250804-573 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ031.txt

วันพุธที่ 4 สิงหาคมพุทธศักราช 2525 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำพิจารณาปัจจเวกปัจจัยที่ปรึกษาปฐมอโศกวันนี้เป็นวันพุธทางและเป็นวันพระหลักใหญ่ที่สุดของการปฏิบัติธรรมที่เราเข้าใจกันมาเป็นปฏิภาณไหวพริบกันอยู่แล้วก็คือหลักแห่งการปล่อยทิ้งหลักแห่งการหลุดพ้นขาดหลักแห่งการหยุดสภาพที่ก่อเกิดนั้นๆให้ได้โดยความหมายง่ายๆเอาคำเอาความมาขยาย หรือว่าเอามันเน้นจุดสำคัญของการปฏิบัติธรรมแห่งมนุษย์เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดได้เรียนรู้พิจารณาและก็กระทำจิตใจให้มันระงับกายกรรมส่วนที่เราแน่ใจว่าควรหยุดให้ได้ควรละหลุดพ้นไม่ควรเป็นไม่ควรมีให้ได้วาจากรรมเหมือนกันเราพิจารณาแล้วเห็นว่าวาจาอย่างนี้ควรหยุดคนละเลิกพ้นคนเว้นขาดไม่ควรทำเราก็ทำให้ได้มีจิตที่เป็นอำนาจสามารถหยุดระงับได้ด้วยรู้และมีอำนาจแรงพอที่จะหยุดระ กายกรรมระงับวจีกรรมได้อย่างจริงจิตจะเป็นตัวเก่งที่สุดเป็นประธานสิ่งทั้งปวงเพราะจิตเป็นตัวที่จะต้องรู้ทุกขณะจิตในสัมผัสต่างๆในความเป็นอยู่ต่างๆแล้วจิตจะเป็นตัวกระทําไม่ได้แม้รู้ก่อนเราก็ต้องฝึกต้องหัดให้จิตมีอำนาจให้จิตมีเรี่ยวแรงให้จิตมีพลังเป็นวิมุตวิมุตคือหยุดได้มีวุฒิคือรู้แล้วก็หยุดแล้วก็ให้เดินให้เกิดตามทิศทางที่มันยังมีความเกิดอยู่มนุษย์ผู้บรรลุธรรมสูงสุดที่ยังไม่ตายยังมีความเกิดเพราะฉะนั้นความเกิดที่จะเกิดที่สร้างสรรอย่างกุศลก็จะยังไปแต่ เด็กพิจารณาแล้วว่าควรหยุดควรเลิกควรเว้นคนขาดก็ต้องหยุดต้องเลิกต้องเว้นต้องขาดได้ดั่งใจนึกและดั่งใจรู้นี่เป็นจุดหมายจุดสำคัญของการปฏิบัติธรรมเพราะฉะนั้นเราจะต้องเรียนรู้ทั้งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมที่เกี่ยวข้องกับสังคมมนุษย์โดยเฉพาะตัวเราเองมีกายกรรมวจีกรรมที่เราควรทำกับตนให้มันหยุดไม่ได้ระงับมันให้ได้แม้ในต่อหน้าและลับหลังแม้ในที่โล่งแจ้งและที่ที่ไม่มีใครรู้ใครเห็นเราจะฝึ