ภพชาติโลกียะทั้ง 6 ชั้นที่ควรละทิ้ง.docx

ภพชาติโลกียะทั้ง 6 ชั้นที่ควรละทิ้ง เหลือเวลาอีก 7 นาที ขอขยายคำว่าภพ ชาติ สัญชาติ โอกกันติ นิพพัตติ อภินิพพัตติ เรื่องภพ คู่กับคำว่าชาติ ชาติคือการเกิด ภพคือแดนที่เกิด สัมภวะ หรือ ปภวะ ภพถือเป็นรูป ชาติถือเป็นนาม เพราะฉะนั้นจิตของผู้ที่มีภพ เช่น มีภพ กามภพ กาม 6 ชั้น ชั้น จตุมหาราช ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานรดี ปรนิมมิตวสวัตตี พวกนี้เป็นภพ เป็นอุปาทานของผู้ยังมีภพมีชาติอยู่ ซึ่งหยาบมากก็เป็น จตุมหาราช เพราะฉะนั้นผู้รู้สมัยโบราณจึงวาดภาพมหาราช 4 ทิศ จตุคือ 4 มีเขี้ยวงอก ปากแบะ ถือง้าวทวน ลุยแหลกฆ่าแกงกัน แย่งชิง เหมือนอย่างกับโลกทุกวันนี้ แย่งชิงกันเป็นมหาอำนาจของโลก นั่นแหละพวกจตุมหาราช แล้วในนามธรรม ของจตุมหาราชคือได้มาเป็นของตัวของตนเป็นดาวดึงส์ หรือตาวติงสา คือ อาการ 33 ธรรมดาของมนุษยชาติมีอาการ 32 ประการ แต่อันนี้เป็นอาการที่ 33 เป็นเรื่องของภพชาติที่เพ้อเจ้อ ภพชาติ ที่ต่างคนต่างสร้างขึ้นมาเอง เสพสุข จึงเรียกว่าเป็นแดนดาวดึงส์ เป็นภพที่ 33 ตาวติงสา ภาษาบาลีแปลว่า 33 เพราะฉะนั้นจึงเป็นแดนหรือเป็นภพ เป็นชาติที่มันไปสร้างขึ้นมา เพิ่มขึ้นมามีนิดหนึ่ง ตั้งแต่ตั้งเป็นจุดที่จิต ไม่มีภพไม่มีชาติ คุณจะได้ทำอะไรในโลก จะดีขนาดไหน เสียสละให้ใคร คุณก็ไม่มีภพไม่มีชาติเรียกว่าไม่มี สาเปกโข ถ้าเริ่มมี สาเปกโข คือ มีความหวัง คือ มันยังมีอาการทางจิตที่มันเคลื่อนไปสู่ มันไม่ได้อยู่จบตรงที่สันตติของจิต สันตะ ติ คือ สงบ สงบ 3 รอบเลย สันตติ มันยังโผล่ออกไป อุปจยะ ยังมีเกิดออกไป เริ่มเกิดออกไป มีสาเปกโข จะมีความหวังนิดนึงก็ตาม คุณก็เริ่มมีภพแล้ว มีความหวังแล้ว ยิ่งคุณมีปฏิพัทธจิตโต ความหวังนั้นเพิ่มขึ้น กลับไปกลับมา อนุโลมปฏิโลมเป็นพลังงานสูงมากขึ้น ปฏิพัทธจิตโต สูงขึ้นไปกว่านั