สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน ชีวิตนี้ต้องการอะไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน ชีวิตนี้ต้องการอะไร ชีวิตของใครที่มีความระลึกได้ว่า เราน่าจะต้องใส่ใจร่ำเรียนศึกษาศาสนาหรือธรรมะให้กับชีวิต คนที่มีปฏิภาณปัญญาคิดได้อย่างนี้ อาตมาว่าคนนั้นยอดฉลาด พูดได้เลยคนไหนก็แล้วแต่ ยิ่งรู้สึกได้ตั้งแต่เด็กเลย ระลึกได้เมื่อไหร่ฉลาดเมื่อนั้น ถ้ายังระลึกไม่ได้อยู่ตราบใด ก็ยังโง่อยู่ตราบนั้น คำว่าโง่คำนี้ก็คือ อวิชชา ผู้ที่ไม่รู้ เอาปฏิจจสมุปบาทเป็นตัวตั้งก็ได้ เมื่อเขาไม่เข้าใจไม่รู้ว่าชีวิตนี้คุณต้องการอะไร อาตมาว่าเอาคำถามแรกถามเขา เช่น ถามว่าคุณต้องการความสุขไหม หรือคุณจะต้องการความโศก คุณต้องการความสุขหรือคุณต้องการความทุกข์ คำตอบรับรองว่าร้อยทั้งร้อยเขาจะต้องตอบว่าต้องการความสุข ไม่ต้องการความทุกข์แน่นอน แต่ชีวิตนี้คุณจะต้องการอะไรก็แล้วแต่ มีเงินมีทองมีของนานาสารพัดคุณก็ต้องการความสุข ต้องการความไม่ทุกข์ ต้องการความไม่โศกไม่ทุกข์อยู่นั่นแหละ คุณจะมีอะไรอย่างอื่นก็เป็นเรื่องรองของชีวิตทั้งนั้น ตั้งแต่เกิดมาคุณเคยคิดจุดนี้บ้างไหม 2. คุณเชื่อไหมว่าพระพุทธเจ้าเป็นผู้ตรัสรู้ความจริงที่สุดยอดเยี่ยมในโลกนี้จริงไหม เป็นความจริงที่ทำให้คนหมดทุกข์หมดโศกเชื่อไหม เมื่อคุณเชื่อ ทำไมคุณรู้สึกว่าตนเองไม่ทุกข์ไม่โศกเลยหรืออย่างไร หรือว่าน่าจะต้องแสวงหาความรู้ด้วยตนเองเพื่อให้พ้นความทุกข์ความโศกบ้าง มันน่าจะทำไหม คนเราไม่มีความสำเหนียกความระลึกได้ตรงนี้ แต่ผู้ใดที่เกิดความรู้สึกได้เมื่อไหร่ ว่าเราต้องใส่ใจธรรมะ โดยเฉพาะธรรมะของพระศาสดา ไม่ใช่ธรรมะคือคุณธรรมอะไรสารพัดมากมายเลอะเทอะ คุณจะต้องใส่ใจธรรมะของพระศาสดา ใครระลึกได้ว่าชีวิตต้องแสวงหาธรรมะนี้เมื่อใด ฉลาดเมื่อนั้น ใครที่ยังระลึกไม่ได้ ก็ยังโง่ ยังอวิชชาอยู่เมื่อนั้น อวิชชาตัวนี้ท
อ่านต่อ
ี่ไม่รู้จักของปฏิจจสมุปบาทคือ ไม่รู้จักสังขาร คนไทยคนพุทธรู้จักคำว่าสังขารขนาดไหน สังขารคือภาวะที่ประกอบปรุงแต่งกันอยู่ ในชีวิตคนมันปรุงแต่งด้วยกายวาจาใจ โดยเฉพาะกายกับจิตปรุงแต่งกันอยู่เป็นธรรมะสอง นั่นแหละคือคำตอบว่าสังขาร ถ้าคุณเข้าใจว่ากายเป็นองค์ประกอบของรูปกับนาม นามก็คือจิต รูปก็อีกสิ่งหนึ่งที่ประกอบอยู่กับทุกสิ่งทุกเวลาที่คุณมีกายมีจิต และเพราะเราไม่ศึกษาการปรุงแต่งของมัน มันก็เกิดผลลัพธ์ที่เป็นทุกข์เป็นโศก อาการทุกข์อาการโศกคือเวทนา ความรู้สึก นั่นคือเป้าหมายในการเรียนรู้การศึกษาเลยว่าทำอย่างไรอาการเวทนาจึงไม่มีในจิต ไม่เกิดในจิตเราเลย พระพุทธเจ้าตรัสรู้อันนี้จริงๆ ทำอย่างไรเราถึงจะมีความฉลาด หมดความไม่รู้ หมดอวิชชา ซึ่งพระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้ยืนยันเลยว่าคนที่เรียนรู้ฝึกฝน กำจัดต้นเหตุที่เป็นความโศกความทุกข์ได้หมดจริง เป็นพระอรหันต์ได้จริง คุณเชื่อความตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าไหมล่ะ
590216_พุทธศาสนาตามภูมิ ทางเสื่อมของชาวพุทธ ๔ ประการ