สื่อธรรมะพ่อครู(ศิลปะโลกุตระ) ตอน ทุกรกิริยากับการแต่งกายมอซอ.docx

งกับเกลือ จนเป็นที่เชื่อกันว่าเกลือดำมีสรรพคุณที่น่ามหัศจรรย์ยิ่ง

อโศก สัมปวังโก

พ่อครูว่า...เอาเรื่องของ เกลือดำ ก่อน เกลือดำมันก็เป็นธาตุวัตถุชนิดหนึ่ง อาตมาไม่มีความรู้หรอกว่าเกลือดำมันจะมีคุณสมบัติวิเศษวิเสโสอะไร แต่ก่อนก็ฟังผ่านๆ อาตมาก็ได้ข่าวคราวเรื่องเกลือพวกนี้ แม่ชีศันสนีย์ก็เอาเกลือมาเผยแพร่พากันสร้างบ้านเกลือ เลยมีคนยุแหย่ให้อาตมาสร้างเรือเกลือ จะให้บุภายในให้เป็นเกลือ อาตมาบอกว่าเรือของเราลำใหญ่ บุเข้าไปก็หมดหลายตังค์นะ อาตมาก็ว่าให้บุห้องที่ โพธิ์คนดู อาตมายังตัดสินไม่ได้ตอบสรุป จะมีประโยชน์หรือมีโทษอย่างไรก็ไม่รู้ แต่อะไรก็แล้วแต่ถ้ามันมีประโยชน์ถ้ามากไปมันก็จะมีโทษด้วย มาถึงที่ว่า ทุกรกิริยา จริง แต่ก่อนอาตมาอธิบายเหมือนกับที่เขาอธิบายเป็นเรื่องการทำให้ตัวเองลำบาก ทรมานอยู่ในป่า ไปทำอย่างอุกฤติต่างๆ อดอาหารจนผอม จับทางหน้าท้องก็ถึงกระดูกสันหลัง เป็นการทรมานที่จัดจ้าน ก็เคยอธิบายอย่างนั้นบ้าง ไปทรมานไม่ได้เรื่องพวกนี้เป็นการทรมานตนเองไม่เข้าท่า ศาสนาพุทธไม่ทำการทรมานตนแต่ทำให้ได้พอเหมาะพอดีได้สมดุลและเกิดการขัดเกลากิเลสไม่จำเป็นจะต้องทรมานตนพวกนี้ จะฝืนบ้างกินข้าวสองมื้อได้แล้วจากสามมื้อ จากนั้นก็ลดลงเหลือ 1 มื้อ หากทำเกินก็ทรมานตน หรือใช้เงินเดือนนี้ 5,000 บาทเดือนต่อไปใช้ 1000 มันก็มากไปลดเหลือ 2,000 ก่อน แล้วเหลือ 1,000 ทีละระดับ ก็รู้จักระดับที่ไม่ต้องกระโดดข้ามจนขาฉีก เอาพอสมควร แต่คนที่มีลักษณะชอบกระโดดได้มันก็ดี แต่ทำไม่ได้ก็ต้องระวังตัวเองเท่านั้นเองก็แนะนำได้เท่านี้ ศิลปะอันเป็นมงคลอันอุดมซึ่งลึกซึ้งมาก พาดพิงไปถึงคุณไม้ร่มว่าจะเป็นคนบ้าหรือเป็นศิลปิน ก็ใน นัย ของไม้ร่ม บอกตรงๆ เขากึ่งคนบ้า กึ่งศิลปิน คือเขาเวอร์ แต่ยุคนี้เป็นยุคเวอร์ เขาก็เลยต้องทำขนาดนี้แต่ก่อนก็ไม่ทำขนาดนี้ แต่ก็ทำโอเวอร์หลายอย่าง ไปสอนหนังสือก็เอาไม้สากกะเบือแขวนคอไปเป็นเนคไท จูงควายเป็นตัวเข้าในห้องสอนเด็ก เป็นต้น ตอนนั้นสอนอยู่โรงเรียนนานาชาติ โกนหัวครึ่งนึงอะไรอย่างนี้ เรื่องวิปริตเป็นการทำแทคติกเทคนิคให้คนหลงทำให้แปลกให้ดูประหลาด ทุกวันนี้อาตมาก็เห็นความตกต่ำของศิลปะ ศิลปินไม่เข้าใจสัจธรรม ไปหลงในความแปลกแตกต่างของคนอื่นเขาไป จนเป็นจุดเด่นแปลกแตกต่างไปจนเวอร์เยอะ จะไปทางงดงามอ่อนช้อยหรือความบึ้กบั้กแน่นแข็งอะไรก็แล้วแต่ หรือจะมีหลายนัย พวกนี้ซับซ้อน ยกตัวอย่างอย่างปิกัสโซ่ หรือแม้จะไปหลงแวนโก๊ะ เขาเรียกว่าที เทคนิคการใช้ฝีแปรงของแวนโก๊ะ แล้วใส่สีของน้ำหนักความแน่นความหนาอะไรต่ออะไร มันเป็นลักษณะอีกอย่างหนึ่งที่มันแตกต่างจากที่คนอื่นเขามี เขียนดอกไม้ดอกเดียวก็ราคา 10 ล้าน 100 ล้านก็ไม่รู้จะนำพาลดกิเลสอย่างไร หรือแม้แต่ภาพเก้าอี้ตัวหนึ่งอยู่ในห้องก็ขายกันเป็นร้อยล้าน ก็ไม่รู้ว่าเก้าอี้ 1 ตัวจะนำพาให้ลดกิเลสอย่างไร มันถึงความแปลกใหม่ มีคนแรกคือเขาทำฝีแปรงแบบนี้ แล้วขายกันไม่รู้กี่ล้าน แล้วมันจะเป็นโลกุตระนำพาให้ลดกิเลสได้อย่างไร คือการหลงเทคนิคไปหลงความแปลกใหม่ที่เป็นอัตลักษณ์ของตัวเองเท่านั้น คำว่าศิลปะของชาวโลก ไม่ว่าจะเรียนจบปริญญาเอกอะไรมาก็ตาม ขออภัยที่อาตมาเรียนไม่จบปริญญาตรีแต่มาว่า เรียนจบแค่วิจิตรศิลป์โดยตรง 5 ปีเรียนมา ถ้าจะเทียบก็เป็นอนุปริญญา อาตมานั้นไม่ต้องหรอกเพราะอาตมารู้จักศิลปะว่าคืออะไรอย่างไร อาตมาก็เลยไม่ต้องไปเรียนศิลปะมาก ชีวิตนี้มีงานศิลปะ drawing 1 ชิ้น แบบ painting 1 ชิ้น แม้แต่ต้นฉบับก็ไม่เหลือแล้วเอาแต่ฉบับที่ถ่ายภาพมา ตกลงไม้ร่มเป็นคนบ้าหรือศิลปิน ก็เขาเอาความบ้ามาใส่ตัวเอง แต่เขาก็เป็นศิลปิน เพราะเขามีความรู้โลกุตระอยู่ เขาก็จะยินดีเขาก็จะเข้าใจ ถ้าเขาไม่ใช่โลกุตระบุคคลมาอยู่ในชาวอโศกไม่ได้หรอก ผู้ชายอโศกนี่ถ้าคนไม่ชอบก็มองด้วยสายตาไม่เอาเรื่องเลยนะ แต่เขาก็ทำไปตามประสาเขา ไม้ร่มอยู่กับอาตมาตั้งแต่หนุ่มแน่นตั้งแต่สร้างปฐมอโศกช่วยกันวางหินมา อาตมาค่อยๆทำร่วมกับเขามาตั้งแต่โน่น จนกระทั่งมาที่สันติอโศก แล้วก็มาที่ราชธานีอโศก ที่อื่นๆเขาก็ไม่ได้ไปช่วยเท่าไหร่ ก็ไปช่วยที่ปฐมอโศกและสันติอโศก ที่สันติอโศกเป็นฝีมือเขาวางหินแล้วมาที่ราชธานีอโศกเขาก็เป็นคนวางเยอะ เป็นคนวางเป็นหลักเลยล่ะ อาตมาก็แค่ชี้แนะให้ หรือบางทีก็มีทั้งหินจริงและหินที่เป็นหินปลอม แต่มันเหมือนจริงยิ่งกว่าหินจริง หินปลอมผสมในนี้ ไม้ร่ม อาตมาก็ตั้งชื่อให้เขาเองเดิมเขาชื่อวิโรจน์ นุ้ยบุตร สรุปว่าเขาก็คือศิลปินที่เอาบ้ามาหุ้มเท่านั้นเอง แล้วเขาก็รู้ว่ายุคสมัยต้องใช้อย่างนี้ เขามาพูดกับอาตมาว่าผมพูด ผมทำอย่างนี้มันได้ผล ถ้าเอาศิลปะอย่างอื่นมันสู้เขาไม่ได้หรอกต้องทำอย่างนี้แหละ แล้วเขาจะมาเอา แล้วค่อยสอดแทรกความรู้ทางด้านธรรมะไป ก็เป็นระดับหนึ่ง ถ้าเขาไม่มีอะไรที่สอดคล้องกลมกลืนกับพวกเรา เขาอยู่ไม่ได้หรอก เขาอยู่ได้เพราะตัวเขาเองมีน้ำหนักมีจิตที่แข็งแรงเหนียวแน่น ยังไงก็อยู่ เขาก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเกินการ แม้จะมีอะไรที่ไปถึงอดีตเขาบ้างเรื่องนั้นเรื่องนี้เขาก็เป็นคน มันเป็นอดีตไปแล้วเปลี่ยนแปลงมาแล้วก็สำนึกแล้วเขาก็ทำอะไรดีขึ้นแล้วก็พอเป็นไป ถ้าเลวอีกทีก็คงให้ออกกันไป ถ้าไม่เลวก็ให้อยู่กันไปได้ 620809_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ศึกษาวิชชาจรณะให้เข้าถึงปรมัตถธรรม