250819-577 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ031.txt

มันมีสภาพเป็นสังขารธรรมเพราะจิตไม่มีตัวตนจิตเป็นความประชุมเท่านั้นแต่มันมียางเหนียวมันมีอะไรที่เป็นอุปทานเข้าไปลักลอบเข้าไปยึดถือและมันก็เกิดเป็นกิเลสตัวกิเลสก็เลยไม่รู้จักสลายกันสักทีนึงแล้วมันก็เป็นสังขารธรรมที่เป็นทำให้คนหลงว่าเป็นตัวเป็นตนเป็นเที่ยงเป็นแท้เป็นยืนยันยืนหยัดเพราะฉะนั้นเราจึงมาร้องมันจึงมาล้างแล้วจึงมาเรียนรู้อย่างเหนียวมันล้างยางเหนียวนี้ออกให้ได้ให้หมดมันหมดแล้วเป็นพระอรหันต์แล้วท่านก็รู้ธาตุแท้ของสังขารรัฐธรรมรู้สิ่งที่จะต้องสังเคราะห์ไว้ในโลกเช่นกันจะกินอาหารท่านจะอุจจาระปัสสาวะมันเป็นการซ้ำซากแหละมนุษย์ต้องยืนต้องนอนต้องเดินต้อง พูดต้องทำงานมันเป็นการซ้ำซากจากสิ่งนี้ควรสิ่งนี้ควรจะสังเคราะห์ไว้สิ่งนี้ควรจะดำเนินไปให้ดีทีนี้ควรจะพยายามทำให้ยิ่งอยู่อย่าให้เลือนหายไปแล้วเมื่อใครเข้าใจอย่างนี้แล้วหรือพระอรหันต์ท่านเข้าใจท่านก็ไม่เบื่อเธอก็ไม่เซ็งทำไมไม่แม้จะซ้ำๆอย่างไรก็บอกแล้วเหมือนกันกับเราต้องเดินต้องนอนต้องยืนต้องขี่ต้องกินมันเป็นธรรมดาแล้วถ้าพวกคุณได้ฟังธรรมเป็นธรรมดามีทุกวันอย่างที่เราเป็นเนี่ยถ้าผู้ใดเกิดอาการเบื่อหน่ายเซ็งแน่นอนมันเป็นผู้ที่มีมิจฉาทิฐิแล้วมีสิ่งที่ไม่เข้าเรื่องแล้วฟังธรรมแม้จะมีธรรมะผู้ที่สาธิยาอาจจะมีถูกบ้างผิดบ้าง หรือว่าสาธยายไม่เก่งบ้างเราก็ต้องเห็นใจเราก็ต้องเอาใจช่วยคนที่ไม่เก่งอย่างเด็กจะเดินไม่ค่อยได้เดินต่อแต่ต่อแต่แล้วแกจะเดินลมเนี่ยถ้าเรามีเมตตาเกื้อกูลเอื้ออารีย์นะเราจะเอาใจใส่เอาใจช่วยเด็กจะล้มแล้วจะล้มนะอย่างนี้เป็นจิตอันดีเป็นเมตตาเกื้อกูลทีนี้บางคนเทศยังไม่เก่งถ้ายังไม่ดียังไม่ค่อยถูกนักผิดผิดบ้างถูกๆบ้างเหมือนอย่างกับเด็กกำลังเดินยังไม่แก่เดินยังไม่แข็งแรงเดินยังไม่ดีเนี่ยเรายังสงสารได้แต่พระหรือผู้ที่เขาเทศเทศยังไม่แก่เทศยังไม่ดีเราก็เลยไปเบิกไปดูถูกดูแคลนอย่างนั้นเป็นจิตเลวเป็นอกุศลจิตแทนที่เราจะมีใจนึกเช่นเดียวกันกับเราเห็นเด็กกันเดินยังไม่เก่ง แล้วเราก็ยังอุตส่าห์เอาใจช่วยแฟนพระหรือว่าผู้รู้องค์ใดมีโอกาสได้ขึ้นเทศน์ขึ้นสอนผิดบ้างถูกบ้างเหมือนเด็กเนี่ยเดินเอียงไปเอนมาจะล้มเหมือนกันน่ะเราก็ต้องอภัยเดินยังไม่ค่อยถูกทำยังไม่เคยเป็นคนที่ทำยังไม่เก่งยังไม่เป็นดูแล้วน่าสงสารถ้าเรารู้เราช่วยกันถ้าไม่อยู่ในฐานะจะช่วยได้ผู้ใหญ่ท่านจะรู้ผู้ใหญ่ท่านจะช่วยผู้ใหญ่จะอุ้มชูจะรวยช่วยเลี้ยงช่วยพยายามปรับปรุงให้ดีมันก็เป็นอย่างนั้นด้วยธรรมชาติเพราะฉะนั้นแม้แต่พระองค์ใดที่ท่านเทศน์เทศน์ยังไม่ดีผิดบ้างถูกบ้างก็ตามเราก็ต้องทำใจเหมือนกับเราเห็นเด็กที่ทำไอ้นี่ยังไม่เก่งหรือคนยังไม่มีฝีมือในสิ่งนั้นทำพึ่งยังจะค่อยๆหัดค่อยๆฝึกยังไม่เก่งผิดบ้าง ห่างจากบางเราก็ต้องอภัยเราก็ต้องช่วยกันเอ็นดูเมตตาจิตกุศลจิตเอ็นดูเมตตาเป็นจิตดีจิตแบ่งข่มดูถูกดูแคลนเป็น 10 เลวเพราะงั้นเราอย่าไปสร้างจิตเลวอย่างนั้นอาการฟังธรรมซ้ำซากก็วันนี้ให้ฟังแล้วมันก็เหมือนกับเรากินข้าวเหมือนกับปัสสาวะเหมือนเราเดินมายืนเดินนั่งนอนมีเป็นประจำชีวิตสั้นบ้างยาวบ้างเหมือนการเดินยืนนั่งนอนทุกวันบ้านเราเดินมากเดินน้อยแล้วนั่งมากนั่งน้อยมันเหมือนกันทั้งหมดถ้าผู้ใดเข้าใจอย่างนี้แล้วธรรมะเป็นธาตุสังเคราะห์เหมือนกันเราก็จะต้องสังเคราะห์ไว้เราก็จะต้องติดต่อไว้ยำไว้อันใดมีผลเพิ่มใหม่แปลกแล้วก็ได้ฟังใหม่แล้วก็ได้รับความแยบคายลึกซึ้งเพิ่มขึ้น อันใดไม่ไมล์ไม่แปลกเป็นการซ้ำซากเราก็เหมือนกินเม็ดข้าวทุกวันเม็ดข้าวทุกวันอันนั้นเราก็จำไว้เป็นสัญญาเป็นกำหนดรู้เพื่อไม่ให้มันล้างเรือนไม่ให้มันลืมเลือนสัญญาก็ไม่เที่ยงถ้าเราไม่ย้ำไม่ซ้ำไม่เติมไว้แล้วพยายามท่องไม่พยายามทวนมันก็ล้างคนอื่นเพราะมันไม่เที่ยงเพราะถ้าเราได้ฟังซ้ำของซ้ำไม่มีใหม่แล้วก็ถือเสียว่าเราจำเพิ่มจำไว้เพราะจำธรรมะมันดีถ้าเผื่อว่ามันมีใหม่เราก็จะได้รับผลประโยชน์อีกเพิ่มเช่นเดียวกันถ้าเราทำในใจอย่างนี้เราก็จะฟังธรรมะได้เสมอฟังเมื่อไหร่เมื่อไหร่ไม่มีเบื่อหน่ายดังที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสแปลว่าพระอรหันต์เจ้าไม่มีวันเบื่อธรรมรสหรือเบื่อธรรมะไม่ บ้านเบอร์นายในการฟังธรรมก็ขอให้ทุกคนได้ทำในใจด้วยรายละเอียดที่ได้แนะนำนี้และอย่าไปมีจิตที่เป็นอกุศลดังที่ได้แนะเชิงไว้แล้วให้มีจิตเป็นกุศลกุศลทุกเมื่อในสิ่งที่ควรแล้วเราจะเป็นผู้เจริญทุกคนแล