211028-1-045 ทางเอกภาค1-ตอน045(หน้า185)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

วรรณะมันก็ได้ วรรณะนี้ไม่ใช่แบ่งชั้นแบ่งวรรณะแบบโลกๆแต่แบ่งตามสัจธรรมมันมีสัจธรรมที่แบ่งโดยรูปหมายและโดนตัดจริงที่ไม่มีอย่างนามธรรมหรืออย่างละรูปด้วยพูดอย่างโน้นน้ำมันทำปรมัตถ์ย่อมรู้กันและกันผู้ที่รู้หมายตามตามหมายสมมติก็ต้องรู้ตามหมายถึงมนุษย์มันมีสัจจะที่แท้จริงเพราะการที่เราได้กระทำอยู่แถวนี้ทุกวันนี้มันเป็นการสร้างการกราบไหว้เคารพบูชาทุกวันนี้เป็นไปโดย เธอก็มีอยู่เขาก็ไม่ได้เป็นไปโดยสารจึงพระพุทธเจ้าได้สร้างเรื่องทำวัตรการกราบมีเป็นเรื่องที่ทำวัตรจะต้องทำให้เป็นวัดที่ต้องทำให้เป็นประจำในการทำวัตรในการที่จะต้องรู้การค้าระหว่างกันโดยลำดับด้วยอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเดี๋ยวนี้ในศาสนาพุทธเลือนลางมาจนกระทั่งจะทำก็ทำโดยเฉพาะเออพระอาจารย์จะถามว่าผู้ใหญ่คารวะเป็นขั้นตอนเป็นระดับเป็นตามฤกษ์เท่านั้นเองแต่ก่อนที่ท่านค้าระหว่างกันทุกวันณรงค์ศาลาต่อคารวะสงขลาก็ทำวัตรพอรวมหมู่รวมกลุ่มกันเงียบแล้วเราก็ทำมานี่เรากำลังเอาประเพณีกล่าวของพระพุทธเจ้ามาคืน ความเป็นจริงไม่ใช่เรื่องไม่เป็นจริงไม่ต้องเน้นให้กับฆราวาสเขารู้ความสำคัญดังนี้ฆราวาสเขาไม่รู้ผู้ที่เข้าใจแล้วอย่างพวกเราฆราวาสพวกเราก็เข้าใจแล้วก็ไล่เรียงตามไม่ถูกยังพูดถึงเป็นน้ำเป็นไม่ใช่เป็นประกันสังคมมันก็รู้ก็เข้าใจได้แล้วก็ผู้ใดมีจิตอยู่ไปรษณีย์ผู้ใดวางแล้วเข้าใจโดยความหมายรู้ค่ารู้ประโยชน์และ รู้ว่าเราทำทำไมเราจะต้องมาเป็นอย่างนี้ทำไมเราจะต้องมาทำอย่างนี้ทำไมเราจะต้องมาอยู่มากินอย่างนี้ทำไมเราจะต้องมาเป็นชีวิตมนุษย์อยู่ในรูปแบบอยู่ในระบบอยู่ในสัดส่วนอย่างนั้นอย่างนี้เป็นทำไมแล้วก็เป็นพอเป็นประโยชน์ให้แก่มนุษย์ชาติเป็นประโยชน์แก่อนุชนรุ่นหลังเป็นประโยชน์เพื่อที่จะจงเดินนำเพื่อที่จะให้ตายก็เข้าสู่ร่องนี้รอยนี้แต่เขาเข้าใจอันนี้มีความหมายอะไรก็จะเข้าใจตอนแรกเขาไม่เข้าใจก็เพียงแต่รับเพียงแต่เห็นถึงจะสัมผัสก็เท่านั้นผู้ที่มีปัญญาก็จะคิดว่ามีปัญญาก็จะรู้ไปทำทำไมทำอย่างนี้จริงๆอยู่ดีๆมันไม่ต้องมีอะไรหมูหมากาไก่ไม่ต้องเคารพกันและไม่ต้องทำอะไรต่ออะไรกันหรอกเป็นเรื่องธรรมดา มนุษย์กระบวนการสมัยแรกๆลืมๆจะไม่มีความรู้ในเรื่องจิตวิทยาเหล่านี้ต้องไปเคารพเขารับอะไรกันมนุษย์ป่ามนุษย์เขามนุษย์อะไรก็ไม่ต้องเคารพมันก็มีท่าทีอะไรเป็นของเขาแต่เขาไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้คืออะไรจนกระทั่งเรามีวัฒนธรรมมีการที่มีประเพณีมีอะไรขึ้นมาพูดฉลาดรู้จักใช้ค่าของกายกรรมฆ่าของวิธีกรรมเพื่อที่จะมาเกิดการรังสรรค์ให้เป็นไปโดยความอยู่ดีให้เกิดจิตใจที่ละเอียดสุขุมให้เข้าใจความหมายถึงลึกซึ้งก็เอามาใช้เป็นจานที่ประเพณีไม่ใช่มีแต่เฉพาะในศาสนาพุทธไม่ใช่มีแต่ในเฉพาะศาสนาบางศาสนาจึงมีการคารวะเคารพแม้แต่คนธรรมดา ก็มีการคารวะเคารพกันตามชั้นตอนเป็นศิวิไลซ์แฟชั่นเป็นเรื่องของความเจริญไม่ใช่เรื่องของความโง่เขลาเพราะฉะนั้นผู้ใดที่ไม่รู้ค่าและประมาทความเจริญสิ่งที่เจริญแท้และทำถูกทำทำถูกตามธรรมผู้นั้นก็ต้องมีเข้าใจธรรมะก็ไม่เข้าใจความหมายถ้าเราจะเข้าใจผิดกันเข้ามาสนใจแม้กระทั่งความเป็นมนุษย์ที่เป็นใช้สิ่งเหล่านี้ให้เกิดเป็นประโยชน์อย่างไรก็ไม่เข้าใจบางคนก็จะถือว่านี่มันกล่าวแล้วมันเป็นของโบราณไร้ค่าไม่มีประโยชน์มาทำเสียเวลาเปล่าๆอะไรต่างๆนานาเขาก็คิดได้เขาก็คิดตามความเห็นของเขาแหละ เราเองเราเข้าใจอยู่เราเห็นอยู่ว่ามันควรจะได้บูรณะควรจะได้กระทำให้มันถูกเรื่องถูกราวแล้วก็เน้นความหมายให้รู้ความหมายทำให้เกิดผลให้เกิดปัญญาให้เกิดจุดที่เป็นจริงเมื่อมีลักษณะที่จริงการคารวะการเคารพกฎเคารพกันจริงโดยความเข้าใจไม่ใช่ว่ากระทํามีการเสียสละให้มีการกระทำที่มีเนื้อหาสาระอะไรมอบเอาไว้ในนั้นไม่ได้ทำแต่ว่าจริงๆไม่อยากทำหรอกนะแต่มันก็ทำส่งไปทั้งนั้นเสียไม่ได้ เดี๋ยวนี้มันเป็นอย่างนั้นแล้วทุกวันนี้มันเป็นอย่างเสียไม่ได้นะทำตรงๆมันจึงหมดค่าแล้วเพราะฉะนั้นเรากำลังมาดึงค่านี้ขึ้นอีกแล้วเราต้องสร้างสร้างใหม่ๆก็ต้องเน้นต้อง Slow Motion ต้องอะไรต่ออะไรต้องมาส่งอะไรเราก็ต้องทำไปเราก็ต้องพยายามที่จะจูงดึงพยายามที่จะฟื้นขึ้นมาให้มันมีประโยชน์ในตอนนี้หลายๆคนอาจจะไม่เข้าใจอาจจะไม่เห็นว่าทำไมมียังไงทำทำไมอาจจะยังคิดอย่างนั้นอยู่แต่ว่าผู้ที่มีปัญญาผู้ที่เข้าใจดีแล้วก็อาจจะเห็น ต้องเป็นไปแล้วก็เห็นผลคนที่มันสะพัดมันเกิดต่อบุคคลที่เขารับสัมผัสแม้แต่คนธรรมดาทั่วไปไม่เคยเห็นเขารับสัมผัสพวกนี้เราบางคนเห็นแล้วทราบซึ่งน้ำตาไหลไม่ต้องเห็นอะไรเห็นได้แค่เรากราบกันก็น้ำตาไหลแล้วศรัทธาเลื่อมใสขึ้นมาทันทีแล้วบางคนก็มั่นใจก็แน่นอนมันมี 2 ฝ่ายบางคนเห็นได้บางคนเห็นไม่ได้เราจะเห็นไม่ได้แล้วเกิดผลักดันด้วยธรรมดาบางคนก็เฉยๆแต่ประเภทที่อับก็จะติดโดยไม่มีปัญญาโวหารเฉยๆก็ได้บางคนดูแลดีแล้วแล้วก็วางเฉยได้นั่นแสดงว่าเข้าใจอนุโมธนาอยู่แต่ยังไม่เสร็จแต่ทราบซึ่งนี่ไม่ซาบซึ้งออกมานอกกายนอกใจอะไรมากแต่ว่าก็ รู้แล้วคิดถึงซาบซึ้งในใจแล้วแต่ว่าเป็นผู้วางได้เป็นผู้วางเฉยโดยมีปัญญาแล้วก็ดีเจโตวิมุติไม่ให้มันออกมาติดอกติดใจเป็นปิติเป็นอะไรอยู่ในจิตมากก็แสดงว่าพวกนี้รู้จักปล่อยวางจิตปัญญานั้นเกิดความจริงและได้รับรู้แล้วเห็นจริงแต่ก็ยังไม่มีต้องไม่มีอะไรบ้างโอกาสแสดงออก พระองค์กรรณิการ์ครับเป็นตะเกียงแสดงให้เห็นในสีหน้าแสดงเห็นในตัวแสดงเห็นในลักษณะอาการเล็กๆน้อยๆที่บ่งบอกถ้าถึงจุดเสี่ยงทายแสดงอาการออกมาอย่างจนขอบเขตพื้นที่ดีจนกระทั่งตีกลับจนกระทั่งเป็นอะไรต่ออะไรต่างๆนามีอาการที่แปลกๆขึ้นมาได้ไม่รู้เป็นการติดตั้งสติมากจนกระทั่งเกิดอาการมาถึงขั้นตายออกมากพระพุทธเจ้าไม่แสดงออกมาก็แสดงว่าเขาเองเขาไม่ต้องกิติแรงปิติเนี่ยมันมันก็คือกิเลสอย่างนึงด้วยหลงดีใจภูมิใจดำถ้ามีการสร้างให้มีการก่ออยู่ในจุดที่ตัวเองมีตัวเกิดที่มันเป็นตัวเป็นตนแรงไป กลอนผู้ใดรู้เท่าทันรู้จักระงับสุดคือมาทำความระงับลดละทางขวาได้ผู้นั้นก็ไม่มีปิติแปลงก็เป็นผู้ที่มีฌานที่ดีทานที่สงบเป็นชายในจิตและเป็นจิตที่มันไม่ต้องกระโดดโลดเต้นเป็นตัวเป็นตนอะไรมากมายนั่นก็เป็นได้ก็เห็นเขารับประทานแล้วก็เข้าใจแล้วเขาก็เอาไปเก็บเขาก็วางเฉยลงไปได้แล้วก็ไม่ต้องดีใจเสียใจไม่ต้องทุกข์ไม่ต้องทุกข์อะไรมากมายแต่เขาก็รู้ดีเขาก็ต้องรู้แล้วส่วนนี้เขารู้แล้วเข้าใจแล้วว่าดีทุกคนรักอยู่แล้วผู้ที่กำลังทรัพย์ไม่ได้ก็ตามด้วยกำลังจะเรียนรู้อยู่อย่างนี้ก็ยัง ในเรื่องการกราบในเรื่องการสร้างสร้างทั้งรูปแบบสร้างทั้งอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่เราจะสร้างขึ้นไปในธรรมไม่ต้องปลูกฝังไม่ต้องทำมันพูดได้ยังมีจิตที่ยังไม่เข้าใจดีก็จะได้ควายเราก็จะได้สนใจจะได้รู้เพราะเราต้องเป็นยังไงยังไงเราก็ต้องเป็นเราก็ต้องทำทำก็ไปเสียเมื่อไหร่จะบอกมากเกินไปเมื่อไหร่จะบอกนี่ก็ยังพูดอยู่บางครั้งบางคราวอันนู้นเอาขนาดนี้ตรงนี้ไม่ต้องตอบก็ได้ตัดได้อะไรก็ได้อยู่ก็ทำตามคิดว่าพอดีพอดีก็เห็นอยู่ไม่ใช่ว่ามันจะเกินขอบเขตไปจนกระทั่งในตัวไม่ดูไม่แล้วว่ากันด้วย ไปยังไงก็ไม่ผ่ามันก็ไม่ใช่ก็ดูอยู่นะอันนี้ก็เรื่องที่บอกแถมทีนี้เราก็มาเข้าในบทเรียนคาราโอเกะกำลังมาอธิบายกันถึงในเรื่องของโลกธรรมและก็กำลังเน้นข้อหาโลกธรรมเพราะว่าพวกพี่ยังตาบอดหูหนวกใจเมาอยู่โดยรวมพระ ความรู้สึกพอจึงเป็นทุกข์คือผู้ไม่พ้นบาปหรือไม่พ้นโลกไม่พ้นโทสะนั่นแหละถ้าผู้ใดมีลาภแล้วเพียงพอเลี้ยงตนเลี้ยงครอบครัวแล้วจนมีส่วนเกินก็เรียกว่าเหลือก็จงอย่าโง่หาทางสุริยาฟุ่มเฟือยมัวเมาครอบครัว เป็นเพราะเป็นผู้รู้บุญด้วยปัญญาและทำบุญนั้นจึงเป็นผู้ทำตนให้สูงขึ้นเจริญขึ้นอย่างแท้ๆถูกทางถูกทำวงเล็บคือได้ล้างโลภะโทสะออกจากตนได้จริงอันนี้ง่ายๆแต่ว่ามันก็เป็นร่างเป็นรากเหง้าเป็นเรื่องเป็นจันทร์ที่จะต้องเป็นในเรื่องของทานในเรื่องของการสลัดออกการตลาดคือการไม่หวงแหนไว้การไม่โลภเป็นแฟนของมนุษย์ไม่ว่ามนุษย์โลกไหนไม่ว่ามนุษย์อยู่ในมุมไหนจะเจริญหรือไม่เจริญก็ตามแต่มันมีรากเหง้ายิ่ง รถซิ่งมากมากประเภทที่ดินทำงานหนักมันก็มีศรัทธาถ้ายังมีถ้ามึงกินยาฉลาดขึ้นมาบ้างก็ยังพอจะแจกตายเพราะว่าสลับคือมีทานมีให้แก่ผู้อื่นไม่หวงแหนเอาไว้ในโลก Moto ฝันไว้ให้หนักเกินไปเมื่อโลกนี้ไม่หอบหวงแหนเอาไว้มากเกินไปมันก็อยู่กันไม่แรงแค้นอยู่กันอย่างไม่หนักหนาอะไรเพราะว่าคนเก่งด้วยแรงกายคนเก่งด้วยแรงปัญญาก็เป็นนักสร้างสรรค์เพื่อสร้างสรรค์แล้วมันก็เก่งมันก็ได้มันก็มีแต่ผมว่าโลกไว้ได้มีแล้วก็เลิกงาน คนเดียวคนเดียวคนเดียวไอ้คนที่มันไม่เก่งมันก็ไม่เก่งอยู่นั่นแหละมันไม่มีปัญญามันไม่มีแรงกายมันก็ไม่มีเมื่อไหร่มันก็ไม่มีมันก็มันผ่านของมันเป็นอย่างนั้นผมเอาเปรียบก็ยังเอาเปรียบได้ตลอดโลกแตกพวกที่ไม่มีก็ไม่มีมันตลอดเลยแต่ทิศทางในการที่จะร่วมครับผมไม่ลดความโลภดูดึงเอาสะสมเอามีปัญญาเท่าไหร่เอามีแรงฤทธิ์เท่าไหร่กอบโกยมาแย่งชิงมาคนที่ไม่มีแรงไม่มีฤทธิ์อยู่แล้วมันก็มีแต่ตายกับตายเท่านั้นเองมันก็ไม่มีปัญญาจะไม่มีความรู้อันนี้เข้ามาแทรกแซงในจิตวิญญาณ แล้วมันก็เป็นอย่างนี้ไปอยู่เรื่อยๆถ้าไม่มีธรรมะอยู่ในโลกที่จะล้างหรือลดละความโลภพยายามลดละไอ้สิ่งนี้ออกมาได้จริงแล้วก็โลกก็สุดท้ายนับวันยิ่งชิบหายชิบหายลงไปทุกวันเพราะฉะนั้นจึงเป็นรากแก้วหรือเป็นรากเขาสำคัญที่สุดในเรื่องโลกในเรื่องราคะในเรื่องที่เห็นแก่ตัวเอามาให้แก่ตัวแก่ตนแต่ว่าหมดเลยเป็นญาติแฟนทุกอย่างที่เราพูดเริ่มต้นขึ้นมานี่ก็เรื่องของอย่างในวัตถุสมบัติรากวัตถุราบคดียศจะดีสรรเสริญจะดีแม้แต่สุขความสุขเล็กๆน้อยๆเราก็ไม่กล้าที่จะแบ่งแจกให้แก่ๆทั้งๆที่มีสุขหรือ มากมายเขาก็ไม่แบ่งไม่แจกโยนทิ้งโยนขว้างไม่ต้องเอาคนอื่นจะได้สุขไปก็ไม่ต้องอะไรเงี้ยไม่คิดถึงคนอื่นเลยเป็นทุกอย่างนั้นอย่างนั้นเราก็จะต้องพยายามเราเองเราเป็นผู้ที่มีสุขโดยที่เป็นปัญญาเรามีสุขเพราะว่าเราไม่ต้องไปแย่งชิงว่าได้ลาภมาสุขได้ยศมาสมเด็จสรรเสริญมาส่งหรือเป็นสร้างสังขารปรุงแบบยกเลิกเขาเป็นโลกียสุดจะต้องดีต้องเต้นจะต้องมีองค์ประกอบจะต้องมีสิ่งที่เอามาปรุงมาแต่งจะต้องกระทำอย่างนั้นอย่างนี้จึงจะสุขอย่างรอบโลกหนักหนาเปลืองวุ่นวุ่นเต็มไปด้วยของที่จะต้องเอามาเกี่ยวข้องมากแล้วก็ได้มา วิจัยตามฆ่าที่เขาหมายที่เขาสมมติแกก็ไปติดชีวิตเขาจึงจะเป็นความสำเร็จในความใคร่ถ้าได้ปุ๊บรูปอย่างนี้สมที่เขาบอกว่ามีค่าขนาดนี้แม่แจ๋วเหลือเกินชื่นใจสุขใจได้รถอย่างนี้เด็กกลุ่มนี้ได้เสียอย่างนี้แหละต้องกลับมาขนาดนี้มันถึงผมมันเป็นเรื่องของความสำเร็จของเขาที่จะกำหนดไว้เพราะเรามาปล่อยคลายความสมมุติอย่างนี้ไม่ต้องไปตั้งค่านี้แล้วไม่ต้องเป็นตำรวจหมายว่าถึงขนาดขั้นนี้ลูกอย่างนี้รถอย่างนี้กลุ่มอย่างนี้เสียอย่างนี้ต้องขัดได้มาอย่างนี้เราจึงจะเป็นสุขเราไม่ต้องเป็นจำนวนแล้วเราปล่อยวางแล้วมันก็เป็นตามจริงอะไรไปสัมผัสมันก็ตามของมันนั่นแหละเราไม่ต้องไปว่าสัมพันธ์อย่างนี้เออไม่เป็นไปตามที่เราหมายถึงอะไรอย่างนี้ก็ไม่ชอบตกเป็นอย่างนี้อย่างนี้ไม่ต้องมี อะไรก็ได้ได้อะไรมาแล้วก็เอาดูไปอันนี้เอออันนี้มนุษย์ใช้ได้พอเป็นพอไปพออาศัยยังสังเคราะห์ร่างกายสังเคราะห์ชีวิตพออาศัยไปได้และเราก็ไม่ต้องไปเปลืองมากไม่ต้องไปโลกมามากไม่ต้องมีไอ้โน่นไอ้นี่ชีวิตมันจะต้องหนักต้องวุ่นมีน้อยมีปัจจัยอยู่ง่ายๆมีสิ่งที่เกี่ยวข้องอยู่บริหารบ้างอะไรนิดหน่อยตามที่เรารู้ความจำเป็นที่แท้จริงแล้วเราก็เป็นคนง่ายๆสบายๆมันเป็นความสุขที่สบายใจเป็นความสบายที่สุดมันเป็นสุขที่มันไม่ต้องยุ่งยากมันเป็นสุขสงบน้อยเบาง่ายจริงๆ เห็นได้ชัดเจนเด่นๆเลยเป็นสันติสุขที่เราได้แล้วเราต้องแจกคนอื่นได้หมดเพราะว่าเราเองเราไม่ต้องไปหลงแต่คนเขาหลงก็ยังมีเขาเข้าใจยังไม่ได้ก็ปล่อยเขาก่อนแล้วก็พยายามค่อยๆนะค่อยๆหน่วงแล้วก็ดึงแล้วก็พยายามให้เขาลดละลงมาให้เขาเมาง่ายลงมาเหมือนอย่างเราได้มันเป็นสิ่งที่ได้กินเนื้อมนุษย์ที่จะรู้มนุษย์แบบที่เราโหลดก็ได้มาสนใจแล้วเขาก็จบเงินไม่ต้องสอนเขาบอกทิศทางนี้เขาเข้าใจหมดแล้วก็ทำอยู่ก็เป็นอยู่แล้วก็หนักหน้าอยู่ด้วยความสร้างความโง่ไปทุกวันยิ่งดูเหมือนตัวเองมีเงินมีทองเยอะๆแล้วยิ่งตั้งสมมุติตัวเองถ้าไม่ได้รถอย่างนี้ไม่ได้ลูกอย่างนี้ไม่ได้กินอย่างนี้ไม่ได้เขียนไม่ได้สัมผัสอย่างนี้และฉันเสียศักดิ์ศรีชนะตอนนี้ฉันเป็นฉันเป็นเศรษฐีขึ้นมาจึงต้องกิน ประกวดพระจะต้องมีอย่างนี้ถ้าอย่างนี้แล้วก็เสียศักดิ์ศรีฉันฉันทุกข์แล้วตอนนี้มันสร้างทุกข์ให้ตัวเองขึ้นมาเห็นเห็นตัวเองสร้างเองเลยนะสมมุติหน้านี่ฉันมีศักดิ์ศรีคนละมีวรรณะฉันเป็นเศรษฐีจะเป็นคนมีชั้นสูงขึ้นมาเพราะว่าแม้แต่การแต่งตัวเสื้อผ้าหน้าแพรบ้านเรือนอย่างไรอย่างไรทำไมจะต้องขึ้นชั้นนี้อย่างนี้ไม่ได้อายเขาทุกข์น้อยใจเสียใจโอ้โหอย่างนี้ตายทนไม่ได้ต้องสร้างต้องขอต้องมีต้องเป็นต้องอะไรต่ออะไรสิ่งต่างๆนานาเขานะเขาเองเขาก็โง่ของเขาเองเขาเองถ้าเขาไม่เป็นอย่างนี้เลยพอได้แล้วทีนี้มันไม่เป็นเศรษฐี ทุกท่านจนไม่ลงแล้วจมไม่ลงลึกจนแล้วมันก็คิดถึงตัวเองจบแล้วนะมันกลวงแล้วโบ๋แล้วแหมต้องเตะท่าทองและตอนนี้ก็แสบแหมไม่รู้มหาสนุกแล้วก็ไม่ยอมรับลูกค้าขายขี้หน้าไม่ได้แล้วเคยรวยแล้วก็เคยมีเราเคยสูงเราเคยนะจะต้องใช้อย่างนี้จะต้องเป็นอย่างนี้ตามศักดิ์ศรีของตัวตั้งค่าไว้แต่หมดทุกข์ทรมานที่สุดเขาไม่รู้เขาไม่เข้าใจตัวเองยึดเองตัวเองสร้างเองตัวเองจะต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นเนี่ยพวกนี้ลงลาบยศสรรเสริญและหลงก็เป็นความสุขจริงๆเป็นความทุกข์ก็ทรมานสุดแล้วเขาก็ไม่รู้จะปลดปล่อยแล้วเขาก็ยังไม่เห็นความจริงได้ พระพุฒาจารย์มาปลดปล่อยก็พยายามลดละลงมาล้างลงมาให้ถึงถนนมาอยู่กันอย่างสบายง่ายๆท่านเป็นผู้ตัดสินผู้ที่มีสัตว์มีสีมีวรรณะมีอะไรห้อมล้อมช่างพร้อมเลยเสร็จแล้วถ้าจะมาแสดงให้เห็นเด่นชัดอ่ะไม่ต้องหรอกแต่ไม่ต้องไปเชื่อในเรื่องใดเพราะท่านก็นำมาสอนคนซ้อนไปทุกระดับเปลี่ยนไปเปลี่ยนไปเปลี่ยนไปเปลี่ยนไปให้เห็นจริงเห็นแท้ปลดปล่อยลงมาวางมาไล่ทำได้ผู้อื่นก็เป็น ไม่มีสัจจะอันนี้วะโอ้ความสุขของโลกนี้มันไม่ได้เป็นที่น่าเคารพนับถือพระราชสมภพสรรเสริญไม่ใช่ยกย่องยกยอหลงใหลกันในแบบนี้มันเป็นของหนักจะหลงไหลโรคสิ่งอย่างนี้หนักแล้ววุ่นวายก็เป็นกันอยู่มากในโลกมันจึงเป็นความรู้ความเห็นชีวิตคือที่จะต้องแย่งชิงกันจะต้องเดือดร้อนถึงจะต้องไม่มีสันติสุขกันเราจะเข้าใจมากกว่าที่พูดนี้อีกครับผมว่าคุณเห็นแจ้งแทงทะลุโลกียะโลกุตระอย่างที่ว่าเนี่ยสรรเสริญสุขโลกกระทำเราจะเข้าใจอธิบายหลักการ พ่อต้นและได้แนะกันให้ดำเนินปฏิปทาคือให้ประพฤติให้ดำเนินชีวิตตามทางนั้นกันมาแล้วหรือแม้แต่ศรัทธาสัมปทาคือการถึงพร้อมด้วยความเชื่อมั่นในสิ่งที่ถูกดีทางเดินแห่งชีวิตที่ถูกที่ดีเราก็ได้ชี้แจงชี้แจงแนะนำอธิบายกันมาแล้วเป็นระดับระดับบัดนี้เราจะเพิ่มปฏิปทาอีกอันหนึ่งเข้าไปเอาบัดนี้เราจงเพิ่มปฏิปทาอีกอันหนึ่งเข้าไปเถิดคือจาคะสัมปทานที่หมายความว่าสละออกไปให้ได้การทำให้การทานการบริจาคการให้แก่ผู้อื่นการช่วยเกื้อกูลโลกหรือคือ เราเป็นผู้สละออกนั่นเองซึ่งเมื่อเราทำจริงเราก็ได้ลดสัตยะของเราออกโดยแท้จริงผู้ใดเข้าใจได้แท้ๆจิตค้นความหวงแหนจิตใจความยึดถือในลาภได้อย่างแน่แท้จริงๆเช่นนางวิสาขาหรืออนาถบิณฑิกเศรษฐีผู้นั้นก็เข้าใจในสัปดาห์นี้ได้อย่างแท้จริงอันนี้คือยกตัวอย่างหนังสาขาเขาจะยกตัวอย่างอนาถบิณฑิกเศรษฐีมีกรอบเพราะว่าสองคนนี้เป็นอริยะเพราะเข้าใจทุกสาขาเพราะว่าเป็นผู้ที่เด่นในทานผมผู้ที่เกิดจาก ระยะในทานเป็นผู้ที่ลดตัวตนในเรื่องที่แสดงการให้ให้โดยไม่ขอขนาดอนาถบิณฑิกเศรษฐีนี้ให้จนกระทั่งหมดตัวหมดตนให้จะต้องมาอาศัยข้าววัดเรียกว่าอนาถบิณฑิกะหมายความว่าค่อนข้างจะมาอาศัยก่อนข่าวพระพุทธเจ้าเศรษฐีที่อนาถาเศรษฐีที่ต้องอาศัยก้อนข้าวของพระ จริงๆก็เป็นเศรษฐีแล้วก็บริจาคทานจนหมดจนเกลี้ยงจนกระทั่งมาอาศัยก้อนข้าวของพระอินทร์เป็นเศรษฐีเป็นฉายาที่แสดงความเคารพจะฉายาที่แสดงความยกย่องว่าแม่เป็นเศรษฐีที่จริงๆก็เป็นเศรษฐีนะที่จริงมันก็เป็นมันเป็นสิ่งที่ตราประวัติไว้เป็นสิ่งที่จะต้องอธิบายคำว่าอนาถบิณฑิกเศรษฐีรวยก็ตั้งฉายานี้ไว้ก็คือคำสรุปรวมให้แก่แก่มนุษย์เป็นชื่ออะไร สุดท้ายจนกระทั่งทำบุญทำทานทำกับศาสนาที่ทำจนหมดทำจนเกลี้ยงจนจะต้องมาอาศัยวัดบ้านอาศัยข้าวก้นบาตรอาศัยข้าวพระกินจึงเดินเข้าไปช่วยในเรื่องเศรษฐีอนาถาทำจริงก็คือเศรษฐีอนาถาที่ภาษาไทยๆเราเรียนเป็นเศรษฐีไม่มีที่พึ่งจะมาพึ่งฆ่าคนบาปพระมันเป็นคำอธิบายอนาถก็คือไม่มีที่พึ่งแล้วก็พึ่งบินไปกลับด้วยค่ะแล้วก็ค่อนข้างมาแต่ก่อนข่าวเศรษฐีมาอาศัยก่อนข่าวแล้วมันจะมีความสำคัญ ความหมายของเขาเองก็ตีความหมายของเขาเองแต่ถ้าเราไม่มีหลักฐานแล้วก็อาจจะต้องมีปัญหาเขามีหลักฐานด้วยนะครับแล้วแต่ใครจะตีความหมายแล้วแต่ใครจะตีความหมายเราก็ไม่ขัดข้อง อนาถบิณฑิกเศรษฐีเป็นเศรษฐีที่ตั้งโรงทานแก่ผู้อื่นเพื่อจะให้ข่าวคราวหน้าถามก็แปลว่าคนไม่มีที่พึ่งตัวเองไม่มีที่พึ่งหรือเอาผู้อื่นไม่มีที่พึ่งด้วยตัวเองจะให้ผ่อนคลายและผู้ที่ไม่มีที่ผู้อื่นมีความหมายอย่างนั้นก็ได้ข้าราชการเป็นความหมายของความหมายมีความหมายของทางแต่เป็นชื่อไปใช้ยาเป็นสิ่งที่ตั้งขึ้นมาให้สำหรับผู้นี้แม้ได้รับตำแหน่งทำอันนี้เป็นคำยกย่องเป็นฉายาที่ยกย่องขอบคุณเสริมอะไรเล่าประกอบไปเป็นเชิงพาณิชย์ให้เห็นว่าการทาน เป็นคุณธรรมขึ้นมาแล้วมาเป็นเรื่องที่จะเกื้อกูลโลกเกื้อกูลมนุษย์ก็เกินควบคุมสังคมมนุษย์ชาติจะเกิดการอยู่ได้ไปก็เพราะว่าพูดถึงเกื้อกูลผู้ที่มีผู้ใดมีลักษณะสมกับตนโลภมากโรคสุดท้ายทุกการทุกๆทุกสมัยเมื่อไหร่ก็เหมือนกันหมดโรคเมื่อไหร่มันจะหมดต้นอย่างนี้เราจะสัจธรรมอันนี้ไม่เห็นจริงแล้วก็ทำไม่ได้จริงใครทำคนนั้นก็เป็นผู้ที่กำลังทำลายโลกอยู่กำลังกำลังทำให้สังคมเดือดร้อนอยู่ถ้าผู้ใดทำเพราะบริษัทจะจัดจริงแล้วเราก็พูดได้นี้ก็จะไม่สามารถจะมีชีวิตอยู่ ขอดูระบบที่เราทำชีวิตของเราเองให้อยู่ได้อย่างไม่ต้องสะสมอย่างพระพุทธเจ้าพาธรรมนิติที่หนักในจุดที่ทำได้ยากเป็นจุดที่ทำได้อย่างแล้วก็มีที่ไปสัจจะที่สูงขึ้นไปอีกตรงที่ว่าเมื่อเป็นผู้ที่ไม่สะสมไม่ต้องกอบโกยไม่ต้องโลภโมโทสันอยู่อย่างอาศัยธรรมปฏิบัติตนจนกระทั่งตนรู้จักสาระชีวิตจึงใช้อยู่สังเคราะห์ร่างกายชีวิตด้วยปัจจัยที่สำคัญและต้องมีชีวิตที่มีประโยชน์ต่อคนอื่นได้มีการงานที่ไม่ยุ่งไม่ยากแล้วก็เป็นการงานที่กระทำได้อย่างยากเป็นการงานที่ไม่ยุ่งไม่ยากแต่เป็นการงานที่ยากฟังภาษาถิ่นมันเป็นการงานที่ไม่ยุ่งกับเราไม่ยุ่งเราไม่ยากเลยตัวเราไม่ยุ่งไม่ยากเลยแต่เป็นการงานที่ทำได้อย่าง ลำบากคนอื่นมันยากเพราะคนอื่นนะตัวเราเองนะเราไม่ยุ่งไม่ยากแต่คนอื่นเขาจะมารับเนี่ยเขารับได้ยากเขารู้ได้ยากอาจจะช่วยลดโปรไฟล์จะให้สิ่งนี้ดำเนินไปก็ได้ลำบากได้ช้ากว่าจะเห็นกว่าจะรู้กว่าจะเข้าใจกว่าจะรับเอามันยากไม่ต้องรู้ในระยะต้องเข้าใจชัดเจนเราก็ได้ทำเราก็ได้เป็นไปอยู่จริงๆจะช่วยเหลือตัวฝาและเป็นความสำคัญเป็นการงานที่สำคัญคือการงานที่มีค่ายิ่งสภาพที่ดียาระบบที่พระพุทธเจ้าได้กระทำขึ้นมาเป็นตัวอย่างทั้งหมดแล้วถ้าเกิดยึดถือว่ามนุษย์ระดับบุคคลพัฒนาบุคคลพัฒนา อัญชลีกรณีโยเป็นบุคคลที่ควรจะได้รับการเคารพกราบไหว้นอบน้อมเอาหุ่นยนต์เรือสำราญให้แล้วความต้องการคนที่ควรได้รับการต้อนรับถ้าจบแล้วเพราะคนเหล่านี้ต้องซ่อนเอาไว้รับเอาไว้อย่าไปสนใจบุคคลเป็นคนที่ควรได้รับของผ่านควรได้รับของที่ถ้าเราควรถ้ามีจะจ่ายจะจ่ายจะให้คนให้คนอย่างนี้สำคัญเพราะว่าคนอย่างนี้เป็นคนที่ ให้คนไม่โลภและมีประโยชน์ต่อถ้าไม่ให้คนขี้โรคก็ยิ่งมันไม่ได้ทางมันยิ่งไม่ขี้โรคมันยิ่งให้ได้ยินดีเพราะว่าท่านเองท่านจะเป็นนาบุญให้ไม่โลภและต่อเท่านั้นเองถ้าใครให้โลกก็ฝันเห็นหมดให้คนที่ขี้ลงให้เท่าไหร่ก็ฝันเห็นแต่ถ้าให้คนที่ไม่กี่โลแล้วมันไม่ดีมันเป็นสัจจะที่มันซนๆๆบุคคลทุกคนทุกคนได้รับของผ่านของควรให้เป็นคนทุกคนได้รับของอะไรมีอะไรสิ่งอะไรอยู่กรณีเดียวถ้าเจอแล้วเป็นสิ่งที่ต้องการทะเลต้องกล่าวต้องไหว้ ต้องแสดงกรรมกริยากรณีไม่ต้องแสดงอาการนกนอกกราบไหว้ให้เห็นทุกคนที่จะต้องอย่างนั้นความหมายของอามันเนยก็ความหมายของอัญเชิญมีอยู่เนี่ยมันต่างกันตรงกรณีหมายความว่าเห็นเลยเป็นเรื่องเลยเป็นจิตเลยที่จะต้องกระทำการอัญชลีก็ต้องว่าจะต้องกลายเป็นต้องทำอะไรที่เป็นจารีตประเพณีเป็นรูปแบบเป็นสิ่งที่จะต้องทำให้เห็นเด่นชัดว่ามีนายกไว้เชิดชูบูชาก็กระทำทางถึงกรณีถึงจุดถึงการจนถึงที่เป็นรูปเป็นร่างอะไรออกมาให้ชัดเจนหมดเลยส่วนองุ่นเนยนั้นเป็นเรื่องของความหมายใหม่เป็นผู้ที่ควรยกย่องเคารพนับถือเชิดชูวัย สปาหูหน่อยเป็นเรื่องจริงคนอย่างนี้แหละควรได้รับการต้อนรับเจ้าหน้าที่ไหนต้องรีบต้อนรับให้คนเห็นว่าคนอย่างนี้ต้องเป็นคนที่ต้องคนใกล้ชิดควรที่จะคบหาคนที่เขาเข้าหาควรที่จะอยู่ใกล้เราต้องซ่อนต้องรับเป็นผู้ที่ควรมันแสดงถึงความปรารถนาไปแสดงถึงความเห็นถึงภูมิซึ่งคนนี้ต้องให้มีมีแต่คนดีเป็นผู้ที่จะต้องได้รับการศึกษาอะไรทุกอย่างทุกอย่างเป็นผู้ที่ควรได้รับทั้งสองทั้งอะไรก็ได้ต่างๆไม่ใช่เป็นคำที่พูดเป็นเชิงให้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ตอนนี้เข้าใจซึ่งกันจังเลยมันคล้ายๆกับว่ามันคนสวนได้ยังไงเข้าใจเห็นชัดเลยใช่หมายความหมายจริงๆแล้วมันเป็นอย่างนั้นน่ะมันเป็นจริงเนี่ยบุคคลที่เป็นไปได้แล้วอย่างนี้เป็นคนที่อยู่สบายคนที่อยู่ถูกเป็นคนที่มันเป็นมนุษย์ประเสริฐคิดได้ที่จะเห็นได้ว่าพระพุทธเจ้าจะไม่รู้มาเห็นนี่มันเป็นความประเสริฐมันเป็นความที่เป็นไปเองมันมองไม่ออกโลกก็มองไม่ออกขนาดมองไม่ออกจนกระทั่งมีความเห็นกลับหลังจากที่เคยยกตัวอย่างหนึ่งคนหนึ่งเข้ามาคุยกับผมไหมที่ผมบอก ผมไม่มีหรอกเงินทองไม่มีสักบาทจะลองตามระบบคนไม่มีเงินสักบาทก็หมาตัวนึงๆถึงจะเห็นอย่างนั้นจริงๆเลยนะถ้าจะพูดไปโดยตรงแล้วจะอุทานมันจะเหมือนด่าเรานะโดนด่าเราเป็นหมาตัวหนึ่งเขาบอกว่าไม่มีอาตมาไม่มีเงินสักบาทก็ไม่มีไม่สะสมก็ลองหน้าเลยไม่ได้มันก็ไม่มีประโยชน์เหมือนกันขนาดมีเงินมีทองขนาดนั้นขนาดนี้ยังเหยียดหยามดูถูกข่มเหงกันมันก็อะไรดีศักดิ์ศรีต่างๆที่ไม่มีเงินสักบาท ไม่ได้ด่าเราก็เหมือนด่าเราเหมือนกันนะแต่ที่จริงไม่ได้ด่าเพราะว่าเราเองเราไม่ได้เป็นหมาตัวนึงเราเป็นเทวดาองค์หนึ่งต่างหากล่ะเราเป็นมนุษย์พิเศษองค์นึงที่มันเป็นไปไม่ได้ง่ายหรอกนะมนุษย์อย่างนี้เป็นไปอย่างมีภูมิเป็นไปอย่างอยู่ได้สบายมีทั้งความสุขมีทั้งครูมาทำมีทั้งปัญญาไม่ใช่คนสิ้นไร้ไม้ตอกที่เราไม่มีเงินไม่ใช่หมายความว่าเราหาเงินไม่ได้ไม่ใช่เราทำเงินไม่เป็นเราสร้างเงินนี้มาให้แก่เราเองไม่ได้เลยเราก็เลยจำเป็นต้องอยู่อย่างหมาจนตรอกอย่างหมาตัวหนึ่งที่ไม่มีอะไรไม่ใช่เรามีสิทธิ์มีการมีงานมีสัมมาอาชีวะเรามีแรงงานเรามีผลผลิตมีความสามารถมีสมรรถภาพ สมรรถภาพอย่างชาวโลกการงานสร้างแบบสร้างแบบโลกสร้าง