข้อที่ 2 12 อานาปานสติสูงเราก็จะเห็นชัดก็เห็นมันไม่เที่ยงจะอธิบายให้ฟังแล้วไม่เครียดเพราะว่าเราเห็นแล้วว่าไอ้ตัวรถตามตัวเนื้อการเห็นอยู่เลยว่าเราเอามันลงได้มันไม่ได้ตายตัวมันมันไม่ได้เกาะแน่นและไม่ได้ยืนยงยืนยันเท้าถาวรทรงรูปทรงร่างทรงอย่างนั้นไม่ใช่อันนี้กันเองเลยว่ามันไม่แน่ไม่แน่จริงเราแน่กว่า ฟังดีๆนะฟังอนิจจังปรมัตถแต่ก่อนเรามองจากโลกโลกผลไม้ที่ทำให้เราเห็นได้เหมือนกันพอเข้าไปถึงจิตแล้วเห็นจิตเราเคยนึกว่าอัตราที่เป็นตัวแทนตัวเตรียมตัวเป็นตัวจริงทำลายก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงก็ไม่ได้มันจะต้องเป็นอย่างนี้มันจะต้องมีอย่างนี้กับเรารถอย่างนี้เรื่องอย่างนี้สิ่งที่เรายึดถืออย่างนี้เราทำลายมนุษย์ทางการเข้าหาเวลาเที่ยงเราลดได้ก็ตามตีแตกปลายนี่ ทีนี้เราก็ทำให้ชัดๆเลยทีนี้ทำให้มันเล็กลงทำให้มันเบาลงบางลงจางลงก็เกิดอาการรู้เวลาภาณุศักดิ์เห็นอยู่รู้อยู่ที่ความจางคลายเห็นอยู่รู้อยู่ที่การสลับออกเรื่อยเบาบางเรื่องจนที่สุดเบาบางลงมากที่สุดก็จนกระทั่งเห็นหรอกมันน้อยจนกระทั่งมันหมดอาการหมดตัวน้อยแล้วจะมีแนวทางศักดิ์ศรีเห็นไม่เห็นรูปลอยมันเข้าใจมันไม่ชัดไม่ยากมันเย็นที่ชัดเจนคุณจับตัวถูกคนจับตัวไม่ถูกคุณก็ไม่มีพวกนี้มันกินกันชัดเจนจะตาย เห็นอยู่ในความดับตัวกิเลสตัวนี้ไม่มีแล้วรถตัวนี้ไม่มีแล้วรักษาพระตัวนี้พ้นแล้วศูนย์อยู่ทับอยู่เนี่ยอัตราฟังอัตราดีๆนะทุกวันนี้คนพูดถึงอัตรานี้ไม่ใช่เป็นตัวท็อปเจริญไม่ใช่ไม่ใช่เพราะพูดทุกวันนี้ก็ไม่ได้พูดเลยเขาเป็นพวกอัตราภาษีตัวตนเนื้อนั้นไม่ใช่เราที่จริงมันใช่มันไม่ใช่เราด้วยแต่ว่าเราเรียนไม่ตัวไม่เท่าตัวผลไม้ไม่ตรวจแผลแล้วเราจะไปมีแต่ภาษามันไม่เกิดเห็นชัดหรอกแค่อธิบายให้ฟังดีๆคิดว่าจะมาให้คุณฟังแล้วถ้าคุณไม่มีสภาวะรองรับคุณจะเข้าใจอย่างซาบซึ้งอย่างชัดเจน ย้อนออกมาเปิดตามาสู่โลกจะได้เห็นความจริงบนโลกนี้มันไม่มีสูญญตาโลกนี้ไม่เกี่ยวกับศิลปะอยู่ที่เราเป็นที่เราได้คือเราโลกนี้มันมีสิ่งนี้เราเมื่อเราจะพิสูจน์เราจะเห็นเมื่อเราดับได้สนิทแล้วเราก็เป็นผู้ที่ดูโลกพรุ่งนี้เราทักหามันมีประสิทธิภาพอ๋อยังเป็นเราไปสัมผัสกับโลกดังกล่าวสลักคืนเห็นความสลับคืนได้เห็นความธรรมดาแต่เรามีศูนย์อยู่ที่คิดแทนมั่นคงทำงานรู้เท่าทันเมื่อ มาลูกลอยไหนแปลงตัวมายังไงก็จะฉลาดมากระวังมันหลอกกันมาเรื่อยๆถ้ายังไม่เก่งบางทีไอ้ตัวรูปที่เคยดูมันก็สู้ได้ทนได้ให้ลูกมันแปลงตัวมานิดหน่อยแต่ก่อนนี้มันเขียนหนวดตอนนี้เขียนหนวดมาแล้วเราวางนะที่ตีตัวเก่าเนี่ยคุณเผลอๆลายตามันหลอกมันลงเป็นเทพบุตรสมานแฝงตัวมาก็ได้แต่อย่างนี้เป็นต้นเพราะในโลกนี้มันหลอกเราก็รู้เท่าทันมารยาอีกเพิ่มขึ้นแต่พอเราจับแกนนำให้นี่มันตัวเก่ามันหลอกเขียนหนวดมาหน่อยเดียวตัดหน้าปะแป้งใส่หมวกมากลางตัวมาหน่อยเขียนหน้างิ้วมาหน่อยมันมีปลอมแปลงผสมเปอร์เซียมาได้เราก็จะรู้ทุกข์ในโลกเพราะคนที่อยู่ในโลกมายาถ้าเราจับแกนได้แล้วนะมันไม่ค่อยสลาย ภรรยาประมาทเราจะต้องอ่านเรายังนึกว่าเราเองเราได้เก่งอะไรยังปวดขาปวดกล้าอะไรไปจนกระทั่งมือถ้ามีเวลาใครก็ไม่ได้ถ้าถึงเรียกว่าทุกข์ไม่รู้จะขาดไม่มีพระจิตศรัทธารู้เรียกว่าสลัดคือมารู้โลกบรรทุกของโลกถ้าไม่มีต่างๆก็คือคนคนอยู่ในโลกนี้แหละมีแบบนั้นแบบนี้เขาทุกข์เราเอง 4 คนทุกข์ซึ่งจะเห็นความเหนือที่ชัดต่อเขาถูกต่อสู้เพื่อการบินน้อยแต่เราหมดทุกสยาม ดิ้นอยู่สุขอยู่หลงอยู่ว่าอย่างนั้นคือความสุขส่วนเราจะไม่ดิ้นเราก็ไม่ได้ริษยาเราก็รู้ว่าความสงบความวางความว่างความสบายความเบาไม่ต้องหยุดต้องดิ้นอย่างนี้เป็นสุขกว่าเป็นรู้ไปสโมสรเขาดินเพราะเขาไม่รู้ชาวโลกเขายังยึดเขายังมีตัวนั้นเป็นเหตุปัจจัยจึงปิดเครื่องปรุงก็ยังเอร็ดอร่อยค่ะแม่ก็เป็นอย่างนั้นก็พอจะตายเพราะรู้สึกโศกเศร้าตอนนี้เรารู้เราเห็นอยู่โลกก็มีถึงจะตายก็มีเราก็อยู่โลกก็อยู่เราเหนือโลกก็เห็นโลกอยู่เหนือสิ่งนั้นมามองไม่ยอมยาวมายอมยาวยั่วยวนอะไรเราไม่ได้เป็นอย่างนั้นจึงเรียกว่าเป็นผู้ที่สลับคืนได้ไม่ต้องอยู่ เด็ดขาดเป็นแบบนี้แล้วจริงอยู่เหนือโลกจะได้ยืนยันใครจะบอกว่าเนี่ยเนื้อโลกเราก็จะพิสูจน์ให้เขาได้ทันทีเอาออกมาชี้ได้ว่าเนื้อโลกยังไงดูแลโรคตามที่คุณยังดิ้นอยู่นี่เราเองเราก็ไม่ดิ้นกับคุณแล้วพิษได้ทุกเมื่อไม่เสร็จเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้ครั้งเดียวต่อๆไปกันแน่นอนรู้เท่าทันคุณจะแอบเอามาหลอกข้างหลังมันจะแอบเอามาหลอกข้างหน้าเอามาหลอกข้างกลางข้างหัวข้างบนข้างล่างหลอกกันมุมไหนเราก็รู้เท่าทันเรียกว่าเราอยู่เหนือโลกโดยฉลาดโดยมีปัญญาแล้วก็อยู่อย่างที่ไม่เกิดอารมณ์จริงๆไม่หม่นหมองเพราะเราเองเรา เดือดร้อนเพราะว่าเราจะต้องอยากได้หรืออดทนอดจนหน้านิ่วหมดทนได้ทนได้เป็นหน้านิ้วตัดฟันคนได้คนได้อย่างนี้เขาก็รู้ว่าเธอทนได้โดยยากไม่ใช่คนได้โดยไม่ยากอดทนได้เหมือนกันแต่ทนได้แต่ก็ยังดีนะยังเป็นผู้ที่จะมีธรรมะขันติแต่ถ้ารู้ถูกนี้ก็กำลังทำบุญของคณะประหารหรือทำบทของธรรมะหลุดไม่ยอมให้พวกนี้เข้ามาปรุงแต่งเข้ามาควบเข้ามาคนสังขารเข้ามาซึ่งเรารู้ถูกแล้วไอ้นี่จะเข้ามาวุ่นวายเลย อย่างนี้แม้แต่การรู้ด้วยปัญญาว่าไอ้นี่เป็นสัมมาสมาธิถือว่าอันนี้มันต้องมาวุ่นวายไม่รู้แม้ขณะนี้พรุ่งนี้ไม่มีสมาธิไม่มีไม่มีสมาธิเดินมันก็ไม่มีทางจะไปถึงผลพอรู้เด็กก็มาที่ขีดแล้วเราก็พยายามจับคนพิธีกรก็เป็นอีกวิธีที่เราจะต้องทำให้กับตนเราก็ไปแล้วก็รู้เท่าทันด้วยปัญญาว่าเอออย่างนี้มันจะมีวิชาอะไรมันจะไปโง่ขนาดสูงต่างๆถ้าเลิกกันแล้วมาได้ปล่อยมาได้ทันอะไรพิจารณาหาโทษหาใครของมันด้วยอันใดที่เราได้มาก่อนพยายามหาเหตุผลพิจารณาตามบทจนเห็นผลจริงและเราก็อยู่ได้ทนแม้จะ ก็ทนได้ง่ายขึ้นทนได้ง่ายขึ้นเป็นอย่างหนึ่งอีกอย่างหนึ่งก็จะเห็นความว่างเบาสบายชัดเจนทุกอย่างเป็นอนิจจังแท้ดูที่มีการคลายลงทุกทีเบาบางทีก็ง่ายและเป็นไงเอาง่ายแล้วมันง่ายแล้วทีหลังไม่ต้องทนแล้วแล้วมันจะเป็นปัญหาอะไรอีกก็เห็นชัดเจนปัดโธ่แต่ก่อนมีแต่คนตั้งนานคงต้องอย่างเดียวไม่ต้องทนอะไรนะสบายๆและดูความสบายดีกว่าคุณจะต้องไปโรงเรียนมันถึงไม่เห็นในรสชาติที่มันไม่จริงมันไม่เสี่ยงอันตราย มันง่ายกว่าจะตายก็ไปเกิดวันศุกร์ก็ไม่ต้องสุขไม่ต้องเซฟผมมันต้องแสดงไม่ต้องแสบอย่างนี้มันดีกว่าเลยสั้นรับจบศูนย์เขาบอกว่าสุขไหมซุปซุปได้ไม่ต้องเซฟใครจะแสบไม่ค่อยสุกมันก็มี 2 ให้สุกแล้วไม่ต้องเซฟมันก็อยู่ที่ตัวไม่มีไม่ต้องมันก็สุขใจจริงๆนะ แล้วก็พูดภาษาธรรมดาสุดท้ายนี้ก็ซัดเลยอ้าวอาวุโสก็ส่งมันไม่มีเวทนาแล้วมันก็นิพพานแล้วจะบอกว่าส่งได้ยังไงเพราะว่าสุขหรือทุกข์มันคือเวทนาทีนี้ก็บอกว่านิพพานนี้มันต้องหมดเวทนาหมดทุกข์หมดทุกข์หมดทุกข์หมดทุกข์เป็นอาทิตย์แล้วเราจะไปส่งยังไงนิทานสุขอย่างยิ่งได้ไงภาษาอังกฤษเข้า พูดจะรู้เท่าทันว่ากามสุขนั้นมันไม่ใช่เรื่องนี้มันเป็นอาฆาตพระพุทธเจ้าอย่างนี้ของผู้ที่รู้เท่าทันถือว่าเป็นทุกข์มันไม่ใช่สุขถือว่าเป็นทุกข์แต่วันนั้นว่ามันสั้น แม่อย่างนี้ก็เรียกว่าเป็นสุขนิพพานย่อมเป็นสุขแม้ปริยายแม่มึงแต่แม้แต่ลูกก็ยังมีความปิติไม่มีความเป็นถือเป็นสุขมีอะไรอีกตามรูปของฉันจนกระทั่งอาสาอะไรต่างๆนานาซึ่งเราก็พูดกันแล้วอธิบายกันแล้วไล่ลงไปมันจะหาความสงบท่านก็ยังยืนยันว่ายืนยันว่าถูกแม้แต่ที่สุดก็เรียกว่าสุขสันยาวเลยถึงตั้งแต่ในโลกจงดูสำคัญ สุขทุกข์หมดปัญหาล่าสุดของจางคลายสุขภพปลดปล่อยมาจนละเอียดลออดับสนิทสรุปพระนิโรธถึงขั้นสัญญาในชีวิตฟังไม่รู้ทางเหตุผลไม่รู้อยู่ยังสงสัยยังมีเศษอะไรอยู่แต่สัญญาณเป็นสุขที่สุดนิพพานเป็นสุขแม้นี้โดยปริยายแม้นี้ผู้ที่มีปัญญาฟังดูคุณฟังอยู่ในนี้คุณก็ต้องเข้าใจรูปรอยเข้าใจผิดทางมันไปยังไงเขาเรียกว่าภาษาอังกฤษบัญญัติก็จบการปกครองแล้วก็เข้าใจพูดกันได้ผมมีความสุขนะ เป็นสุขไปด้วยความสงบระงับอธิบายให้เขาเห็นสภาพนี้ถ้าเขาตั้งใจจับสภาวะจับปรมัตถ์เขาก็เห็นบัญญัติเป็นเรื่องเล็กเป็นสมมุติสื่อความหมายเท่านั้นเองเขาก็ไม่ติดมันดับแต่ถ้าใครยังคิดว่าทรุดไม่ได้ขัดขืนเรียกว่าสูงแล้วก็ต้องไม่ใช้นิพพานจึงต้องประสบความสำเร็จสุดท้ายพูดแล้วเขาก็ยังติดตั้งระดับไม่เอาสาระไม่เอาเนื้อแท้เขาจะซื้อก็มาจากก็รู้แล้วคนมีชีวิตมันจะพบเจอแล้วก็ต้องรู้ว่าคนเยอะวันนี้เอาเป็นเอาตายผลตามใจเขาแต่เราต้องพยายามช่วยกันไม่สนใจศึกษา แต่นี่เป็นสัจจะเป็นสาระที่อธิบายต่อแถมให้เป็นพิสดารขึ้นมาจากจุดที่ว่าตอนนี้เราจะต้องรู้อานาปานสติและอธิบายแม้จะสิ้นสุดเอาจุดปลายไม่อาจจะไปกัดที่ 4 ของอานาปานสติมารุสุดท้ายอีกจริงๆก็ขอจบว่าแม้แต่อานาปานสติเราก็พูดแล้วแล้วเราก็ยืนยันเมื่อมีสิ่งมีชีวิตก็ไม่ได้หมายความอย่างที่คิดก็เป็นนางหลับตาตี๋ๆแล้วก็ตัดทวาร 5 แล้วก็ไปอยู่ข้างในแล้วก็อธิบายให้ขัดแข้งขัดขาตัวเองว่าอานาปานสตินั้นจะต้องไม่ขาดต้องรู้ลมหายใจต้องมีลมหายใจเพราะสุดท้ายก็บอกว่าลมหายใจไม่มีก็เข้าทาง สิ่งที่ชั้น 1 รถลมหายใจออกหายใจเข้าไม่มีแล้วยังจะเรียกอุตส่าห์เรียกของตัวว่าอานาปานสติมันไม่ใช่อานาปานสติก็คือยังมีลมหายใจเข้าลมหายใจออกอยู่ตลอดเวลาและมีสติสัมปชัญญะสอนถ้าเผื่อว่าอันนี้เป็นเขาก็เราเองหายใจออกหายใจเข้าอยู่ตลอดเวลาลืมตาโพลงๆเรามีสติสัมปชัญญะรู้จริงเลยรู้แม้กระทั่งตัดผมอยู่รู้อยู่ในอนิจจังเห็นอยู่รู้อยู่ในนี้นี่เราทำเห็นอยู่รู้อยู่สุดท้ายแม้เราสลับกันเราก็ยังเห็นอยู่รู้อยู่ได้ตลอดลมหายใจออกลมหายใจเข้าลมก็ยังมีอยู่ถ้าเกิดเราก็ยังมีอยู่นานมีอาการและมีทั้งลมหายใจออกลมหายใจเข้าเดินยืนนั่งนอนเราก็มีอยู่มีสติรู้ตัวนี้ด้วย อานาปานสติย่อมอยู่ที่เรารู้กายเวทนาจิตธรรมปฏิบัติถูกต้องถูกต้องไม่ใช่ต้องเป็นหมายอาจจะว่านั่งหลับตาไอ้นั่นมันเบื้องต้นง่ายๆสำหรับบางคนเรียนไม่รู้กไก่เรียนกไก่อนุบาลก่อนจับไปเป็นขั้นพอได้ดีแล้วได้อยู่ตลอดเวลาเดินอยู่นั่งนอนมีภาคปฏิบัติอานาปานสติหรือสติปัฏฐานเป็นนัยยะที่อธิบายเป็นประธานอธิบาย ต้องการที่ 3 เน้นเอาเข้าถึงอาการของจิตเรียกว่าเวทนาเลยไม่ใช่เวทนาเวทนานี่คือกษัตริย์ที่ 2 ก็ติดเลยเน้นเฉพาะกิจต่างๆไปในกรอบอยู่เลยแล้วก็กระทำไม่รู้อาการของจิตเลยเป็นอาทิตย์ขโมยแต่ยังเป็นสมาทเป็นรีโมทแต่อย่างไรผมเองก็ยังติดตามจะมาตั้ง 50 สตางค์ 10 สตางค์เป็นยังไงอาการแตกต่างกันในอนาคตที่ 3 อธิบายกันมาแล้วเป็นความรู้ไม่ใช่บัญญัติของศาสนาก็เอามาเทียบเคียงกับสภาวะการใช้จริงรู้จริงมันเข้าแล้วสูตรต่างๆเรียนมามีประโยชน์มันจะมีมาไว้สำหรับ พูดคุยโม้หลับตีกันเถียงกันไปเปล่าๆไม่ใช่แต่มันเป็นเครื่องมือปฏิบัติสอบผ่านและถูกต้องจริงหนอและมีลักษณะสภาวะที่รดปลาทำให้เราเข้าไปหาธรรมะที่แท้จางคลายได้แท้เป็นจริงแท้อย่างนี้เป็นผลสุดท้ายแม้จะเข้าเกษตรกรรม 4 เป็นผลเลยเห็นผลชัดการขายออกจึงเป็นสุดท้ายจนกระทั่งดับกลิ่นแล้วก็สุดท้ายแข็งกล้าเป็นผู้แข็งกล้าอยู่เหนือโลกสลัดครีมอยู่บนโลกเป็นไทยงานปลาน่าจะติดสรุปขั้นตอนหน้า 259 คนว่ายังติดกามคุณ 5 อยู่ชนิดที่อาจจะทุกข์คือใกล้มันนั้นเราขาดทุนแน่ก็ควรนำกายของเราให้ห่างจากกันทุกคืนจะต้องรู้อยากใกล้วัตถุตาม Hello ขับรถขับรถจากวัตถุกามที่ตนชอบจนไส้อยากเสียบ้างมันจึงจะเห็นจิตตัวอย่างของตนจึงจะจับจิตได้รู้รถสมุทัยคือความใคร่ความอยากในวงเล็บตามนั้นๆในตนได้ในตัวเราจริงๆได้ผู้ฝึกหัดมันเป็นเพื่อหวังผลที่ผ่านอย่าไปหลงคารมพวกเราจากปากว่าเหตุการณ์ได้คิดว่าเข้าจิตใจยังไม่สงบเขต จากการจริงๆแล้วจะมาเล่นลิ้นว่าเสพการไม่คิดบ้างนั้นไม่ได้แต่ถ้าคิดว่าแล้วจริงนั่นแหละจะไม่เสร็จตามแม้จะอยู่กับกองวัตถุกามและคนพูดแล้วจริงก็จะไม่เสร็จตามด้วยคือไม่ปรุงไม่ต่างไม่โน้มน้าวไม่ยึดถือเอาลูกลบสิ่งที่สำคัญประโยชน์แก่โลกคือจะไม่เปลืองรูปเปลืองรถเปลืองเสียงเปลืองสัมผัสหรือจะไม่ขานรูปขวานรถหลานกินหลานเสียงหลานสัมผัสของโลกด้วยจะรับปัจจัยใด ฉันจ