ความรู้ ความฉลาด ความจริง.docx
เนื้อหาในไฟล์
ความรู้ ความฉลาด ความจริง _พ่อครูว่า... มาพูดถึงเนื้อหาที่อาตมาคิดว่าจะพูดวันนี้ อาตมาตั้งภาษาไว้ 3 คำคือ ความรู้ ความฉลาด ความจริง ความรู้ก็คือความรู้ ทีนี้รู้ขั้นฉลาด ก็คงเข้าใจกัน คำว่ารู้ที่สูงขึ้นจากความรู้ธรรมดา เป็นความฉลาด คนมีธาตุรู้ก็รู้กันทั่วไปทั้งนั้น แต่คนที่จะถือว่าเป็นคนฉลาด (ภาษาไทย) ซึ่งเป็นภาษาที่กร่อนมาจากคำว่า ฉฬายตนะ แปลว่า อายตนะ 6 (ฉฬ แปลว่า 6) คือ มีผัสสะจะเกิดสภาพ 2 จากตากระทบรูป หูระทบเสียง ลิ้นกระทบรส จมูกกระทบกลิ่น กายสัมผัสภายนอก กายและใจ กับใจอีกเป็นอายตนะ 6 ก็จะเกิดรู้ขึ้นมา เกิดรู้ขึ้นมาแล้วสามารถเข้าใจในเรื่องอายตนะ ฉฬายตนะ เรื่อง อภิภายตนะ ขึ้นไปเป็นต้น ความรู้เรื่องอายตนะ 2 ที่เกิดจากผัสสะ เวทนา ตัณหา อุปาทาน ล้าง ตัณหาอุปาทานออกไป ก็จะเกิดความเจริญฉลาด ที่เกิดจากกระบวนการของอายตนะ 6 ซึ่งมันเกิดปฏิกิริยา แบบโลกๆขึ้นมา ได้ศึกษาตามบรรลุธรรมขึ้นไปตามความรู้ความฉลาดรู้แจ้งเห็นจริงในความเป็นอายตนะของมนุษย์ เจริญพัฒนาขึ้นไปเป็นความรู้ระดับไปสู่ความจริง ความรู้ความฉลาดความจริง 3 คำนี้ ความจริงคือเป็นสิ่งที่แท้เป็นสิ่งที่จริงเป็นสิ่งที่จบ เป็นสิ่งที่หมดคำอธิบาย เป๋น Axiom เป็นคำสุดท้ายที่เป็นความจริงที่ยืนยันสุดท้ายแล้ว ตามภูมิหรือตามสิทธิ ของคนที่เกิดความเข้าใจ คนที่มีความรู้ความฉลาดจนถึงความจริงที่สูงสุด Axiom มันไม่มีอะไรจะขยายขึ้นไปกว่านี้อีกแล้ว เช่น เทวนิยมเขาเข้าใจว่าพระเจ้าเป็น Axiom ที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้ว คำสอนของพระเจ้าหรือความเป็นพระเจ้าก็ตาม เที่ยงแท้เปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้ว ทีนี้ศาสนาพุทธนั้นอธิบายซ้อนขึ้นไปว่า ความจริงที่เป็นพระเจ้านั้น คือคน ความรู้ความฉลาดจะเกิดกับ อุตุธาตุเกิดกับดินน้ำไฟลมไม่ได้ หรือแม้แต่จะเป็นพืช
อ่านต่อ
กับ พีชะ ก็จะสามารถมารู้ความจริงก็ไม่ได้อีก ขนาดความรู้ของจิตนิยาม ความรู้ของธาตุรู้ขั้นจิตนิยาม เป็นมนุษย์ ยังมีขีดขั้น รู้อย่างโง่ๆ รู้อย่างทำบาปอกุศลอีกเยอะมีมากมายในมนุษย์ จนกระทั่งมาทำดีได้ ก็ดีไปตามลำดับของโลกียธรรม กว่าจะเป็นมนุษย์ผู้มีจิตวิญญาณ หรือมีความรู้ ความฉลาด ความจริง เข้าขั้นโลกุตรธรรมนั้น เป็นคนที่ต่างโลกต่างดาวกับเขา ข้ามขั้นไปอันนี้แหละสุดยอดแห่งความลึกซึ้ง ความรู้ ความฉลาด ความจริง ของผู้ที่ถึงขั้นโลกุตรธรรม เลยขีดของโลกียธรรม เพราะฉะนั้นขั้น ความรู้ ความฉลาด ความจริงนั้น ความรู้มีได้ในคนทุกคนเรียกว่าปุถุชน เขามีความรู้สามัญของเขาไป จนกระทั่งมีความฉลาด ความฉลาดของคนที่รู้ยิ่งกว่าความรู้ปุถุชนทั่วไป ก็จะเป็นกัลยาณชน เป็นคนดี ยืนยันความดี แต่ความดีนั้นยังอยู่ในเขตของโลกียธรรม ถึงเรียกว่ากัลยาณชน เป็นคนจริง มีความดีขึ้นไปเรื่อยๆ เลิกกรรมชั่วทำกรรมดี แต่ยังอยู่ในกรอบความวนอยู่ในโลกียะ ยังไม่ออกมาจาก วงวน cyclic order โลกียะ 650613 คนโง่ซวย รวยเด่น และเป็นกลาง รายการ ตุ้ม ตะลุ่ม ตุ้ม ม้ง ครั้งที่ 41