211031-1-048 ทางเอกภาค1-ตอน048(หน้า193)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

นในพุทธศรัทธาเชื่อมั่นในธรรมศรัทธาเชื่อมั่นในสังคมเราพิสูจน์เราเกิดความเป็นสงฆ์หรือเราเห็นความเป็นสงจากพระอริยสงฆ์จากผู้ที่เราใกล้คิดถึงความเป็นของเป็นอย่างนี้มีเพียงน้อยเรายังทำไม่ได้แต่ว่าเราเห็นอยู่ชัดขึ้นชัดขึ้นยิ่งเกิดจากทางขึ้นยิ่งเราเกิดเองเป็นความเป็นสงฆ์เมื่อเราเข้าใจแล้วว่าเป็นสงฆ์คือเราเป็นสาวก เรามีคุณธรรมของพุทธะของพระพุทธเจ้าเกิดที่เราเองวิญญาณมีวิมุติแท้เรื่อยๆขึ้นมาได้จริงเราก็ยิ่งจะศรัทธามั่นขึ้นยิ่งเห็นได้สงเห็นในธรรมะเห็นในพุทธะอันเป็นเอโกธัมโมเป็นสภาพที่เป็นผู้เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้ที่ละโลภละโทสะโมหะอะไรก็ได้จริงมันเป็นความจริงที่เราได้เห็นเราได้เชื่อมั่นมันไม่ได้เชื่องมงายไม่ได้ช่วยทำตามตำราไม่ได้เชื่อได้ฟังกันมาไม่ได้เชื่อเพราะขนบประเพณีไม่ได้เชื่อเพราะเห็นความเห็นเฉยๆมันตรงกับความเห็นของเราเฉยๆหรือว่าเชื่อเพราะเหตุนั้นเหตุนี้อะไรไม่ได้เชื่อหรอกครูสอนเฉยๆก็ไม่ใช่ครูก็สอนเราก็ทำและเราก็เป็นไปได้จริงที่สุดแท้มันยิ่งเกิดความเชื่อมั่น มีทุกทีทุกวันทุกวินาทีข้างหน้าเมื่อวานนี้อาทิตย์ที่แล้วเดือนที่แล้วเรามีศรัทธาอยู่แค่นั้นวันนี้เลื่อนมาเป็นอนาคตของเดือนที่แล้วมาเป็นขนาดนี้ศรัทธานี้มันผิดกันกับศรัทธาเมื่อก่อนมันเป็นประโยชน์เราได้รับประโยชน์ประโยชน์และศรัทธาเพราะว่าเราเข้าใจว่ามันเป็นประโยชน์มันเป็นคนงามความดีไม่ใช่ศรัทธางมงายไม่ใช่ศรัทธาไม่รู้เรื่องไม่ใช่ศรัทธาก็เกิดประโยชน์จริงเข้าใจมั่นมีปัญญารู้เชื่อเห็นเกิดศีลแต่ก่อนที่เราทำอย่างนั้นไม่ได้พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอย่างนี้อย่าทำนะอย่างนี้แต่ก่อนยากเดี๋ยวนี้ซึ่งเป็นอนาคตของเดือน ปีที่แล้วเดี๋ยวนี้เราศีลของเราง่ายปกติขึ้นมาจริงๆสหรัฐก็เห็นประโยชน์ในศีลอ้อสีนี้นอกจากจะได้ประโยชน์ที่ตนต้นได้ขัดเราจนได้เบาคลายตนไม่เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นด้วยทีนี้มีคุณภาพมีคุณธรรมมีคุณค่ามากปานนี้น้องเราไม่ละเมิดปีนี้เราก็สบายอยู่เป็นปกติอยู่และแม้เราไม่ละเมิดตำรวจตนก็ได้อยู่ประโยชน์ผู้อื่นก็ยิ่งได้ใหญ่เราพยายามทำระเบียบนี้ทำกฎนี้ทำสีนี้ทำหลักการนี้ให้มันเป็นไปมันเป็นประโยชน์ต่อตนต่อท่านเห็นชัดๆเราจะได้แต่ก่อนที่เราฉลาดไม่ออกแต่ก่อนที่เราวางไม่ลงระบบเสียไม่ได้สละไม่ได้เราต้องยึดอยู่เอาอยู่ เงินเดือนก่อนปีก่อนเรายังทนไม่ได้เรายังยอมไม่ได้หรอกเราจะต้องเอาอยู่เลยสละไม่ได้แล้วปล่อยไม่ได้เราจางคล้ายไม่ได้เลยแต่ก่อนที่จะยึดมั่นถือมั่นจะต้องเติมจะต้องมีอย่างนั้นเดี๋ยวนี้สบายจาคะได้แล้วสละได้แล้วเสียได้แล้วส่งได้แล้ววางได้แล้วหลุดได้แล้วสบายแบบนี้เป็นอนาคตของเมื่อก่อนนี้เมื่อเดือนที่แล้วเมื่อปีที่แล้วเวลาพิสูจน์สัมปรายิกัตถะเราพิสูจน์สัมปรายิกัตถะเวลาของสิ่งที่บอกว่าเป็นไปในอนาคตเป็นไปในเบื้องหน้าชาติหน้าตามหน้าสภาพหน้า พระพิสูจน์ปัจจุบันเดี๋ยวนี้จะพิสูจน์ให้รู้ให้สุดใจไม่ใช่เป็นงมงายแล้วก็ทิ้งถ่วงไว้ทางชาติหน้าตายแล้วทุกคนไปพิสูจน์กันนะตกลงชาติหน้าจะมีศรัทธาชาติหน้าจะมีศีลชาติหน้าจะมีการจาคะได้คราวนี้ยังไม่จ่ายค่ารับขี้เหนียวเขาไว้กับคุณไว้สะสมไว้ชาติหน้าก็เหมือนมันจะมีอันนี้จะเห็นได้รู้ได้ชาติหน้าที่จะมีปัญญาจ่ายจะมีปัญญาชาติหน้าแล้วเมื่อไหร่มันจะได้รู้เนี่ยมันมันมันมันเกินขอบเขตไปแล้วก็พูดว่าถ้าเราพิสูจน์ปัจจุบันอย่างที่กล่าวนี้เข้าใจคำว่าสัมปรายิกัตถะสัมปรายิกัตถะออกไปในข้างหน้า ความเป็นอนาคตอันนึงแล้วเราก็เข้าใจในประโยคนั้นจริงๆที่เธออยู่เดี๋ยวนี้ทุกวันทุกวันแล้วก็มาอยู่ที่นี่กี่วันกี่เดือนกี่ปีคุณก็ได้พิสูจน์สัมปรายิกัตถประโยชน์โอ้คุณศรัทธาสูงขึ้นฟื้นคนดีขึ้นจริงๆมีศีลจริงๆสะอาดบริสุทธิ์ขึ้นปกติขึ้นสบายขึ้นอยู่ได้เรียบร้อยก็มีระเบียบอย่างนี้ก็มีกฎอย่างนี้หรือเขามีสีนั่นแหละมีกรรมวิธีนี้สบายขึ้นไม่อึดอัดขัดเคืองไม่ทุกข์ไม่ร้อนขึ้นมาได้สบายขึ้นหรือว่าเราได้หรือไม่เห็นด้วยเห็นมีประโยชน์ศรัทธาเข้าใจปัญญามันเข้ามาร่วมประกอบกับศรัทธาเสมอไม่เห็นเป็นปัญญาเข้าใจเหตุปัจจัยผลเข้าใจคุณงามความดี ความผิดความถูกมันเปรียบเสมือนหลักการหรือทฤษฎีอะไรก็ได้มันก็เกิดเสมอจาคะความเสียสละละตัวละตัวละกิเลสนั่นแหละจาคะไม่มีอื่นหรอกที่เราพูดกันถึงธรรมะพระจาคะแค่สละวัตถุมันจะยากอะไรพูดสละวัตถุอธิบายว่าเสียสละเงินทองข้าวของอะไรเนี่ยมันไม่ยากทีนี้อิสระก็คือสละตนจงวางตนละตัวตนมีเป็นเรื่องของปรมัตถ์จาคะอันนี้ก็สละได้สละอารมณ์สลักกิเลสสละความยึดถือสละความสมเหตุสมผลของเราอยู่ได้จนเราเป็นจิตที่มีปัญญาเป็นจิตที่สูงเป็นจุดที่ เข้าใจดีพูดถูกอะไรผิดก็รู้ผิดแล้วเราก็มาอยู่ในส่วนผิดเปลี่ยนเป็นสิ่งที่เกิดได้จริงเราก็เรียนรู้ระบบกระทำไปพิสูจน์ความจริงของสัมปรายิกัตถประโยชน์เนี่ยได้จนกระทั่งสัปดาห์นี้กับประโยชน์สัมปรายิกัตถประโยชน์กับทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์มากลายเป็นอันเดียวกันเราไม่สงสัยในสัมปรายิกัตถประโยชน์เพราะเราเข้าใจในเรื่องของการถึงพร้อมด้วยศรัทธาศีลจาคะปัญญาเราจะไม่สงสัยเลยถ้าเห็นจริงแล้วไม่สงสัยคิดว่าคุณเข้าใจกันดีถ้าตั้งใจทำดีการด้วยเหตุผลอะไรก็ได้มันก็เป็นเรื่องที่ของเป็นไปได้ไม่ใช่ธรรมดาหมดทางตู้ เออแล้วจะทำยังไงฝากไว้เดี๋ยวเราตายแล้วจะรู้หรือไม่รู้ว่าจะบอกกันยังไงแล้วเราจะรู้ได้ยังไงมีอะไรรับรองไปหมดเลยฟังไปแล้วมันถ้าพูดกันจริงๆแล้วพวกที่เขาสมัยใหม่เต็มที่หน่อยเขาจะบอกโง่จริงๆเลยมันเรื่องอะไรไม่ต้องไปทำอย่างนั้นจะพิสูจน์ก็ไม่ส่งให้จนปัจจุบันนี้มันก็เป็นเหตุผลอนาคตข้างหน้ากับปัจจุบัน จะจริงหรือไม่จริงเราก็พิสูจน์ไม่ได้แล้วเอามาพูดทำไมมึงไม่พูดแล้วที่สุดสิ่งต่างๆที่มันละเอียดเกินกว่าเราจะคิดจะฆ่าแล้วก็ว่าของเราไปถ้าเราไปทำอันที่จริงเราก็อาศัยอันนี้เราไม่ต้องสงสัยว่าเราไม่ต้องไปคิดก็ได้ปัจจุบันนี้เราเป็นสุขปัจจุบันนี้เราเป็นผู้เจริญเป็นผู้ได้รับสิ่งเจริญอยู่มันก็เจริญด้วยไปไม่ค่อยเจริญอยู่เจริญอยู่เจริญอยู่เจริญมากกว่าจะอินทรีย์พละเราจะเจริญได้แล้วก็เป็นผู้เจริญแล้วถ้าเราตกตามสถานการณ์นี้ไม่ไหวศีลด่างพร้อยหลักการนี้เขาก็ว่ากันดีเราก็เข้าใจว่ามันดีแต่มันไม่ดีขึ้นตามหลักการที่เราทำไม่ได้ดีขึ้นไม่เกิดผลเขาบอกว่าสละมันดีกว่าที่โลกปล่อยตัวปล่อยจน ปล่อยของปล่อยอะไรก็ไม่ได้ความโลภจัดขึ้นเห็นแก่ตัวมากขึ้นเห็นแต่ว่าถูกมากขึ้นอีกเราก็แย่เลยแล้วก็ตกต่ำลงตกต่ำลงแน่แต่ถ้าเพราะว่าเราทำได้ขึ้นได้ขึ้นได้ขึ้นแล้วก็ยิ่งละเอียดขึ้นสุขุมขึ้นกว่านี้ซึ่งสูงขึ้นสูงเกินปัญญาความว่างความเป็นจริงอะไรมากขึ้นมากขึ้นดีขึ้นทุกวันทุกปีมันก็ยิ่งแจ๋วอ่ะดิต้องเข้าใจเพราะว่าเราได้ฟังได้เรียนในเรื่องของธรรมดาก็อธิบายกันเป็นแบบลูกโลกเป็นแบบทิ้งถ่วงจนแบบทิ้งไกลสัมผัสไม่ติดไม่เป็นปัจจุบันเข้าใจไม่ดีก็เลยยอม ทีนึงไม่เข้าใจก็แล้วแต่สุดท้ายเราได้ที่จะทำให้เกิดประโยชน์ได้จริงปัจจุบันเดี๋ยวนี้มีการขยันหมั่นเพียรมีอุฏฐานะมีอนุรักษ์ขนานหรืออาราธนามึงไม่เป็นไรหนังสือในตำราจะบอกว่าอารับทำนาทำประธานาธิบดีแล้วมันก็จะใช้อารักขาไม่ได้ไม่ใช่อนุรักษ์พัฒนารัฐบาล ความรู้และความคิดไม่ใช่เป็นความรู้และความคิดเท่านั้นการสัมปทานหมายความว่ามีบทบาทที่อยู่ในสัมปทานก็คือบทบาทบทมีบทนี้ซ้ำเกิดอยู่เป็นอยู่ประกอบอยู่สัมฤทธิบัตรอยู่มีจิตไม่มีกรรมไม่มีการไม่มีอันนี้ประกอบอยู่ทีเดียวถึงจะเพียงคิดกลายเป็นดีไม่ดีก็ดีมโนคนดีช่างพร้อมถ้ามีวัตถุก็มีวัตถุดิบสะกดอยู่พร้อมเมื่อวันสำคัญถึงพร้อมถึงความพร้อมเพราะแปลเอาความหมายมันความพร้อมมาถึงกันหมดเลยรวมกันอยู่พร้อมกันเมื่อวันสำคัญเพราะความขยันจะเห็นขยันอยู่พร้อมทั้งกายและทีมมโนความรักสาวบูรณะก็เห็นสภาพเลยรักษาบูรณะอยู่จริง ยืนยันสว่างวัตถุมันก็เข็นได้มีคำพูดคำพูดกับประกอบสำคัญมีจิตใจจิตใจจริงไหมขัดแย้งไม่ต่อต้านไม่ค้านแย้งจนไม่สมควรทุกสถานทุกฐานะทุกสภาพเป็นไปจริงกัลยาณมิตรกับตาก็เป็นจริงเป็นความดีผูกพันทำไมจึงทำมิตรสหายทำความสะอาดศาลบ้างแต่การขาดการขออะไรนั้นไม่ใช่เป็นไปเพื่อปรับ ปาฏิหาริย์ไม่ใช่แต่เป็นประชาชนไม่ได้เป็นประเทศจีนกัลยาณังกัลยาโณเป็นประจุกัลยาณะแต่ไปเพื่อความดีงามเราจะไปขัดทฤษฎีนั้นทฤษฎีนี้หรือไงนั้นแง่นี้ของผู้ที่เขาปฏิบัติหื่นบ้างแม้แต่ของฆราวาสเขาติดรูปรถติดจนขาดแล้วก็ไปขัดใจเขาอะไรอย่างนี้น่าจะเป็นไปเพื่อการทำลายเสื่อมตามแต่เป็นไปเพื่อการก่อหนี้เป็นกัลยาณมิตรเป็นไมตรีเพื่อที่จะให้เขาได้รสชาติก็จะได้สบายเขาจะได้เจริญก็จะได้ดีขึ้นดู เผินๆมองเผินๆเหมือนกับเราเป็นที่ได้ทำร้ายทำลายเบียดเบียนเขาไปขัดใจเขาทำไมอะไรเนี่ยดูง่ายๆมันคล้ายๆอย่างนั้นน่ะแต่ดูลึกซึ้งแล้วมันเป็นกัลยาณมิตรกับตาเป็นอยู่แล้วเราก็จะต้องประมาณซ้อนแต่ว่าเราจะขัดก็ได้แค่ใดเราจะต้องเป็นหมอที่รู้ยารู้คนไข้จะวางยาขนาดไหนวางยาแรงไปตายถึงตายเพราะว่าเราจะต้องวางยาขนาดนี้คนไข้ขนาดนี้โลกมากบางทีก็จะวางยาใหญ่เลยทีเดียวก็ไม่ใช่โรคบ้าวางยาใหญ่เลยตายเลยเป็นได้ก็ทำไปทีละขั้นทีละกล่องก็เป็นหมอชั้นดีด้วย สิ่งที่ทำนั้นเป็นกัลยาณมิตรไม่ได้เป็นไปเพื่อมุ่งร้ายสิ่งเหล่านี้ต้องเข้าใจด้วยปัญญาอันมีจริงถึงจะรู้เจตนาที่จะรู้ความจริงแล้วพูดคำนั้นทำด้วยความรู้เข้าใจที่ทำให้ฉันมุ่งร้ายเผาผลาญหรือว่าทำความเสื่อมเมื่อใดพระพุทธเจ้าแต่งประโยคจริงเราเห็นจริงว่าเรามีงานเราก็เป็นผู้ถือขยันบูรณะรักษาสิ่งเดียวรู้อะไรที่ควรรักษาอะไรที่ควรจะทำต่อไปไม่ควรล้มล้างควรจะทำฟื้นทำฟื้นขึ้นมาก็ทำไม่พร้อมแต่ชีวิตของคุณจึงเรียกว่าเป็นผู้ที่มีชีวิตแล้วก็แปลเอาง่ายๆว่าเป็นพรุ่งนี้อาชีพชอบจะเป็นผู้ที่มีอาชีพมีสมาชิกตาก็แปลเป็น เอากันเข้าใจง่ายๆมันก็จริงถ้าชีวิตคนนี้ก็อยู่ดีแล้วเป็นพวกที่ขยันมันเป็นผู้ที่รักษาสิ่งที่ควรรักษาเป็นผู้ที่ไม่ยอมลำบากลำบนมีแต่กัลยาณมิตรไปที่ไหนก็มีแต่ความดีมีแต่ผูกพันกับมนุษย์ที่ดีมันก็ง่ายๆและโดยลึกซึ้งมันก็จริงโดยลึกซึ้งเราก็อยู่ในกรรมกิริยาอย่างนี้หมดมันมีชีวิตเป็นธรรมดาเป็นชีวิตที่ดีเกิดประโยชน์ซึ่งเรียกว่าสมาธิตามเกิดประโยชน์ต่อเนื่องกันอยู่เสมอต้องบอกว่าชำระค่าชีวะก็มีชีวิตที่เกิดเป็นอยู่มีอาชีพและมีธรรมะต่อเนื่องอยู่ได้ประโยชน์เพราะอันนี้เป็นเรื่องของความหมายของทฤษฏี น่าจะเป็นผู้ที่มีชีวิตอันเผาผลาญมีชีวิตเป็นจูงดึงมนุษย์ลงไปสู่สิ่งต่ำสิ่งเสื่อมทรามไม่ใช่แต่เราเป็นชีวิตที่เป็นตัวอย่างเป็นชีวิตของครูเป็นชีวิตที่ไม่เผาผลาญเองและเป็นชีวิตที่จูงจึงนำโดยผู้อื่นนอกจากนำสู่และยังไม่พอยังพยายามที่จะช่วยเหลืออุ้มชูขวนขวายที่จะสร้างคนอื่นให้ขึ้นมาอีกมีฤทธิ์มีแรงมากกว่าปกติหรือมีแรงแค่เป็นตัวอย่างเฉยๆก็ไม่พอจงดึงพยายามขัดเกลาพยายามลงมือลงไม้ขนขวายขัดถูรับเปลี่ยนสร้างบุคคลให้บุคคลทั่วไปอีกนั่นจึงเป็นสภาพที่มันเป็นประโยชน์สูงสูง เป้าหมายเป็นอุดมคติฟังแล้วจะเห็นชัดผอที่จะทำให้เกิดประโยชน์แล้วมันก็ไม่มีรายละเอียดการขยันหมั่นเพียรเป็นธรรมดาสืบสานไปอะไรดีอะไรชั่วแล้วก็มีปัญญารู้อันนี้ควรรักษามีคนบูรณะอันนี้ควรเป็นไปโรคหมดก่อนนี้อันนี้ก็ต้องมีเดี๋ยวนี้ก็ต้องมีโรคเดี๋ยวนี้อันนี้มันมีมันเฟ้อแล้วมันไม่ควรมีเราก็ไม่ควรอันนี้ควรจะทำลายไม่ควรจะปล่อยให้มันสูญเสียไปอย่าไปให้มันอยู่เลยมันเกิดมามันก็มาเจอมันล้างมาผ่านมาทำร้ายอันนี้ก็ดีมันเก่าแล้วนี่ควรรักษาคนบูรณะคนนึงและเส้นด้วยคนไม่เห็นคิดไม่ออกจริงๆมีอ้าวเราก็ปรับปรุงขึ้นมาประมาณเอามา หล่อขึ้นเอามาใช้ประโยชน์ขึ้นได้แก่คนในโลกเพราะคนดูถูกดูหมิ่นเพราะเป็นหลงของใหม่ที่ไม่เข้าท่าของเก่านี่เป็นประโยชน์ที่จริงจะตายไปเราก็เอาเราขึ้นมาเป็นผู้ที่เป็นอนุรักษ์หรือเป็นผู้ค้นพบชีวิตจริงเป็นผู้เสียอะไรก็ตามแต่ก็ได้อะไรก็ตามแต่ละอันนี้เราเอาเรื่องที่มันดีจริงหรือไม่ดีจริงก็ไม่ใช้แล้วก็ปรึกษากันขึ้นมาแล้วก็พยายามที่จะทำมวลมิตรให้มันเป็นผู้ที่ไปเรื่อยๆเราก็เด็กดีมันบวมแล้วจริงๆมันจะจบอยู่ในตัวจบอยู่ในทิศทางที่จะเกิดประโยชน์เราก็ดีขึ้นเรื่อยๆและจะเป็นการดีขึ้นเป็นอนันต ก้าวหน้าเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญอยู่วุฒิวุฒิวุฒิตลอดเวลาเราจะเห็นว่าเราจะเดินอยู่ตลอดเวลาศรัทธาเราก็จะเกิดอยู่ตลอดเวลาซื้อแล้วก็จะเกินไปตลอดเวลาเห็นมันเกิดจริงๆนะเพราะอรหันต์เนี่ยว่าบรรลุแล้วบริบูรณ์แล้วไม่มีจิตตนแล้วท่านก็ยังมีศรัทธายิ่งน่ายิ่งดีใหญ่นอกจากศรัทธาที่ยิ่งยิ่งขึ้นเป็นสัมปรายิกัตถประโยชน์แล้วศีลถ้าท่านจะดียิ่งขึ้นเป็นสีชมพูต่อไป setting เข้าใจก็ยิ่งมีสัมปรายิกัตถประโยชน์อย่างนี้ครับแต่ละองค์ศีลละเอียดขึ้นอีกเกินกว่าจะพูดกันแล้วกับคนธรรมดาจึงเรียกว่าศีลโพธิสัตว์และนั่นก็เข้าใจของท่านจริงๆด้วยว่ามันเป็นประโยชน์จริงมันเป็นแท้เลยสิ่งสัมผัสในอนาคตขึ้นไปทุกวันทุกวินาทีจากราชการกิเลสออกไปจากตัวหมดเลยถ้าไม่มีตัวไม่มีตัวเลขก็จะมาก่อก่อเป็นกายกรรมวจีกรรมศรัทธาแม้ท่านองค์นั้นจะเป็นคนที่ไม่เคยคล่องแคล่วในการงานไม่ค่อยเก่งก็จะกลับมาเป็นคนที่มีการงานเก่ง จะเป็นคนที่เข้าใจเข้าใจประโยชน์ในโลกเข้าใจในสิ่งที่เป็นพรรคเป็นเพียงสิ่งที่เป็นอะไรที่ควรจะทำอย่างนั้นอย่างนี้มันไม่เข้าใจจริงๆไม่ได้มีขี้เกียจไม่มีขยันอะไรหรอกจะเรียกเป็นภาษาว่าขยันจะเลือกเบอร์ภาษาอังกฤษไอ้ขี้เกียจเราก็รู้อยู่แล้วขี้เกียจมันเกิดจากเรื่องของนิสัยสันดานมันชอบอยู่เฉยๆอ่ะที่เกี่ยวกับตัวเฉยๆถ้าเกิดเป็นเส้นก็ดีแต่ถ้าคนบางคนน่ะมันขี้เกียจลามกด้วยให้มาทำงานไม่เอาจำเป็นให้ดูเฉยๆ ไม่เอาขี้เกียจไม่ทำงานถ้าจะให้ทำงานจะไปอีก 1 ลูกไม่เอาต้องๆต้องดูแต่ผมตื่นสอนนอกจากขี้เกียจก็ยังไม่พอยังลามกเลยโอ้โหไปทำจ่ายพลังงานจ่ายเวลาจ่ายเรี่ยวแรงจ่ายอะไรต่ออะไรลงไปในโพสต์ทิ้งเปล่าๆไม่เกิดผลเกิดประโยชน์เราจะไม่เกิดผลประโยชน์มันถามว่าขี้เกียจเนี่ยก็คือคนที่ไม่มีปัญญาไม่รู้ว่าอะไร ทำอะไรไม่ควรทำควรเป็นอะไรไม่ควรเป็นอะไรมันไม่มีปัญญาอย่างมากรวมแล้วก็คือไม่รู้ทักไม่รู้เพียรไม่รู้ความจริงตามความเป็นจริงในเรื่องของตัวขี้เกียจกับในเรื่องของตัวรังเกียจรังเกียจก็เป็นกิเลสที่เกลียดก็เป็นกิเลสแต่ว่ากิเลสรังเกียจเนี่ยเป็นกิเลสที่เป็นโทสะเป็นที่เป็นเป็นเป็นเหตุที่มันไม่เข้าใจมันมีตัวไม่ชอบใจเป็นเชิงโทรศัพท์เพิ่มเข้ามาแล้วเวลาเราทำงานถ้าเราไม่มีใครพูดแล้วภาษานี้ถ้าเราไม่มีตัวรังเกียจจะไม่มีตัวขี้เกียจก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยเรื่องการงานในเรื่องอะไรก็ได้มันก็ธรรมดาแยกขยะ เราไม่ทำงานอันนี้มันไม่ลื่นเป็นอะไรตายไปอยู่นี่เราเป็นอะไรถ้าเราเมื่อยก็อีกเรื่องนึงมันเป็นเรื่องสัจจะก็เมื่อยเราป่วยเราก็พักมันป่วยก็พักแล้วมันเมื่อยมันเปลี่ยนเกียร์ลงไปสักพักก็ผ่อนมันก็เป็นธรรมดามันก็จริงแต่เราก็ไม่ได้เหนื่อยเราก็ไม่ได้ป่วยแต่ว่าทำไมมันไม่อยากทำมันไม่อยากทำมันก็มีอยู่ 2 เหตุขี้เกียจ 2 เหตุการณ์เกลียดก็เพราะว่าเราไม่ชอบใจอะไรหลายๆอย่างที่มันต่อต้านอยู่ในใจประกอบเยอะเราไม่เข้าใจกับบุคคลที่ทำร่วมเราก็ไม่มันก็ไม่สบายแล้วมันก็ไม่อยากทำแล้ว เหตุอื่นมากมายที่อยู่ในจิตในใจมันไม่เห็นด้วยมันไม่ไอ้ตัวนี้มันขัดมันแย้งมันอะไรก็ได้ในใจเป็นเหตุเป็นปัจจัยผสมกระแสซึ่งเราแยกไม่ออกมันหมกๆๆอยู่ในใจเยอะแยะอะไรเพิ่มหลายอันอะไรอย่างนี้มันก็ไม่พยายามที่จะตามมันก็จะขัดแย้งมันก็จะประท้วงมันก็จะฟื้นไม่ใช่อะไรๆเป็นเวรไปหมดเลยไอ้นั่นก็เรียกรถตรวจโรคจ่ายแล้วลำบากหลายเรื่องต่อกันมากเพราะฉะนั้นเราต้องทำเราต้องพยายามศึกษาหาเหตุไม่มีอะไรส่วนตรงหรือส่วนอะไรหมักหมมหลายอย่างผสมผสานก็ต้องแยกให้ออกอันใดที่มันทันทีในที่มันจับได้ง่ายๆเรื่องนี้จัดการตัดต่อกดไปกดไปมันก็จะจบไปเป็นเดือน เราก็ทำได้สบายไม่รู้แต่ความที่เป็นความขี้เกียจที่อยู่ในนิสัยอยู่ในอารมณ์อยู่ในจิตถ้าไม่มีนิสัยอารมณ์ไม่มีขี้เกียจเพราะเข้าใจเป็นธรรมดามันก็เป็นเรื่องปกติเป็นเรื่องที่เกิดภาพเกิดคุณเกิดประโยชน์ถ้าจะมีความขยันก็ต่างกันจะขี้เกียจรูปภาพรูปเทียนใช้ธรรมดามันก็ไม่มีปัญหาอะไรก็ทำได้เมื่อมันก็พักในเมื่อมันก็ทำต่อเพราะฉะนั้นเองก็รู้สึกสบายสบายมันไม่เห็นมีเรื่องราวอะไรครับผมก็เอารูปเข้ามาใส่ด้วยไปนะมันจะไปใหญ่เลยมันก็เป็นไปตามธรรมดาตามธรรมชาติมากไปมันก็จะระเบิดตรงนั้นมันก็จะ คลองตรงนี้เอาตรงนั้นก็จะชำรุดจะเสื่อมเอาก็ให้มันพักหน่อยสักพักแล้วดีเรียบร้อยเหมือนปกติก็ใช้มืองานมันต่อไปมันก็เป็นไปของมันหมุนเวียนงั้นน่ะปกติธรรมดาธรรมดามันมีขอบเขตของมันเหมือนกันคนก็เหมือนกันรถก็เหมือนกันอะไรก็เหมือนกันแต่ถ้าเกิดว่ารถที่วิ่งอยู่ตามความเร็วขนาดนี้เป็นอย่างนี้นะวิ่งไปความร้อนตัวนี้ขึ้นมาอีกไม่ขึ้นอีกแล้วแล้วก็เป็นไปสิ่งทุกอย่างวัสดุอะไรทุกอย่างจะทนทานได้อย่างนี้ซึ่งในชีวิตตลอดวันตลอดคืนตลอดปีเหมือนกับเครื่องยนต์หลายๆอย่างเครื่องของโรงไฟฟ้าก็จะวิ่งไปถ้าเป็น 10 ปียังอยู่ในระดับนั้นมันไม่มากกว่านั้นมันก็วิ่งไม่ได้พัดลมมอเตอร์ไอ้ได้อมแถวนี้มันให้ความร้อนตอนนี้มันก็ทรงของมันอยู่ได้ไม่ระเบิดไม่อะไรมากกว่านี้มันก็จงมีอยู่ขนาดนี้ไม่มี มีอะไรเพราะว่าทุกอย่างปรับให้มันพอหมุนเวียนได้นี่สักวันทั้งคืนเป็นปีมันก็ดูเข้ามาได้ขอให้มันมีอาหารที่มันมาเสริมของมันแล้วก็ความเสื่อมมาถึงที่จะต้องใช้แรงเพิ่มขึ้นจากชุดให้มันบกพร่องมากเกินไปมันก็หมุนเวียนขับถ่ายอะไรๆกันอยู่สังเคราะห์กันได้อยู่ครบก็มันเป็นไปได้นานเหมือนกันไม่ต้องหยุดเลยก็ได้เหมือนเวลาทำงานถ้าเราเองเราไม่มีอะไรที่มันขัดมันแย่งมามีอะไรมาก่อสร้างให้มันเป็นการดำเนินไปตามปกติถ้างานใดที่มันคล่องแคล่วก็ทำให้ติดต่อเรื่องเวลาพักผ่อนพักของมันมันจะมีเวลาพักของมันเย็นถ้าเวลาผมทำต่อไปกันเดินไม่ได้เรื่อยๆมันจะไม่มีอะไรที่มันมาตอนย้อนลงไป นอกจากงานบางอย่างเราก็รู้อยู่แล้วว่าเนี่ยลงต้องจ่ายแรงมากๆอาจจะแรงมากๆครับหมดไปมากแล้วมันไม่ไหวต้องพักเอาแรงนิดนึงอย่างงานต้องแบกต้องขุดต้องหาต้องยกต้องจ่ายแรงมากอะไรไปบ้างมันก็จริงแต่มันก็ต้องรู้สภาพของกรรมสภาพของการงานสภาพท้องถิ่นต่างๆมันก็อยู่ได้ผมพูดถึงเรื่องกรรมมันตัดทั้งหลายแหล่ประกอบเข้าไปด้วยเพื่อเราจะเข้าใจถึงความเป็นจริงของโลกความเป็นจริงของสัจจะที่สำคัญเพราะเราเกิดมาไม่พักไม่เพียงอันที่เป็นสุขสรุปยอดของพระพุทธเจ้าเนี่ยมันยอดที่สุดที่มันจะสำคัญที่สุดมนุษย์ที่จะต้องเข้าใจถ้าเรามีอายุอายุ 40 อิทธิบาทนี่ก็คือตัวงานตัววิริยะอิทธิบาทที่ฉันถ้ามีวิริยะมีจิตจะมีวิมังสาปรับปรุงดัดแปลงมีจุดเท่าไหร่ก็เอาตรงนี้ลงไปอันนี้มีวิริยะเทียนเข้าไปมีฉันทะมีการรักในมันมีการรู้ในมันพอใจในมันคือสิ่งนี้ดีไหมล่ะดีเออยินดีและพอใจแล้วก็ชอบใจอันนี้คนเดินคนเกิดคนเป็นก็ให้เกิดไปให้มีอายุพระพุทธเจ้าอธิบายว่าอายุนั้นมีอิทธิบาทอายุ 40 บาทคืออายุถ้าบอกว่าจะให้เกิดขึ้นมาก็คือตัวเองอธิบาย อิทธิบาทคือวิริยะก็เคยอธิบายแยกให้ฟังแม้แต่ของโพชฌงค์ 7 แล้วก็แยกออกมาโพธิปักขิยธรรมเป็นหมวด 7 หมวดโทษทรงเกียรติก็เอามาเรียนให้ฟังแล้วสติปัฏฐานสัมปทานอิทธิบาทสติปัญญามันตรงกันแล้วมันก็จริงถ้าเราเห็นด้วยปัญญามันก็เห็นความจริงไม่จำเป็นที่จะต้องไปเชื่อว่ามันเป็นสูตรที่เป็นหลักการของพระพุทธเจ้าเชื่อตามตำราเชื่อว่าที่ท่านว่ามาแต่ไม่ต้องการให้เราจะมีปัญญารู้ความจริงแล้วมันมีเหตุมีผลมันมีความเป็นจริงที่ยั่งยืนยันความเป็นจริงนี้เป็นความถูกต้องเป็นความเจริญเป็นความประ มนุษย์รู้มนุษย์ทำได้มันดีจริงๆมันเป็นความดีแท้ๆเราต้องพิสูจน์เข้าไปจริงๆเราจะทำดีแท้ๆเราเราจะว่าเราโง่หรือจะว่าเราฉลาดก็ตามเราก็จนแต่เรามันดีจริงๆเสียงไม่ออกเลยเห็นชัดๆอยู่แล้วมันของมันไปทำงานยังไงสุดท้ายไม่ออกมันแย่งไม่ออกใครๆมาก็เห็นมันต้องจับมันโง่ดักดานนะไม่ใช่ทำแบรนด์ฉลาดมากรัฐบาลเลวอะไรเนี่ยมันมีเหมือนกันบางคนอาจจะฉลาดแหลมที่เกินขอบเขตเราก็จับเชิงเนี่ยเธอก็ฉลาดเกมส์โกงแบบนั้นออกแดงนิดนึงแต่มันมีเชิงเหมือนกันแต่ว่ามันเลยความเป็นจริงแล้วมันก็ยังผิดอยู่นั่นเองแหละมันก็ เสียงไม่ออกเสียงไม่ออกอีกเมื่อไหร่ๆก็ยังไม่ออกนี่เรียกว่ายืนยันสัจธรรมถ้าผมเข้าใจแล้วพยายามตัดต่อเรื่องความขี้เกียจก็หายความรังเกียจก็หมดคุณก็จะเข้าใจสัจธรรมตัวจริงเลยว่าโลกนี้มันไม่มีขี้เกียจมันไม่มีเพราะมันไม่มีจริงๆรังเกียจมันก็มีมันก็จะรังเกียจทำไมอ่ะมันก็เป็นสิ่งที่เราทำได้ไหมถ้าทำได้ก็ทำได้ถ้าทำไม่ได้แล้วก็ทำไม่ได้เพราะไม่เคยเป็นไม่เคยมีหรือไม่เคยฝึกแล้วก็ฝึกพื้นที่ก็จะมีโอกาสจะทำก็สุดแล้วมันก็จะเป็นมันก็ได้มันไม่มีความรังเกียจไม่รังเกียจที่เป็นอย่างนี้ไปก่อนเคย ตัวอย่างตัวเองด้วยซ้ำเพราะไม่ค่อยชอบไอ้เรื่องทำเรื่องเกี่ยวกับเรื่องงานช่างงานอะไรเนี่ยไม่ค่อยชอบอ่ะไปทำจะขันน็อตขันแน่นจะทำไอ้โน่นไอ้นี่แหมมันถ้ามันจะไอ้นี่ขึ้นมาสักทีนะมันไม่ค่อยถนัดมันไม่ค่อยชอบใจจะต้องทำจะต้องงัดจะต้องแงะจะต้องไอ้นั่นมันจะต้องปฏิบัติตนอย่างนี้เนี่ยปฏิบัติธรรมมาจนกระทั่งมาเห็นไหมครับ ก่อนจิตใจของเราเป็นอย่างหนึ่งเราไม่เคยชอบงานที่เรารักเกียรติงานมันเห็นงานต่ำงานไม่ดีหรือไงไม่ติดใจแต่ก่อนนี้มันเป็นจิตใจอย่างนี้ยังมีอยู่โดยที่ว่าพอเข้าใจด้วยมีปัญญาทะลุแจ้งเข้าใจเหตุเข้าใจปัจจัยหรือจะเรียกว่าบรรลุธรรมก็ตามใจออกมาแล้วไอ้พวกแกยังไงมันไม่มีมันเห็นว่าเอองานนี้ก็คืองานนี้แม้แต่งานก็ตัดช่วงตัดที่งานเรื่องที่น่ารังเกียจงานเรื่องงานนี้แล้วก็เห็นมันก็งานมันก็เป็นเรื่องของอนาคต สมควรก็ต้องตรวจก็คือจิตที่มันไม่รังเกียจเราจะรู้แล้วว่าตัวรังเกียจหรือเป็นกิเลสเริ่มพูดจริงๆมันเป็นกิเลสนะมันเป็นความไม่พอใจมันเป็นความดูถูกมันเป็นความแบ่งชั้นวรรณะมันเป็นศักดินามันเป็นอะไรหลายๆอย่างถึงบอกว่ามันเข้าใจเห็นเออไปก่อนที่เราเคยแม้แต่นายช่างจะว่าไปถึงงานฉันคือช่วงกวาดถนนทำอะไรเลยแต่ขันมาจากที่ว่าเนี่ยงานช่างอะไรไม่รู้แต่ก่อนที่เรามันเสียแล้วที่ทีมงานนี้เขาจะชมเชยมันก็ได้งานทำงานวิศวะงานอะไรจนทำให้พวกนี้คือมันไม่ใช่ว่านานตกต่ำอะไรนะเค้างานชั้นสูงเหมือนกันเราก็จะเห็นว่าเออเราเองเรายังอุตส่าห์ไปก่อนเราเองไม่ชอบเป็นไปได้ขึ้นศาลกวาดถนนเธอ ตัดชื่ออะไรนี่มันอาจจะจนได้มันอาจจะง่ายในการอธิบายว่ามันรังเกียจบ้างเพราะว่าอารมณ์คนมันยังนึกต่ำไปแต่งานอย่างนี้เราไม่น่ารังเกียจไปก่อนแล้วมันก็เป็นอารมณ์งานช่างงานเชิงวิศวกรวิศวกรรมมันก็เป็นงานเขาก็ยกย่องชั้นสูงทำไมเราต้องมีการไม่ชอบมันเกลียดอะไรได้มันเข้าใจตอนไปตอนมาชัดเจนอย่างนี้มันไม่จะเป็นงานอะไรมันก็ไม่รังเกียจหรอกมันสบายแล้วก็รู้ด้วยว่าเราเก็บเข้าไปยังไงมันก็ไม่มีอะไรเสียไม่มีขี้เกียจมันไม่มีหมดการเปลี่ยนมันก็ไม่มีเพราะว่ามันเข้าใจแล้วก็แกล้งพูดด้วยเราต้องดูจิตของเราเรามีอยู่เราต้องปรับปรุงเปลี่ยนแล้วก็ทำปัญญาให้แจ้งมันอะไรงานก็คืองานกรรมคือกรรมการกระทำก็คือการกระทำผมเหมาะสม โอกาสบุคคลฐานะทุกอย่างแล้วก็ทำถ้าตัวเองมันจำเป็นจะ