211212-1-086 ทางเอกภาค1-ตอน086(หน้า280)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ต่เดินส่วนมากมันก็ไปหลงมาแล้วแล้วมันก็หลงต่อเพราะความไม่รู้แล้วเราก็ยิ่งไม่ได้ควบคุมทุจริตไม่ได้ควบคุมอินทรีย์มันก็ไปกันใหญ่แล้วก็เป็นอาหารของนิวรณ์แก่ตัวเมื่อวานก็โตก็อ้วนด้วยไปพี่วอน 5 ก็เป็นอาหารจะหมดได้ก็ต่อเมื่อเราต้องรู้เท่าทันอารมณ์ เราต้องรู้ตั้งแต่หยาบด้วยมันทุจริตยังไงมันหอบมันสะสมเอาอารมณ์มันสะสมเอาสภาพของสิ่งที่เรียกว่ากิเลสตัณหาเข้าไปด้วยยังไงเราก็ต้องมีปัญญาพยายามรู้เหนื่อยกายอย่างนี้แล้วทีนี้โดยเฉพาะนักก็มาเกี่ยวข้องกับมโนทั้งนั้นมโนนี้มันสะสมอารมณ์ก้าวขาทำโน่นทำนี่อะไรอยู่ก็ตามมันเป็นอาหารของนิวรณ์ทำไมต้องบอกว่า วันนี้เป็นอาหารท่านบอกสั้นๆว่าทุจริต 3 เป็นอาหารของนิวรณ์เป็นจริงแล้วก็จะต้องเข้าใจว่าพิสดารเข้าใจโดยการเกี่ยวโยงเชื่อมโยงไปสรนั่งอย่างนี้เองมันถึงจะเป็นอาหารของนิวรณ์มันยืนตรงนี้เองจะเป็นอาหารของนิวรณ์ยืมยังไงเป็นอาหารนิวรณ์นั่งยังไงเป็นอาหารนิวรณ์เดินยังไงเป็นอาหารโดนยังไงคิดว่านอนยังไงนึกว่าทำอะไรอยู่อย่างไรแม้จะพูดมันก็พูดอย่างนี้ไงส่วนที่มันตามแต่ฐานะของแต่ละ จะพอเป็นไปได้เพราะงั้นแต่ละระดับมันถึงไม่เท่ากันบางคนเห็นว่าอย่างนี้ควรสำรวมแล้วควรจะลบแล้วของตัวเองมันไม่ควรจะเป็นไปแล้วก็ลดมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวอยู่รู้ขนาดอยู่ยาวเข้าใจแท้จริงว่าเราอยู่เหนือเมื่อเราเข้าใจแล้วเราก็ทำโดยเจตนาแต่พยายามจะทำได้ทำแล้วรู้สึกไม่ฝืนไม่ยากไม่ลำบากไม่รู้เจตนารู้ความอนุโลมหรือว่ารู้ความเป็นไปบางอย่างเราอนุโลมให้ตัวไม่ได้เราต้องแข็งขืนเพื่อปรับปรุงสำหรับแกงแล้วเราจะอนุโลมแล้วแล้วเนี่ยจ่ายแล้วเราจะอนุโลมหมายความว่าเราต้องเซ็นแล้วอนุโลมเพื่อให้มีค่าเพื่อความเป็นไป ถ้ายังเป็นไปไม่ได้ถ้าเราอนุโลมให้เราเสียอนุโลมให้เราขาดทุนไม่ต้องอนุโลมน้องก็ไม่อนุโลมเราต้องพยายามทำของเราให้ได้อย่างไรก็เข้าใจความเกี่ยวพันของกิริยาของอารมณ์กรรมกิริยาผิดอาหารทำปฏิกิริยาจิตอาหารอยู่ทวีปอะไรอยู่ทำกิริยาจิตผู้ถูกอาหารเราจะต้องมีสังคมนี้ต้องควบคุมและควบคุมจริงๆแล้วเราก็จะต้องมีปัญญารู้ด้วยว่าอย่างไรดีหรือไม่ดีแต่ละบุคคลไม่เท่ากันตามฐานะบอกแล้วว่าอันนี้เราอันนี้เราต้องเอาแล้ว ต้องขัดเกลาและต้องเปลี่ยนแล้วต้องปรับปรุงและปรับปรุงตั้งแต่กำตั้งแต่การกระทำกิริยาต่างๆคำกิริยาควบคุมจิตที่มันจะไม่โง่อย่างงี้อุตุถึงอุตุนิหมายถึงแม้กระทั่งอย่าว่าแต่ความหนาความแน่นหรือแม้แต่อุณหภูมิควบคุมเพราะฉะนั้นอาหารต่างๆอย่าเข้าใจว่าอาหารมีแต่ของเกษตรกรอาหารทำง่ายแล้วมันไม่ใช่อาหารสัตว์ป่ามันเป็นอาหารมาตั้งแต่ถ้าอาหารแตกต่างประเทศโอฬารอาหาร ตากอาหารใหญ่อาหารหยาบอันนี้มันเกี่ยวด้วยจิตวิญญาณแล้วเศรษฐกิจวิญญาณมันเป็นภาษาอาหารเป็นมโนสัญเจตนาหารเป็นวิญญาณอาหารเป็นอาหารชั้น 10 วิญญาณนะแล้วก็ต้องเข้าใจทักษะภาษาอย่างนี้อันนี้รับประทานปลาภาษาต่างหูภาษาไทยจมูกภาษาทางลิ้นผ่าตัดทางกายแล้วมันก็เป็นอาหารเข้าไปให้กินก็สั่งสมควรถ้าเป็นอาหารเป็นสิ่งที่เรารู้แล้วว่านี่เป็นกรรมกิริยาเป็นชุมชนตายพอดีก็คือคนดีมัน เกี่ยวข้องกันแล้วก็ปรับปรุงทั้งกายทั้งวจีทั้งมโนเป็นจุดเข้าไปก็ไปเรื่อยๆได้สัดส่วนที่เป็นอาหารชั้นดีมันก็เข้าไปฆ่าลูกบอลเข้าไปฆ่านิวรณ์แล้วก็ต้องทำสติปัฏฐานทำโทษคงเจ็บอย่างนี้จริงๆเลยมีสติมีธรรมะวิจัยมีวิริยะรู้ดีมีสติทั้งดีและคำว่าดีมีคำว่ากิตติวิทยาแปลให้เป็นปรมัตถ์แปลว่ายินดีและภาษานี้มันทำให้คนหลงคือเกินกระแสศาลมันรู้ดีมันเหมือนดีมันเข้าใจดีมียินดีก็คือได้รู้ถูกรู้ผิดแล้วรู้ดีแล้วแล้วเราก็ไม่ได้กระทำดีนิสัยใจปรับปรุงตัวประชาชน ต่อสู้ต่อกิเลสได้สุดมันระงับจากกิเลสจิตมันสงบจากกิเลสจิตมันไม่ได้เป็นเด็กรุ่นตามกิเลสอีกเรียกว่าปัสสัทธิเพราะเรารู้แล้วเพราะเราทำให้มันอยู่ดีๆมันจะเกิดไม่ได้หรอกเห็นจะเห็นหมดปัจจุบันเลยว่าเพราะการปฏิบัติจึงเกิดปิติเพราะการปฏิบัติจึงเกิดกับสัตว์ที่ต้องการปฏิบัติสิ่งเหล่านี้จึงสั่งสมลงจากจิตเป็นสมาธิเพราะสุดท้ายคือมันก็เข้าฐานเข้าฐานเข้าส่วนใกล้ของผ่านหรือว่าส่วนใหญ่ผู้โดยสารสำคัญ ทิศทางที่เราจะต้องเข้าใจจะทำอย่างนั้นและอุเบกขาก็ไม่ใช่ว่าไปทำยังไงให้มันเฉยๆๆๆเด๋อก็ไม่ใช่ย้ำแล้วย้ำอีกเตือนแล้วเตือนอีกว่ามันจะเฉยเลยเพราะว่าจิตเนี่ยะสัมผัสต่อใครต่ออะไรแล้วมันวางเฉยได้มันไม่เกิดรถยินดียินร้ายมันไม่เกิดลดโลภะโทสะมันเผยต่อการโลภะเฉยต่อการโทสะและมันก็ไม่มีโมโหไม่หลงผิดไม่มีอวิชชารู้สว่างแจ้งใสโทรไม่ใช่ไม่รู้ไม่ใช่เฉยเลยไม่รู้เรื่องไม่ใช่ไม่ใช่เฉยเลยคนที่สุดแล้วไม่ได้เฉยเลยตอนแรกก็ทนไม่ได้ก็เฉยเลยไม่รับรู้ก่อนก็ตามใจ ในการประหารโดยวิธีการและทนไม่ได้เราก็ไม่รับเอาไว้ก่อนเป็นการตัดหรือว่าการฆ่าไม้ที่ชุ่มเป็นยางออกจากน้ำเพราะว่ารักเราไม่เพียงพอถ้าเรารู้ตัวเราก็ทำอย่างนั้นจะได้บทบาทเหล่านี้มันกินกันเพราะเรามีสติปัฏฐาน 4 เพราะเราทำถูกประดับของพวกส่งสติปัฏฐานควบคุมกันอยู่ทำงานร่วมกันอยู่อย่างแท้จริงมันก็วงใดมาหาทุจริต 3 โยงใยมาหาการควบคุมอินทรีย์ 6 โรงพยาบาลระยอง ถึง 10 อันดับข่าวสุดยอดขายกันจริงๆเราจะรู้เราจะรู้ดีรู้ชั่วอย่างชัดเจนควบคุมได้ประมาณได้จะทำได้เจริญขึ้นอย่างจริงจังจริงจังวัยรุ่นฟังถ้าเกิดว่าฟังไปทุกวันทุกวันแม้จะพูดซ้ำๆอยู่เนี่ยละเอียดละออบอกกฤษดาบอกการเกี่ยวโยงบอกความสัมพันธ์บอกทิศทางบอกกันโดยที่อธิบายถึงเหตุผลว่ามันเป็นอย่างไรเพื่อที่จะได้เข้าใจถ้าเราเข้าใจเราเชื่อมั่นเราเห็นจริงเราก็พอใจจะทำด้วยเราก็ฟังดูดีๆถ้าพิจารณาตามอะไรตามดีเข้าไปชัดเจนเหมือนจริง คุณต้องควบคุมกายเวทนาจิตเข้าถึงธรรมเห็นธรรมเห็นธรรมในธรรมเห็นพระพุทธเจ้าทุกทีผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเราเห็นจริงๆธรรมะส่วนมึงเป็นตาตามธรรมะส่วนหนึ่งเป็นพระเจ้าหรือว่าธรรมะส่วนหนึ่งเป็นพระพุทธเจ้าสามารถสวดมนต์เป็นเทวทัตจะได้เปรียบอย่างเราๆเพื่อเป็นบุคคลไม่ใช่เพื่อเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนเพื่อเป็นการอธิษฐานคำว่าส่วนหนึ่งเป็นพระพุทธเจ้าสามารถสวดมนต์เป็นเทวทัตเราก็ต้องซื้อละเอียดละออทิ้ง ความหมายอันนั้นมันเป็นอย่างนี้จริงๆแต่เราก็เลือกเป็นเลือกเป็นอย่างเพื่อยามบางทีภูมิปัญญาเราพยายามจริงๆแล้วเราก็ทำได้จริงๆลดละลงมาได้จริงๆปรับปรุงมาจากทุจริตมาเป็นสุจริตจริงๆเพราะว่าทุจริตสุรินทร์ภาษาน้อยๆเป็นภาษาสั้นๆเป็นภาษาที่กว้างเป็นภาษาดูเหมือนเล็กน้อยแต่แท้จริงกว้างขวางโดยเก็บเสียงเหมือนทางอภิธรรมก็บอกว่ากุศลนี่แหละทุจริตจะเป็นรัฐมนตรีโลภะโทสะโมหะจะปรับปรุงตัวเองอยู่แล้วของเราก็ รักษามันไปให้มันมีอยู่อย่างเดิมเพราะนี่เป็นทุกข์จะเป็นสุจริตอะไรที่มันเป็นทุจริตก็ปรับปรุงปรับปรุงดัดแปลงมาด้วยไปเขาเรียกว่าดัดจริตแต่เดี๋ยวนี้มันเป็นคำเสียซะแล้วมันไปทำประชดประชันแดกดันและทำให้คนได้เปล่ารับกล่าวคำนี้แล้วก็กลายเป็นคำด่าคำเสียดสีแท้จริงไม่เป็นไรอย่างที่เคยพูดให้ฟังเขามาว่าเราดับสนิทบอกใช่เรากำลังดับเพลิงที่สุดให้เป็นสุจริตทุจริตนั้นเรากำลังดักอยู่ในลำดับเจาะจงใจเจตนาด้วยเพราะงั้นแม้จะรับผัสสะใดเรารู้ทุกถวายอาหารที่มันจะเข้าไปถึงจุดที่มันจะเป็นบำรุงหรือว่ามันเป็นเหตุปัจจัยที่จะทำให้ ในๆของเราเป็นนิวรณ์แล้วก็เป็นอวิชชาต่อไปเราควบคุมอาหารได้จนกระทั่งอย่างที่กล่าวนี้เราก็จะเจริญเจริญแม้แต่เราจะเกิดจากจิตของเราเองเนี่ยมโนฉันเจตนาอาหารเกิดจากของเราเองไม่ได้รับผลประโยชน์เป็นสิ่งที่เราประกอบพร้อมไปด้วยการเจตนากระทำขึ้นโดยธรรมชาติเราเกิดปัญหาที่จะปรุงเจตนาที่เกิดขึ้น ตรงกับความเห็นไม่ตรงกับสัมมาทิฏฐิไหมหรือที่ผ่านพิธีเริ่มตั้งแต่ดำรินั่นแหละเพราะฉะนั้นมโนกรรมเจตนาจะเอาที่สุดเลยใช้กระโปรงเลยถ้าฉันก็พอดีวาจาก็ดีพอเหมาะได้แต่สังคมดีการกระทำก็ดีพอเหมาะได้เพราะวาจาการกระทำข้างนอกเนี่ยมันมาจากสถานที่มาจากจุดมโนทัศน์มโนเสฏฐามโนมยาไม่ว่าจะคิดเป็นใหญ่เป็นประธานตั้งแต่เริ่มต้นมาจากจุดที่มันมีความเห็นถ้ามีความเห็นถูกมันก็จะกลับเดินไปทางถูกนอก เห็นแล้วมันยังจะต้องควบคุมศัตรูมีการอดทนข่มขืนในการพยายามปรับปรุงมันให้ไปตามทางที่เรารู้เราเห็นอย่างถูกๆด้วยอย่างที่ถูกต้องเลยแล้วเราก็พยายามดำริพยายามให้มันเริ่มต้นฝึกที่จะมีการสร้างการคิดการดำเนินการกระทำอะไรขึ้นมาเริ่มต้นมาจากจิตควบคุมตั้งแต่ต้นตอเพราะมโนฉันเจอกันนานจึงเป็นเรื่องของตัวเราแท้ๆออกจากเราเกิดจากเราเราก็ควบคุมทั้งหลายทั้งเจตนานี่มันในภาษาหามันมาจากนอกมันมาจากการเกี่ยวข้องกับสื่อสารเราก็ต้องอย่าให้มันเป็นอาหาร อย่าเอาทุจริตเข้าไปให้จิตอย่าไปเติมอาหารให้นิวรณ์เหมือนนิวรณ์ก็ไม่เป็นอาหารมันไม่ได้อาหารหรือว่าก็แห้งเหี่ยวลงนิวรณ์แห้งเหี่ยวลงอวิชชาก็ตายลงตายลงชัดๆจะเห็นความเชื่อมโยงแล้วเราก็พยายามพูดให้รู้ด้วยว่าเราจะปฏิบัตินั้นพูดไปมันจะมีปฏิสนธิมีตัวปฏิบัติมีตัวกระทำนะว่าเราจะทำอย่างไรเธอก็ไม่รู้เรื่องเขาจะติดปัญหาเรื่องของการอธิบายก็ผู้ใดทำได้อยู่อย่างนี้เสมอเกิดผัสสะก็มีวิญญาณที่เป็นอาหารดี มโนสัญเจตนาอะไรขึ้นมาเราก็ทำให้มันเป็นอาหารดีกินยาก็เป็นวิญญาณอาหารที่ดีถูกปรับปรุงขึ้นเสมอเป็นวิญญาณที่สะอาดขึ้นสะอาดขึ้นสะอาดขึ้นด้วยไปเพราะวิญญาณได้รับอาหารที่เป็นอิสระเป็นอาหารที่ทำให้เจริญเป็นอาหารที่เป็นวิชาถ้าผู้ใดไม่เข้าใจผู้ใดทำไม่ถูกวิญญาณก็ได้รับอาหารได้รับอาหารที่ทุจริตเข้าไปเรื่อยเรื่อยๆมันก็กลายเป็นพื้นฐานเศรษฐกิจโลก คนไม่มีสติขาดชะโดไม่มีการตื่นรู้ตัวไม่มีความเข้าใจใสสว่างมันกลายเป็นความเข้าใจเบลอความเข้าใจเป็นโรคมันก็กลับทิศทางเราไปกับทิศทางกันมาอยู่เนี่ยเพียงแต่คนไทยทำได้มันละเอียดอ่อนทวารทั้ง 6 ก็อยู่ในความควบคุมของเราขึ้นเสมอจริงๆมีอำนาจแข็งแรงที่จะควบคุมทวารตาหูจมูกลิ้นกายใจสติสัมปชัญญะก็จะแข็งแรงจะรู้ว่าเราเองมีสติสัมปชัญญะอย่างแต่เล็กรู้ตัวแล้วก็จิตใจของเราเนี่ยมันก็อยู่ใกล้ตัวเรามีสติแล้วก็รู้สึกมันมันจะง่ายง่ายขึ้นจริงๆง่ายขึ้นเสมอเสมอเสมอเสมอ รู้กายรู้วิธีอยู่กับกายหัวฉีดของเราด้วยแล้วมันจะควบคุมได้เก่งขึ้นเรื่อยๆใกล้ฉันด้วยซ้ำ 3 ตายไว้ทีมโนก็จะถูกควบคุมอย่างดีตอนแรกๆอาจจะฝืนรู้ได้น้อยขนาดต่อไปมันก็จะชินมากรู้ได้มากขนาดเสมอๆและก็ได้รู้เสียง 2 ของเราควบคุมไปถึงจุดเกิดเหตุเกิดบริเวณจับได้หลายคันเป็นเข้าใจสภาวะจริงไม่ใช่ว่ามีแต่นั่งท่องภาษาอังกฤษออกไปใช้งานหมดถ้ามันจะขาดตกบกพร่องอะไรเราก็ต้องหนีก็เหมือนมาดูตำราดูอะไรทบทวนให้มันครบเต็มที่เพราะมันเห็นตัวจริงที่เราทำแล้วมันได้ผลได้ตัวเนื้อภาษาที่เราฟังมา อาการมีสภาวะเราก็จะทบทวนมันก็จะเข้าใจเท่าความไม่ต้องทำมันไม่ต้องฟังมันหยาบรู้แล้วมันก็เข้าใจมันรู้มาไม่เคยรู้มาเพื่อจะไปอวดใครจะรู้มาเพื่อที่จะเรียนรู้มาเพื่อที่จะเอามาใช้งานเราขาดตกบกพร่องไหมท่านว่าไว้มีไอ้โน่นไอ้นี่อยู่เป็นช่วงเป็นตอนมันจะขยันมันจะรู้จำได้แล้วมันเรียบเรียงร้อยเรียงดีด้วยเป็นระดับชั้นจะรู้ว่าปัญญาที่คุณของเขาจะมาใช้บริการกับอะไรต่ออะไรเอาไว้นี่มันไล่เรียงสอดคล้องง่ายนะมันไม่ใช่ของสับสนมันก็ระเบียบเสมอ เพื่อนตำราเรียกว่าเขาเรียกว่าอะไรนะแต่งอะไรนะแต่งกระทู้นักธรรมตรีเขาให้พยายามสุภาษิตพระพุทธเจ้าเข้ามาเกี่ยวข้องนะเพราะไม่มีศรัทธาว่าไม่มีความรู้ไม่มีเป็นโอ๊ยจะเอาสุภาษิตบทหนึ่งมาจากเอาอีกสัก 2 บทที่มาใส่ผูกพันเข้าไปแต่งให้มันกินกันให้มันอยู่ในเรื่องนั้นได้แต่งยากเลยแต่ถ้าบอกว่าให้เราแต่งเหรอทำแค่ 2 บทสุดท้ายพระพุทธเจ้า ก็ตัวโยงกันหมดแล้วมันจะขยายกันและกันเป็นระดับเรารู้จะขยายอย่างยาวขยายอย่างละเอียดมันเกี่ยวกันได้แต่มันเป็นความรู้ที่มีเนื้อหามีสิ่งที่เป็นแฟนที่เป็นแกนที่มันทำให้เกี่ยวโยงกันมันเป็นของจริงไม่ใช่ว่าคู่เราขาดตอนไอ้โน่นไอ้นี่มันมีอะไรเป็นชีวิตไม่มีอะไรเป็นหลักฐานไม่มีอะไรเป็นขีดๆที่ต่อไม่ใช่อย่างนั้นมันมีทุกสิ่งทุกอย่างเชื่อมโยงไปเลยถ้าพวกนายก็พยายามปฏิบัติจนกระทั่งรู้ในอาหารต่างๆเราก็รู้แล้วเราก็ปรับปรุงอาหารนั้นมโนต้องเจอทหารเราก็รู้จิตเราและเราก็ปรับปรุงอาหารนั้นทำวิญญาณอาหารให้วิญญาณได้ อาหารหรืออาหารที่เกิดอยู่กับวิญญาณผัสสะเป็นอาหารของวิญญาณนั่นแหละเป็นอาหารของเวทนาเป็นอาหารของจิตที่รับรู้ด้วยผัสสะเมื่อรับรู้สักแต่ว่ารับรู้ไม่มีทุจริตอะไรผสมไม่มีอกุศลอะไรผสมอาหารนั้นก็เป็นวิญญาณบริสุทธิ์จนกระทั่งรู้มันรู้แจ้งรู้โพรงเป็นอาหารสุขภาพสอนเป็นวิญญาณนาง สิ่งที่มันแฝงตนอยู่ในวิญญาณสิ่งที่ไม่ไม่ใช่วิญญาณบริสุทธิ์กลายเป็นวิญญาณแฝงเป็นวิญญาณปลอมแต่ระดับแล้วจริงเราจึงเกิดวิญญาณอันไม่มีกิเลสแต่เป็นวิญญาณนาง ยังลงไม่มีอะไรตั้งผสมลงไปแม้ธาตุดินน้ำไปลงเอะอะปฐวีจับอาโปจะเตโชวาโยนะขาดสติอะไรต่างๆไม่ว่าท่านไม่ว่ายาวไม่ว่าดีไม่ชั่วไม่ว่ายาไม่ละเอียดไม่ดึกอย่างลงจิตไม่ได้เหลือนามรูปแม้แต่น้ำลูกก็ไม่ตั้งลงที่ผิดน้ำมันจะรู้ปัญจะอัจฉริยะอุปสรรคเข้าถึงสภาพผิวแม้แต่น้ำลูกก็ไม่ประยุทธ์ติดไว้ติดๆรู้หน้ารู้ลูกแต่มันก็ไม่รู้นะวิญญาณรู้นะลูกแต่วิญญาณไม่ได้สร้างนามรูปเก็บไว้ไม่ได้หลงไม่หลงผิดจริงๆเข้าใจแล้วว่าเรารู้นามเรารู้เราเข้าใจนามเราเข้าใจลูกมีสภาพวิญญาณ บนจุดธูปแต่ไม่ได้สั่งสมแม้แต่เรื่องสภาพนามรูปค้างอยู่แต่ตังค์ไม่เหลือไม่เหลือนามรูปในที่สุดในเขตที่เป็นปัจจุบันแล้วเอาลูกชายสังขารวิญญาณนามรูปส่วนนามรูปนี้ไม่มีแต่มีวิญญาณแห่งวิญญาณบริสุทธิ์วิเคราะห์วิญญาณจึงนำรูปนามรูปนั้นก็มีจริงแต่ว่านามรูปนั้นเป็นภาพวิญญาณรู้นามรูปวิญญาณไม่ได้ลงนามรูป ไม่มีไม่ต้องลงไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ได้อย่างลงไม่ได้เหลือนามรูปไว้แต่มีวิญญาณซึ่งบอกว่าวิญญาณนี้เป็นวิญญาณบริสุทธิ์เป็นวิญญาณนางบริสุทธิ์แล้วพยายามมันสุดสังขาร สังขารก็ต้องเป็นสังขารบริสุทธิ์เป็นสังขารที่ปราศจากกิเลสตัณหาอุปทานเป็นการสร้างสรรค์ไม่ได้มาเพื่อตัวเพื่อตนเป็นสังขารในการปรุงเป็นการกระทำเพื่อความจริงตามความเป็นจริงเพราะฉะนั้นอวิชชาไม่มีกลายเป็นวิชามีสังขารบริสุทธิ์นามรูปเท่านั้นไม่เหลือใครจะปฏิเสธว่าคนเนี่ยหรือพระอรหันต์ไม่มีวิญญาณไม่มีไม่ได้พระอรหันต์คือบรรลุแล้วก็ยังมีวิญญาณธาตุอาหารก็ยังมีสังขารเพราะว่าไปรับประทานอาหารก็จะมีนามรูปโดยสมมติว่ามีอายตนะมีภรรยาอันตราย จริงๆยังสัจจะมีสฬายตนะยังสัจจะเป็นสมุทัยคือศรายุทธผัสสะหาญมีสัจจะมีเวทนา มันไม่ตกใจแต่เราก็ต้องเตือนใจไม่ใช่ไม่ตกใจแล้วไม่เตือนใจต้องเตือนใจเราเสมออ่านเอามาพิจารณาเอามาปรับปรุงเอามาแก้ไขแล้วอย่าประมาทพระพุทธเจ้าไม่ประมาทให้ละเอียดก็ไปถ้าเราได้กำไรใครคือกลุ่มทรัพย์ให้แก่เราผู้ใดว่าผู้โดยสารผู้โดยสารผู้ใดมองมุมนั้นมุมนี้ให้แก่เราเขาทำความละเอียดอ่อนให้แก่เราไม่มีเราอาจจะไม่รู้จริงๆเราก็พยายามตั้งรับเพราะว่าในรัฐรับก่อนรับมันดูรับมาดูรับก่อนอย่าเพิ่งไปสมัครที่ไม่ได้มาตรวจสอบแต่ถ้าเราได้เอามาตรวจสอบตรวจสอบดูแล้วมันก็ปรับปรุงตนถ้าเรา แล้วมันไม่มีอะไรผิดไม่มีอะไรเป็นตัวอย่างเขาว่าธุรกิจเขาเปลี่ยนก็ไม่เป็นไรถ้าเราไปวางทิ้งถ้าตรวจสอบเจอดีสิเราเองไม่แหมเราไม่ได้สำเนียงเราไม่ได้สำนึกเราไม่ได้ระลึกเลยไม่ได้ระแวงเราไวเลยว่าจะมีสิ่งนี้มันมีอยู่คนเดียวเขาเห็นเขารู้เขาเห็นได้ทุกแถวเขาก็บอกเราเกินเราก็เป็นบุญคุณด้วยซ้ำโลกนี้จึงไม่มีศัตรูโรคนี้มีแต่ปัญหามันเป็นตัวซวยของเขาเองใครจะหวังร้ายก็เรื่องของเขาแต่การหวังร้าย ความหวังร้ายของเขานั้นเป็นทุกข์ของเขาแต่เราจะรับเป็นสิ่งนั้นมาแล้วเราเอามาใช้ได้จริงๆแล้วเป็นความจริงซะด้วยเขาจะเกิดเป็นนาเอาความจริงมาหรือไม่จริงก็ตามแต่มันกินซะด้วยและรับแล้วก็กินซะด้วยเพราะว่าหวานเลยมันก็ต้องกว้างขึ้นไปใส่เราดีนี่เรากำลังต้องการปุ๋ยหวานเลยเราก็เอาที่ทำปุ๋ยก็ให้แจ๋วไปเลยแป๊บนึงนะจริงๆเราอย่าไปแคร์เลยใครจะมีอะไรต่ออะไรมาให้กับสัตว์ แล้วเราได้รับตัดสายแล้วเราต้องรู้เท่าทันมีสติสัมปชัญญะดีๆครับเบิกบานแจ่มใสไม่เป็นเรื่องสะเทือนต่อทุกอย่างในโลกและเราก็จะเอามาเป็นประโยชน์แก่เราในโลกได้อย่างแท้จริงแต่เราปรับปรุงแก้ไขเป็นไปด้วยการศึกษาเป็นไปด้วยความสุขคือเราก็จะเจริญความสัมพันธ์ของการปฏิบัติไปจริงมีองค์ประกอบขององค์ธรรมมีหลักฐานอย่างที่ว่านี้หรือเปล่าภาษากล่าวหลักกล่าวอะไรของพระพุทธเจ้ามาปกครองเห็นว่ามันเกี่ยวโยงกันมันมีการขัดเกลาการมีการส่งเสริมการปรับปรุงดีขึ้นอย่างไรอย่างไรอย่างไรเราก็ปรับปรุงยาของเราให้เป็นวิญญาณอันบริสุทธิ์ เข้าได้รับอาหารเป็นวิญญาณอาหารอันดีขึ้นเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมออย่างนี้ก็เป็นผู้ที่ได้อาหารดีล้างอวิชชาล้างนิวรณ์ดับทุจริตแล้วก็ดับสภาพที่เราไม่ควบคุมอินทรีย์เป็นควบคุมอินทรีย์สำรวมอินทรีย์ไม่มีปฏิสัมพันธ์เป็นผู้มีสติสัมปชัญญะไม่มีสิทธิ์สัญญา ของเรามันเชื่อมั่นมันเหมือนจริงในสัจธรรมเพราะมันเกิดสัจธรรมเพราะมันได้รับสัจธรรมจากสัตบุรุษถ้าเกี่ยวข้องกับผู้อื่นถ้าไม่ใช่ได้รับเกี่ยวข้องกับผู้อื่นมันก็แปลตัวมาเป็นสัตบุรุษก็คือเราเป็นสัตบุรุษตัวเองเรามีสัจธรรมตัวเองเรามีศรัทธาตัวเองมีอันตรายเกิดศรัทธาเพราะได้ฟังธรรมจากสัตบุรุษหรือเพราะเราเข้าใกล้กับตำบลเราก็จึงได้สั่งสัจธรรมไม่ได้ตั้งแต่พระธรรมแล้วก็เกิดขึ้นใช้ศรัทธาเราก็เอาไปปฏิบัติทำให้จิตแยกชายทำให้มีประสิทธิภาพทำให้มีการสำรวมอินทรีย์ทำให้ล้างทุกสิ่งทุกอย่างทำให้รถจีวรทำให้ 35 อวิชชาไปมันก็สูงขึ้นไปด้วยจนกระทั่งอธิชานี้เป็นอาหารของภวตัณหาภวตัณหาก็คือจุดพบในภาวะใดเป็นรูปประจุเพราะว่าราคะเนี่ยเป็นครูกะลาพระอรุณประดิษฐเวลาถ้าชั้นในเพราะฉะนั้นเอาลูกชายมันก็เท่ากับว่าเราจะอิจฉาอยู่ 10 ปีมันก็เป็นอาหารสั่งสมสูงขึ้นอ้วนขึ้นเรื่อยๆแต่ถ้าเรามีปัญญาลดเอาวิชาชีวิตคุณก็เรายิ่งเป็นแยกขายที่จะละเอียดแยกขายแยกขายครับก็ยิ่งจะเป็นไร่ลุงปลาชะโดราชภัฏนครปฐม ไม่จัดการปัญหาตามมาตัณหาและถือว่านอกภาวะถือว่านายมันจะเป็นรถก็ไปเหยียบเข้าไปเป็นวิศวกรรมสถานยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นสำหรับพระเนี่ยมันลักษณะคล้ายกันมันมีลักษณะที่ที่ละเอียดเป็นเพราะเป็นวิศวะสังขารคนคืออะไรดีๆเพื่ออธิบายลงเพราะว่าปัญหานี้ในมุมพิสดารในมุมที่ไม่ได้หมายความว่าวิศวะปัญหาแค่ด้านเศรษฐกิจสังคม เพราะในปัญหาศูนย์ประชุมสูงที่สุดและอวิชชาสูตรมีแค่อวิชชาเพราะในตัณหาถูกต้องเพิ่มขึ้นมาอภิชายังเป็นอาหารให้แก่ภวตัณหา [ไม่สามารถถอดข้อความได้] อาสวะมันเป็นสิ่งที่ยังหลงเหลือได้เราจะต้องเอาให้สิ้นดับทุกเรื่องดับให้สนิทไม่เหลือเศษไม่เหลือแม้ที่ดีแต่มันถึงจะบริบูรณ์ที่สุดเป็นพระอริยะชั้นสูงสูงขึ้นไปอันนี้ละเอียดสุดนะเพราะฉะนั้นจะย้อนกลับจะมีงบมาหลายอย่างใหม่ตอนนี้กำลังให้ดีท่านจะสับสนหาหยาบใหม่ย้อนกลับมาที่ทำให้ทานในหนังสือที่เรากำลังอธิบายการถ้าย้อนไปหน้า 279 อันสุดท้ายมันเบาบางอยู่เพราะรู้เท่าทันหรือหมดไปอย่างเดียวหรืออย่างอื่นเช่นนี้ มันก็ได้ชื่อว่าจิตเป็นทานแล้วแม้ลืมตาตรงๆอยู่ตอนนี้ก็ได้อธิบายแล้วนะว่าช้านะไม่ได้หมายความว่ามันจะต้องสูงสุดเมื่อทานเบื้องต้นก็หมายความว่าเราอยู่เหนือสุดเราไม่ให้ทานเราไม่ให้นิวรณ์ครอบงำเราอยู่เหนือนี่วอนเท่านั้นพอนิวรณ์ 5 มันเบาบางอยู่เพราะรู้เท่าทันหรือหมดไปอย่างลืมตาตรงๆมีอธิบายรวมไปหมดไม่ใช่ว่ามันมันเบาบางอยู่เท่านั้นสภาพเช่นเผาเผา มีหน้าที่ให้รู้แล้วก็ทำให้รถไม่ธรรมชาติเช่นเขาจำไม่ได้ง่ายๆเผาถ่านเผาเพิ่งรู้รู้แล้วก็มาจับผิดเผามันลงไปด้วยทำให้มันทำลายมันอ่อนบางลงในขณะใดที่เราทำให้มันอ่อนลงได้ชนะมันอยู่เรื่อยเรามีจิตที่บริสุทธิ์สะอาดขึ้นเรื่อยๆตามกรรมวิธีทำอยู่เนี่ยเราได้ทำทานตลอดเวลาฉันจะยืนเดินนั่งนอนอยู่เป็นทานได้ทั้งหมดถ้าเรามีกรรมวิธีนี้แต่ถ้าเราสั่งสมนิวรณ์ก็ติดอยู่ด้วยแล้ววันนี้บอลอ้วนด้วยนะเป็นอาหารได้ร่างกายทุจริตใจรับสักทีทุจริตไปรับมโนทุจริตเป็นอาหารและนิวรณ์จะอ้วนด้วยอ้วนด้วยไม่ใช่ทานแล้ว ไม่น่าจะตายแล้วถูกเผาไม่ใช่เราเผากิเลสแล้วเราถูกเผาแต่เผาแบบนี้เราวิ่งกลายเป็นคนกลายเป็นสัตว์โลกกลายเป็นผีกลายเป็นสิ่งที่จะต้องหมุนเวียนวนเวียนวุ่นวายไม่ได้กลายเป็นผู้บริหารที่จะว่างเราง่ายไม่ไปหาที่ผ่านมาแล้วก็ไม่ทานพยายามลงไปบอกเป้าหมายบอกรายละเอียดความหมายให้ชัดเด่นเสมอ ขนาดนั้นเรากำลังรู้จิตของเราทีเดียวว่ากำลังเป็นกิเลสหรือเป็นนิวรณ์อะไรอยู่แล้วเราก็ได้เผามันอยู่ก็ได้ได้จะหลับตาก็ได้ไม่เป็นไรแล้วลืมตาก็ได้ขอให้เข้าใจจุดหมายให้เข้าใจเครื่องหมายความหมายมีสัญญากำหนดหมายอย่างนี้ไม่มีทางเพราะหมาอย่างนี้นะเข้าใจความหมายชัดๆถ้าเข้าใจไม่ชัดอ่ะนั่งหลับตาสักทวาร 5 คือการคนทุกคนนินทาเพราะมันหลับทุกคนมันนอนปัสสาวะทุกคนเลยอธิบายแล้วเราจะไปจำเพาะเอาแต่วันนั่งหลับตาทำให้เป็นทาน เลยไม่ได้ปฏิบัติมากไม่ได้ปฏิบัติได้ผลเยอะกำจัดจนเกินไปไม่จำกัดจนเกินไปแต่ถ้าทานก็รู้อยู่ลืมตาอยู่เนี่ยโดยเอาความหมายอยู่ที่นิวรณ์นิวรณ์ไม่ได้ครอบงำเราอยู่เหนือนิวรณ์ 5 แม้มันจะมีอาการอยู่บ้างแต่เราสามารถที่จะทำให้มันลดลงได้อยู่แล้วเป็นบทความพฤติกรรมของฉันถ้ารู้แล้วในการเผาถ่านมันเป็นวิมุตต่อเมื่อมันเป็นทานสมเด็จพระยังไม่สำเร็จเสมอว่าเราได้โดยพระเจ้าได้โดยไม่ลำบากเหมือนกันต่อจากนั้นก็เราดูแลอาสวะปัญญา เห็นอยู่รู้อยู่จนปัจจุบันนั้นเชียวมันก็เป็นบท 2 อันต่อกันอยู่เรื่อยเลยช้านี่แหละเป็นตัวที่จะต้องมีนิมนต์ถ้าไม่มีทางไม่มีวิมุตติญาณมนุษย์เกิดโดยไม่มีทานก็ไม่เห็นมีพระพุทธเจ้าก็ไม่ได้ตัดเลยก็เข้าใจเป็นสภาพที่เชื่อมโยงกันอยู่คล้ายๆกับมันขาดกันเสียไม่ได้แล้วมันเป็นจริงแล้วจะเอาคำว่าจิตวิมุตนั้นเรื่องมันไม่ผ่านด่านบริบูรณ์สมเด็จก็ได้จะบอกว่าพระอรหันต์ไม่มีทานเผาเลยมันหมดแล้วคนไม่รู้เขาไม่ถามผมอธิบายกันแยกอธิษฐานทุกวันนี้ก็ น่าสงสารถ้าเข้าใจความหมายและคุณสมบัติเมษายนถ้าเข้าใจความหมายของศาสตร์จะบอกไม่มีทางก็ได้เพราะว่าไม่มีอยู่ในเทือกเขาแต่มันขาวละลายแล้วทิ้งความหมายของศาลมันคือการทำลายนิวรณ์รัฐบาล ใช่มึงพูดแล้วก็ไปทานบริบูรณ์หมาย ทำบทบาทของไทยคือเขานิวรณ์ถ้ายังไม่ขอถามย้อนว่าคนที่ยังไม่เป็นพระอรหันต์เนี่ยทุกคนก็มีนิมนต์กิเลสใช่ไหมไม่มีนิวรณ์เสนอแล้วไม่ใช้ชายจะไม่ได้ชนเขาแล้วก็เป็นวิตกอย่างไรอยู่ดีๆก็เป็นผู้บรรลุเป็นอย่างไรเพราะฉะนั้นไม่มีพระอรหันต์องค์ไหนเลยไม่มีทางในโลกถ้าเป็นพระอรหันต์นอกจากพระอรหันต์โง่ไม่รู้ว่าฉันคืออะไรอธิบาย แต่ถ้าผู้ใดไม่เข้าใจแล้วคุยกับคุณลูกค้าเว้ยเราเป็นคนใช้งานก็จบมันมีที่จอดจริงๆไม่มีที่จบมันผ่านไม่มีทานได้อย่างไรตกลงว่าเราเข้าใจความหมายให้ดีคำว่าผ่านคือการเคลื่อนไหวอย่างไรก็ตามแต่ถ้าพี่วอนมีอำนาจเหนือถิ่นสภาพขนาดนั้นเราไม่เคยผ่านสภาพใดเรามีสิทธิ์เหมือนสภาพ เรามีอำนาจจิตเหนือนิวรณ์แล้วก็พยายามรับการคลายขึ้นเขาคือบทแห่งการทำลายทำลายอกุศลทำลายทุจริตนั้นอยู่นั่นแหละเรากำลังอยู่ในภาวะที่กำลังเป็นพระโยคาวจรทุกประโยคที่เรากำลังบำเพ็ญอยู่กำลังได้ทำประโยชน์กำลังไม่ฆ่ากำลังได้ทำลายสิ่งที่เป็นนิวรณ์อยู่เมื